João 1

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aphutna taka han chong alei oma; ma chong ha Pathien kôm aoma, Chong ha ke Pathien ani.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Aphutna tak renga han chong hah Pathien kôm ke aom ani.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Neinunngei murdi Pathien sin riempet an nia, ama sin loi neinun inkhat luo omak.
3 Todas as coisas foram feitas por ele, e, sem ele, nada do que foi feito se fez.
4 Ma Chong ha ke ringna bulpui ani, male ma ringna hah munisi ngei minvârpu ani.
4 A vida estava nele e a vida era a luz dos homens.
5 Ma vâr han ijîng a êlminvâra, ijîng han lei khap thei mak.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não prevaleceram contra ela.
6 Pathien'n a thangtheipu inkhat a juong tîra, a riming chu John ani,
6 Houve um homem enviado por Deus, e o nome dele era João.
7 ha mi han vâr thurchi mingei min riet ranga juong ani, ama sikin mitinin an iem theina rangin.
7 Este veio como testemunha para testificar a respeito da luz, para que todos viessem a crer por meio dele.
8 Ama hah vâr chu nimaka; vâr thurchi mingei min riet ranga juong ani.
8 Ele não era a luz, mas veio para dar testemunho da luz,
9 Mahi vâr diktak chu ani; rammuola a juonga mingei murdi minvârpu hi.
9 a verdadeira luz, que, vinda ao mundo, ilumina toda a humanidade.
10 Chong hah rammuola aoma, male Pathien'n Chong mangin rammuol ha sin khomsenla, rammuolin lei riet thei maka.
10 O Verbo estava no mundo, o mundo foi feito por meio dele, mas o mundo não o conheceu.
11 A mingei nanâk kôm a juonga, aniatachu a mingeiin lei modôm mak ngei.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Hankhoma ama modôm ngei kai le ama iem ngei chu Pathien nâi nina a pêk ngei zoi.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, a saber, aos que creem no seu nome,
13 Ha mingei hah chu thisena inzir nimak ngeia, taksa nuomlama ânzir khom nimak ngeia, munisi ngei pa nuomlama ânzir khom ni uol mak ngei; Pathien ha kêng an Pa ani.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Hanchu, Chong hah munisi juong changin, moroina le chongtaka sipin ei lâia a juong om zoi. A roiinpuina ei mua, Pathien Nâikhât roiinpuina a man hah.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, cheio de graça e de verdade, e vimos a sua glória, glória como do unigênito do Pai.
15 John'n a chungroi a misîra, ân ieka, Hi mi thurchi hih ki misîr ani, “Ku nûka juong rangpu hi keima nêka lien uol ani, kên zir mâna a lei om sai ani sikin,” a tia.
15 João dá testemunho a respeito dele e exclama: — Este é aquele de quem eu dizia: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois já existia antes de mim.”
16 A lungkham satvurna akipin ei rêngin ei changa, moroina chunga moroi nôkna.
16 Porque todos nós temos recebido da sua plenitude e graça sobre graça.
17 Pathien'n Balam chongpêk Moses a pêka, aniatachu moroina le chongtak chu Jisua Khrista sikin ahong om ani.
17 Porque a lei foi dada por meio de Moisés; a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Tutên Pathien la mu mak ngeia. A Nâikhât vai, Pathien ân angpui le Pa tienga om ngêt han, a thurchi a min riet zoi.
18 Ninguém jamais viu Deus; o Deus unigênito, que está junto do Pai, é quem o revelou.
19 Jerusalema Juda rachamneipungei han, “John, hah tumo ani?” ti rekel rangin ochaingei le Levi richisuonpârngei an tîra.
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar: “Quem é você?”
20 John'n ânthârtakin, “Messiah chu ni mu-ung” a lei tipe ngeia.
20 Ele confessou e não negou; confessou: — Eu não sou o Cristo.
21 “Nônte, Tumo ni ni? Elijah mo ni ni?” tiin an rekela.
21 Diante disso, lhe perguntaram: — Quem é você, então? Você é Elias? Ele disse: — Não sou. Então perguntaram: — Você é o profeta? Ele respondeu: — Não, não sou.
22 “Nônte tumo ni ni? mi hongtîr ngei chong kin mele theina rangin mi ril roh. Nu thurchi hi i angin mo ni ti?” an tia.
22 Disseram-lhe, então: — Diga quem é você, para podermos dar uma resposta àqueles que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de si mesmo?
23 John'n dêipu Isaiah chong mangin a thuona:
23 Então ele respondeu: — Eu sou “a voz do que clama no deserto: Endireitem o caminho do Senhor”, como disse o profeta Isaías.
24 Ma thangtheipungei, Phariseengei hongtîr ngei han John an rekel nôka,
24 Ora, os que haviam sido enviados eram do grupo dos fariseus.
25 hanchu “Messiah ni ni noa, Elijah mo, Dêipu mo luo ni ni nônte ithomo mi na baptis ngâia?” tiin an rekela.
25 E perguntaram a João: — Então por que você batiza, se não é o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 John'n a thuona, “Keiman chu tui leh ka baptis'a, hannirese nin lâia hin nin riet loi mi inkhat ânding chiena.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Ama hah ku nûka a juong rang ania, kei chu a kekokrûi sût rang luon inhoi mu-ung,” a tia.
