2 Reis 3

Songhai de Gao (SES) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Akab izʼaroo Žoram tee Izirayel kokoyoo Samari koyraa ra, Žuda kokoyoo Žozafat laamaa jiiri woy cindi yaahantoo (18to) ra. A na jiiri woy cindi hinka (12) tee kokoytaraa ra.
1 Ora, Jorão, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel, em Samária, no décimo oitavo ano de Jeosafá, rei de Judá, e reinou doze anos.
2 A na goy futu tee Abadantaa jine, amma nga goy futaa mana too baaboo nda ɲaŋoo wanoo. Tondoo kaŋ baaboo nʼa kayandi tooroo kaŋ ti Bal maaɲoo ga, a nʼa derandi.
2 Fez o que era mau aos olhos do Senhor, porém não como seu pai, nem como sua mãe; pois tirou a coluna de Baal que seu pai fizera.
3 Amma a hawa Nebat izʼaroo Žeroboham zunubey ga kaŋ na Izirayel kaŋandi zunubu ra. Žoram mana fay nda zunuboo din.
3 Contudo aderiu aos pecados de Jeroboão, filho de Nebate, com que este fizera Israel pecar, e deles não se apartou.
4 Feeji boobo goo Mowab kokoyoo Meša se. Feeji-ize boŋ zenber zangu (100.000) no a gʼa bana alkaasi Izirayel kokoyoo se, nda gaaru boŋ zenber zangu (100.000), ngi nda ngi haaboo.
4 Ora, Messa, rei dos moabitas, era criador de ovelhas, e pagava de tributo ao rei de Israel cem mil cordeiros, e cem mil carneiros com a sua lã.
5 Amma kaŋ Akab buu, Mowab kokoyoo murti Izirayel kokoyoo ga.
5 Sucedeu, porém, que, morrendo Acabe, o rei dos moabitas se rebelou contra o rei de Israel.
6 Alwaatoo din ga, kokoyoo Žoram hun Samari koyraa ra ka koy Izirayel wongu-izey kul marga ka dii.
6 Por isso, nesse mesmo tempo Jorão saiu de Samária e fez revista de todo o Israel.
7 A na dontokaw sanba a ma koy nee Žuda kokoyoo Žozafat se: «Mowab kokoyoo murti ay ga. Nʼga koy ay bande ka Mowab wongu wala?» Žozafat nʼa zaabi ka nee: «Ay ga koy ni bande, agay nda ni kul ti affoo, ay borey nda ni borey kul ti affoo, ay baryey mo nda ni baryey kul ti affoo.»
7 E, pondo-se em marcha, mandou dizer a Jeosafá, rei de Judá: O rei dos moabitas rebelou-se contra mim; irás tu comigo a guerra contra os moabitas? Respondeu ele: Irei; como tu és sou eu, o meu povo como o teu povo, e os meus cavalos como os teus cavalos.
8 Žozafat nee koyne: «Fondo foo nda ir ga koy?» Žoram nee: «Ir si koy nda kala Edom saajoo fondaa.»
8 E perguntou: Por que caminho subiremos? Respondeu-lhe Jorão: Pelo caminho do deserto de Edom.
9 Izirayel kokoyoo, nda Žuda kokoyoo, nda Edom kokoyoo na fondaa zaa ka koy. Ngi jirbi iyye diraa ra, haroo ben wongu-ize jamaa ga, hari sii no ngi adabbawey mo se.
9 Partiram, pois, o rei de Israel, o rei de Judá e o rei de Edom; e andaram rodeando durante sete dias; e não havia água para o exército nem para o gado que os seguia.
10 Izirayel kokoyoo nee: «Jam! Abadantaa nkʼir kokoy hinzaa cee kate ne ra kʼir daŋ Mowab borey kabey ra.»
10 Disse então o rei de Israel: Ah! o Senhor chamou estes três reis para entregá-los nas mãos dos moabitas.
11 Amma Žozafat nee: «Abadantaa annabi kul nka sii no kaŋ nda ir ga hin ka Abadantaa ibaayoo ceeci?» Izirayel kokoyoo borey jineboro foo zaabi ka nee: «Šafat izʼaroo Alyasu goo ne kaŋ ti Ilyasu taalibi maana.»
11 Perguntou, porém, Jeosafá: Não há aqui algum profeta do Senhor por quem consultemos ao Senhor? Então respondeu um dos servos do rei de Israel, e disse: Aqui está Eliseu, filho de Safate, que deitava água sobre as mãos de Elias.
12 Žozafat nee: «Nga hunday ga haya bay Abadantaa se ka nga šennoo har.» Izirayel kokoyoo, nda Žozafat, nda Edom kokoyoo doo ka koy Alyasu do.
12 Disse Jeosafá: A palavra do Senhor está com ele. Então o rei de Israel, e Jeosafá, e o rei de Edom desceram a ter com ele.
13 Alyasu nee Izirayel kokoyoo se: «Macin no nʼga bagʼa ay ga? Koy ni baabaa annabey nda ni ɲaa annabey do.» Izirayel kokoyoo nee a se: «Kalaa, kalaa, zama Abadantaa nkʼir kokoy hinzaa cee kate ne ra kʼir daŋ Mowab borey kabey ra.»
13 Eliseu disse ao rei de Israel: Que tenho eu contigo? Vai ter com os profetas de teu pai, e com os profetas de tua mãe. O rei de Israel, porém, lhe disse: Não; porque o Senhor chamou estes três reis para entregá-los nas mãos dos moabitas.
