Hebreus 11
Sanskrit Bible (NT) in Telugu Script (సత్యవేదః।) (SAN_TEL) vs VC
1 విశ్వాస ఆశంసితానాం నిశ్చయః, అదృశ్యానాం విషయాణాం దర్శనం భవతి|
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 తేన విశ్వాసేన ప్రాఞ్చో లోకాః ప్రామాణ్యం ప్రాప్తవన్తః|
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 అపరమ్ ఈశ్వరస్య వాక్యేన జగన్త్యసృజ్యన్త, దృష్టవస్తూని చ ప్రత్యక్షవస్తుభ్యో నోదపద్యన్తైతద్ వయం విశ్వాసేన బుధ్యామహే|
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 విశ్వాసేన హాబిల్ ఈశ్వరముద్దిశ్య కాబిలః శ్రేష్ఠం బలిదానం కృతవాన్ తస్మాచ్చేశ్వరేణ తస్య దానాన్యధి ప్రమాణే దత్తే స ధార్మ్మిక ఇత్యస్య ప్రమాణం లబ్ధవాన్ తేన విశ్వాసేన చ స మృతః సన్ అద్యాపి భాషతే|
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 విశ్వాసేన హనోక్ యథా మృత్యుం న పశ్యేత్ తథా లోకాన్తరం నీతః, తస్యోద్దేశశ్చ కేనాపి న ప్రాపి యత ఈశ్వరస్తం లోకాన్తరం నీతవాన్, తత్ప్రమాణమిదం తస్య లోకాన్తరీకరణాత్ పూర్వ్వం స ఈశ్వరాయ రోచితవాన్ ఇతి ప్రమాణం ప్రాప్తవాన్|
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 కిన్తు విశ్వాసం వినా కోఽపీశ్వరాయ రోచితుం న శక్నోతి యత ఈశ్వరోఽస్తి స్వాన్వేషిలోకేభ్యః పురస్కారం దదాతి చేతికథాయామ్ ఈశ్వరశరణాగతై ర్విశ్వసితవ్యం|
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 అపరం తదానీం యాన్యదృశ్యాన్యాసన్ తానీశ్వరేణాదిష్టః సన్ నోహో విశ్వాసేన భీత్వా స్వపరిజనానాం రక్షార్థం పోతం నిర్మ్మితవాన్ తేన చ జగజ్జనానాం దోషాన్ దర్శితవాన్ విశ్వాసాత్ లభ్యస్య పుణ్యస్యాధికారీ బభూవ చ|
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 విశ్వాసేనేబ్రాహీమ్ ఆహూతః సన్ ఆజ్ఞాం గృహీత్వా యస్య స్థానస్యాధికారస్తేన ప్రాప్తవ్యస్తత్ స్థానం ప్రస్థితవాన్ కిన్తు ప్రస్థానసమయే క్క యామీతి నాజానాత్|
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 విశ్వాసేన స ప్రతిజ్ఞాతే దేశే పరదేశవత్ ప్రవసన్ తస్యాః ప్రతిజ్ఞాయాః సమానాంశిభ్యామ్ ఇస్హాకా యాకూబా చ సహ దూష్యవాస్యభవత్|
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 యస్మాత్ స ఈశ్వరేణ నిర్మ్మితం స్థాపితఞ్చ భిత్తిమూలయుక్తం నగరం ప్రత్యైక్షత|
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 అపరఞ్చ విశ్వాసేన సారా వయోతిక్రాన్తా సన్త్యపి గర్భధారణాయ శక్తిం ప్రాప్య పుత్రవత్యభవత్, యతః సా ప్రతిజ్ఞాకారిణం విశ్వాస్యమ్ అమన్యత|
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 తతో హేతో ర్మృతకల్పాద్ ఏకస్మాత్ జనాద్ ఆకాశీయనక్షత్రాణీవ గణనాతీతాః సముద్రతీరస్థసికతా ఇవ చాసంఖ్యా లోకా ఉత్పేదిరే|
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 ఏతే సర్వ్వే ప్రతిజ్ఞాయాః ఫలాన్యప్రాప్య కేవలం దూరాత్ తాని నిరీక్ష్య వన్దిత్వా చ, పృథివ్యాం వయం విదేశినః ప్రవాసినశ్చాస్మహ ఇతి స్వీకృత్య విశ్వాసేన ప్రాణాన్ తత్యజుః|
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 యే తు జనా ఇత్థం కథయన్తి తైః పైతృకదేశో ఽస్మాభిరన్విష్యత ఇతి ప్రకాశ్యతే|
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 తే యస్మాద్ దేశాత్ నిర్గతాస్తం యద్యస్మరిష్యన్ తర్హి పరావర్త్తనాయ సమయమ్ అలప్స్యన్త|
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 కిన్తు తే సర్వ్వోత్కృష్టమ్ అర్థతః స్వర్గీయం దేశమ్ ఆకాఙ్క్షన్తి తస్మాద్ ఈశ్వరస్తానధి న లజ్జమానస్తేషామ్ ఈశ్వర ఇతి నామ గృహీతవాన్ యతః స తేషాం కృతే నగరమేకం సంస్థాపితవాన్|
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 అపరమ్ ఇబ్రాహీమః పరీక్షాయాం జాతాయాం స విశ్వాసేనేస్హాకమ్ ఉత్ససర్జ,
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 వస్తుత ఇస్హాకి తవ వంశో విఖ్యాస్యత ఇతి వాగ్ యమధి కథితా తమ్ అద్వితీయం పుత్రం ప్రతిజ్ఞాప్రాప్తః స ఉత్ససర్జ|
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 యత ఈశ్వరో మృతానప్యుత్థాపయితుం శక్నోతీతి స మేనే తస్మాత్ స ఉపమారూపం తం లేభే|
