Lucas 22

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hanchu, cholboi vâipôl ruolhoi, Kalkânkût ruolhoi an iti hah anâi zoia.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Ochaisingei le Balam minchupungeiin mipui an chi sikin inrûka Jisua that rang lam an roka.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ruoisi sômleinik ngei lâia Judas Iscariot an iti ngâi sûnga Soitan a lûta.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Hanchu Ochaisingei le Inkhomin ulienngei kôm a sea, Jisua an sûr theina rang lam a vân kerengpuia.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Anni han an râisân oka, sum pêk rangin an inkhâma.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Hanchu, Judas a nuoma, mipui riet loi kâra minsûr rang chuminrên a rok zoi.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Hanchu, cholboivâipôl ruolhoi, Kalkân kût khalâiot, belrite that rang ni a hong tunga.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Jisua'n hi chong minchôiin Peter le John a tîra. “Se ungla eini sâk rang Kalkân kût va minsûk roi,” a tia
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Hanchu a kôma, “Khonmo kin minsûk rang?” an tia.
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 An kôma, “khopuilien nin lût lehan, mi inkhat bêla tui chôi tong nin ta, a lûtna ina jûipat roi.
10 Jesus respondeu:
11 Hanchu, in pumapa kôma, ‘Minchupu'n ku ruoisingei leh Kalkân kût kin sâkna rang khâltan khonmo a ti?’ ti roi.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Hanchu, chunginchuon khâltan inzar tak, neinun nâm omsai, nangni min mûng a ta, mahan minsûk roi,” a tipe ngeia.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Hanchu an sea, Pumapa'n an kôma a ti lam angin jâtinrêng an mua, mahan kalkân kût an mintuo zoi ani.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Hanchu, asâk zora ahong nîn chu a tîrton sômleinik ngei leh khalâi a ota.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 An kôma, “Ku tuong mân, hi Kalkân kût hih nangni sâkpui rang ku nuom sabak ani.
15 e lhes disse:
16 Nangni ki ril, Pathien Rêngrama a tatakin ani mâka chu sâk khâi no ning,” a tia.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Male, kilât a lâka, Pathien kôma râisânchong a ril zoiin chu an kôma, “Hihi lâk ungla buong roi.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Nangni ki ril, Pathien Rêngram a juong tung mâka chu hi uain hih buong khâi no ning,” a tipe ngeia.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Male, vâipôl a lâka, Pathien kôma râisânchong a ril zoiin chu a khoia, a pêk ngeia an kôma, “Hihi ka taksa, ninta ranga ipêk ani. Mi nin riettitna rangin tho ngâi roi” a tia.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ha angin, an sâk zoiin chu, kilât a lâka, “Hi kilât hih Pathien chongtung thar ki thisena sînthona, ninta ranga bun suok ani,” a tipe ngeia.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Hannisenla, en ta u, ni minsûr rangpu chu ka khalâi otpuipu hih ani.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Pathien mintuo anghan, Miriem Nâipasal chu thîng a tih, ania, a minsûrpu chung chu ântak bah na!
22 Pois o
23 Hanchu an lâia tutakin mo, ma anga tho rang ai ni rang ani zoi? tiin an inrekel inlôma.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Hanchu, ruoisingei lâia a tutak mo alientaka be rang tiin inkhalna a oma.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Jisua'n an kôma, “Jentail rêngngei chu an mingei chunga racham an neia, racham a nei ngei chu ‘mipui ngei mal’ an ti ngâia.
25 Então Jesus disse:
26 Ania, nangni chu ha anghan nino tunui, nin lâia alientak chu nâipang uolin om senla, ruoipu rang chu tîrlâm angin om rese.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Tumo alien uol, bu nêk ranga insungpu mo, bukhalâi dôpu mo? Bu nêkpu nîng a tih. Ania, kei chu nin lâia tîrlâm angin ko oma.”
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “Huong ranga methêmna ko tong kâra ni ompui ngei nin ni.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Ka Pa'n racham ni pêk anghan, racham nangni pêk ki tih.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 Ke Rêngrama ko dosânga sâk nan ta, nêk nan ta, Rêngsukmuna insungin Isreal jât sômleinik ngei chunga roijêk nin tih.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 “Simon, Simon, rangâi ta! Butak le arishi an jâp ngâi anga nangni minsîna asa le sie nangni kidik rangin Soitanin phalna a man zoi.
31 Jesus continuou:
32 Hannisenla, na taksônna ânsam loina rangin nangni ku chubai pe, ki tieng ni kîr tikin na lâibungngei ni mindet rang ani,” a tia.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Peter'n a thuona, “Pumapa, no kôma intâng ina intâng rang le athi rang khomin kên phal,” a tia.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Jisua'n, “Peter, nang ki ril, avienjân hin, voithum riet ngâi mu-ung ni ti mâka chu âr khuong no nih,” a tipea.
34 Então Jesus afirmou:
35 Hanchu, Jisua'n an kôma, “Sumkok, choli, kekok, boia nangni ki tîr lâia han imo nin insama?” tiin a rekela, “Ite insam mak me” an tia.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Jisua'n atûn chu, sumkok, choli, anei khomin chôi ta roi, khandai nei loi khomin a kâncholi zuor senla rochôk rese.
