Romanos 1
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NVT
1 ஈஸ்²வரோ நிஜபுத்ரமதி⁴ யம்ʼ ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப⁴விஷ்யத்³வாதி³பி⁴ ர்த⁴ர்ம்மக்³ரந்தே² ப்ரதிஸ்²ருதவாந் தம்ʼ ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரயிதும்ʼ ப்ருʼத²க்க்ருʼத ஆஹூத: ப்ரேரிதஸ்²ச ப்ரபோ⁴ ர்யீஸு²க்²ரீஷ்டஸ்ய ஸேவகோ ய: பௌல:
1 Eu, Paulo, escravo de Cristo Jesus, chamado para ser apóstolo e enviado para anunciar as boas-novas de Deus, escrevo esta carta.
2 ஸ ரோமாநக³ரஸ்தா²ந் ஈஸ்²வரப்ரியாந் ஆஹூதாம்ʼஸ்²ச பவித்ரலோகாந் ப்ரதி பத்ரம்ʼ லிக²தி|
2 Deus prometeu as boas-novas muito tempo atrás nas Escrituras Sagradas, por meio de seus profetas.
3 அஸ்மாகம்ʼ ஸ ப்ரபு⁴ ர்யீஸு²: க்²ரீஷ்ட: ஸா²ரீரிகஸம்ப³ந்தே⁴ந தா³யூதோ³ வம்ʼஸோ²த்³ப⁴வ:
3 Elas se referem a seu Filho, que, como homem, nasceu da linhagem do rei Davi,
4 பவித்ரஸ்யாத்மந: ஸம்ப³ந்தே⁴ந சேஸ்²வரஸ்ய ப்ரபா⁴வவாந் புத்ர இதி ஸ்²மஸா²நாத் தஸ்யோத்தா²நேந ப்ரதிபந்நம்ʼ|
4 e, quando o poder do Espírito Santo o ressuscitou dos mortos, foi demonstrado que ele era o Filho de Deus. Ele é Jesus Cristo, nosso Senhor.
5 அபரம்ʼ யேஷாம்ʼ மத்⁴யே யீஸு²நா க்²ரீஷ்டேந யூயமப்யாஹூதாஸ்தே (அ)ந்யதே³ஸீ²யலோகாஸ்தஸ்ய நாம்நி விஸ்²வஸ்ய நிதே³ஸ²க்³ராஹிணோ யதா² ப⁴வந்தி
5 Por meio dele recebemos a graça e a autoridade, como apóstolos, de chamar os gentios em toda parte a crer nele e lhe obedecer, em honra de seu nome.
6 தத³பி⁴ப்ராயேண வயம்ʼ தஸ்மாத்³ அநுக்³ரஹம்ʼ ப்ரேரிதத்வபத³ஞ்ச ப்ராப்தா:|
6 E vocês estão entre esses gentios chamados para pertencer a Jesus Cristo.
7 தாதேநாஸ்மாகம் ஈஸ்²வரேண ப்ரபு⁴ணா யீஸு²க்²ரீஷ்டேந ச யுஷ்மப்⁴யம் அநுக்³ரஹ: ஸா²ந்திஸ்²ச ப்ரதீ³யேதாம்ʼ|
7 Escrevo a todos vocês que estão em Roma, amados por Deus e chamados para ser seu povo santo. Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
8 ப்ரத²மத: ஸர்வ்வஸ்மிந் ஜக³தி யுஷ்மாகம்ʼ விஸ்²வாஸஸ்ய ப்ரகாஸி²தத்வாத்³ அஹம்ʼ யுஷ்மாகம்ʼ ஸர்வ்வேஷாம்ʼ நிமித்தம்ʼ யீஸு²க்²ரீஷ்டஸ்ய நாம க்³ருʼஹ்லந் ஈஸ்²வரஸ்ய த⁴ந்யவாத³ம்ʼ கரோமி|
8 Antes de tudo, quero dizer que, por meio de Jesus Cristo, agradeço a meu Deus por todos vocês, pois sua fé nele é comentada em todo o mundo.
9 அபரம் ஈஸ்²வரஸ்ய ப்ரஸாதா³த்³ ப³ஹுகாலாத் பரம்ʼ ஸாம்ப்ரதம்ʼ யுஷ்மாகம்ʼ ஸமீபம்ʼ யாதும்ʼ கத²மபி யத் ஸுயோக³ம்ʼ ப்ராப்நோமி, ஏதத³ர்த²ம்ʼ நிரந்தரம்ʼ நாமாந்யுச்சாரயந் நிஜாஸு ஸர்வ்வப்ரார்த²நாஸு ஸர்வ்வதா³ நிவேத³யாமி,
9 O Deus a quem sirvo em meu espírito, anunciando as boas-novas a respeito de seu Filho, sabe como nunca deixo de me lembrar de vocês
10 ஏதஸ்மிந் யமஹம்ʼ தத்புத்ரீயஸுஸம்ʼவாத³ப்ரசாரணேந மநஸா பரிசராமி ஸ ஈஸ்²வரோ மம ஸாக்ஷீ வித்³யதே|
10 em minhas orações, sempre pedindo, se for da vontade de Deus, uma oportunidade de ir vê-los.
