1 Samuel 25

Songhai de Gao (SES) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Samiyel faati. Izirayel kul marga kʼa hẽe, i nʼa sutura nga do Rama. Waatoo din no Dawda doo Paraŋ saajoo ra.
1 Samuel morreu, e todo o Israel se reuniu e o pranteou; e o sepultaram onde vivia, em Ramá. Depois Davi foi para o deserto de Maom.
2 Aru foo goo Mawoŋ kaŋ ga goy Karmel. Boro beeri no, a goo nda feeji zenber hinza (3.000) nda hancin zenber foo (1.000). Woo gar a goo Karmel ka nga feejey kosu.
2 Certo homem de Maom, que tinha seus bens na cidade de Carmelo, era muito rico. Possuía mil cabras e três mil ovelhas, as quais estavam sendo tosquiadas em Carmelo.
3 Aroo woo maaɲoo ti Nabal, wandoo maaɲoo ti Abigayel. Woy lakkalkoyni no, a ga boori mo, amma kurɲoo binoo si boori, nga teegoyey ga laala. Kaleb alkabiilaa boro no.
3 Seu nome era Nabal e o nome de sua mulher era Abigail, mulher inteligente e bonita; mas seu marido, descendente de Calebe, era rude e mau.
4 Saajoo ra Dawda maa kaŋ Nabal goo ma nga feejey kosu.
4 No deserto, Davi ficou sabendo que Nabal estava tosquiando as ovelhas.
5 A na aru sooga woy (10) sanba a do, a nee aru soogey se: «Wa žigi ka koy Karmel. War ma koy Nabal do, ay maaɲoo ga war mʼa foo ya ne.
5 Por isso, enviou dez rapazes e lhes disse: "Levem minha mensagem a Nabal, em Carmelo, e o cumprimentem em meu nome.
6 War ma nee a se: ‹Kay yeeši, alaafiya ma kaa ni, nda ni hugoo, nda haya kul kaŋ ti ni wane ga.
6 Digam-lhe: ‘Longa vida para o senhor! Muita paz para o senhor e sua família! E muita prosperidade para tudo que é teu! ’
7 Ay maa kaŋ alman kosukawyaŋ bara ni do. Ka gar ni kurkey goo ir bande. Ir mana haya laala kul tee i se, haya kul mana dere i se waatoo kul kaŋ i nʼa tee Karmel.
7 ‘Sei que estás tosquiando tuas ovelhas. Quando os teus pastores estavam conosco, nós não os maltratamos, e durante todo o tempo em que estiveram em Carmelo não se perdeu nada que fosse deles.
8 Ni borey hãa, ngi hunday gʼa har ma ne. Woo ga, alhormo tee ay borey se, zama ir mana kaa kala jingar zaari. Ir gʼa wiri ni ga, mʼir kaŋ ti ni tamey nda Dawda ni izʼaroo noo woo kaŋ goo ni kaboo ra.›»
8 Pergunte a eles, e eles lhe dirão. Por isso, seja favorável, pois estamos vindo em época de festa. Por favor, dá a nós teus servos e a teu filho Davi o que puderes’ ".
9 Waatoo kaŋ Dawda borey too kate, i nʼa har Nabal se nda takaa din da Dawda maaɲoo ga. Woo banda ga, i batu.
9 Os rapazes foram e deram a Nabal essa mensagem, em nome de Davi. E ficaram esperando.
10 Nabal tuuru Dawda dontokey se ka nee: «May ti Dawda, may ti Yišay izʼaroo? Hõ tam booboyaŋ goo no kaŋ ga zuru ngi koyey ga.
10 Nabal respondeu então aos servos de Davi: "Quem é Davi? Quem é esse filho de Jessé? Hoje em dia, muitos servos estão fugindo de seus senhores.
11 Ay takulaa, nda ay haroo, nda ay hamoo kaŋ ay nʼi soolu ay kosukey se, ngi no ay gʼi noo boroyaŋ se kaŋ ay si ba ngi hundogoo bay wala?»