36 Então Jesus disse:
37 Nangni ki ril, Lekhabu'n, “Ama chu mi nunsiengei lâia telsa ani zoi” itia ku chung roi miziek hah, ku chunga ai tung indik rang ani.
37 Pois as
38 Ruoisingeiin a kôma, “Pumapa, en ta, hin khandai inik a om” an tia. Ahun a tipe ngeia.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Hanchu, a tho ngâi lam angin, khopuilien a mâka, Olive muola a sea, ruoisingei khomin an jûia.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Amun an tungin chu an kôma, “Huongna nin lût loina rangin chubai roi” a tipe ngeia.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Hanchu, an kôm renga lunga dêngphâkna tena a vân thîna, khûkinbilin chubai a thoa.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 “O Pa, nu nuomin chu hi dengtheina kilât hih ko kôm renga khâi roh. Nikhomrese, keima racham ni loiin, na racham tak ni rese” a tia.
42 dizendo:
43 Hanchu, vântîrton invân renga a kôma a juong inlâra, râtna a juong pêka.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Ngâisiet inrikin, ningsiet uolin a chubaia, a rathan khom thisen angin pila a masara.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Hanchu, chubai thona renga inthoiin ruoisingei kôma a sea, sabeidonga a inin a va mu ngeia.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 An kôma, “Ithomo nin in? Inthoi ungla, huongna nin tâk loina rangin chubai roi,” a tipe ngeia.
46 E disse:
47 Jisua a la chong lâiin ruoisi sômleinik ngei lâia Judas hong tuong mipui an hong tunga, Jisua tum rangin a kôma a honga.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Jisua'n a kôma, “Judas, Miriem Nâipasal hi atumin minsûr rang ni ti mo?” a tia.
48 Mas Jesus disse:
49 Hanchu, a kôma ruoisi om ngei han, neinun omtie an mûn chu a kôma, “Pumapa, kin khandai mang ni ung mo?” tiin an rekela.
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Hanchu an lâia inkhatin Ochai Inlaltak tîrlâm a chang tienga kuor a leng pea.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Ania, Jisua'n “Ahun zoi” a tia. Ha mi kuor hah a tôna a mindam pe zoi.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Hanchu, a kôma hong Ochaisingei, Biekin ulienngei, upangei, a sûr ranga hong ngei kôma Jisua'n, “Khandaingei, tôkmolngei ichôiin, puoloi sûr rang leh in-ang bangin nin hong na?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Nîngtin Biekina nin kôm ko oma, ni sûr rang ti mak cheia. Ania, ijîng rachamneinân roi ajêk lâi hih nin sin tho zora ani,” a tipe ngeia.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Hanchu, Jisua an sûra, Ochai Inlaltak ina an tuonga, Peter'n alazanin a jûia.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 In khalâidung alâitak han mei an thoa, mei rihila insungruma mei uot ngei lâia han Peter khom a vân sunga.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Nupang tîrlâm inkhatin mei kunga ânsung a mua, a mitjuoka, “Hi mi khom hih Jisua kôma om ngâi mi ani,” a tia
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Peter'n, “Nupang, ama hah riet luo riet ngâi mu-ung” tiin a minlêma.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Anangkan uola chu mi inkhatin Peter kôma, “Nang khom an lâia mi ni ni” a tia. Peter'n, “Miriem, kei chu ni mu-ung” tiin a thuona.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Hanchu dârkârkhat suole chu midangin, “Ite okchâna boi riekin hi mi khom hih Jisua kôma om ngâi ani, Galilee mi ani sikin” ati ngita.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Ania Peter'n, “Miriempa, ni ti ngei hah riet mu-ung” tiin a thuona. Harenghan a la chong lâi takin âr akhuong zoia.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Hanchu Pumapa hah ânheia, Peter a en ngita. Hanchu, Peter'n Pumapa'n a kôma, “Avien jân âr akhuong mân voithum ni ipdel ni tih,” ai tipe hah a rietsuoka.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Hanchu, Peter a jôkpaia, a chap ngungui zoi.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Hanchu, a sûrngei han Jisua tusiem thonân an manga, an jêma.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 A mâi an hîp pea, “Ti roh, tumo nang a jêm?” tiin an rekela.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 A chunga demna chong tamtak an thoa.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Hanchu, khuo avâr lehan, upangei, Ochaisingei, Balam minchupungei an intûpa, an roijêkna Jisua an hong tuonga,
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 a kôma, “Ni ril roh, Messiah nini mo?” an tia. Jisua'n, “Nangni ril khom inlang iem no tunui,” tiin a thuona.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 “Chong nangni rekel khom inlang ni thuon no tunui.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Ania, atûn renga Miriem Nâipasal hih Râtinchung Pathien chang tieng insung a tih zoi” a tia.
69 Mas de agora em diante o
70 An rêngin, “Nônte Pathien Nâipasal mo na ni,” an tia. An kôma, “Ani mi nin ti zoi hate” tiin a thuona.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Hanchu, “Ite rietpuipu dang nâng khâi mak me, eini rengin a ti ei riet zoi,” an tia.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.