2 Reis 4
Songhai de Gao (SES) vs BKJ
1 Han foo aru foo kaŋ cindi annabey kondaa ra, nga wandoo kaa ka hẽe Alyasu ga ka nee a se: «Ni tamoo kaŋ ti ay kurɲoo buu, ni hunday ga bay kaŋ boro no kaŋ ga hunbur Abadantaa. Sohõ aru foo kaŋ goo nda ir ga garaw, kaa ka nee kaŋ nga gʼay zanka hinkaa dii ka koy i tee nga baɲɲey.»
1 Ora, clamou ali uma certa mulher das esposas dos filhos dos profetas a Eliseu, dizendo: O teu servo, o meu marido, está morto; e tu sabes que o teu servo, verdadeiramente, temia o SENHOR; e o credor veio para levar consigo os meus dois filhos para serem servos.
2 Alyasu nee woyoo se: «Macin no ay ga hin kʼa tee ma ne? Hayaa har ya ne kaŋ goo ma ne hugoo ra.» Woyoo nee: «Haya kul sii ni koŋŋaa se hugoo ra kala jii kulba foo.»
2 E Eliseu disse a ela: O que farei por ti? Conta-me, o que tens tu na tua casa? E ela disse: A tua criada não tem nada na casa, além de uma botija de azeite.
3 Alyasu nee a se: «Koy, ma jinayyaŋ wiri ni taalammey ga, jinayyaŋ kaŋ ra haya kul sii, manʼti jinay kayna, amma iboobo.
3 Então ele disse: Vai, pede para ti vasos emprestados, de todos os teus vizinhos, vasos vazios; não peças poucos.
4 Woo banda ga, ma yee kate, ma hugoo miɲoo daabu ni nda ni izʼarey ga, ma jiyoo doori jinawey ra, haya kul kaŋ too, mʼa yeeti jere ga.»
4 E, quando tu entrares, fecharás a porta diante de ti e diante dos teus filhos, e derramarás dentro de todos os vasos, e tu porás de lado aquele que estiver cheio.
5 Woyoo hun Alyasu do, a koy hayaa tee kaŋ a nʼa har a se. A huru hugoo ra, a na hugoo miɲoo daabu nga nda nga izʼarey ga, izey gʼa noo jinawey, a ga jii doori i ra.
5 Assim, ela se foi diante dele, e fechou a porta diante de si e dos filhos que trouxeram os vasos para ela; e ela derramou.
6 Waatoo kaŋ ra jinawey too, a nee nga izey affoo se: «Ay noo jinay foo koyne.» Izoo nee a se: «Jinay sii no koyne.» Woo banda ga, jiyoo mana yee ka doo.
6 E sucedeu que, quando os vasos estavam cheios, ela disse ao seu filho: Traz mais um vaso. E ele lhe disse: Não há mais vaso. E o azeite parou.
7 Woyoo koy hayaa deede Irkoy boraa se. Irkoy boraa nee: «Koy jiyoo neere, ma ni garaa bana, cindoo, ni nda ni izey mʼa ka huna.»
7 Então ela veio e disse ao homem de Deus. E ele disse: Vai, vende o azeite, e paga a tua dívida, e vive, tu e os teus filhos, do restante.
8 Han foo Alyasu bisa Šunem koyraa ra. Woy almankoyni foo goo no din, a na Alyasu gaabi a ma kaa ka ŋaa nga do. Za hanoo din, waati kul kaŋ Alyasu ga bisa koyraa din ra, a ga koy woyoo woo do ka ŋaa.
8 E ocorreu, um dia, que Eliseu passou até Suném, onde estava uma mulher influente; e ela o constrangeu a comer pão. E assim foi, que, toda vez que ele por ali passava, ele para ali se desviava e entrava para comer pão.
9 Woyoo nee nga kurɲoo se: «Ay ga naanay ka bay kaŋ aroo woo kaŋ waati kul a ga bisa ir do manʼti kala Irkoy boro henanante.
9 E ela disse ao seu marido: Eis que, agora, eu percebo que este é um homem santo de Deus, o qual sempre passa por nós.
10 Naŋ ir ma hugu-ize cin sooraa boŋ, ir ma daari, nda taabal, nda gorohaya, nda fitilla daŋ a ra, woo ra waati kul kaŋ a ga bisa, a ga zunbu a ra.»
10 Façamos uma pequena câmara, rogo-te, na parede; e coloquemos ali para ele uma cama, e uma mesa, e um banco, e um candelabro; e será, quando ele vier até nós, para que ele possa para ali se desviar.
