Hebreus 11

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Taksônna dôn ti chu neinunngei ei sabei ngei hah adik ngêt ti le neinun ei mu theiloi ngei a om ngêt ti minthâr hih ani.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 An taksônna jârin kêng zora muruoa mingei han Pathien pomna an lei chang ngâi.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Taksônna jârin kêng vânnuoi hih Pathien chonga sin ani ti ei riet, masikin neinun ei mu thei ngei hih neinun mu theiloi renga sin an ni.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Taksônnân kêng Abel han Cain nêka inbôlna sa uol Pathien kôm a pêka. A taksônna sikin a neinunpêk hah pomin aoma, midik tiin Pathien pomna a chang ani. A taksônna jârin Abel hah a thi suonûk khomin thurchi a la misîr bang ani.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Taksônnân Enoch hah thiloiin dar ani. Manêkin, ama chu Pathien kôm chungtieng tuongin a oma, Pathien'n ama hah chungtieng a tuong zoi sikin tutên mu khâi mak ngei. Pathien Lekhabu'n Enoch hah chungtieng tuonga aom mân han Pathien râi a lei minsân ngâi, ati ani.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Taksônna boiin chu tutên Pathien râiminsân thei ngâi mak ngei, Tukhom Pathien kôma hong kai chu Pathien aom ngêt ti takansôna male ama rokpu ngei kôm han râisânman a pêk ngâi.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Taksônnân kêng Noah han sûn motona a la mu ngâiloi neinunngei Pathien'n inningna a ril lâihan, Pathien chong jômin rukuong a sina, ama leh a insûngmingei sanminringin an oma. Ma sika han rammuol hah theiloi a minchanga, taksônna sika dikna Pathien kôma om hah a man ani.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Taksônnân Abraham han, Pathien'n pêk ranga ram a khâm pe muna se rangin a koi lâihan Pathien chong jômin a sena rang luo riet loiin a ram mâkin a se ani.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Taksônna jârin Pathien'n ram pêk ranga ânkhâm pena han ramdangmi angin a oma, Pathien renga chonginkhâm mansai Isaac le Jacob anghan puon-inngei han a om ani.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Abraham'n khopuilien lungphûm adet, Pathien minvo le sin, khopui hah a ngâk bang ani.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Taksônnân Abraham hah atar ok suonûkin le Sarah khom aching nâi dôn thei khâiloi rang nikhomsenla, Pathien chu a chonginkhâma taksôn aom sikin pa a la chang ani.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Abraham hah athi angdôra om nikhomsenla, ma mi inkhat renga han richisuonpâr tamtak, invâna ârsi ngei dôr, tuipui kôla sietsai telsuoloidôr an inzir ani.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Taksônna dônin ha mingei murdi hah an thi ani. Pathien'n a khâm pe neinunngei man phâk khom no rese ngeia, ala tak renga mûn an lei phâma, pilchunga hin ramdangmi ngei le mi invâingei an ni tiin ânlangiemin an lên riet zoi.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Ma anga neinun ti ngei ha chu an ram an thîr ani ti ânthâr ani.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 An ram hong mâk ha chu mindon tit khâi mak ngeia; mindon senla ngei chu kîrnôkna Zorânchum dôn an tih.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Manêkin, ram sa uol invâna ram om hah kêng an rangâi ani. Masikin Pathien'n an Pathien ânti hah inzak maka, anta rangin khopuilien tena a lei mintuo pe ngei zoi.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 Taksônnân Abraham hah Pathien'n a minsin lâihan a nâipasal Isaac hah inbôlnân a pêk ani. Abraham hah Pathien'n a kôm chonginkhâm a sinpuipu nikhomsenla, a nâipasal inkhat mamang khom nirse inbôlna rangin a la pêk nuom ani.
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 Pathien'n a kôm, “Isaac renga hin ni richisuonpârngei kên khâmngei hah nei ni tih,” a tipe.
