2 Reis 6
Songhai de Gao (SES) vs ARC
1 Han foo annabey kondaa borey nee Alyasu se: «Nongoo kaŋ ra ir nda ni ga cere kubay ka marga ga šiita ir se.
1 E disseram os filhos dos profetas a Eliseu: Eis que o lugar em que habitamos diante da tua face nos é estreito.
2 Naŋ ir ma koy Žurdeŋ isaa miɲoo ga, boro foo kul ma garbundu foo zaa, ir ma nongu cin kaŋ ra ir ga marga.» Alyasu nee: «Wa koy.»
2 Vamos, pois, até ao Jordão, e tomemos de lá, cada um de nós, uma viga, e façamo-nos ali um lugar, para habitar ali. E disse ele: Ide.
3 Amma annabey affoo nee: «Suuri, ni nda ni tamey ma koy cere bande.» A nee: «Ay ga koy war bande.»
3 E disse um: Serve-te de ires com os teus servos. E disse: Eu irei.
4 A koy i bande. Kaŋ i too Žurdeŋ isaa do, i na tuuriyaŋ dunbu.
4 E foi com eles; e, chegando eles ao Jordão, cortaram madeira.
5 Boro foo goo ma bundu dunbu kaŋ nga daašoo guuroo kaŋ haroo ra. A kaati ka nee: «He alfagaa! Woo ti goy, ya nka daašoo woo hii.»
5 E sucedeu que, derribando um deles uma viga, o ferro caiu na água; e clamou e disse: Ai! Meu senhor! Porque era emprestado.
6 Irkoy boraa nee a se: «Man ra a kaŋ?» A na nongoo cebe a se. Alyasu na bundu foo dunbu kʼa warra nongoo ra, a na daaši guuroo doyandi hari boŋ.
6 E disse o homem de Deus: Onde caiu? E, mostrando-lhe ele o lugar, cortou um pau, e o lançou ali, e fez nadar o ferro.
7 Woo banda ga, Alyasu nee a se kaŋ a mʼa zaa. Aroo na kaboo šerre kʼa taa.
7 E disse: Levanta-o. Então, ele estendeu a sua mão e o tomou.
8 Waati kaŋ Siiri kokoyoo ga Izirayel wongu, a ga nga borey hãa nda ngi lakkaloo, a ga nee i se: «Ay gʼay kaloo gorandi nongu filaana ra.»
8 E o rei da Síria fazia guerra a Israel; e consultou com os seus servos dizendo: Em tal e em tal lugar estará o meu acampamento.
9 Amma Irkoy boraa daŋ i ma nee Izirayel kokoyoo se: «Hawgay, war masi bisa nda nongoo din here, zama Siiri borey ga doo no din.»
9 Mas o homem de Deus enviou ao rei de Israel, dizendo: Guarda-te de passares por tal lugar; porque os siros desceram ali.
10 Woo ga, Izirayel kokoyoo na dontokawyaŋ sanba nongoo kaŋ Irkoy boraa nʼa har ra i ma tugu ka nongoo monno. Woo teendi manʼti cee foo, manʼti cee hinka.
10 Pelo que o rei de Israel enviou àquele lugar, de que o homem de Deus lhe falara e de que o tinha avisado, e se guardou ali, não uma nem duas vezes.
11 Siiri kokoyoo alhuzun hayaa woo ra. A na nga borey cee ka nee i se: «War sʼay bayrandi boraa kaŋ goo ir ra kaŋ ga goy Izirayel kokoyoo se?»
11 Então, se turbou com este incidente o coração do rei da Síria, e chamou os seus servos, e lhes disse: Não me fareis saber quem dos nossos é pelo rei de Israel?
12 Boro foo i ra nee: «Kalaa, kokoyoo, boro kul si goy a se. Annabi Alyasu kaŋ goo Izirayel no ma ba ni šenney kaŋ nʼgʼi har ni kanihugoo ra har Izirayel kokoyoo se.»
12 E disse um dos seus servos: Não, ó rei, meu senhor; mas o profeta Eliseu, que está em Israel, faz saber ao rei de Israel as palavras que tu falas na tua câmara de dormir.
13 Kokoyoo nee: «Wa koy a guna nongu kaŋ ra a goo, ay ga boro sanba kʼa dii.» Dontokey koy, i willi kate ka nee kokoyoo se kaŋ Alyasu goo Dotaŋ koyraa ra.
13 E ele disse: Vai e vê onde ele está, para que eu envie e mande trazê-lo. E fizeram-lhe saber, dizendo: Eis que está em Dotã.