27 Ele vem depois de mim, mas não sou digno de desamarrar as correias das suas sandálias.
28 Mangei hah Bethany khuo nisuo tieng Jordan tuidung râla, John'n a baptisna ngâi muna atung ani.
28 Essas coisas aconteceram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 Anangtûka chu John'n Jisua a kôm hongin a mua male, “En ta u, Pathien Belrite rammuol sietna pêl rangpu soh,” a tia.
29 No dia seguinte, vendo que Jesus vinha em sua direção, João disse: — Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Hi mi chungroi hih ani, “Mi ku nûka a juong a oma, aniatachu keima nêka lien uol ani, keima kên zir mâna a omsai ani sikin, ki ti hah.
30 Este é aquele a respeito de quem eu falava, quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, porque já existia antes de mim.”
31 Tumo ani rang riet mu-ung, nikhomsenla, Israel mingei min riet rangin tuia baptis rangin ku juong ani.”
31 Eu mesmo não o conhecia, mas vim batizando com água a fim de que ele fosse manifestado a Israel.
32 Male John'n hi thurchi hih a misîra: “Ratha hah invân renga juong chumin vasu angin a chunga a juong chum ku mu.
32 E João testemunhou, dizendo: — Vi o Espírito descer do céu como pomba e pousar sobre ele.
33 Atûntena keiman chu la riet thei mu-ung, nikhomrese tuia mi baptis ranga mi tîrpu Pathien'n, Ratha hah invân renga juong chumin mi inkhat chunga chuongin mini mûng na ta; ama hih Ratha Inthienga leh mi baptis rangpu ha ani.”
33 Eu não o conhecia; aquele, porém, que me enviou a batizar com água me disse: “Aquele sobre quem você vir descer e pousar o Espírito, esse é o que batiza com o Espírito Santo.”
34 John'n, “Ama hah ku mu zoi, Nangni ki ril, ama hah Pathien Nâipasal ani,” a tia.
34 Pois eu mesmo vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 Anangtûka chu mahan John ha a ruoisi inik ngei lehan ânding nôka,
35 No dia seguinte, João estava outra vez na companhia de dois dos seus discípulos
36 Jisua lôn lâitak a mu lehan. “En ta u, Pathien Belrite soh!” a tia.
36 e, vendo Jesus passar, disse: — Eis o Cordeiro de Deus!
37 Ma ruoisi inik ngei han a thurchi misîr an rieta Jisua leh an se kelena.
37 Os dois discípulos, ouvindo-o dizer isso, seguiram Jesus.
38 Jisua ân heia, an hongjûi a mûn chu an kôm, “Khoimo nin rok?” a tipe ngeia.
38 E Jesus, voltando-se e vendo que o seguiam, disse-lhes: Eles disseram: — Rabi, onde o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “Mestre”.)
39 Ama han, “Hong ungla en roi,” tiin a thuona. (ma zora ha chonûktieng dâr minli inring dôr ani.) Masuole chu an jûia a omna an mua, male mani sûna zora kai chu ama leh an mang minhek zoi.
39 Jesus respondeu: Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele aquele dia. Eram mais ou menos quatro horas da tarde.
40 An lâia inkhat ha chu Andrew, Simon Peter lâibungpa ani.
40 André, o irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido o testemunho de João e seguido Jesus.
41 Ama han a upa Simon a mu kelena a kôm, “Messiah hah kin mu zoi,” a tia. (hi chongbâi aomtie chu “Khrista” tina ani.)
41 Ele encontrou primeiro o seu próprio irmão, Simão, a quem disse: — Achamos o Messias! (“Messias” quer dizer “Cristo”.)
42 Hanchu ama'n Simon hah Jisua kôm a tuonga.
42 E o levou a Jesus. Jesus olhou para ele e disse:
43 Anangtûka chu Jisua Galileea se rangin a masata, Philip a mua, “Ni jûi roh a tipea!”
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a Galileia e encontrou Filipe, a quem disse:
44 (Philip ha Andrew le Peter omna khopui Bethsaida mi ani.)
44 Esse Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Philip han Nathanael a mua a kôm, “A thurchi Moses'n Balam lekhabua a lei miziek le dêipungei khomin an miziek Joseph nâipasal Nazareth Jisua hah kin mu zoi,” tiin a rila.
45 Filipe encontrou Natanael e lhe disse: — Achamos aquele de quem Moisés escreveu na Lei, e a quem se referiram os profetas: Jesus, o Nazareno, filho de José.
46 Nathanael'n a kôm, “Nazareth taka neinun sa asuok thei mini?” tiin a rekela.
46 Então Natanael perguntou: — De Nazaré pode sair alguma coisa boa? Filipe respondeu: — Venha ver!
47 Jisua'n Nathanael a kôma hong a mua, a chungroi a misîra, “Ama hi Israel mi diktak; dikloina reng dôn loi ani!” a tia.
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse a respeito dele:
48 Nathanael'n, “Kho angin mo mi ni riet?” tiin a rekela.
48 Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Nathanael'n a kôm, “Minchupu,” “Pathien Nâipasal ni ni! Israelngei Rêngpa ni ni!” tiin a thuona.
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Jisua'n a tia, “Theichang kung nuoia no om lâia nang ku mu kêng ani zoi nang ki ti sikin ni iem mini? Hi nêka neinun roiinpui uol ok la mûng ni tih!” a tipea.
50 Ao que Jesus lhe respondeu:
51 Male Jisua'n an kôm, “Chongtak nangni ki ril: invân ajuon onga, Miriem Nâipasal chunga vântîrtonngei an juong chum le an kal, la mûng nin tih,” a tia.
51 E acrescentou:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.