11 Por que deveria eu pegar meu pão e minha água, e a carne do gado que abati para meus tosquiadores, e dá-los a homens que vêm não se sabe de onde? "
12 Dawda aru soogey na ngi fondaa zaa ka willi. Kaŋ i too, i na hayaa kul har Dawda se.
12 Então, os mensageiros de Davi voltaram, e ao chegarem, relataram a ele cada uma dessas palavras.
13 Dawda nee nga borey se: «Boro foo kul ma nga takubaa haw centoo ga.» Boro foo kul na nga takubaa haw centoo ga. Dawda mo na nga takubaa haw centoo ga. Boro zangu taaci (400) cine hanga a bande ka koy tangam. Boro zangu hinka (200) cindi jinawey do.
13 Davi ordenou a seus homens: "Ponham suas espadas na cintura! " Assim eles fizeram e também Davi. Cerca de quatrocentos homens acompanharam Davi, enquanto duzentos permaneceram com a bagagem.
14 Nabal sooga goykey affoo nee Nabal wandoo Abigayel se: «Guna, Dawda na dontokawyaŋ sanba ka hun saajoo ra ka kaa kʼir koyoo foo, amma ir koyoo nʼi kubay, kubay laala.
14 Um dos servos disse a Abigail, mulher de Nabal: "Do deserto, Davi enviou mensageiros para saudar o nosso senhor, mas ele os insultou.
15 Ka gar borey wey hanse ka boori ir se, ir mana alhuzun, haya kul mana dere ir se waatoo kul kaŋ ir goo cere bande fondaa ra, waatoo kaŋ ir goo hawsaa ra.
15 No entanto, aqueles homens foram muito bons para conosco. Não nos maltrataram, e, durante todo o tempo em que estivemos com eles nos campos, nada perdemos.
16 I nʼir lakkal haya kul masi duu ir cijin nda zaari, waatoo kul kaŋ ir goo i bande ka alman buunaa kur.
16 Dia e noite eles eram como um muro ao nosso redor, durante todo o tempo em que estivemos com eles cuidando de nossas ovelhas.
17 Ni no ma guna sohõ haya kaŋ nʼga hima kʼa tee, nda manʼti woo, šikka sii ir koyoo nda nga hugoo kul ga bone. Nga woo, boro yaamu no, boro si hin ka šelaŋ a se.»
17 Agora, leve isso em consideração e veja o que a senhora pode fazer, pois a destruição paira sobre o nosso senhor e sobre toda a sua família. Ele é um homem tão mau que ninguém consegue conversar com ele".
18 Abigayel cahã ka takula zangu hinka (200) zaa, nda alaneb hari mooro hunbar hinka, nda feeji guu kaŋ hansandi, nda attam haagante saaku guu, nda alaneb-ize koga gabante zangu (100), nda jeejay-ize koga gabante zangu hinka (200), a nʼi daŋ farkayaŋ boŋ.
18 Imediatamente, Abigail pegou duzentos pães, duas vasilhas de couro cheias de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco medidas de grãos torrados, cem bolos de uvas passas e duzentos bolos de figos prensados, e os carregou em jumentos.
19 A nee nga tamey se: «Wa koy ay jine, guna, ay goo war bandawey ga.» A mana haya kul har Nabal, nga kurɲoo se.
19 E disse a seus servos: "Vocês vão na frente; eu os seguirei". Ela, porém, nada disse a Nabal, seu marido.
20 A žigi farka boŋ, a zunbu ka koy nda tondi hondoo caraa, ka sawa nda Dawda nda nga borey zunbu a tenje, i nʼa kubay.
20 Enquanto ela ia montada num jumento, encoberta pela montanha, Davi e seus soldados estavam descendo em sua direção, e ela os encontrou.
21 Dawda nee nga boŋ se: «Ay nʼay boŋ tooɲe ka aroo woo almanoo kul lakkal saajoo ra, haya kul mana hun nga almanoo ra. Ihennaa kaŋ ay nʼa tee a se, a nʼa bana nda ifutu.
21 Davi tinha dito: "De nada adiantou proteger os bens daquele homem no deserto, para que nada se perdesse. Ele me pagou o bem com o mal.
22 Irkoy ma goy goy ay ga, agay Dawda, nda ne nda suba ay na aru foo naŋ Nabal borey ra.»
22 Que Deus castigue a Davi, e o faça com muita severidade, caso até de manhã eu deixe vivo um só do sexo masculino de todos os que pertencem a Nabal! "
23 Waatoo kaŋ Abigayel dii Dawda, a cahã ka zunbu farkaa boŋ, a na nga ndumoo sinji laboo ra, a gunguma Dawda jinoo ra.
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e prostrou-se perante Davi, rosto em terra.
