Hebreus 11
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs ARC
1 Taksônna dôn ti chu neinunngei ei sabei ngei hah adik ngêt ti le neinun ei mu theiloi ngei a om ngêt ti minthâr hih ani.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam e a prova das coisas que se não veem.
2 An taksônna jârin kêng zora muruoa mingei han Pathien pomna an lei chang ngâi.
2 Porque, por ela, os antigos alcançaram testemunho.
3 Taksônna jârin kêng vânnuoi hih Pathien chonga sin ani ti ei riet, masikin neinun ei mu thei ngei hih neinun mu theiloi renga sin an ni.
3 Pela fé, entendemos que os mundos, pela palavra de Deus, foram criados; de maneira que aquilo que se vê não foi feito do que é aparente.
4 Taksônnân kêng Abel han Cain nêka inbôlna sa uol Pathien kôm a pêka. A taksônna sikin a neinunpêk hah pomin aoma, midik tiin Pathien pomna a chang ani. A taksônna jârin Abel hah a thi suonûk khomin thurchi a la misîr bang ani.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus maior sacrifício do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho dos seus dons, e, por ela, depois de morto, ainda fala.
5 Taksônnân Enoch hah thiloiin dar ani. Manêkin, ama chu Pathien kôm chungtieng tuongin a oma, Pathien'n ama hah chungtieng a tuong zoi sikin tutên mu khâi mak ngei. Pathien Lekhabu'n Enoch hah chungtieng tuonga aom mân han Pathien râi a lei minsân ngâi, ati ani.
5 Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte e não foi achado, porque Deus o trasladara, visto como, antes da sua trasladação, alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 Taksônna boiin chu tutên Pathien râiminsân thei ngâi mak ngei, Tukhom Pathien kôma hong kai chu Pathien aom ngêt ti takansôna male ama rokpu ngei kôm han râisânman a pêk ngâi.
6 Ora, sem fé é impossível agradar-lhe, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que é galardoador dos que o buscam.
7 Taksônnân kêng Noah han sûn motona a la mu ngâiloi neinunngei Pathien'n inningna a ril lâihan, Pathien chong jômin rukuong a sina, ama leh a insûngmingei sanminringin an oma. Ma sika han rammuol hah theiloi a minchanga, taksônna sika dikna Pathien kôma om hah a man ani.
7 Pela fé, Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, temeu, e, para salvação da sua família, preparou a arca, pela qual condenou o mundo, e foi feito herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Taksônnân Abraham han, Pathien'n pêk ranga ram a khâm pe muna se rangin a koi lâihan Pathien chong jômin a sena rang luo riet loiin a ram mâkin a se ani.
8 Pela fé, Abraão, sendo chamado, obedeceu, indo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Taksônna jârin Pathien'n ram pêk ranga ânkhâm pena han ramdangmi angin a oma, Pathien renga chonginkhâm mansai Isaac le Jacob anghan puon-inngei han a om ani.
9 Pela fé, habitou na terra da promessa, como em terra alheia, morando em cabanas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Abraham'n khopuilien lungphûm adet, Pathien minvo le sin, khopui hah a ngâk bang ani.
10 Porque esperava a cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Taksônnân Abraham hah atar ok suonûkin le Sarah khom aching nâi dôn thei khâiloi rang nikhomsenla, Pathien chu a chonginkhâma taksôn aom sikin pa a la chang ani.
11 Pela fé, também a mesma Sara recebeu a virtude de conceber e deu à luz já fora da idade; porquanto teve por fiel aquele que lho tinha prometido.
12 Abraham hah athi angdôra om nikhomsenla, ma mi inkhat renga han richisuonpâr tamtak, invâna ârsi ngei dôr, tuipui kôla sietsai telsuoloidôr an inzir ani.
12 Pelo que também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 Taksônna dônin ha mingei murdi hah an thi ani. Pathien'n a khâm pe neinunngei man phâk khom no rese ngeia, ala tak renga mûn an lei phâma, pilchunga hin ramdangmi ngei le mi invâingei an ni tiin ânlangiemin an lên riet zoi.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas, mas, vendo-as de longe, e crendo nelas, e abraçando- as, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Ma anga neinun ti ngei ha chu an ram an thîr ani ti ânthâr ani.
14 Porque os que isso dizem claramente mostram que buscam uma pátria.
15 An ram hong mâk ha chu mindon tit khâi mak ngeia; mindon senla ngei chu kîrnôkna Zorânchum dôn an tih.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela de onde haviam saído, teriam oportunidade de tornar.
16 Manêkin, ram sa uol invâna ram om hah kêng an rangâi ani. Masikin Pathien'n an Pathien ânti hah inzak maka, anta rangin khopuilien tena a lei mintuo pe ngei zoi.
16 Mas, agora, desejam uma melhor, isto é, a celestial. Pelo que também Deus não se envergonha deles, de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Taksônnân Abraham hah Pathien'n a minsin lâihan a nâipasal Isaac hah inbôlnân a pêk ani. Abraham hah Pathien'n a kôm chonginkhâm a sinpuipu nikhomsenla, a nâipasal inkhat mamang khom nirse inbôlna rangin a la pêk nuom ani.
17 Pela fé, ofereceu Abraão a Isaque, quando foi provado, sim, aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 Pathien'n a kôm, “Isaac renga hin ni richisuonpârngei kên khâmngei hah nei ni tih,” a tipe.
18 Sendo-lhe dito: Em Isaque será chamada a tua descendência, considerou que Deus era poderoso para até dos mortos o ressuscitar.
