2 Reis 4

Songhai de Gao (SES) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Han foo aru foo kaŋ cindi annabey kondaa ra, nga wandoo kaa ka hẽe Alyasu ga ka nee a se: «Ni tamoo kaŋ ti ay kurɲoo buu, ni hunday ga bay kaŋ boro no kaŋ ga hunbur Abadantaa. Sohõ aru foo kaŋ goo nda ir ga garaw, kaa ka nee kaŋ nga gʼay zanka hinkaa dii ka koy i tee nga baɲɲey.»
1 Ora uma dentre as mulheres dos filhos dos profetas clamou a Eliseu, dizendo: Meu marido, teu servo, morreu; e tu sabes que o teu servo temia ao Senhor. Agora acaba de chegar o credor para levar-me os meus dois filhos para serem escravos.
2 Alyasu nee woyoo se: «Macin no ay ga hin kʼa tee ma ne? Hayaa har ya ne kaŋ goo ma ne hugoo ra.» Woyoo nee: «Haya kul sii ni koŋŋaa se hugoo ra kala jii kulba foo.»
2 Perguntou-lhe Eliseu: Que te hei de fazer? Dize-me o que tens em casa. E ela disse: Tua serva não tem nada em casa, senão uma botija de azeite.
3 Alyasu nee a se: «Koy, ma jinayyaŋ wiri ni taalammey ga, jinayyaŋ kaŋ ra haya kul sii, manʼti jinay kayna, amma iboobo.
3 Disse-lhe ele: Vai, pede emprestadas vasilhas a todos os teus vizinhos, vasilhas vazias, não poucas.
4 Woo banda ga, ma yee kate, ma hugoo miɲoo daabu ni nda ni izʼarey ga, ma jiyoo doori jinawey ra, haya kul kaŋ too, mʼa yeeti jere ga.»
4 Depois entra, e fecha a porta sobre ti e sobre teus filhos; deita azeite em todas essas vasilhas, e põe à parte a que estiver cheia.
5 Woyoo hun Alyasu do, a koy hayaa tee kaŋ a nʼa har a se. A huru hugoo ra, a na hugoo miɲoo daabu nga nda nga izʼarey ga, izey gʼa noo jinawey, a ga jii doori i ra.
5 Então ela se apartou dele. Depois, fechada a porta sobre si e sobre seus filhos, estes lhe chegavam as vasilhas, e ela as enchia.
6 Waatoo kaŋ ra jinawey too, a nee nga izey affoo se: «Ay noo jinay foo koyne.» Izoo nee a se: «Jinay sii no koyne.» Woo banda ga, jiyoo mana yee ka doo.
6 Cheias que foram as vasilhas, disse a seu filho: Chega-me ainda uma vasilha. Mas ele respondeu: Não há mais vasilha nenhuma. Então o azeite parou.
7 Woyoo koy hayaa deede Irkoy boraa se. Irkoy boraa nee: «Koy jiyoo neere, ma ni garaa bana, cindoo, ni nda ni izey mʼa ka huna.»
7 Veio ela, pois, e o fez saber ao homem de Deus. Disse-lhe ele: Vai, vende o azeite, e paga a tua dívida; e tu e teus filhos vivei do resto.
8 Han foo Alyasu bisa Šunem koyraa ra. Woy almankoyni foo goo no din, a na Alyasu gaabi a ma kaa ka ŋaa nga do. Za hanoo din, waati kul kaŋ Alyasu ga bisa koyraa din ra, a ga koy woyoo woo do ka ŋaa.
8 Sucedeu também certo dia que Eliseu foi a Suném, onde havia uma mulher rica que o reteve para comer; e todas as vezes que ele passava por ali, lá se dirigia para comer.
9 Woyoo nee nga kurɲoo se: «Ay ga naanay ka bay kaŋ aroo woo kaŋ waati kul a ga bisa ir do manʼti kala Irkoy boro henanante.
9 E ela disse a seu marido: Tenho observado que este que passa sempre por nós é um santo homem de Deus.
10 Naŋ ir ma hugu-ize cin sooraa boŋ, ir ma daari, nda taabal, nda gorohaya, nda fitilla daŋ a ra, woo ra waati kul kaŋ a ga bisa, a ga zunbu a ra.»
10 Façamos-lhe, pois, um pequeno quarto sobre o muro; e ponhamos-lhe ali uma cama, uma mesa, uma cadeira e um candeeiro; e há de ser que, quando ele vier a nós se recolherá ali.