11 யதோ யுஷ்மாகம்ʼ மம ச விஸ்²வாஸேந வயம் உப⁴யே யதா² ஸா²ந்தியுக்தா ப⁴வாம இதி காரணாத்³
11 Desejo muito visitá-los, a fim de compartilhar com vocês alguma dádiva espiritual que os ajude a se fortalecerem.
12 யுஷ்மாகம்ʼ ஸ்தை²ர்ய்யகரணார்த²ம்ʼ யுஷ்மப்⁴யம்ʼ கிஞ்சித்பரமார்த²தா³நதா³நாய யுஷ்மாந் ஸாக்ஷாத் கர்த்தும்ʼ மதீ³யா வாஞ்சா²|
12 Quando nos encontrarmos, quero encorajá-los na fé, e também quero ser encorajado por sua fé.
13 ஹே ப்⁴ராத்ருʼக³ண பி⁴ந்நதே³ஸீ²யலோகாநாம்ʼ மத்⁴யே யத்³வத் தத்³வத்³ யுஷ்மாகம்ʼ மத்⁴யேபி யதா² ப²லம்ʼ பு⁴ஞ்ஜே தத³பி⁴ப்ராயேண முஹுர்முஹு ர்யுஷ்மாகம்ʼ ஸமீபம்ʼ க³ந்தும் உத்³யதோ(அ)ஹம்ʼ கிந்து யாவத்³ அத்³ய தஸ்மிந் க³மநே மம விக்⁴நோ ஜாத இதி யூயம்ʼ யத்³ அஜ்ஞாதாஸ்திஷ்ட²த² தத³ஹம் உசிதம்ʼ ந பு³த்⁴யே|
13 Quero que saibam, irmãos, que muitas vezes planejei visitá-los, mas até agora fui impedido. Meu desejo é trabalhar entre vocês e ver frutos espirituais como tenho visto entre outros gentios,
14 அஹம்ʼ ஸப்⁴யாஸப்⁴யாநாம்ʼ வித்³வத³வித்³வதாஞ்ச ஸர்வ்வேஷாம் ருʼணீ வித்³யே|
14 pois sinto grande obrigação tanto para com os gregos como os bárbaros, tanto para com os instruídos como os não instruídos.
15 அதஏவ ரோமாநிவாஸிநாம்ʼ யுஷ்மாகம்ʼ ஸமீபே(அ)பி யதா²ஸ²க்தி ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரயிதும் அஹம் உத்³யதோஸ்மி|
15 Por isso, aguardo com expectativa para visitá-los, a fim de anunciar as boas-novas também a vocês, em Roma.
16 யத: க்²ரீஷ்டஸ்ய ஸுஸம்ʼவாதோ³ மம லஜ்ஜாஸ்பத³ம்ʼ நஹி ஸ ஈஸ்²வரஸ்ய ஸ²க்திஸ்வரூப: ஸந் ஆ யிஹூதீ³யேப்⁴யோ (அ)ந்யஜாதீயாந் யாவத் ஸர்வ்வஜாதீயாநாம்ʼ மத்⁴யே ய: கஸ்²சித்³ தத்ர விஸ்²வஸிதி தஸ்யைவ த்ராணம்ʼ ஜநயதி|
16 Pois não me envergonho das boas-novas a respeito de Cristo, que são o poder de Deus em ação para salvar todos os que creem, primeiro os judeus, e também os gentios.
17 யத: ப்ரத்யயஸ்ய ஸமபரிமாணம் ஈஸ்²வரத³த்தம்ʼ புண்யம்ʼ தத்ஸுஸம்ʼவாதே³ ப்ரகாஸ²தே| தத³தி⁴ த⁴ர்ம்மபுஸ்தகேபி லிகி²தமித³ம்ʼ "புண்யவாந் ஜநோ விஸ்²வாஸேந ஜீவிஷ்யதி"|
17 As boas-novas revelam como Deus nos declara justos diante dele, o que, do começo ao fim, é algo que se dá pela fé. Como dizem as Escrituras: “O justo viverá pela fé”.
18 அதஏவ யே மாநவா: பாபகர்ம்மணா ஸத்யதாம்ʼ ருந்த⁴ந்தி தேஷாம்ʼ ஸர்வ்வஸ்ய து³ராசரணஸ்யாத⁴ர்ம்மஸ்ய ச விருத்³த⁴ம்ʼ ஸ்வர்கா³த்³ ஈஸ்²வரஸ்ய கோப: ப்ரகாஸ²தே|
18 Assim, Deus mostra do céu sua ira contra todos que são pecadores e perversos, que por sua maldade impedem que a verdade seja conhecida.