19 Abraham han, Pathien'n Isaac hah thina renga khom a kaithoi thei ti a rieta, masikin Isaac hah Abraham'n thina renga a man nôk ti rangin a om ani.
19 E daí também, em figura, ele o recobrou.
20 Taksônnân Isaac han sûnmotona rangin Jacob le Esau hah chongkhâmin sat a vur ngei ani.
20 Pela fé, Isaque abençoou Jacó e Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 Taksônnân Jakob han a thi rang totôn Joseph nâingei hah sat a vur ngei ruruoia. A sunrol mong chunga inngamin Pathien chubai a muk ani.
21 Pela fé, Jacó, próximo da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou encostado à ponta do seu bordão.
22 Taksônnân Joseph a thi rang lâihan Israelnâi ngei Egypt ram renga an inphêt rang roi a misîra, male a ruok an dar rang chang rilna chong a mâk pe ngei ani.
22 Pela fé, José, próximo da morte, fez menção da saída dos filhos de Israel e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Taksônnân Moses hah a suok lâihan, nâipang mêlsa takin an mu sikin a nulepan rêng chongpêk donloi hah chi loiin thânthum an thup ani.
23 Pela fé, Moisés, já nascido, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Taksônnân Moses han a honglien tena chu, rêng (Pharoah) nâinupang a nâipasal inti rang hah nuom khâi maka.
24 Pela fé, Moisés, sendo já grande, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Chomolte sûnga sietna le hoinân, mang nêkin Pathien mingei leh dûktongna tuong rang a thang uol zoi ani.
25 escolhendo, antes, ser maltratado com o povo de Deus do que por, um pouco de tempo, ter o gozo do pecado;
26 Messiah sika mumâkna tuong hah Egypt rama rochon murdi ngei nêka rochon lût uolin a bea, sûn motona râisânman a man rang hah a mitin a thîr tit sikin.
26 tendo, por maiores riquezas, o vitupério de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 Taksônnân Moses hah rêng taksi hah chi loiin Egypt ram a mâka. Mutheiloi Pathien hah a mu sikin nûkkîr tho rang nuom khâi mak.
27 Pela fé, deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como vendo o invisível.
28 Taksônnân Kalkân Kût a minsûka, male thisen hah inkhâr luchunga rethe rangin chong a pêka, masikin Thina Vântîrton han Israelngei nâipasal lutir ngei a that loina rangin.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos lhes não tocasse.
29 Taksônnân Israelngei han tâng châra lôn angin Tuipui Sen hah an rakân theia; Egypt mingei chu rakân rang an tho lâihan tuiin a melem ngei let ani.
29 Pela fé, passaram o mar Vermelho, como por terra seca; o que intentando os egípcios, se afogaram.
30 Taksônnân kêng Jericho kulpui hah Israelngeiin sûn sari anhîl suolechu achim zoi.
30 Pela fé, caíram os muros de Jericó, sendo rodeados durante sete dias.
31 Taksônnân kêng Rahab notizuornu hah Pathien chong jômloi ngei leh thata an om rang renga an jôka, Israel enrichikpungei hah malngei angin a lei phâm ngei sikin.
31 Pela fé, Raabe, a meretriz, não pereceu com os incrédulos, acolhendo em paz os espias.
32 Ka la misîr sa rang mo? Gideon, Barak, Samson, Jephthah, David, Samuel le dêipungei thurchi misîr rang lakinte keima rangin zora mi hun pe mak.
32 E que mais direi? Faltar-me-ia o tempo contando de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel, e dos profetas,
33 An taksônna jârin ram pumpui an doia, an menea. Imo adik, hah an sina male Pathien'n imo chong ânkhâm hah an mana. Ekeibaknei bâikoungei an hîppe ngeia,
33 os quais, pela fé, venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 mei inthangngei an thata, khandaia thata an om rang hah an rotpai ani. Râtloi an lei nia, aniatachu an hong râta; râlbuola râttak an nia ramdang râlmingei an motorsar ngâi.
34 apagaram a força do fogo, escaparam do fio da espada, da fraqueza tiraram forças, na batalha se esforçaram, puseram em fugida os exércitos dos estranhos.
35 Taksônna jârin nupangngeiin an sûngsuok lei thi ngei inthoia ring nôk an man ani.
35 As mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 Senkhat chu munuoiinja sinnân an manga male an vîk ngeia, Adangngei chu Jîngzirûia thungin intângna ina an khuma.
36 E outros experimentaram escárnios e açoites, e até cadeias e prisões.
37 Lunga dêngin an oma, bongnika âtin an oma, khandaia thatin an oma. Belri vunngei aninônchu kêl vunngei insilin an invâia inriengin, dûkmintongin le nunuomlôn an oma.
37 Foram apedrejados, serrados, tentados, mortos a fio de espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, desamparados, aflitos e maltratados
38 An ta rangin chu rammuol hih ommun hoiloi tak ani! Mi invâingei angin ramchâr ngeia le tângngeia an invâka, lungkuo ngei le khurngeia an om ngâia.
38 (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 An taksônnân mangei murdi hah riettitna an mana! Hannoma Pathien chonginkhâm chu man phâk mak ngei.
39 E todos estes, tendo tido testemunho pela fé, não alcançaram a promessa,
40 Pathien'n ei ta rangin manêka neinun mintuo sa uol mindonna a nei sikin. Eini ngei leh vai kêng achukphara sinin an om rang ti hi Pathien neinunkhîn ani.
40 provendo Deus alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.