11 Han foo Alyasu kaa koyne, a žigi ka koy kani sooraa hugoo ra.
11 E ocorreu, um dia, que ele veio ali, e desviou-se para dentro da câmara, e ali se deitou.
12 Alyasu nee nga tamoo Gehazi se: «Koy ciya Šunem woyoo din se.» Gehazi nʼa cee, a kaa Alyasu do.
12 E ele disse a Geazi, o seu servo: Chama essa sunamita. E quando ele a havia chamado, ela se pôs diante dele.
13 Alyasu nee Gehazi se: «Nee woyoo se kaŋ a hanse ka nga boŋ zaa ka kay ir se, macin no ir ga hin kʼa tee a se? A mma baa ir ma šelaŋ kokoyoo se wala wongu-izey jineboraa se nga maaganda?» Woyoo nʼa zaabi ka nee: «Ay goo baani ra ay jamaa ra.»
13 E ele lhe disse: Diz agora a ela: Eis que tu tens sido cuidadosa para conosco com todo este cuidado; o que há de ser feito por ti? Desejarias tu ser recomendada ao rei, ou ao capitão do exército? E ela respondeu: Eu habito no meio do meu próprio povo.
14 Alyasu nee: «Macin no ir mʼa tee a se?» Gehazi nee: «Aywa, a sii nda ize, kurɲoo mo žen.»
14 E ele disse: O que, então, há de ser feito por ela? E Geazi respondeu: Verdadeiramente, ela não tem filho, e o seu marido é velho.
15 Alyasu nee: «Ciya a se.» Gehazi ciya a se, woyoo kaa, a kay hugoo miɲoo ga.
15 E ele disse: Chama-a. E quando ele a havia chamado, ela se pôs à porta.
16 Alyasu nee a se: «Yeeši dimmaa woo ga, nʼga duu izʼaru.» Woyoo nee: «Kalaa, kalaa alfagaa, Irkoy boraa, masi ni koŋŋaa darga.»
16 E ele disse: Por volta deste tempo, segundo o tempo da vida, tu abraçarás um filho. E ela disse: Não, meu senhor, tu, homem de Deus, não mintas à tua criada.
17 Woyoo tee alhaamidu, a na izʼaru hay yeeši dimmaa din da ga nda takaa kaŋ nda Alyasu nʼa har a se.
17 E a mulher concebeu e deu à luz um filho naquele tempo que Eliseu havia dito a ela, segundo o tempo da vida.
18 Zankaa beeri. Han foo a fatta ka koy nga baabaa do, hegaykey do.
18 E, quando o filho estava crescido, ocorreu, um dia, que ele saiu até ao seu pai, aos ceifeiros.
19 A nee nga baabaa se: «Ay boŋoo, ay boŋoo!» Baaboo nee goykey affoo se kaŋ a ma koy nda a ɲaŋoo do.
19 E ele disse ao seu pai: Minha cabeça, minha cabeça! E ele disse a um moço: Carregai-o até a sua mãe.
20 Goykaa nʼa zaa ka koy nda a ɲaŋoo do, zankaa cindi ɲaŋoo cewey boŋ hala zaarikayaa ra, woo banda ga, a buu.
20 E, quando ele lhe havia levado, e trazido até a sua mãe, ele se assentou sobre os joelhos dela até o meio-dia, e, então, morreu.
21 Woyoo žigi nda zankaa soorohugoo boŋ, a koy zankaa kanandi Irkoy boraa Alyasu daaroo boŋ, a na hugoo miɲoo daabu a ga, a fatta ka koy.
21 E ela subiu, e o deitou na cama do homem de Deus, e fechou a porta diante dele, e saiu.
22 A na nga kurɲoo cee ka nee a se: «Ay gʼa wiri ni ga, ma ni tamey affoo nda farka woyey affoo sanba kate ya ne, hala ay ga zuru ka koy dii Irkoy boraa, de ya willi kate.»
22 E ela chamou o seu marido, e disse: Rogo-te que me envies um dos moços e um dos jumentos, para que eu possa correr até ao homem de Deus, e retornar.
23 Nga kurɲoo nee a se: «Macin se nʼga baa ma koy a do hõ? Manʼti handu taagaa jingaroo no, manʼti hunanzamzaaroo no.» Woyoo nee: «Manʼti baffoo no.»
23 E ele disse: Por que irás a ele hoje? Não é nem lua nova, nem shabat. E ela disse: Isto será bom.
24 A na farkaa soolu, a nee nga tamoo se: «Farkaa boy, ir ma koy! Masʼay ka kay fondaa ra nda manʼti agay kʼa har ma ne.»
