2 Crônicas 20

Songhai de Gao (SES) vs BKJ

Sair da comparação
1 Woo banda ga, Mowab borey nda Amoŋ borey nda Mawoŋ borey kaŋ kara i ga kaa ka Žozafat tangam.
1 Sucedeu depois disso, que os filhos de Moabe, e os filhos de Amom, e com eles outros do lado dos amonitas, vieram para a batalha contra Josafá.
2 Boroyaŋ kaa ka nee Žozafat se: «Alžama beeri goo ma kaa ni ga ka hun teekoo boŋ faa ga za Siiri gandaa ra, de mo i goo Hasasoŋ-Tamar, maanaa En-Gedi.»
2 Então, vieram ali alguns que contaram a Josafá, dizendo: Vem ali uma grande multidão contra ti dalém mar neste lado da Síria; e, eis que eles estão em Hazazom-Tamar, que é En-Gedi.
3 Žozafat hunbur, a kayandi nga ma Abadantaa ceeci. A daŋ kaŋ Žuda gandaa kul ma meehaw.
3 E Josafá temeu, e pôs-se a buscar o SENHOR, e proclamou um jejum em todo o Judá.
4 Žuda borey marga ka Abadantaa faabaroo ceeci, borey hun Žuda koyrawey kul ra ka kaa ka Abadantaa ceeci.
4 E Judá reuniu-se, para pedir socorro ao SENHOR; de todas as cidades de Judá, eles vinham buscar o SENHOR.
5 Žozafat kay Žuda borey margaroo nda Žerizalem borey margaroo game Abadantaa hugoo ra, batuma taagaa jine.
5 E Josafá pôs-se em pé na congregação de Judá e Jerusalém, na casa do SENHOR, diante do átrio novo,
6 A nee: «Abadantaa, ir baabey Koyoo, manʼti ni ti Irkoy kaŋ goo beenaa ra, manʼti ni no ni hinoo goo gandawey laamawey kul boŋ wala? Gaabi nda hini sii kala ni kaboo ra, boro kul si hin ka kay ni jine.
6 e disse: Ó SENHOR Deus dos nossos pais, não és tu Deus no céu? E não dominas tu sobre todos os reinos dos pagãos? E na tua mão não há força e poder, de modo que não há quem te possa resistir?
7 Manʼti ni ti ir Koyoo kaŋ na gandaa woo borey gaaray Izirayel, ni jamaa jine, ka gandaa woo noo hala abada ni ceroo Ibirahima hayroo se?
7 Não és tu o nosso Deus, que expulsaste os habitantes desta terra de diante do teu povo Israel, e a deste para sempre à semente de teu amigo Abraão?
8 I goro a ra, i na nongu henanante cin a ra ma ne ni maaɲoo ga ka nee:
8 E eles nela habitam, e edificaram nela um santuário para o teu nome, dizendo:
9 ‹Nda haya futu duu ir, a ma tee takuba, wala ciiti, wala sorfa, wala heray, ir kay hugoo woo jine, ni jine, zama ni maaɲoo goo hugoo woo ga. Ir binemaraa ra ir ga kaati ka ni cee, nʼga haŋajer ir se, nʼgʼir hallasi.›
9 Se, quando o mal nos sobrevier, como espada, juízo, ou peste, ou fome, nós nos pusermos de pé diante desta casa, e na tua presença, (pois o teu nome está nesta casa), e clamarmos a ti em nossa aflição, então tu ouvirás e nos socorrerás.
10 Sohõ guna, Amoŋ borey, nda Mowab borey, nda borey kaŋ goo Seyir gandaa tondi hondey ra, kaŋyaŋ ra mana yadda Izirayel ma huru waatoo kaŋ a kaa ka hun Misira gandaa ra, i bere nda nongu tana ka bisa, i manʼi halaci.
