2 Coríntios 7
Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs BKJ
1 Ku ruol moroitak ngei, hi chonginkhâmngei murdi hih ei ta ranga sin ani. Masikin takpum le ratha min nim thei ngâi neinunngei renga inkêm ei ta, male Pathien rin puma omin inthiengna mikhipphar ei ti u.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Nin mulungrîlngeia mun mi pêk roi. Tute chunga saloi tho mak mea; tute siet mak mea, tute chunga khom inlâpna rok uol mak me.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Mahi theiloi nangni minchangna ranga ki ti ni maka; motona ke lei ti anghan, mi nin moroi sabak sikin munkhatin ei om tit ani, ei ringle, ei thile.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Nangni ki riet minthâr sabaka; nangni ko song tatak ani! Kin intaknangei murdia khom mohôknân ka la sip tita; râisânnân ki sipmat ani.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Macedonia kin tung suole khom inngamna reng dôn mak me. Muntina intaknangei aoma, midangngei leh inkhalin kin oma, kin mulungrîlngeia chinangei kin dôna.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Aniatachu Pathien mulungrîl inngûi minhar ngâipu han Titus a hong sikin mi mohôk minhara.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 A hong sika han kin râiaminsân vai nimaka, ama'n kho angin mo nin mohôk minharna chang khom mi min rieta. Ama'n ni mu rang nin nuom tie ngei khom mi rila, nin mulung nin min ruongtie ngei le mi thop ranga nin inthok tie ngei; mi ril sikin atûn hin chu ka râiasân uol ani zoi.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Ke lekhamuthuon han nangni minngûi khom senla, ki miziek hah insîr khâi mu-ung. Chomolte chu nin inngûi ti ku mu lehan kên sîr ani.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Aniatachu atûn chu ka râiasân zoi nangni ki minngûi sika niloiin, nin inngûina han nin lampuingei nangni min thûl pe sikin. Ha inngûina hah Pathien'n a mang ani, male masikin nin chunga tho minchâi mak me.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Inngûina, Pathien'n a mang han mulungrîl inthûlna nangni pêkin sanminringna amintung ngâi sikin mahan insîrna om mak! Hannirese munisi inngûina mamangin chu thina amintung ngâi.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 En ta u, nin inngûinân Pathien sintho hih: ningsietna nangni min dôn tie ngei, nin theiloinaboi tie minlang ranga nin ngâklal tie ngei! Ma anga adikna tienga taksinangei, ma anga inningnangei, ma anga nuomnangei, ma anga inpêknangei, ma anga asaloi tho ngei dûkmintong ranga nin inthok tie ngei! Ma ngei roi han nangninanâkin minchâina reng dôn mak chei ti nin minlang ani.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Masikin, ma lekhamuthuon hah miziek khom ronga, atho minchâipu sika nimaka aninônchu tho minchâina tuongpu sika khom nimak. Manêkin idôr mo kin ta ranga nin inpêkna inthûktie, Pathien mitmua nangni min mu rangin ki miziek ani.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Masika han kêng mohôkin kin om.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 A kôm nangni ko song ngâia, male nangnin mâimôkinshakin mi dar mak chei. Nin kôm chongtak kin misîr bang ngâi, male ma anghan Titus kôm nangni ko songna han adik tiin ânlang zoi.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Male a rilnangei jôm rangin nin rêngin nin inthokngei, chi le innîk puma ama nin lei phâm ngâi hah a riettit sikin nin ta rangin a lungkhamna ânsôn uol zoi.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nin chunga kên ngamphar thei sikin idôra râisân mo ki ni zoi!
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.