24 Ela, então, selou um jumento, e disse ao seu servo: Conduz, e segue adiante; não detenhas a tua cavalgada por minha causa, exceto se eu to pedir.
25 Woyoo koy Irkoy boraa do Karmel tondi hondoo ga. Irkoy boraa gʼa honnay nongu mooro ra, a nee nga tamoo Gehazi se: «Šunem woyoo ti woo.
25 Assim, ela foi e chegou até ao homem de Deus no monte Carmelo. E sucedeu que, quando o homem de Deus a viu ao longe, ele disse a Geazi, o seu servo: Eis que acolá está aquela sunamita;
26 Zuru ka koy a kubay, mʼa hãa wala a ga saabu, wala nga kurɲoo da nda nga zankaa ga saabu.» Gehazi koy, woyoo nee a se: «Baani de.»
26 corre agora, rogo-te, para encontrá-la, e diz a ela: Está bem contigo? Está bem com o teu marido? Está bem com o filho? E ela respondeu: Está bem.
27 Za kaŋ woyoo too kate Irkoy boraa jere hondoo boŋ, a na Irkoy boraa cewey dii. Gehazi man woyoo kʼa hibi, amma Irkoy boraa nee: «Fay nda a, binoo mmʼa maray. Abadantaa mana woo cebe ya ne, a manʼa bayrandi ya ne.»
27 E quando ela chegou até ao homem de Deus no outeiro, ela o agarrou pelos pés; mas Geazi se aproximou para afastá-la. E o homem de Deus disse: Deixa-a por si; porque a sua alma está atormentada dentro dela; e o SENHOR ocultou isso de mim, e não me contou.
28 Woyoo nee Alyasu se: «Ay koyoo, ya nka izʼaru wiri ni ga wala? Ya na nee ma ne kaŋ masʼay darga wala?»
28 Então, ela disse: Pedi eu um filho ao meu senhor? Não disse eu: Não me enganes?
29 Alyasu nee Gehazi se: «Ni gamoo haw, mʼay goboo zaa ni kaboo ra, ma koy. Nda nʼna boro kubay, masʼa foo, nda boro na ni foo, masi tuuru a se. Mʼay goboo daŋ zankaaroo ndumoo ga.»
29 Então, ele disse a Geazi: Cinge os teus lombos, e toma o meu bordão na tua mão, e vai pelo teu caminho; se tu encontrares qualquer homem, não o saúdes; e se algum te saudar, não o respondas de volta; e deita o meu bordão sobre a face da criança.
30 Amma zankaa ɲaa nee: «Ay ga žee nda Abadantaa kaŋ ga huna maaɲoo nda ni hunday maaɲoo kaŋ ay si ni naŋ kul.» Alyasu tun ka koy a bande.
30 E a mãe da criança disse: Como vive o SENHOR, e como vive a tua alma; não te deixarei. E ele se levantou e a seguiu.
31 Gehazi nʼi jin, a na Alyasu goboo daŋ zankaa ndumoo ga. Baffoo mana tee, boro mana maa zankaa jinde, zankaa mana ɲuuti. Gehazi willi ka Alyasu kubay ka alhabar daŋ a ra ka nee: «Zankaa mana tun de.»
31 E Geazi passou adiante deles, e pôs o bordão sobre a face da criança; porém não houve nem voz, nem audição. Porquanto ele foi, novamente, encontrá-lo e lhe contou, dizendo: O menino não está acordado.
32 Waatoo kaŋ Alyasu too hugoo do, a gar zankaa buu, a ga kani nga daaroo boŋ.
32 E, quando Eliseu, havia entrado na casa, eis que o menino estava morto, e deitado sobre a sua cama.
33 A huru hugu-izoo ra, a na ganboo daabu ngi boro hinkaa ga, a na Abadantaa ŋaaray.
33 Ele, portanto, entrou e fechou a porta diante de ambos, e orou ao SENHOR.
34 A žigi daaroo boŋ ka nga boŋ šerre zankaa ga, a na nga miɲoo daŋ miɲoo ga, ka nga moɲey daŋ moɲey ga, ka nga kabey daŋ kabey ga. A cindi a ga gunguma zankaa ga, zankaa hamoo šintin ka koron.
34 E ele subiu, e deitou-se sobre a criança, e pôs a sua boca sobre boca dele, e os seus olhos sobre os olhos dele, e as suas mãos sobre as mãos dele; e estendeu-se sobre a criança; e a carne da criança ficou morna.