11 Han foo Alyasu kaa koyne, a žigi ka koy kani sooraa hugoo ra.
11 Sucedeu que um dia ele chegou ali, recolheu-se àquele quarto e se deitou.
12 Alyasu nee nga tamoo Gehazi se: «Koy ciya Šunem woyoo din se.» Gehazi nʼa cee, a kaa Alyasu do.
12 Então disse ao seu moço Geazi: Chama esta sunamita. Ele a chamou, e ela se apresentou perante ele.
13 Alyasu nee Gehazi se: «Nee woyoo se kaŋ a hanse ka nga boŋ zaa ka kay ir se, macin no ir ga hin kʼa tee a se? A mma baa ir ma šelaŋ kokoyoo se wala wongu-izey jineboraa se nga maaganda?» Woyoo nʼa zaabi ka nee: «Ay goo baani ra ay jamaa ra.»
13 Pois Eliseu havia dito a Geazi: Dize-lhe: Eis que tu nos tens tratado com todo o desvelo; que se há de fazer por ti? Haverá alguma coisa de que se fale por ti ao rei, ou ao chefe do exército? Ao que ela respondera: Eu habito no meio do meu povo.
14 Alyasu nee: «Macin no ir mʼa tee a se?» Gehazi nee: «Aywa, a sii nda ize, kurɲoo mo žen.»
14 Então dissera ele: Que se há de fazer, pois por ela? E Geazi dissera: Ora, ela não tem filho, e seu marido é velho.
15 Alyasu nee: «Ciya a se.» Gehazi ciya a se, woyoo kaa, a kay hugoo miɲoo ga.
15 Pelo que disse ele: Chama-a. E ele a chamou, e ela se pôs à porta.
16 Alyasu nee a se: «Yeeši dimmaa woo ga, nʼga duu izʼaru.» Woyoo nee: «Kalaa, kalaa alfagaa, Irkoy boraa, masi ni koŋŋaa darga.»
16 E Eliseu disse: Por este tempo, no ano próximo, abraçarás um filho. Respondeu ela: Não, meu senhor, homem de Deus, não mintas à tua serva.
17 Woyoo tee alhaamidu, a na izʼaru hay yeeši dimmaa din da ga nda takaa kaŋ nda Alyasu nʼa har a se.
17 Mas a mulher concebeu, e deu à luz um filho, no tempo determinado, no ano seguinte como Eliseu lhe dissera.
18 Zankaa beeri. Han foo a fatta ka koy nga baabaa do, hegaykey do.
18 Tendo o menino crescido, saiu um dia a ter com seu pai, que estava com os segadores.
19 A nee nga baabaa se: «Ay boŋoo, ay boŋoo!» Baaboo nee goykey affoo se kaŋ a ma koy nda a ɲaŋoo do.
19 Disse a seu pai: Minha cabeça! minha cabeça! Então ele disse a um moço: Leva-o a sua mãe.
20 Goykaa nʼa zaa ka koy nda a ɲaŋoo do, zankaa cindi ɲaŋoo cewey boŋ hala zaarikayaa ra, woo banda ga, a buu.
20 Este o tomou, e o levou a sua mãe; e o menino esteve sobre os joelhos dela até o meio-dia, e então morreu.
21 Woyoo žigi nda zankaa soorohugoo boŋ, a koy zankaa kanandi Irkoy boraa Alyasu daaroo boŋ, a na hugoo miɲoo daabu a ga, a fatta ka koy.
21 Ela subiu, deitou-o sobre a cama do homem de Deus e, fechando sobre ele a porta, saiu.
22 A na nga kurɲoo cee ka nee a se: «Ay gʼa wiri ni ga, ma ni tamey affoo nda farka woyey affoo sanba kate ya ne, hala ay ga zuru ka koy dii Irkoy boraa, de ya willi kate.»
22 Então chamou a seu marido, e disse: Manda-me, peço-te, um dos moços e uma das jumentas, para que eu corra ao homem de Deus e volte.
23 Nga kurɲoo nee a se: «Macin se nʼga baa ma koy a do hõ? Manʼti handu taagaa jingaroo no, manʼti hunanzamzaaroo no.» Woyoo nee: «Manʼti baffoo no.»
