2 Reis 3
Songhai de Gao (SES) vs BKJ
1 Akab izʼaroo Žoram tee Izirayel kokoyoo Samari koyraa ra, Žuda kokoyoo Žozafat laamaa jiiri woy cindi yaahantoo (18to) ra. A na jiiri woy cindi hinka (12) tee kokoytaraa ra.
1 Ora, Jorão, o filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo oitavo ano de Josafá, rei de Judá, e reinou por doze anos.
2 A na goy futu tee Abadantaa jine, amma nga goy futaa mana too baaboo nda ɲaŋoo wanoo. Tondoo kaŋ baaboo nʼa kayandi tooroo kaŋ ti Bal maaɲoo ga, a nʼa derandi.
2 E ele fez o que era mau à vista do SENHOR; mas não como o seu pai, e sua mãe; porque removeu a imagem de Baal, que o seu pai havia feito.
3 Amma a hawa Nebat izʼaroo Žeroboham zunubey ga kaŋ na Izirayel kaŋandi zunubu ra. Žoram mana fay nda zunuboo din.
3 Todavia ele se apegou aos pecados de Jeroboão, o filho de Nebate, o qual fez Israel pecar; disso não se afastou.
4 Feeji boobo goo Mowab kokoyoo Meša se. Feeji-ize boŋ zenber zangu (100.000) no a gʼa bana alkaasi Izirayel kokoyoo se, nda gaaru boŋ zenber zangu (100.000), ngi nda ngi haaboo.
4 E Mesa, rei de Moabe, era um negociante de ovelhas, e devolvia ao rei de Israel cem mil cordeiros, e cem mil carneiros, com a lã.
5 Amma kaŋ Akab buu, Mowab kokoyoo murti Izirayel kokoyoo ga.
5 Porém, sucedeu, quando Acabe estava morto, que o rei de Moabe se rebelou contra o rei de Israel.
6 Alwaatoo din ga, kokoyoo Žoram hun Samari koyraa ra ka koy Izirayel wongu-izey kul marga ka dii.
6 E naquele dia o rei Jorão saiu de Samaria e passou em revista a todo Israel.
7 A na dontokaw sanba a ma koy nee Žuda kokoyoo Žozafat se: «Mowab kokoyoo murti ay ga. Nʼga koy ay bande ka Mowab wongu wala?» Žozafat nʼa zaabi ka nee: «Ay ga koy ni bande, agay nda ni kul ti affoo, ay borey nda ni borey kul ti affoo, ay baryey mo nda ni baryey kul ti affoo.»
7 E ele foi e enviou a Josafá, o rei de Judá, dizendo: O rei de Moabe tem se rebelado contra mim; tu virás comigo contra Moabe para a batalha? E ele disse: Eu subirei. Eu sou como tu és, o meu povo como o teu povo, e os meus cavalos como os teus cavalos.
8 Žozafat nee koyne: «Fondo foo nda ir ga koy?» Žoram nee: «Ir si koy nda kala Edom saajoo fondaa.»
8 E ele disse: Por qual caminho devemos subir? E ele respondeu: O caminho pelo meio do deserto de Edom.
9 Izirayel kokoyoo, nda Žuda kokoyoo, nda Edom kokoyoo na fondaa zaa ka koy. Ngi jirbi iyye diraa ra, haroo ben wongu-ize jamaa ga, hari sii no ngi adabbawey mo se.
9 Partiram, pois, o rei de Israel, o rei de Judá e o rei de Edom; e eles promoveram um cerco de uma viagem de sete dias; e não houve água para o exército, e para o gado que os seguia.
10 Izirayel kokoyoo nee: «Jam! Abadantaa nkʼir kokoy hinzaa cee kate ne ra kʼir daŋ Mowab borey kabey ra.»
10 E o rei de Israel disse: Ai! O SENHOR chamou estes três reis juntos para entregá-los na mão de Moabe!
11 Amma Žozafat nee: «Abadantaa annabi kul nka sii no kaŋ nda ir ga hin ka Abadantaa ibaayoo ceeci?» Izirayel kokoyoo borey jineboro foo zaabi ka nee: «Šafat izʼaroo Alyasu goo ne kaŋ ti Ilyasu taalibi maana.»
11 Mas Josafá disse: Não há aqui um profeta do SENHOR, para que por ele possamos consultar o SENHOR? E um dos servos do rei de Israel respondeu e disse: Aqui está Eliseu, o filho de Safate, o qual derramou água nas mãos de Elias.
12 Žozafat nee: «Nga hunday ga haya bay Abadantaa se ka nga šennoo har.» Izirayel kokoyoo, nda Žozafat, nda Edom kokoyoo doo ka koy Alyasu do.
12 E Josafá disse: A palavra do SENHOR está com ele. Assim, o rei de Israel, e Josafá, e o rei de Edom desceram até ele.
13 Alyasu nee Izirayel kokoyoo se: «Macin no nʼga bagʼa ay ga? Koy ni baabaa annabey nda ni ɲaa annabey do.» Izirayel kokoyoo nee a se: «Kalaa, kalaa, zama Abadantaa nkʼir kokoy hinzaa cee kate ne ra kʼir daŋ Mowab borey kabey ra.»
13 E Eliseu disse ao rei de Israel: O que tenho eu contigo? Vai-te até os profetas do teu pai, e aos profetas da tua mãe. E o rei de Israel disse a ele: Não; porque o SENHOR chamou estes três reis juntos para entregá-los na mão de Moabe.
14 Alyasu nee: «Ay ga žee nda Abadantaa, Aduɲɲakoyoo kaŋ ga huna maaɲoo kaŋ goyoo ra ay goo, nda manʼti Žuda kokoyoo Žozafat maaganda, ay si lakkal daŋ ma ne, ay si ba ni guna.
