Lucas 22
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs ACF
1 Hanchu, cholboi vâipôl ruolhoi, Kalkânkût ruolhoi an iti hah anâi zoia.
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 Ochaisingei le Balam minchupungeiin mipui an chi sikin inrûka Jisua that rang lam an roka.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Ruoisi sômleinik ngei lâia Judas Iscariot an iti ngâi sûnga Soitan a lûta.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Hanchu Ochaisingei le Inkhomin ulienngei kôm a sea, Jisua an sûr theina rang lam a vân kerengpuia.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Anni han an râisân oka, sum pêk rangin an inkhâma.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Hanchu, Judas a nuoma, mipui riet loi kâra minsûr rang chuminrên a rok zoi.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Hanchu, cholboivâipôl ruolhoi, Kalkân kût khalâiot, belrite that rang ni a hong tunga.
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Jisua'n hi chong minchôiin Peter le John a tîra. “Se ungla eini sâk rang Kalkân kût va minsûk roi,” a tia
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Hanchu a kôma, “Khonmo kin minsûk rang?” an tia.
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 An kôma, “khopuilien nin lût lehan, mi inkhat bêla tui chôi tong nin ta, a lûtna ina jûipat roi.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Hanchu, in pumapa kôma, ‘Minchupu'n ku ruoisingei leh Kalkân kût kin sâkna rang khâltan khonmo a ti?’ ti roi.
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Hanchu, chunginchuon khâltan inzar tak, neinun nâm omsai, nangni min mûng a ta, mahan minsûk roi,” a tipe ngeia.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Hanchu an sea, Pumapa'n an kôma a ti lam angin jâtinrêng an mua, mahan kalkân kût an mintuo zoi ani.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Hanchu, asâk zora ahong nîn chu a tîrton sômleinik ngei leh khalâi a ota.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 An kôma, “Ku tuong mân, hi Kalkân kût hih nangni sâkpui rang ku nuom sabak ani.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Nangni ki ril, Pathien Rêngrama a tatakin ani mâka chu sâk khâi no ning,” a tia.
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Male, kilât a lâka, Pathien kôma râisânchong a ril zoiin chu an kôma, “Hihi lâk ungla buong roi.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Nangni ki ril, Pathien Rêngram a juong tung mâka chu hi uain hih buong khâi no ning,” a tipe ngeia.
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 Male, vâipôl a lâka, Pathien kôma râisânchong a ril zoiin chu a khoia, a pêk ngeia an kôma, “Hihi ka taksa, ninta ranga ipêk ani. Mi nin riettitna rangin tho ngâi roi” a tia.
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Ha angin, an sâk zoiin chu, kilât a lâka, “Hi kilât hih Pathien chongtung thar ki thisena sînthona, ninta ranga bun suok ani,” a tipe ngeia.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Hannisenla, en ta u, ni minsûr rangpu chu ka khalâi otpuipu hih ani.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Pathien mintuo anghan, Miriem Nâipasal chu thîng a tih, ania, a minsûrpu chung chu ântak bah na!
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Hanchu an lâia tutakin mo, ma anga tho rang ai ni rang ani zoi? tiin an inrekel inlôma.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Hanchu, ruoisingei lâia a tutak mo alientaka be rang tiin inkhalna a oma.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jisua'n an kôma, “Jentail rêngngei chu an mingei chunga racham an neia, racham a nei ngei chu ‘mipui ngei mal’ an ti ngâia.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Ania, nangni chu ha anghan nino tunui, nin lâia alientak chu nâipang uolin om senla, ruoipu rang chu tîrlâm angin om rese.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Tumo alien uol, bu nêk ranga insungpu mo, bukhalâi dôpu mo? Bu nêkpu nîng a tih. Ania, kei chu nin lâia tîrlâm angin ko oma.”
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 “Huong ranga methêmna ko tong kâra ni ompui ngei nin ni.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ka Pa'n racham ni pêk anghan, racham nangni pêk ki tih.
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 Ke Rêngrama ko dosânga sâk nan ta, nêk nan ta, Rêngsukmuna insungin Isreal jât sômleinik ngei chunga roijêk nin tih.”
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “Simon, Simon, rangâi ta! Butak le arishi an jâp ngâi anga nangni minsîna asa le sie nangni kidik rangin Soitanin phalna a man zoi.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Hannisenla, na taksônna ânsam loina rangin nangni ku chubai pe, ki tieng ni kîr tikin na lâibungngei ni mindet rang ani,” a tia.
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Peter'n a thuona, “Pumapa, no kôma intâng ina intâng rang le athi rang khomin kên phal,” a tia.
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Jisua'n, “Peter, nang ki ril, avienjân hin, voithum riet ngâi mu-ung ni ti mâka chu âr khuong no nih,” a tipea.
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Hanchu, Jisua'n an kôma, “Sumkok, choli, kekok, boia nangni ki tîr lâia han imo nin insama?” tiin a rekela, “Ite insam mak me” an tia.