10 E agora, eis que os filhos de Amom e Moabe e os do monte Seir, aos quais tu não permitiste que Israel invadisse, quando saíram da terra do Egito, mas desviaram-se deles, e não os destruíram;
11 Amma ngi, hayaa kaŋ nda i gʼir bana hõ manʼti kala kʼir gaaray kʼir kaa laboo ga kaŋ nʼnʼa noo ir se.
11 eis que vos digo, como eles nos recompensam, ao virem nos expulsar da tua possessão, a qual tu nos deste em herança.
12 Ir Koyoo, nʼsi ni ciitoo kaŋandi i boŋ wala? Zama ir sii nda gaabi jamaa beeroo woo jine kaŋ ga kaa ir ga, ir si bay haya kaŋ no ir mʼa tee. Ir moɲey sii kala ni ga.»
12 Ó nosso Deus, tu não os julgarás? Porque não temos qualquer poder contra esta grande companhia que vem contra nós; tampouco sabemos o que fazer; mas os nossos olhos estão sobre ti.
13 Žuda borey kul ga kay Abadantaa jine, ngi nda ngi alaayaney, nda ngi wandey, nda ngi izey.
13 E todo o Judá se pôs de pé diante do SENHOR, com os seus pequenos, as suas esposas e os seus filhos.
14 Abadantaa Hundoo zunbu Yahaziyel ga margaroo game, baaboo manʼti kala Zakariya, Zakariya baabaa ti Benaya, Benaya baabaa ti Yeyiyel, Yeyiyel baabaa ti Mataniya. Lewi boro no kaŋ si hun kala Asaf hayroo ra.
14 Então, veio o Espírito do SENHOR no meio da congregação sobre Jaaziel, o filho de Zacarias, o filho de Benaia, o filho de Jeiel, o filho de Matanias, um levita dos filhos de Asafe,
15 Yahaziyel nee: «Žuda borey kul, nda Žerizalem borey, nda ni, kokoyoo Žozafat, war ma haŋajer. Hayaa ne kaŋ Abadantaa nʼa har, Abadantaa nee: ‹War masi hunbur, war masi jijiri alžamaa beeroo woo jine, zama manʼti war wongoo no, Abadantaa wongoo no.
15 e ele disse: Ouvi, todo o Judá, e vós habitantes de Jerusalém, e tu, rei Josafá: Assim diz o SENHOR a vós: Não temais nem vos amedronteis em razão desta grande multidão; porque a batalha não é vossa, mas de Deus.
16 Suba war ma zunbu ka koy i tangam, i goo ma žigi ka kaa nda Tisit žigidogoo, war gʼi gar gooroo miɲoo ga, Yeruwel saajoo tenje.
16 Amanhã descereis contra eles; eis que sobem pelo penhasco de Ziz; e vós os encontrareis no fim do ribeiro, diante do deserto de Jeruel.
17 Manʼti war no ma wongu, wa lanba no din. Žuda borey nda Žerizalem borey, wa kay war cewey ga, war ma dii takaa kaŋ nda Abadantaa ga war kaa kabe ra. War masi hunbur, war masi jijiri. Suba war ma koy i tangam, Abadantaa goo war bande.›»
17 Vós não precisareis lutar nesta batalha; posicionai-vos, ponde-vos parados de pé, e vede a salvação do SENHOR convosco, ó Judá e Jerusalém; não temais, nem estejais desfalecidos; amanhã saí contra eles; porque o SENHOR será convosco.
18 Žozafat na nga ndumoo sinji laboo ra, de Žuda borey kul, nda Žerizalem borey kul kaŋ Abadantaa jine ka sujudu a se.
18 E Josafá curvou a sua cabeça com a sua face para o chão; e todo o Judá e os habitantes de Jerusalém caíram diante do SENHOR, adorando o SENHOR.
19 Lewi borey kaŋ mana hun kala Kehat borey izʼarey ra nda Kora borey izʼarey ra tun ka hanse ka jinde jer ka Abadantaa, Izirayel Koyoo saabu.