23 Disse ele: Por que queres ir ter com ele hoje? Não é lua nova nem sábado. E ela disse: Tudo vai bem.
24 A na farkaa soolu, a nee nga tamoo se: «Farkaa boy, ir ma koy! Masʼay ka kay fondaa ra nda manʼti agay kʼa har ma ne.»
24 Então ela fez albardar a jumenta, e disse ao seu moço: Guia e anda, e não me detenhas no caminhar, senão quando eu to disser.
25 Woyoo koy Irkoy boraa do Karmel tondi hondoo ga. Irkoy boraa gʼa honnay nongu mooro ra, a nee nga tamoo Gehazi se: «Šunem woyoo ti woo.
25 Partiu pois, e foi ter com o homem de Deus, ao monte Carmelo; e sucedeu que, vendo-a de longe o homem de Deus, disse a Geazi, seu moço: Eis aí a sunamita;
26 Zuru ka koy a kubay, mʼa hãa wala a ga saabu, wala nga kurɲoo da nda nga zankaa ga saabu.» Gehazi koy, woyoo nee a se: «Baani de.»
26 corre-lhe ao encontro e pergunta-lhe: Vais bem? Vai bem teu marido? Vai bem teu filho? Ela respondeu: Vai bem.
27 Za kaŋ woyoo too kate Irkoy boraa jere hondoo boŋ, a na Irkoy boraa cewey dii. Gehazi man woyoo kʼa hibi, amma Irkoy boraa nee: «Fay nda a, binoo mmʼa maray. Abadantaa mana woo cebe ya ne, a manʼa bayrandi ya ne.»
27 Chegando ela ao monte, à presença do homem de Deus, apegou-se-lhe aos pés. Chegou-se Geazi para a retirar, porém, o homem de Deus lhe disse: Deixa-a, porque a sua alma está em amargura, e o Senhor mo encobriu, e não mo manifestou.
28 Woyoo nee Alyasu se: «Ay koyoo, ya nka izʼaru wiri ni ga wala? Ya na nee ma ne kaŋ masʼay darga wala?»
28 Então disse ela: Pedi eu a meu senhor algum filho? Não disse eu: Não me enganes?
29 Alyasu nee Gehazi se: «Ni gamoo haw, mʼay goboo zaa ni kaboo ra, ma koy. Nda nʼna boro kubay, masʼa foo, nda boro na ni foo, masi tuuru a se. Mʼay goboo daŋ zankaaroo ndumoo ga.»
29 Ao que ele disse a Geazi: Cinge os teus lombos, toma o meu bordão na mão, e vai. Se encontrares alguém, não o saúdes; e se alguém te saudar, não lhe respondas; e põe o meu bordão sobre o rosto do menino.
30 Amma zankaa ɲaa nee: «Ay ga žee nda Abadantaa kaŋ ga huna maaɲoo nda ni hunday maaɲoo kaŋ ay si ni naŋ kul.» Alyasu tun ka koy a bande.
30 A mãe do menino, porém, disse: Vive o senhor, e vive a tua alma, que não te hei de deixar. Então ele se levantou, e a seguiu.
31 Gehazi nʼi jin, a na Alyasu goboo daŋ zankaa ndumoo ga. Baffoo mana tee, boro mana maa zankaa jinde, zankaa mana ɲuuti. Gehazi willi ka Alyasu kubay ka alhabar daŋ a ra ka nee: «Zankaa mana tun de.»
31 Geazi foi adiante deles, e pôs o bordão sobre o rosto do menino; porém não havia nele voz nem sentidos. Pelo que voltou a encontrar-se com Eliseu, e o informou, dizendo: O menino não despertou.
32 Waatoo kaŋ Alyasu too hugoo do, a gar zankaa buu, a ga kani nga daaroo boŋ.
32 Quando Eliseu chegou à casa, eis que o menino jazia morto sobre a sua cama.
33 A huru hugu-izoo ra, a na ganboo daabu ngi boro hinkaa ga, a na Abadantaa ŋaaray.
33 Então ele entrou, fechou a porta sobre eles ambos, e orou ao Senhor.
34 A žigi daaroo boŋ ka nga boŋ šerre zankaa ga, a na nga miɲoo daŋ miɲoo ga, ka nga moɲey daŋ moɲey ga, ka nga kabey daŋ kabey ga. A cindi a ga gunguma zankaa ga, zankaa hamoo šintin ka koron.
34 Em seguida subiu na cama e deitou-se sobre o menino, pondo a boca sobre a boca do menino, os olhos sobre os seus olhos, e as mãos sobre as suas mãos, e ficou encurvado sobre ele até que a carne do menino aqueceu.
