Romanos 4

Yaubada wasana: Buka Hauhauna tupwana (SBE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kita Dius kada mumuga Abelahama sola ta nuwatui, ginauli saha ye lobai teina hekasa ta unai?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ena taba mamohoina meta Abelahama saha ye ginaulidi wa debadiyena ede ye dudulai, kabo iya gonowana ye hededesaesae. Iyamo Yaubada matanaena meta nige gonowana.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Na kulikuli tabuna wa saha ye kulihemasalaha? Ye wane,
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Tamowai ye paisowa na saha ye ginauli ne maisana se mosei meta nige yona kainauya, na yona paisowa ne maisana.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Na tamowai nige ye paisowa na yona sunuma ye tole Yaubada unai, yona sunuma ne debanaena ede Yaubada ye hedede meta ye dudulai. Kaniyona ede Yaubada iya yababa tauginaginaulidi tautolehedudulaidi.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Na Dawida hinage nuwanuwatu kesekesegana ta unai ye hedehedede meta kaiteyadi Yaubada ye tolehedudulaidi [yona kabinamwa unai na] nige bena yodi paisowa debadiyena, siya gonowana se gwauyala. Ede ye wane,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Kaiteyadi laugagayo se utusi na yodi baꞌaya wa Yaubada ye nuwatugabaeidi,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Na kaiteyadi Guiyau nige ye hegiludi yodi yababa debadiyena,
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Kabagwauyala ta, iya bena pelitome tauhaina mo yodi, o hinage nige pelitome tauhaina yodi? Ta hededeyako meta Abelahama yona sunuma debanaena ede Yaubada tolehedudulai ye mosei kalinawai.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Huya saha unai na tolehedudulai ye mosei kalinawai? Huyana pelitome ye haiyako wa unai o sola nige ye hai na unai? Nige bena ye haiyako ne unai, na sola nige ye hai wa unai na ye mosei kalinawai.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Huyana sola nige pelitome ye hai na Yaubada ye tolehedudulaiyako yona sunuma debanaena, na muliyena kabo pelitome ye hai ye hemala tolehedudulai ne hekihekinoina yo dedelina. Unai ede tausunuma maudoidi siya nige pelitome tauhaina meta tamadi ede iya, na bena Yaubada kabo tolehedudulai ye mosei kalidiyena.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Yo iya hinage pelitome tauhaina tamadi, na nige bena pelitome ne ye bom debanaena, na siya kaiteyadi tamada Abelahama huyana sola nige ye pelitome na yona sunuma kabikabina wa se miyawatani ne, meta siya tamadi.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Abelahama yo kana isimulitao Yaubada ye hededehesunumadi meta iya kabo tanoubu maudoina ye hai, iyamo nige bena laugagayo yona miyawatanina debanaena. Na yona sunuma debanaena ede Yaubada ye tolehedudulai na hededehesunuma wa ye mosei.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ena taba laugagayo taumiyawatanidi ne siya hededehesunuma ne tauhaina, meta kabo sunuma ne nige yona namwanamwa hesau, na hededehesunuma wa nige kaniyona hesau.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Matawuwuna laugagayo meta hekilaino mo ye haiyama, [kaniyona ede nige gonowana ta miyawataninamwanamwaei]. Na haedi nige laugagayo meta menai nige laugagayo utuꞌutusina hesau.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Unai Abelahama hededehesunumana ne meta sunuma debanaena ye hai, kaniyona ede bena Yaubada yona kabinamwa unai ye hai. Hededehesunumana ne kabo ye masalahalau Abelahama natunao maudoidi udiyedi, nige bena siya kaiteyadi laugagayo loguloguna unai taumiya se bom, na ye lau hinage siya kaiteyadi Abelahama yona sunuma tauhemuliwatanina ne kalidiyena. Iya meta maudoida tamada.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Doha Yaubada yona hedehedede wa se kuliyako,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abelahama yona nuwanuwatu meta iya kana siga ede, iyamo yona midi maudoina ye tole Yaubada unai, na debanaena ede ye hemala tamowai gwaudi tamadi. Iya ede doha Yaubada yona hedehedede kalinawai wa, ye wane,
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abelahama yona bolimai meta handele kesega (100) ye hanahanawui na yona nuwanuwatu meta ye tautaubadakaliliko nige gonowana natunao. Yo Sala meta ye sinesinebadako nige gonowana ye labalaba. Iyamo yona sunuma Yaubada unai nige ye basabasa.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Nige ye nuwalabulabui Yaubada yona hededehesunuma ne udiyedi. Yona sunuma wa Yaubada ye hebayao ye lau na Yaubada ye hededetausaei.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Abelahama nuwana ye bayao meta Yaubada yona gigibwali gonowana yona hededehesunuma wa kabo ye ginauli.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Teina sunuma ta debanaena ede “Yaubada ye hedede meta ye dudulai.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Teina hedehedede ta meta nige Abelahama ye bom kana hedehedede, na se kulidobiyei bena
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 hinage kita kada hedehedede. Yaubada kabo ye hedede meta kita ta dudulai matawuwuna yoda sunuma ta tole iya unai, iya ede yoda Guiyau Yesu boita unai ye hetoloꞌuyoi.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Yaubada Yesu ye talamgabaei na ye boita yoda yababa hesabadi, na ye hetoloꞌuyoi tolehedudulaida hesabana.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.