24 A kaŋ cewey cire, a nee: «Ay na laybu tee, ay koyoo. Ay gʼa wiri ni ga, ma agay, ni tamoo naŋ ya šelaŋ, haŋajer ni tamoo šenney se.
24 Ela caiu a seus pés e disse: "Meu senhor, a culpa é toda minha. Por favor, deixa a tua serva lhe falar; ouve o que ela tem a dizer.
25 Ay gʼa wiri ni ga, ay koyoo, masi hanga Nabal bande, boro yaamu no, a nka tuuru nga maaɲoo se, maaɲoo manʼti kala Nabal (maanaa ‹saama›), saama no. Agay, ni tamoo, ya na bay ka dii ay koyoo aru soogey kaŋ nʼnʼi sanba.
25 Meu senhor, não dês atenção àquele homem mau, Nabal. Ele é insensato, conforme o seu nome significa; e a insensatez o acompanha. Contudo, eu, tua serva, não vi os rapazes que meu senhor enviou.
26 Sohõ ay koyoo, ay ga žee nda Abadantaa kaŋ ga huna maaɲoo nda ni maaɲoo, Abadantaa ka ni ganji ma kuri mun, ka ni boŋ faasa. Ay koyoo, yala ni iberey nda borey kaŋ ga ceeci kʼi ifutu tee ma ne, ma tee sanda Nabal.
26 "Agora, meu senhor, juro pelo nome do Senhor e por tua vida que foi o Senhor que o impediu de derramar sangue e de vingar-se com tuas próprias mãos. Que teus inimigos e todos os que pretendem fazer-te mal sejam castigados como Nabal.
27 Gomnoo kaŋ agay, ni tamoo kate a ma ne ma zamnandi soogey se kaŋ goo ni bande.
27 E que este presente que esta tua serva trouxe ao meu senhor seja dado aos homens que o seguem.
28 Ay gʼa wiri ni ga, ma agay, ni tamoo layboo yaafa. Abadantaa ga albarka daŋ ni hugoo borey ra kʼi gorandi waati kul kokoytaraa ra, zama Abadantaa wongey ra ni goo. Yala haya futu kul masi garandi ni do ni hunaroo kul ra.
28 Esqueça, eu te suplico, a ofensa de tua serva, pois o Senhor certamente fará um reino duradouro para ti, que travas os combates do Senhor. E em toda a tua vida, nenhuma culpa se ache em ti.
29 Nda boro tun ka ni gurzugay, ka ceeci ka ni hundoo kaa, Abadantaa, ni Koyoo ga ni hundoo marga henna. Amma a ga ni iberey hunaroo warra sanda takaa kaŋ nda fizza ga tondi warra.
29 Mesmo que alguém te persiga para tirar-te a vida, a vida de meu senhor estará firmemente segura como a dos que são protegidos pelo Senhor teu Deus. Mas a vida de teus inimigos será atirada para longe como por uma atiradeira.
30 Waati kaŋ Abadantaa ga gomnoo kul tee ma ne kaŋ a na nga allaahidoo zaa ma ne ka ni tee Izirayel boŋkoynoo,
30 Quando o Senhor tiver feito a meu senhor todo o bem que prometeu e te tiver nomeado líder sobre Israel,
31 woo ra ni binoo si ni zarabi ka nee ma ne kaŋ nʼna boro wii yaada ka ni dukuroo kaa. Nda Abadantaa na gomni tee ma ne, masi dirɲa agay, ni tamoo.»
31 meu senhor não terá no coração o peso de ter derramado sangue desnecessariamente nem de ter feito justiça com as próprias mãos. E, quando o Senhor tiver abençoado a ti, lembra-te de tua serva".
32 Dawda nee Abigayel se: «Albarka ma bara Abadantaa se, Izirayel Koyoo kaŋ na ni sanba mʼay kubay hõ!
32 Davi disse a Abigail: "Bendito seja o Senhor, o Deus de Israel, que hoje a enviou ao meu encontro.
33 Albarka ma huru ni lakkaloo ra, albarka ma huru ni ra kaŋ nʼay ganji hõ ya boro wii yaada, yʼay dukuroo kaa.
33 Seja você abençoada pelo seu bom senso e por evitar que eu hoje derrame sangue e me vingue com minhas próprias mãos.
34 Ay ga žee nda Abadantaa, Izirayel Koyoo kaŋ ga huna maaɲoo kaŋ nʼay ganji ya ifutu tee ma ne, nda manʼti kaŋ ni cahã ka kaa kʼay kubay, ne nda alfazar ba aru foo si cindi Nabal borey ra.»