14 Alyasu nee: «Ay ga žee nda Abadantaa, Aduɲɲakoyoo kaŋ ga huna maaɲoo kaŋ goyoo ra ay goo, nda manʼti Žuda kokoyoo Žozafat maaganda, ay si lakkal daŋ ma ne, ay si ba ni guna.
14 Respondeu Eliseu: Vive o Senhor dos exércitos, em cuja presença estou, que se eu não respeitasse a presença de Jeosafá, rei de Judá, não te contemplaria, nem te veria.
15 Wa kate ya ne kurbukarkaw.» Kurbukarkaa kaa, a goo ma kurboo kar kaŋ Abadantaa albarkaa tuku Alyasu ga.
15 Agora, contudo, trazei-me um harpista. E sucedeu que, enquanto o harpista tocava, veio a mão do Senhor sobre Eliseu.
16 Alyasu nee: «Hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, a nee: ‹War ma guusu boobo kaa gooroo woo laboo ra.›
16 E ele disse: Assim diz o Senhor: Fazei neste vale muitos poços.
17 Zama hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, a nee: ‹War si dii hew, war si dii ncirɲi, amma gooroo woo ga too nda hari, war ga haŋ, war alman kurey nda war adabbawey ga haŋ.›
17 Porque assim diz o Senhor: Não vereis vento, nem vereis chuva; contudo este vale se encherá de água, e bebereis vós, os vossos servos e os vossos animais.
18 Woo manʼti haya kul Abadantaa se, a ga Mowab borey mo daŋ war kabey ra.
18 E ainda isso é pouco aos olhos do Senhor; também entregará ele os moabitas nas vossas mãos,
19 Ngi koyrawey kaŋ kuubandi nda cete nda ngi koyra beerey, war gʼi kul kayri, war ga tuuri henney kul dunbu, ka ngi hari kaadogey kul lutu, war ga tondi say ngi faari henney kul ra.»
19 e ferireis todas as cidades fortes e todas as cidades escolhidas, cortareis todas as boas árvores, tapareis todas as fontes d'água, e cobrireis de pedras todos os bons campos.
20 Suba subbaahoo ra, waatoo kaŋ ra sargaroo ga hun, hari kaa ka hun Edom gandaa here ka gandaa too nda hari.
20 E sucedeu que, pela manhã, à hora de se oferecer o sacrifício, eis que vinham as águas pelo caminho de Edom, e a terra se encheu d'água:
21 Waatoo kaŋ Mowab borey maa kaŋ kokoyyaŋ kaa ka ngi wongu, i na arey kul kaŋ jiirey too wongu nda wey kaŋ jiirey bisa ey cee.
21 Ouvindo, pois, todos os moabitas que os reis tinham subido para pelejarem contra eles, convocaram-se todos os que estavam em idade de pegar armas, e daí para cima, e puseram-se às fronteiras.
22 Mowab borey biya ka tun, waatoo kaŋ waynaa ga dii haroo boŋ, haroo tee i se iciray sanda kuri.
22 Levantaram-se os moabitas de madrugada e, resplandecendo o sol sobre as águas, viram diante de si as águas vermelhas como sangue;
23 I nee: «Kuri ti woo. Šikka sii kokoyey ka cere kar, ka cere wii. Sohõ Mowab borey, ir ma zuru ka koy alganiimaa zaa.»
23 e disseram: Isto é sangue; certamente os reis pelejaram entre si e se mataram um ao outro! Agora, pois, à presa, moabitas!
24 Waatoo kaŋ i too Izirayel kaloo ra, Izirayel borey tun kʼi wongu hala nongu kaŋ ra Mowab borey zuru. I huru Mowab gandaa ra kʼi kar kʼi wii.
24 Quando, porém, chegaram ao arraial de Israel, os israelitas se levantaram, e bateram os moabitas, os quais fugiram diante deles; e ainda entraram na terra, ferindo ali também os moabitas.
25 I na ngi koyrawey say. Izirayel borey, boro foo kul na tondi foo zaa kʼa warra ngi nongu henney kaŋ ra i ga faari goy tee ka nongoo kul tee tondi. I na ngi hari kaadogey kul lutu, i na ngi tuuri henney kul dunbu. Koyraa kaŋ ti Kir-Heres hinne cetaa ga i mana tuku, amma Izirayel boroyaŋ kaa kaŋ kone fizza goo, i na koyraa kuubi kʼa bere, kʼa kar.
25 E arrasaram as cidades; e cada um deles lançou pedras em todos os bons campos, entulhando-os; taparam todas as fontes d'água, e cortaram todas as boas árvores; somente a Quir-Haresete deixaram ficar as pedras; contudo os fundeiros a cercaram e a feriram.
26 Mowab kokoyoo ga dii kaŋ wongoo woo bisa nga gaaboo, a na aru takubakoyni zangu iyye (700) zaa nga bande, a nee kaŋ ngi ga jamaa kottu ka bisa ka koy Edom kokoyoo here, amma i mana hin.
26 Vendo o rei dos moabitas que a peleja prevalecia contra ele, tomou consigo setecentos homens que arrancavam da espada, para romperem contra o rei de Edom; porém não puderam.
27 Kaŋ a dii takaa woo tee, nga izʼaru jinaa kaŋ ga hima ka huru dogoo ra kokoytaraa ra, a nʼa dii kʼa kaa sargari koyraa cetaa ga. Kaŋ Izirayel borey dii woo, biney hasara. I hun Mowab kokoyoo bande ka willi ngi gandaa ra.
27 Então tomou a seu filho primogênito, que havia de reinar em seu lugar, e o ofereceu em holocausto sobre o muro, pelo que houve grande indignação em Israel; por isso retiraram-se dele, e voltaram para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.