19 E os levitas, dos filhos dos coatitas, e dos filhos dos coraítas, levantaram-se para louvarem ao SENHOR Deus de Israel em alta voz.
20 I tun subbaahi biya ka koy Tekowa saajoo ra. Waatoo kaŋ i ga koy, Žozafat tun ka kay, a nee: «Wa haŋajer ya ne, Žuda borey nda Žerizalem borey, wa war naanaa daŋ Abadantaa, war Koyoo ra, de war ga kay. Wa war naanaa daŋ nga annabey ra, de war ga zaame.»
20 E eles se levantaram cedo pela manhã, e saíram para o deserto de Tecoa; e enquanto saíam, Josafá pôs-se de pé e disse: Ouvi-me, ó Judá, e vós habitantes de Jerusalém; crede no SENHOR vosso Deus, assim sereis estabelecidos; crede nos seus profetas, assim prosperareis.
21 Woo banda ga, a goro ka šelaŋ nga nda jamaa, a na doonikawyaŋ kayandi Abadantaa se kaŋ gʼa saabu nga daržaa henanyanoo se, i ga fatta wongu-izey jine, i ga nee: «Wa Abadantaa saabu, nga borohennataraa si ben abada.»
21 E, quando ele tinha consultado o povo, indicou cantores para o SENHOR, que louvariam a beleza da santidade, enquanto saíam diante do exército, e para dizer: Louvai ao SENHOR; porque a sua misericórdia dura para sempre.
22 Waatoo kaŋ borey šintin ka kaati nda ɲaali nda dooniyaŋ, Abadantaa na zanbaguusu tee Amoŋ borey se, nda Mowab borey, nda borey kaŋ goo Seyir tondi hondey ra kaŋ kaa ka Žuda tangam, Abadantaa nʼi kar.
22 E, quando eles começaram a cantar e a louvar, o SENHOR preparou emboscadas contra os filhos de Amom, Moabe e do monte Seir, os quais vieram contra Judá; e eles foram feridos.
23 Amoŋ borey, nda Mowab borey na Seyir tondi hondey borey tangam kʼi halaci sõy kʼi benandi. Waatoo kaŋ i benandi nda Seyir gandaa borey, i bere cere ga ka cere wii.
23 Porque os filhos de Amom e Moabe se levantaram contra os habitantes do monte Seir, para matá-los e destruí-los por completo; e quando massacraram com os habitantes de Seir, cada qual ajudou a destruir um ao outro.
24 Waatoo kaŋ Žuda borey too nongoo ra kaŋ ra boro ga hin ka dii saajoo, i na ngi iberey jamaa heroo guna, i si dii haya kul kala bukaw kaŋ goo ganda, ba boro foo mana cindi.
24 E quando Judá veio em direção à torre de vigia no deserto, eles olharam para a multidão, e eis que eles eram corpos mortos caídos por terra, e nenhum escapou.
25 Žozafat nda nga jamaa kaa ka alganiimaa zaa, i na haya booboyaŋ, nda bukawyaŋ, nda jinay alkadaranteyaŋ gar. Za i ga zaa hala nongu kaŋ ra i mana hin kʼa kul ka koy. I na jirbi hinza tee i ga alganiimaa zaa, zama a ga boobo.
25 E quando Josafá e o seu povo vieram tomar o despojo deles, acharam no meio deles tantas riquezas com os corpos mortos, quanto joias preciosas em abundância, as quais eles arrancaram para si, mais do que conseguiam carregar; e estiveram três dias recolhendo o despojo, pois era muito grande.
26 Jirbi taacantoo hane, i na cere marga Beraka gooroo ra, i na albarka daŋ Abadantaa se, woo se hala hõ zaaroo i ga nee nongoo din se Beraka gooroo (maanaa «Albarka daŋyanoo gooroo»).
26 E no quarto dia eles se reuniram no vale de Beraca; pois ali bendisseram ao SENHOR; por isso o nome daquele lugar foi chamado: O vale de Beraca, até este dia.