35 Woo banda ga, Alyasu tun ka dira hugoo gandoo kul bande jina a žigi ka yee ka gunguma zankaa ga. Zankaa tiššaw hala cee iyye, a na nga moɲey feeri.
35 Depois desceu, andou pela casa duma parte para outra, tornou a subir, e se encurvou sobre ele; então o menino espirrou sete vezes, e abriu os olhos.
36 Alyasu ciya Gehazi se ka nee a se kaŋ a ma koy ciya Šunem woyoo se. Gehazi ciya a se, a huru Alyasu do. Alyasu nee a se: «Ni izoo zaa.»
36 Eliseu chamou a Geazi, e disse: Chama essa sunamita. E ele a chamou. Quando ela se lhe apresentou, disse ele: Toma o teu filho.
37 Woyoo kaa, a kaŋ Alyasu cewey cire, a na nga kanjey sonbu laboo ra a jine ka nga izʼaroo zaa ka fatta ka koy.
37 Então ela entrou, e prostrou-se a seus pés, inclinando-se à terra; e tomando seu filho, saiu.
38 Waati tee kaŋ Alyasu willi Gilgal koyraa ra. Ka gar heray tee gandaa ra. Annabey kondaa borey kaa ka marga Alyasu jine. Alyasu nee nga tamoo se: «Kusu beeroo deke, ma ŋaayan hina annabey kondaa borey se.»
38 Eliseu voltou a Gilgal. E havia fome na terra; e os filhos dos profetas estavam sentados na sua presença. E disse ao seu moço: Põe a panela grande ao lume, e faze um caldo de ervas para os filhos dos profetas.
39 Annabey affoo fatta ka koy hawsaa ra ka dumari-izeyaŋ ceeci, a kaŋ ganji alanebɲaa ga, a zaa izey ra ka nga kaayoo too. Waatoo kaŋ a too hugey, a nʼi dunbu-dunbu kʼi daŋ kusoo ra kaŋ dekandi, ka gar boro kul si bay haya kaŋ no.
39 Então um deles saiu ao campo a fim de apanhar ervas, e achando uma parra brava, colheu dela a sua capa cheia de colocíntidas e, voltando, cortou-as na panela do caldo, não sabendo o que era.
40 Waatoo kaŋ i taasa borey se, za i nʼa taba, nga no i kaati ka nee: «Ya Irkoy boraa, woo ga boro wii.» I mana hin kʼa ŋaa.
40 Assim tiraram de comer para os homens. E havendo eles provado o caldo, clamaram, dizendo: Ó homem de Deus, há morte na panela! E não puderam comer.
41 Alyasu nee: «Wa kate ya ne farin.» I kate nda a. A nʼa daŋ kusoo ra. A nee i se kaŋ i ma taasa ka borey noo i ma ŋaa. Kaŋ woo tee, ŋaayanoo mana haya hasara boro kul se koyne.
41 Ele, porém, disse: Trazei farinha. E deitou-a na panela, e disse: Tirai para os homens, a fim de que comam. E já não havia mal nenhum na panela.
42 Han foo aru foo kaa ka hun Bal-Šališa koyraa ra. A kate nga faaroo ize jina-jinawey kʼi noo Irkoy boraa se: orž takula waranka (20), nda taasu taaga saaku. Alyasu nee: «I noo jamaa se i ma ŋaa.»
42 Um homem veio de Baal-Salisa, trazendo ao homem de Deus pães das primícias, vinte pães de cevada, e espigas verdes no seu alforje. Eliseu disse: Dá ao povo, para que coma.
43 Nga tamoo nʼa zaabi ka nee: «Taka foo nda ay ga hin ka takulawey wey zamna boro zangu (100) se?» Alyasu nee: «I noo i se i ma ŋaa, zama hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, a nee: ‹I ga ŋaa hala i ma cindoo naŋ.›»
43 Disse, porém, seu servo: Como hei de pôr isto diante de cem homens? Ao que tornou Eliseu: Dá-o ao povo, para que coma; porque assim diz o Senhor: Comerão e sobejará.
44 Tamoo nʼi noo takulawey. I ŋaa hala i na cindoo naŋ, ka sawa nda šennoo kaŋ Abadantaa nʼa har.
44 Então lhos pôs diante; e comeram, e ainda sobrou, conforme a palavra do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.