35 Woo banda ga, Alyasu tun ka dira hugoo gandoo kul bande jina a žigi ka yee ka gunguma zankaa ga. Zankaa tiššaw hala cee iyye, a na nga moɲey feeri.
35 Depois, ele retornou e andou de um lado para o outro dentro da casa; e subiu, e estendeu-se sobre ele; e a criança espirrou sete vezes, e a criança abriu os seus olhos.
36 Alyasu ciya Gehazi se ka nee a se kaŋ a ma koy ciya Šunem woyoo se. Gehazi ciya a se, a huru Alyasu do. Alyasu nee a se: «Ni izoo zaa.»
36 E ele chamou Geazi, e disse: Chama essa sunamita. Assim, ele a chamou. E, quando ela havia entrado diante dele, ele disse: Toma o teu filho.
37 Woyoo kaa, a kaŋ Alyasu cewey cire, a na nga kanjey sonbu laboo ra a jine ka nga izʼaroo zaa ka fatta ka koy.
37 Então, ela entrou, e caiu aos seus pés, e se curvou até ao chão, e tomou o seu filho, e saiu.
38 Waati tee kaŋ Alyasu willi Gilgal koyraa ra. Ka gar heray tee gandaa ra. Annabey kondaa borey kaa ka marga Alyasu jine. Alyasu nee nga tamoo se: «Kusu beeroo deke, ma ŋaayan hina annabey kondaa borey se.»
38 E Eliseu voltou, novamente, a Gilgal; e houve uma fome na terra; e os filhos dos profetas estavam assentados diante dele; e ele disse ao seu servo: Prepara a panela grande e cozinha uma sopa para os filhos dos profetas.
39 Annabey affoo fatta ka koy hawsaa ra ka dumari-izeyaŋ ceeci, a kaŋ ganji alanebɲaa ga, a zaa izey ra ka nga kaayoo too. Waatoo kaŋ a too hugey, a nʼi dunbu-dunbu kʼi daŋ kusoo ra kaŋ dekandi, ka gar boro kul si bay haya kaŋ no.
39 E um saiu ao campo para colher ervas, e encontrou uma parra brava, e dela colheu cabaças bravas que encheram o seu regaço, e veio e as desfiou na panela de sopa; porque eles não as conheciam.
40 Waatoo kaŋ i taasa borey se, za i nʼa taba, nga no i kaati ka nee: «Ya Irkoy boraa, woo ga boro wii.» I mana hin kʼa ŋaa.
40 Assim, eles derramaram para que os homens comessem. E sucedeu, enquanto eles estavam comendo a sopa, que eles gritaram e disseram: Ó tu homem de Deus, há morte na panela. E eles não puderam dela comer.
41 Alyasu nee: «Wa kate ya ne farin.» I kate nda a. A nʼa daŋ kusoo ra. A nee i se kaŋ i ma taasa ka borey noo i ma ŋaa. Kaŋ woo tee, ŋaayanoo mana haya hasara boro kul se koyne.
41 Mas ele disse: Então, trazei comida. E ele a lançou na panela; e ele disse: Derramai para o povo, para que possam comer. E não havia mais mal na panela.
42 Han foo aru foo kaa ka hun Bal-Šališa koyraa ra. A kate nga faaroo ize jina-jinawey kʼi noo Irkoy boraa se: orž takula waranka (20), nda taasu taaga saaku. Alyasu nee: «I noo jamaa se i ma ŋaa.»
42 E veio ali um homem de Baal-Salisa, e trouxe ao homem de Deus pão das primícias, vinte bolos de cevada, e espigas cheias de milho no seu alforje. E ele disse: Dá ao povo para que possa comer.
43 Nga tamoo nʼa zaabi ka nee: «Taka foo nda ay ga hin ka takulawey wey zamna boro zangu (100) se?» Alyasu nee: «I noo i se i ma ŋaa, zama hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, a nee: ‹I ga ŋaa hala i ma cindoo naŋ.›»
43 E o seu servo disse: Como deverei eu pôr isto diante de uma centena de homens? Ele disse novamente: Dá ao povo, para que possa comer; porque assim diz o SENHOR: Eles comerão, e deixarão sobra.
44 Tamoo nʼi noo takulawey. I ŋaa hala i na cindoo naŋ, ka sawa nda šennoo kaŋ Abadantaa nʼa har.
44 Assim, os pôs diante deles, e comeram, e deixaram sobra, segundo a palavra do SENHOR.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.