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Jisua'n atûn chu, sumkok, choli, anei khomin chôi ta roi, khandai nei loi khomin a kâncholi zuor senla rochôk rese.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Nangni ki ril, Lekhabu'n, “Ama chu mi nunsiengei lâia telsa ani zoi” itia ku chung roi miziek hah, ku chunga ai tung indik rang ani.
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Ruoisingeiin a kôma, “Pumapa, en ta, hin khandai inik a om” an tia. Ahun a tipe ngeia.
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Hanchu, a tho ngâi lam angin, khopuilien a mâka, Olive muola a sea, ruoisingei khomin an jûia.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Amun an tungin chu an kôma, “Huongna nin lût loina rangin chubai roi” a tipe ngeia.
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Hanchu, an kôm renga lunga dêngphâkna tena a vân thîna, khûkinbilin chubai a thoa.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “O Pa, nu nuomin chu hi dengtheina kilât hih ko kôm renga khâi roh. Nikhomrese, keima racham ni loiin, na racham tak ni rese” a tia.
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Hanchu, vântîrton invân renga a kôma a juong inlâra, râtna a juong pêka.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Ngâisiet inrikin, ningsiet uolin a chubaia, a rathan khom thisen angin pila a masara.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Hanchu, chubai thona renga inthoiin ruoisingei kôma a sea, sabeidonga a inin a va mu ngeia.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 An kôma, “Ithomo nin in? Inthoi ungla, huongna nin tâk loina rangin chubai roi,” a tipe ngeia.
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jisua a la chong lâiin ruoisi sômleinik ngei lâia Judas hong tuong mipui an hong tunga, Jisua tum rangin a kôma a honga.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Jisua'n a kôma, “Judas, Miriem Nâipasal hi atumin minsûr rang ni ti mo?” a tia.
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Hanchu, a kôma ruoisi om ngei han, neinun omtie an mûn chu a kôma, “Pumapa, kin khandai mang ni ung mo?” tiin an rekela.
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Hanchu an lâia inkhatin Ochai Inlaltak tîrlâm a chang tienga kuor a leng pea.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ania, Jisua'n “Ahun zoi” a tia. Ha mi kuor hah a tôna a mindam pe zoi.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Hanchu, a kôma hong Ochaisingei, Biekin ulienngei, upangei, a sûr ranga hong ngei kôma Jisua'n, “Khandaingei, tôkmolngei ichôiin, puoloi sûr rang leh in-ang bangin nin hong na?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Nîngtin Biekina nin kôm ko oma, ni sûr rang ti mak cheia. Ania, ijîng rachamneinân roi ajêk lâi hih nin sin tho zora ani,” a tipe ngeia.
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Hanchu, Jisua an sûra, Ochai Inlaltak ina an tuonga, Peter'n alazanin a jûia.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 In khalâidung alâitak han mei an thoa, mei rihila insungruma mei uot ngei lâia han Peter khom a vân sunga.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Nupang tîrlâm inkhatin mei kunga ânsung a mua, a mitjuoka, “Hi mi khom hih Jisua kôma om ngâi mi ani,” a tia
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Peter'n, “Nupang, ama hah riet luo riet ngâi mu-ung” tiin a minlêma.
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Anangkan uola chu mi inkhatin Peter kôma, “Nang khom an lâia mi ni ni” a tia. Peter'n, “Miriem, kei chu ni mu-ung” tiin a thuona.
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Hanchu dârkârkhat suole chu midangin, “Ite okchâna boi riekin hi mi khom hih Jisua kôma om ngâi ani, Galilee mi ani sikin” ati ngita.
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Ania Peter'n, “Miriempa, ni ti ngei hah riet mu-ung” tiin a thuona. Harenghan a la chong lâi takin âr akhuong zoia.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Hanchu Pumapa hah ânheia, Peter a en ngita. Hanchu, Peter'n Pumapa'n a kôma, “Avien jân âr akhuong mân voithum ni ipdel ni tih,” ai tipe hah a rietsuoka.
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Hanchu, Peter a jôkpaia, a chap ngungui zoi.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Hanchu, a sûrngei han Jisua tusiem thonân an manga, an jêma.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 A mâi an hîp pea, “Ti roh, tumo nang a jêm?” tiin an rekela.
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 A chunga demna chong tamtak an thoa.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Hanchu, khuo avâr lehan, upangei, Ochaisingei, Balam minchupungei an intûpa, an roijêkna Jisua an hong tuonga,
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 a kôma, “Ni ril roh, Messiah nini mo?” an tia. Jisua'n, “Nangni ril khom inlang iem no tunui,” tiin a thuona.
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 “Chong nangni rekel khom inlang ni thuon no tunui.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Ania, atûn renga Miriem Nâipasal hih Râtinchung Pathien chang tieng insung a tih zoi” a tia.
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 An rêngin, “Nônte Pathien Nâipasal mo na ni,” an tia. An kôma, “Ani mi nin ti zoi hate” tiin a thuona.
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Hanchu, “Ite rietpuipu dang nâng khâi mak me, eini rengin a ti ei riet zoi,” an tia.
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.