14 Kokoyoo na wongu-ize boobo sanba nda bariyaŋ nda bari torkayaŋ. I too cijin here, i na koyraa windi kʼa daŋ game.
14 Então, enviou para lá cavalos, e carros, e um grande exército, os quais vieram de noite e cercaram a cidade.
15 Irkoy boraa tamoo biya ka tun ka fatta taray. A dii wongu-ize jamaa kaŋ na koyraa windi kʼa daŋ game nda bariyaŋ, nda bari torkayaŋ. Tamoo koy nee Alyasu se: «Ay koyoo, cin no ir gʼa tee?»
15 E o moço do homem de Deus se levantou mui cedo e saiu, e eis que um exército tinha cercado a cidade com cavalos e carros; então, o seu moço lhe disse: Ai! Meu senhor! Que faremos?
16 Alyasu nʼa zaabi ka nee: «Masi hunbur, zama borey kaŋ goo ir bande boobo nda ngi borey.»
16 E ele disse: Não temas; porque mais são os que estão conosco do que os que estão com eles.
17 Alyasu na Irkoy ŋaaray ka nee: «Ay gʼa wiri ni ga, Abadantaa, moɲey feeri hala a ma dii.» Abadantaa na tamoo moɲey feeri, a dii kaŋ tondi hondoo ga too met nda bariyaŋ kaŋ teendi nda nuune, nda bari torkayaŋ kaŋ teendi nda nuune kaŋ ga Alyasu windi kʼa daŋ game.
17 E orou Eliseu e disse: Senhor , peço-te que lhe abras os olhos, para que veja. E o Senhor abriu os olhos do moço, e viu; e eis que o monte estava cheio de cavalos e carros de fogo, em redor de Eliseu.
18 Siiri borey koy Alyasu do. Alyasu na Abadantaa ŋaaray ka nee: «Ay gʼa wiri ni ga, Abadantaa, ma jamaa woo kar nda danawtaray.» Abadantaa nʼi kar nda danawtaray sanda takaa kaŋ nda Alyasu nʼa har.
18 E, como desceram a ele, Eliseu orou ao Senhor e disse: Fere, peço-te, esta gente de cegueira. E feriu-a de cegueira, conforme a palavra de Eliseu.
19 Alyasu nee i se: «Manʼti fondaa ti woo, manʼti koyraa ti woo kaŋ war gʼa ceeci. Wa hanga agay, ay ga war ka koy boraa do kaŋ war gʼa ceeci.» A nʼi ka koy Samari koyraa ra.
19 Então, Eliseu lhes disse: Não é este o caminho, nem é esta a cidade; segui-me, e guiar-vos-ei ao homem que buscais. E os guiou a Samaria.
20 Waatoo kaŋ i huru Samari, Alyasu nee: «Abadantaa, borey wey moɲey feeri hala i ma dii.» Abadantaa na moɲey feeri, de i dii kaŋ ngi sii kala Samari gundoo ra.
20 E sucedeu que, chegando eles a Samaria, disse Eliseu: Ó Senhor , abre a estes os olhos para que vejam. O Senhor lhes abriu os olhos, para que vissem, e eis que estavam no meio de Samaria.
21 Waatoo kaŋ Izirayel kokoyoo dii ey, a nee Alyasu se: «Baaba, yʼi kar kʼi wii wala?»
21 E, quando o rei de Israel os viu, disse a Eliseu: Feri- los- ei, feri- los- ei, meu pai?
22 A zaabi ka nee: «Masʼi wii! Nda ni koy wongu nda ni takuba, wala nda ni biraa, borey kaŋ nʼnʼi dii i ga huna ka kate ey, nʼgʼi wii wala? Ŋaayan nda haŋyan daŋ i jine i ma ŋaa, i ma haŋ, nga banda ga, i ma willi ngi koyoo do.»
22 Mas ele disse: Não os ferirás; feririas tu os que tomasses prisioneiros com a tua espada e com o teu arco? Põe-lhes diante pão e água, para que comam e bebam e se vão para seu senhor.
23 Izirayel kokoyoo na ŋaayan beeri tee i se, i ŋaa, i haŋ, nga banda ga, a nʼi naŋ i ma koy. I koy ngi koyoo do. Woo ga, komakaw jamawey kaŋ ti Siiri boro mana yee ka kaa Izirayel gandaa ra koyne.
23 E apresentou-lhes um grande banquete, e comeram e beberam; e os despediu, e foram para seu senhor; e não entraram mais tropas de siros na terra de Israel.
