João 18

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jisua'n hi chubaithona hih a ti suole chu, a ruoisingei le Kidron Tuitedung rakânin an sea. Ma muna han ruhuon aoma, male Jisua le a ruoisingei asûnga an lûta.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 A minsûrpu Judas han hima mun hah a rieta, vêl tamtak Jisua le a ruoisingei, ha muna han an intûp ngâi sikin.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Masikin Judas han Roman râlmingei pâl leh, male Ochaisingei le Phariseengeiin an tîr, Temple rungpungei senkhat tuongin ma ruhuona han râlrovongei, châtingei le meiserngei chôiin an sea.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 A chunga ahong tung rang neinunngei murdi hah Jisua'n a lei riet sai piel ani sikin moton tieng a hong nâia, “Tumo nin rok?” tiin a rekel ngeia.
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 “Nazareth Jisua,” tiin an thuona.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Jisua'n, “Keima hih ki ni,” a ti lehan an nûk tieng an intôla, nuoia an inlet raka.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Avêlin Jisua'n an kôm, “Tumo nin rôk?” tiin a rekel ngei nôka,
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Jisua'n an kôm, “Keima ki ni, nangni ki tipe zoi ngah. Ma anghan keima mi nin rok anîn chu adangngei chu se ta rese ngei,” a tipe ngeia.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 (Jisua'n hima anga a tina tak chu, “Pa, mi ni pêk ngei lâia inkhat luo minmang mu-ung, a lei ti hah ahong tung adikna ranga ani.”)
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Simon Peter'n, a khandai pêl hah a kaidûka, Ochai Inlaltak suokpa kuor a changtienga a lengthâk pea. Ha suokpa riming hah Malchus ani.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Jisua'n Peter kôm, “Ne khandai hah akoka thun nôk ta roh! ka Pa'n tuongna kilât mi pêk hih ke nêk loi rangin ni mindon mo?” a tia.
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Hanchu Roman râlmingei pâla an ulien inchungtak leh Juda mi rungpungeiin Jisua an sûra, an khita,
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 male Annas kôm an tuong baka. Ama hah Caiaphas tarpu ania, Caiaphas hah ma kum han Ochai Inlaltak ani.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Mi murdi ruthûlin mi inkhat thi hah asa uol, tia Juda rachamneipungei kôma rilpu hah Caiaphas hih ani.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simon Peter le ruoisi dang han Jisua an jûia. Ha ruoisi dang hah Ochai Inlaltak mêlriet ani sikin Ochai Inlaltak khalâidung dênin Jisua a se puia.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Peter chu mokot pêntieng a lei oma. Hanchu ruoisi dang han pêntieng a jôk nôka, mokota om dôngmate hah a chongpuia, male Peter sûng tieng a hong minlûta.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Mokota om dôngmate han, “Nangma khom hima miriempa ruoisingei lâia mi inkhat nimak che mo?” tiin a rekela.
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Adâi sikin tîrlâmngei le rungpungei han rohol leh mei an thoa, inding chungin an uota. Hanchu Peter khom a sea, an kôla vân dingin mei ava uota.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ochai Inlaltak han Jisua kôm a ruoisingei thurchi le a minchu ngâi chungroi a rekela.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Jisua'n a thuona, “Zoratin mi murdi rietin thurchi ki misîr ngâia; Synagogngeia le Biekina, mipui intûpna ki minchu ngâia. Inrûkin ite reng misîr ngâi mu-ung.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Masikin, ithomo keima mi ni rekela? Ku thurchi misîr a riet ngei rekel roh ba. Imo ki misîr pe ngei ngâi an riet ngah,” a tia.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Jisua'n hima anga a chong lâitakin ha taka om mi rungngâi inkhatin a bêna, a kôm, “Kho angngân mo Ochai Inlaltak hih hima anghan no chongpui ngama?” a tia.
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Jisua'n a kôm, “Ki ti minchâina aom duoiin chu, maha imo ani hi muna mipuingei hih ril roh. Aniatachu ki ti mindikin chu, ithomo ni ni bêna?” tiin a thuon ngeia.
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Male Annas han khit pumin ama hah Ochai Inlaltak Caiaphas kôm a tîr zoia.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Peter chu mei uotin a lân ding banga. Hanchu midangngeiin a kôm, “Nangma khom a ruoisingei lâia inkhatlam hah nimak che mo?” an tia.
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Ochai Inlaltak suok Peter'n a kuor a lengthâk pe sûngsuokpa han Peter kôm, “Ruhuon sûnga han a kôm nang ku mu nimak mo?” tiin a rekela.
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Avêlin Peter'n, “Ni mu-ung” a ti nôka, male chu âr akhuong kelen zoi.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Jînga inmânin Jisua hah Caiaphas in renga Rom râiôt ina an tuonga. Juda rachamneipungei chu balam angin ânthiengin Kalkân kût ruolhoia sâk, sâk rang an nuom sikin râiôt ina lût mak ngei.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Masikin Pilat tuol pêntieng ava jôka an kôm, “Hi mi hih imo nin nônna?” tiin a rekel ngeia.
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Annin an thuon chu, “Hi mi hin ite tho minchâina dôn no senla chu no kôm hong tuong no ni ung.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Pilat'n an kôm, “Nônchu nangnin tuong ungla nin balam angin a chungroi jêk roi,” a tipe ngeia.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 (Jisua'n a thi rang thurchi a lei misîr hah ahong tung dikna rangin ha ngei hah ahong om ani.)
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Pilat hah a in sûnga a lût nôka male Jisua a koia, “Judangei rêngpa mo ni ni?” tiin a rekela.
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Jisua'n, “Hi chong hih nangma nu mulung suoka mi ni rekel mo, mîn ku thurchi nang an misîr pe sika mo?” tiin a thuona.
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pilat'n a thuona, “Juda mi ani tiin mi ni mindon mo? Ni mingei nanâk le ochai inlal ngei kêng ku kut chunga nang hong pêk an ni, imo no tho pe ngei?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Jisua'n a kôm, “Ke Rêngram chu hi rammuol hih nimaka; hi rammuol hih ke Rêngram nisenla chu, ku nûkjûingeiin doi an ta, Juda rachamneipungei kuta pêkin om no ning. Ke Rêngram chu mahin nimak!” a tia.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Hanchu Pilat'n, “Rêngpa mo ni ni?” tiin a rekela,
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Male Pilat'n, “Chongtak hih imo?” tiin arkela.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Hannirese nin balam anghan, Kalkân kût zorân mi ântâng inkhat nangni ko mojôk pe ngâia. Judangei rêngpa hih nangni mojôk pe ronga nin jôt mo?” a tia.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Anni ngei han iniek pumin a kôm, “Nuom mak meh, ama chu ni no rese! Barabbas ke kin nuom!” tiin an thuona. (Barabbas chu inru, mi khuolse ngei chunga kut lek ngâi ani.)
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.