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 అపరమ్ ఇస్హాక్ విశ్వాసేన యాకూబ్ ఏషావే చ భావివిషయానధ్యాశిషం దదౌ|
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 అపరం యాకూబ్ మరణకాలే విశ్వాసేన యూషఫః పుత్రయోరేకైకస్మై జనాయాశిషం దదౌ యష్ట్యా అగ్రభాగే సమాలమ్బ్య ప్రణనామ చ|
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 అపరం యూషఫ్ చరమకాలే విశ్వాసేనేస్రాయేల్వంశీయానాం మిసరదేశాద్ బహిర్గమనస్య వాచం జగాద నిజాస్థీని చాధి సమాదిదేశ|
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 నవజాతో మూసాశ్చ విశ్వాసాత్ త్రాीన్ మాసాన్ స్వపితృభ్యామ్ అగోప్యత యతస్తౌ స్వశిశుం పరమసున్దరం దృష్టవన్తౌ రాజాజ్ఞాఞ్చ న శఙ్కితవన్తౌ|
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 అపరం వయఃప్రాప్తో మూసా విశ్వాసాత్ ఫిరౌణో దౌహిత్ర ఇతి నామ నాఙ్గీచకార|
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 యతః స క్షణికాత్ పాపజసుఖభోగాద్ ఈశ్వరస్య ప్రజాభిః సార్ద్ధం దుఃఖభోగం వవ్రే|
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 తథా మిసరదేశీయనిధిభ్యః ఖ్రీష్టనిమిత్తాం నిన్దాం మహతీం సమ్పత్తిం మేనే యతో హేతోః స పురస్కారదానమ్ అపైక్షత|
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 అపరం స విశ్వాసేన రాజ్ఞః క్రోధాత్ న భీత్వా మిసరదేశం పరితత్యాజ, యతస్తేనాదృశ్యం వీక్షమాణేనేవ ధైర్య్యమ్ ఆలమ్బి|
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 అపరం ప్రథమజాతానాం హన్తా యత్ స్వీయలోకాన్ న స్పృశేత్ తదర్థం స విశ్వాసేన నిస్తారపర్వ్వీయబలిచ్ఛేదనం రుధిరసేచనఞ్చానుష్ఠితావాన్|
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 అపరం తే విశ్వాసాత్ స్థలేనేవ సూఫ్సాగరేణ జగ్ముః కిన్తు మిస్రీయలోకాస్తత్ కర్త్తుమ్ ఉపక్రమ్య తోయేషు మమజ్జుః|
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 అపరఞ్చ విశ్వాసాత్ తైః సప్తాహం యావద్ యిరీహోః ప్రాచీరస్య ప్రదక్షిణే కృతే తత్ నిపపాత|
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 విశ్వాసాద్ రాహబ్నామికా వేశ్యాపి ప్రీత్యా చారాన్ అనుగృహ్యావిశ్వాసిభిః సార్ద్ధం న విననాశ|
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 అధికం కిం కథయిష్యామి? గిదియోనో బారకః శిమ్శోనో యిప్తహో దాయూద్ శిమూయేలో భవిష్యద్వాదినశ్చైతేషాం వృత్తాన్తకథనాయ మమ సమయాభావో భవిష్యతి|
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 విశ్వాసాత్ తే రాజ్యాని వశీకృతవన్తో ధర్మ్మకర్మ్మాణి సాధితవన్తః ప్రతిజ్ఞానాం ఫలం లబ్ధవన్తః సింహానాం ముఖాని రుద్ధవన్తో
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 వహ్నేర్దాహం నిర్వ్వాపితవన్తః ఖఙ్గధారాద్ రక్షాం ప్రాప్తవన్తో దౌర్బ్బల్యే సబలీకృతా యుద్ధే పరాక్రమిణో జాతాః పరేషాం సైన్యాని దవయితవన్తశ్చ|
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 యోషితః పునరుత్థానేన మృతాన్ ఆత్మజాన్ లేభిరేे, అపరే చ శ్రేష్ఠోత్థానస్య ప్రాప్తేరాశయా రక్షామ్ అగృహీత్వా తాడనేన మృతవన్తః|
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 అపరే తిరస్కారైః కశాభి ర్బన్ధనైః కారయా చ పరీక్షితాః|
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 బహవశ్చ ప్రస్తరాఘాతై ర్హతాః కరపత్రై ర్వా విదీర్ణా యన్త్రై ర్వా క్లిష్టాః ఖఙ్గధారై ర్వా వ్యాపాదితాః| తే మేషాణాం ఛాగానాం వా చర్మ్మాణి పరిధాయ దీనాః పీడితా దుఃఖార్త్తాశ్చాభ్రామ్యన్|
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 సంసారో యేషామ్ అయోగ్యస్తే నిర్జనస్థానేషు పర్వ్వతేషు గహ్వరేషు పృథివ్యాశ్ఛిద్రేషు చ పర్య్యటన్|
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 ఏతైః సర్వ్వై ర్విశ్వాసాత్ ప్రమాణం ప్రాపి కిన్తు ప్రతిజ్ఞాయాః ఫలం న ప్రాపి|
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 యతస్తే యథాస్మాన్ వినా సిద్ధా న భవేయుస్తథైవేశ్వరేణాస్మాకం కృతే శ్రేష్ఠతరం కిమపి నిర్దిదిశే|
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.