2 Coríntios 12

Pathien Lekhabu Inthieng Chongtung Thar (SCH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kên song ngêt rang ani, ite asena aom loi rang khomin. Aniatachu atûn Pumapa'n inlârnangei mi min mu le chongphuong rang mi pêk ngei hah misîr ki tih.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Khristien mi inkhat invân insângtaka khin juong lâkin aom ti ki riet ama hah kum sômleiminli ani zoia (mahi ataka mini, inlârna a mu mini riet mu-ung Pathien vaiin a riet).
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Masikin hi mi hih song ki tih — aniatachu ko dok tie ânlang neinunngei tiloiin chu keimananâkin chu insong no ning.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Insong nuom khom ronga, amo chu ni no ning, chongdiktak ki misîr rang sikin. Aniatachu insong no ning, tukhomin min mu angin le keima renga chong an riet lam nêkin min mindon minsâng loina rangin.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Kamâmom neinunngei tamtak ku mu ngei sikin inpâknân ki sip loina rangin taksatieng damloina natak pêkin ko om ani, maha kên pâk loina ranga Soitan thangtheipu anga sinthoa ni jêm ngâi ani.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Ma natna hah mi khâi pai pe rangin voithum Pumapa ke ngênna.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Aniatachu ama'n, “Ko moroina hi kêng na nâng ani, na râtloi zorân kêng ki sinthotheina akip ngâi,” tiin mi thuon ani. Hanchu, ku chunga Khrista sinthotheina mi rungna hi rietna rangin râisântakin ka râtloinangei hih song ki tih zoi.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Khrista jârin chu râtloinangei, êronangei, intaknangei, nuomlonangei le dûktongnangei khom ku mulung achuk. Ka râtloi zorân kêng, ka rât ngâi sikin.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Amo angin ko oma — aniatachu nangnin mo rangin mi nin tho pe sikin. Nangni kêng mi nin pomna minlang rang nin ni. Ite ni no khom ronga, i-ih lampuia khom alieka nin, “tîrtonngei” nêkin chu chin uol no ning.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Tîrton ki ni minthârnân sininkhêlngei le neinun kamâmomngei tamtak nin lâia dierna tatak dônin ki sin ani zoi.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Koiindang adangngei nêka saloi uola enin inmo nin om, sumtienga sanna nangni ki minjêl loina hah ani nônchu? Rangâihoitakin ki dikzoiloina hah ni ngâidam roi!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Atûna zora hih nin kôm juonga nangni juongpan rang kên thok voithumna ani zoi, male ite nangni sîng no ning. Ka nâng chu nangni hah nin ni, nin sum nimak. Mangei murdi suole, nâingeiin an nulepangei sem rang an dôn rang nimaka, nulepangeiin kêng an nâingei sem rang an dôn rang ani.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Nangni sanna rangin ko dôn murdi râisântakin thâm let ka ta, male nangni sanna rangin keima khom inpêk let sa ki tih. Nangni ku lungkham sabak sika han mi nin lungkham bâkloi rang mini?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Hanchu, puokrik nangni ka chang pe loi hah chu nin jôtinruol atih. Hannirese tumakhatin keima hih milaka sip, male milakngei leh nangni a min ôk zoi ani la tîng an tih.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Inmo? Nin kôma thangtheipungei ku juongtîr ngei mangin nin chunga inlâpna ko rok rang?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Titus hah juong rangin ke ngênna, male iempu dang hah ama leh ku juongtîr ani. Titus'n nin chunga inlâpna a rok nin ti thei rang mo? Ama le keima hih bôknangei inmunin lampui inkhata singinsa'n sintho ngâi mak me mo?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Nin kôm kin dikna thurchi kin misîr tit angin nin mindon thei. Nimak! Khrista'n kin chong ranga mi nuom anghan Pathien makunga kin ti ani, male ruol moroitak ngei, neinuntin kin tho ngei murdi hih, nangni sanna rang kêng ani.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ku juong tika ku nuom lamin nangni mu loiin ti le nangni khom nin nuom lamin mi nin mu nônchu ti hih, ki chi ani. Inkhalnangei le narsanangei, mulunglumngei le ranghuolna rokngei, êronangei le mûrtamnangei, inpâknangei le bâiinkhamnangei ku juong mu rang mini ti hih, ki chi sa ani.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ku juong nôk tika ka Pathien'n nin mitmua mâimôkin mi dar ni ti, le zora vunsaia mi tamtak sietna an sina an nunchan saloi neinunngei, an ngâituina le hurna sietnangei renga insîr loipu ngei hah ka chappui rang mini ti hih, ki chi sa ani.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.