14 E Eliseu disse: Vive o SENHOR dos Exércitos, diante de quem me ponho de pé, se não fosse por eu respeitar a presença de Josafá, o rei de Judá, eu nem olharia na tua direção, tampouco te veria.
15 Wa kate ya ne kurbukarkaw.» Kurbukarkaa kaa, a goo ma kurboo kar kaŋ Abadantaa albarkaa tuku Alyasu ga.
15 Agora, porém, trazei-me um menestrel. E sucedeu, quando o menestrel tocou, que a mão do SENHOR veio sobre ele.
16 Alyasu nee: «Hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, a nee: ‹War ma guusu boobo kaa gooroo woo laboo ra.›
16 E ele disse: Assim diz o SENHOR: Fazei este vale cheio de fossos.
17 Zama hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, a nee: ‹War si dii hew, war si dii ncirɲi, amma gooroo woo ga too nda hari, war ga haŋ, war alman kurey nda war adabbawey ga haŋ.›
17 Porque, assim diz o SENHOR: Vós não vereis vento, tampouco vereis chuva; mas aquele vale será cheio com água, para que possais beber, tanto vós, quanto o vosso gado e os vossos animais.
18 Woo manʼti haya kul Abadantaa se, a ga Mowab borey mo daŋ war kabey ra.
18 E isto não passa de coisa leve à vista do SENHOR. Ele também entregará os moabitas na vossa mão.
19 Ngi koyrawey kaŋ kuubandi nda cete nda ngi koyra beerey, war gʼi kul kayri, war ga tuuri henney kul dunbu, ka ngi hari kaadogey kul lutu, war ga tondi say ngi faari henney kul ra.»
19 E vós ferireis toda cidade fortificada, e toda cidade escolhida, e derrubareis toda árvore boa, e tampareis todos os poços de água, e contristareis todo bom lote de terra com pedras.
20 Suba subbaahoo ra, waatoo kaŋ ra sargaroo ga hun, hari kaa ka hun Edom gandaa here ka gandaa too nda hari.
20 E sucedeu, pela manhã, quando a oferta de carne era oferecida, eis que ali chegou água pelo caminho de Edom, e a terra foi cheia pela água.
21 Waatoo kaŋ Mowab borey maa kaŋ kokoyyaŋ kaa ka ngi wongu, i na arey kul kaŋ jiirey too wongu nda wey kaŋ jiirey bisa ey cee.
21 E quando todos os moabitas ouviram que os reis haviam subido para lutar contra eles, reuniram todos que eram capazes de se revestir de armadura, e daí para cima, e se puseram de pé na fronteira.
22 Mowab borey biya ka tun, waatoo kaŋ waynaa ga dii haroo boŋ, haroo tee i se iciray sanda kuri.
22 E eles se levantaram cedo pela manhã, e o sol brilhou sobre a água, e os moabitas viram a água no outro lado tão vermelha quanto o sangue;
23 I nee: «Kuri ti woo. Šikka sii kokoyey ka cere kar, ka cere wii. Sohõ Mowab borey, ir ma zuru ka koy alganiimaa zaa.»
23 e eles disseram: Isto é sangue; os reis estão seguramente mortos, e mataram-se uns aos outros. Agora, portanto, Moabe: Ao despojo!
24 Waatoo kaŋ i too Izirayel kaloo ra, Izirayel borey tun kʼi wongu hala nongu kaŋ ra Mowab borey zuru. I huru Mowab gandaa ra kʼi kar kʼi wii.
24 E, quando eles chegaram ao acampamento de Israel, os israelitas se levantaram e feriram os moabitas, de modo que fugiram de diante deles; mas eles seguiram adiante ferindo os moabitas, na sua própria terra.
25 I na ngi koyrawey say. Izirayel borey, boro foo kul na tondi foo zaa kʼa warra ngi nongu henney kaŋ ra i ga faari goy tee ka nongoo kul tee tondi. I na ngi hari kaadogey kul lutu, i na ngi tuuri henney kul dunbu. Koyraa kaŋ ti Kir-Heres hinne cetaa ga i mana tuku, amma Izirayel boroyaŋ kaa kaŋ kone fizza goo, i na koyraa kuubi kʼa bere, kʼa kar.
25 E eles arrasaram as cidades, e em todo lote bom de terra cada homem lançou a sua pedra, e o encheu; e eles tamparam todos os poços de água, e derrubaram todas as árvores boas; somente em Quir-Haresete eles deixaram as suas pedras; todavia os fundeiros a cercaram e a feriram.
26 Mowab kokoyoo ga dii kaŋ wongoo woo bisa nga gaaboo, a na aru takubakoyni zangu iyye (700) zaa nga bande, a nee kaŋ ngi ga jamaa kottu ka bisa ka koy Edom kokoyoo here, amma i mana hin.
26 E quando o rei de Moabe viu que a batalha era demasiadamente intensa para ele, levou consigo setecentos homens que empunhavam espadas, para abrir caminho até o rei de Edom, mas eles não conseguiram.
27 Kaŋ a dii takaa woo tee, nga izʼaru jinaa kaŋ ga hima ka huru dogoo ra kokoytaraa ra, a nʼa dii kʼa kaa sargari koyraa cetaa ga. Kaŋ Izirayel borey dii woo, biney hasara. I hun Mowab kokoyoo bande ka willi ngi gandaa ra.
27 Então, ele tomou o seu filho mais velho, que reinaria no seu lugar, e o ofereceu como oferta queimada sobre o muro. E houve uma grande indignação contra Israel; e eles se afastaram dele, e retornaram para a sua própria terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.