24 Alwaati tana ra, Ben-Hadad, Siiri kokoyoo na nga wongu-izey kul marga ka kaa ka Samari windi kʼa daŋ game kʼa dii.
24 E sucedeu, depois disso, que Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntou todo o seu exército; e subiu e cercou a Samaria.
25 Siiri borey gay i ga Samari dii, woo tee addalil kaŋ ra heray beeri tee Samari ra, hala nongu kaŋ ra farka boŋoo, affoo hayoo tee nzorfu kaaray tamma boŋ woyyaaha (80), tuuzun wiri kilo jere hayoo tee nzorfu kaaray tamma boŋ guu.
25 E houve grande fome em Samaria, porque eis que a cercaram, até que se vendeu uma cabeça de um jumento por oitenta peças de prata, e a quarta parte de um cabo de esterco de pombas, por cinco peças de prata.
26 Waati foo Izirayel kokoyoo goo ma bisa cetaa boŋ, woy foo kaati a ga ka nee: «He ay koyoo, ay kokoyoo, ay faaba.»
26 E sucedeu que, passando o rei pelo muro, uma mulher lhe bradou, dizendo: Acode- me, ó rei, meu senhor.
27 Kokoyoo nee a se: «Nda Abadantaa mana ni faaba, taka foo nda ay ga ni faaba? Attam sii no, alaneb hari sii no.»
27 E ele lhe disse: Se o Senhor te não acode, de onde te acudirei eu, da eira ou do lagar?
28 Kokoyoo yee koyne ka nee a se: «Macin ka duu ni?» Woyoo nee: «Woyoo woo ka nee ya ne kaŋ ya kate ay izʼaroo ir mʼa ŋaa, suba ir ga nga wanoo ŋaa.
28 Disse-lhe mais o rei: Que tens? E disse ela: Esta mulher me disse: Dá cá o teu filho, para que hoje o comamos e amanhã comeremos o meu filho.
29 Ir nʼay izoo hina kʼa ŋaa. Subaa ra, ay nee a se kaŋ a ma kate nga izoo ir mʼa ŋaa, a na nga izoo tugu.»
29 Cozemos, pois, o meu filho e o comemos; mas, dizendo-lhe eu ao outro dia: Dá cá o teu filho, para que o comamos, escondeu o seu filho.
30 Waatoo kaŋ kokoyoo maa woyoo šennoo, a na nga bankaarawey kottu. A goo cetaa boŋ, jamaa ga dii kaŋ saaku kasa darbay goo jindoo ra nga kokoy darbawey cire.
30 E sucedeu que, ouvindo o rei as palavras desta mulher, rasgou as suas vestes e ia passando pelo muro; e o povo viu que trazia cilício por dentro, sobre a sua carne.
31 Kokoyoo nee: «Irkoy ma goy goy ay ga ka tonton a ga, nda Šafat izʼaroo Alyasu boŋoo cindi jindoo ga hõ.»
31 E disse: Assim me faça Deus e outro tanto, se a cabeça de Eliseu, filho de Safate, hoje ficar sobre ele.
32 Alwaatoo woo gar kaŋ Alyasu goo nga do, boro beerey goo ma goro jeroo ga. Izirayel kokoyoo na boro sanba a ma koy Alyasu do nga jine. Amma za dontokaa mana too kate no din, Alyasu nee boro beerey se: «Wa guna, boro wiikaa ka boro sanba i mʼay jindoo kaa. Nda dontokaa too kate ne ra, war ma hugoo miɲoo daabu, a masi huru. War nka si maa nga koyoo cee jindey se dumaa ga?»
32 Estava, então, Eliseu assentado em sua casa, e também os anciãos estavam assentados com ele. E enviou o rei um homem de diante de si; mas, antes que o mensageiro viesse a ele, disse ele aos anciãos: Vistes como o filho do homicida mandou tirar-me a cabeça? Olhai, quando vier o mensageiro, fechai-lhe a porta e empurrai-o para fora com a porta; porventura, não vem o ruído dos pés de seu senhor após ele?
33 Alyasu mma goo ma šelaŋ kaŋ kokoyoo dontokaa kaa a do ka nee a se kaŋ kokoyoo nee: «Bonaa woo mana hun kala Abadantaa do, taka foo nda ay ga hin kʼay jitoo daŋ Abadantaa ra?»
33 E, estando ele ainda falando com eles, eis que o mensageiro descia a ele; e disse o rei: Eis que este mal vem do Senhor ; que mais, pois, esperaria do Senhor ?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.