27 Žuda nda Žerizalem arey kul kaŋ Žozafat goo i jine willi Žerizalem nda ɲaali, zama Abadantaa nkʼi ɲaalandi ngi iberey ga.
27 Então eles retornaram, cada homem de Judá e Jerusalém, e Josafá na sua dianteira, para irem novamente a Jerusalém com alegria; porquanto o SENHOR havia feito com que eles se alegrassem diante dos seus inimigos.
28 I huru Žerizalem nda tubalyaŋ, nda kuntijiyaŋ, nda laati beeriyaŋ ka koy hala Abadantaa hugoo ra.
28 E eles vieram a Jerusalém com saltérios, harpas e trombetas até a casa do SENHOR.
29 Irkoy hunburaa zunbu gandawey laamawey kul ga waatoo kaŋ i maa kaŋ Abadantaa na Izirayel iberey kar.
29 E o temor de Deus esteve sobre todos os reinos daquelas terras, quando eles ouviram que o SENHOR lutara contra os inimigos de Israel.
30 Žozafat kokoytaraa duu lakkalkanay, nga Koyoo nʼa noo hunanzamay nongoo kul here.
30 Assim, o reino de Josafá ficou calmo; pois o seu Deus lhe deu descanso ao redor.
31 Žozafat tee Žuda gandaa se kokoy, jiiri waranza cindi guu (35) bara a se waatoo kaŋ a ga huru kokoytaraa ra. A na jiiri waranka cindi guu (25) tee kokoytaraa ra, a si goro kala Žerizalem. Ɲaŋoo maaɲoo ti Azuba. Šili ize woy no.
31 E Josafá reinou sobre Judá; ele tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar; e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. E o nome da sua mãe era Azuba, a filha de Sili.
32 A na nga baabaa Asa fondaa gana haya kul ra, a mana šiiri nongu kul here, haya kaŋ ga henan no a nʼa tee Abadantaa jine.
32 E ele andou no caminho de Asa, seu pai, e não se afastou dele, fazendo aquilo que era reto aos olhos do SENHOR.
33 Amma woo kul, tooru ganadogey mana hun no. Jamaa biney mana hawa Abadantaa, ngi hayragey Koyoo ga.
33 Todavia, os lugares altos não foram removidos; porque o povo ainda não tinha preparado o seu coração para o Deus dos seus pais.
34 Žozafat teegoyey cindey, ngi šintinoo nda ngi benantaa hantumandi Hanani izʼaroo Žehu fillaa ra kaŋ goo Izirayel kokoyey citaaboo ra.
34 Ora, o restante dos atos de Josafá, os primeiros e os últimos, eis que estão escritos no livro de Jeú, o filho de Hanani, que é mencionado no livro dos reis de Israel.
35 Woo banda ga, Žuda kokoyoo Žozafat tee affoo Izirayel kokoyoo bande kaŋ ti Akaziya kaŋ ga boro laala goy tee.
35 E depois disso, Josafá, rei de Judá, juntou-se a Acazias, rei de Israel, que procedeu mui iniquamente;
36 A tee a bande affoo ka harihii beeriyaŋ tee kaŋ ga koy Tarsis koyraa ra, i mana harihiyey wey tee kala Esiyoŋ-Geber.
36 e juntou-se a ele para construir navios para ir a Társis; e fizeram os navios em Eziom-Geber.
37 Amma Dodowa izʼaroo, Eliyezer kaŋ si hun kala Mareša šelaŋ Žozafat se nda annabitaray, a nee: «Zama ni tee affoo Akaziya bande, Abadantaa ga ni goyey hasara.» Harihiyey kayri, i mana hin ka koy Tarsis.
37 Então, Eliézer, o filho de Dodavá de Maressa, profetizou contra Josafá, dizendo: Porque te juntaste a Acazias, o SENHOR tem despedaçado as tuas obras. E os navios foram quebrados, de modo que não puderam ir a Társis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.