34 De outro modo, juro pelo nome do Senhor, o Deus de Israel, que evitou que eu lhe fizesse mal, se você não tivesse vindo depressa encontrar-me, nem um só do sexo masculino pertencente a Nabal teria sido deixado vivo ao romper do dia".
35 Dawda na hayaa taa kaŋ Abigayel kate a se, a nee a se: «Žigi ka koy ni do nda baani. Guna, ay na haŋajer ni šennoo se, ay yadda woo kaŋ nʼnʼa har.»
35 Então Davi aceitou o que ela havia lhe trazido e disse: "Vá para sua casa em paz. Ouvi o que você disse e atenderei o seu pedido".
36 Abigayel too kate Nabal do, a gar hoyandi beeri tee a do kaŋ ga hima nda kokoy hoyandi. Nabal binoo ga hanse ka kan, a hanse ka suu. Abigayel mana haya kul har a se šenni kaccu ra wala ibeeri ra hala moo boo.
36 Quando Abigail retornou a Nabal, ele estava dando um banquete em casa, como um banquete de rei. Ele estava alegre e bastante bêbado, e ela nada lhe falou até o amanhecer.
37 Subbaahoo ra, suuyanoo ben Nabal ga, wandoo na hayaa deede a se kaŋ tee. Ni mma nee haya ka binoo hay, Nabal gaahamoo buu.
37 De manhã, quando Nabal estava sóbrio, sua mulher lhe contou todas essas coisas; ele sofreu um ataque e ficou paralisado como uma pedra.
38 Jirbi woy (10) cine banda ga, Abadantaa na Nabal kar, a buu.
38 Cerca de dez dias depois, o Senhor feriu a Nabal, e ele morreu.
39 Dawda maa kaŋ Nabal buu, a nee: «Albarka ma bara Abadantaa se kaŋ faasa ya ne tooɲaa kaŋ Nabal nʼa tee ya ne ra, kaŋ na agay, nga tamoo moorandi ifutu! Abadantaa na Nabal goy futaa kaŋandi a boŋ.» Dawda sanba ka Abigayel wiri hiijay.
39 Quando Davi soube que Nabal estava morto, disse: "Bendito seja o Senhor, que defendeu a minha causa contra Nabal, por ter me tratado com desprezo. O Senhor impediu seu servo de praticar o mal e fez com que a maldade de Nabal caísse sobre sua própria cabeça". Então Davi enviou uma mensagem a Abigail, pedindo-lhe que se tornasse sua mulher.
40 Dawda borey too kate Abigayel do Karmel, i šelaŋ a bande ka nee: «Dawda kʼir sanba ni do ir ma ni zaa nga se wande.»
40 Seus servos foram a Carmelo e disseram a Abigail: "Davi nos enviou a você para levá-la para tornar-se mulher dele".
41 A tun, a gunguma, a na nga ndumoo sinji laboo ra, a nee: «Nga ne, ni tamoo ti agay, ay ga tee koŋŋa kaŋ ga ni tamey cewey ɲumay, ay koyoo.»
41 Ela se levantou, depois inclinou-se rosto em terra e disse: "Aqui está a sua serva, pronta para servi-los e lavar os pés dos servos de meu senhor".
42 Abigayel cahã ka tun, a žigi farka boŋ, woy soogo guu hanga a bande, a hanga Dawda dontokey. A tee Dawda wandoo.
42 Abigail logo montou num jumento e, acompanhada por suas cinco servas, foi com os mensageiros de Davi e tornou-se sua mulher.
43 Woo gar Dawda na Ahinowam, Žizireyel boraa sanbu wande. Ngi boro hinkaa kul tee Dawda se wande.
43 Davi também casou-se com Ainoã de Jezreel; e as duas foram suas mulheres.
44 Amma haya kaŋ ti Dawda wandoo Mikal, Sawul ize woyoo, Sawul nʼa noo Layiš izʼaroo, Palti, Galim koyraa boraa se.
44 Saul, porém, tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Paltiel, filho de Laís, de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.