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Abraham han, Pathien'n Isaac hah thina renga khom a kaithoi thei ti a rieta, masikin Isaac hah Abraham'n thina renga a man nôk ti rangin a om ani.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Taksônnân Isaac han sûnmotona rangin Jacob le Esau hah chongkhâmin sat a vur ngei ani.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Taksônnân Jakob han a thi rang totôn Joseph nâingei hah sat a vur ngei ruruoia. A sunrol mong chunga inngamin Pathien chubai a muk ani.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Taksônnân Joseph a thi rang lâihan Israelnâi ngei Egypt ram renga an inphêt rang roi a misîra, male a ruok an dar rang chang rilna chong a mâk pe ngei ani.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Taksônnân Moses hah a suok lâihan, nâipang mêlsa takin an mu sikin a nulepan rêng chongpêk donloi hah chi loiin thânthum an thup ani.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Taksônnân Moses han a honglien tena chu, rêng (Pharoah) nâinupang a nâipasal inti rang hah nuom khâi maka.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Chomolte sûnga sietna le hoinân, mang nêkin Pathien mingei leh dûktongna tuong rang a thang uol zoi ani.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Messiah sika mumâkna tuong hah Egypt rama rochon murdi ngei nêka rochon lût uolin a bea, sûn motona râisânman a man rang hah a mitin a thîr tit sikin.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Taksônnân Moses hah rêng taksi hah chi loiin Egypt ram a mâka. Mutheiloi Pathien hah a mu sikin nûkkîr tho rang nuom khâi mak.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Taksônnân Kalkân Kût a minsûka, male thisen hah inkhâr luchunga rethe rangin chong a pêka, masikin Thina Vântîrton han Israelngei nâipasal lutir ngei a that loina rangin.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Taksônnân Israelngei han tâng châra lôn angin Tuipui Sen hah an rakân theia; Egypt mingei chu rakân rang an tho lâihan tuiin a melem ngei let ani.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Taksônnân kêng Jericho kulpui hah Israelngeiin sûn sari anhîl suolechu achim zoi.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Taksônnân kêng Rahab notizuornu hah Pathien chong jômloi ngei leh thata an om rang renga an jôka, Israel enrichikpungei hah malngei angin a lei phâm ngei sikin.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Ka la misîr sa rang mo? Gideon, Barak, Samson, Jephthah, David, Samuel le dêipungei thurchi misîr rang lakinte keima rangin zora mi hun pe mak.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 An taksônna jârin ram pumpui an doia, an menea. Imo adik, hah an sina male Pathien'n imo chong ânkhâm hah an mana. Ekeibaknei bâikoungei an hîppe ngeia,
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 mei inthangngei an thata, khandaia thata an om rang hah an rotpai ani. Râtloi an lei nia, aniatachu an hong râta; râlbuola râttak an nia ramdang râlmingei an motorsar ngâi.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Taksônna jârin nupangngeiin an sûngsuok lei thi ngei inthoia ring nôk an man ani.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Senkhat chu munuoiinja sinnân an manga male an vîk ngeia, Adangngei chu Jîngzirûia thungin intângna ina an khuma.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Lunga dêngin an oma, bongnika âtin an oma, khandaia thatin an oma. Belri vunngei aninônchu kêl vunngei insilin an invâia inriengin, dûkmintongin le nunuomlôn an oma.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 An ta rangin chu rammuol hih ommun hoiloi tak ani! Mi invâingei angin ramchâr ngeia le tângngeia an invâka, lungkuo ngei le khurngeia an om ngâia.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 An taksônnân mangei murdi hah riettitna an mana! Hannoma Pathien chonginkhâm chu man phâk mak ngei.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Pathien'n ei ta rangin manêka neinun mintuo sa uol mindonna a nei sikin. Eini ngei leh vai kêng achukphara sinin an om rang ti hi Pathien neinunkhîn ani.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.