19 யத ஈஸ்²வரமதி⁴ யத்³யத்³ ஜ்ஞேயம்ʼ தத்³ ஈஸ்²வர: ஸ்வயம்ʼ தாந் ப்ரதி ப்ரகாஸி²தவாந் தஸ்மாத் தேஷாம் அகோ³சரம்ʼ நஹி|
19 Sabem a verdade a respeito de Deus, pois ele a tornou evidente.
20 ப²லதஸ்தஸ்யாநந்தஸ²க்தீஸ்²வரத்வாதீ³ந்யத்³ருʼஸ்²யாந்யபி ஸ்ருʼஷ்டிகாலம் ஆரப்⁴ய கர்ம்மஸு ப்ரகாஸ²மாநாநி த்³ருʼஸ்²யந்தே தஸ்மாத் தேஷாம்ʼ தோ³ஷப்ரக்ஷாலநஸ்ய பந்தா² நாஸ்தி|
20 Por meio de tudo que ele fez desde a criação do mundo, podem perceber claramente seus atributos invisíveis: seu poder eterno e sua natureza divina. Portanto, não têm desculpa alguma.
21 அபரம் ஈஸ்²வரம்ʼ ஜ்ஞாத்வாபி தே தம் ஈஸ்²வரஜ்ஞாநேந நாத்³ரியந்த க்ருʼதஜ்ஞா வா ந ஜாதா:; தஸ்மாத் தேஷாம்ʼ ஸர்வ்வே தர்கா விப²லீபூ⁴தா:, அபரஞ்ச தேஷாம்ʼ விவேகஸூ²ந்யாநி மநாம்ʼஸி திமிரே மக்³நாநி|
21 Sim, eles conheciam algo sobre Deus, mas não o adoraram nem lhe agradeceram. Em vez disso, começaram a inventar ideias tolas e, com isso, sua mente ficou obscurecida e confusa.
22 தே ஸ்வாந் ஜ்ஞாநிநோ ஜ்ஞாத்வா ஜ்ஞாநஹீநா அப⁴வந்
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se tolos.
23 அநஸ்²வரஸ்யேஸ்²வரஸ்ய கௌ³ரவம்ʼ விஹாய நஸ்²வரமநுஷ்யபஸு²பக்ஷ்யுரோகா³மிப்ரப்⁴ருʼதேராக்ருʼதிவிஸி²ஷ்டப்ரதிமாஸ்தைராஸ்²ரிதா:|
23 Trocaram a grandeza do Deus imortal por imagens de seres humanos mortais, bem como de aves, animais e répteis.
24 இத்த²ம்ʼ த ஈஸ்²வரஸ்ய ஸத்யதாம்ʼ விஹாய ம்ருʼஷாமதம் ஆஸ்²ரிதவந்த: ஸச்சிதா³நந்த³ம்ʼ ஸ்ருʼஷ்டிகர்த்தாரம்ʼ த்யக்த்வா ஸ்ருʼஷ்டவஸ்துந: பூஜாம்ʼ ஸேவாஞ்ச க்ருʼதவந்த:;
24 Por isso, Deus os entregou aos desejos pecaminosos de seu coração. Como resultado, praticaram entre si coisas desprezíveis e degradantes com o próprio corpo.
25 இதி ஹேதோரீஸ்²வரஸ்தாந் குக்ரியாயாம்ʼ ஸமர்ப்ய நிஜநிஜகுசிந்தாபி⁴லாஷாப்⁴யாம்ʼ ஸ்வம்ʼ ஸ்வம்ʼ ஸ²ரீரம்ʼ பரஸ்பரம் அபமாநிதம்ʼ கர்த்தும் அத³தா³த்|
25 Trocaram a verdade sobre Deus pela mentira. Desse modo, adoraram e serviram coisas que Deus criou, em lugar do Criador, que é digno de louvor eterno! Amém.
26 ஈஸ்²வரேண தேஷு க்வபி⁴லாஷே ஸமர்பிதேஷு தேஷாம்ʼ யோஷித: ஸ்வாபா⁴விகாசரணம் அபஹாய விபரீதக்ருʼத்யே ப்ராவர்த்தந்த;
26 Por isso, Deus os entregou a desejos vergonhosos. Até as mulheres trocaram sua forma natural de ter relações sexuais por práticas não naturais.
27 ததா² புருஷா அபி ஸ்வாபா⁴விகயோஷித்ஸங்க³மம்ʼ விஹாய பரஸ்பரம்ʼ காமக்ருʼஸா²நுநா த³க்³தா⁴: ஸந்த: புமாம்ʼஸ: பும்ʼபி⁴: ஸாகம்ʼ குக்ருʼத்யே ஸமாஸஜ்ய நிஜநிஜப்⁴ராந்தே: ஸமுசிதம்ʼ ப²லம் அலப⁴ந்த|
27 E os homens, em vez de ter relações sexuais normais com mulheres, arderam de desejo uns pelos outros. Homens praticaram atos indecentes com outros homens e, em decorrência desse pecado, sofreram em si mesmos o castigo que mereciam.
28 தே ஸ்வேஷாம்ʼ மந:ஸ்வீஸ்²வராய ஸ்தா²நம்ʼ தா³தும் அநிச்சு²காஸ்ததோ ஹேதோரீஸ்²வரஸ்தாந் ப்ரதி து³ஷ்டமநஸ்கத்வம் அவிஹிதக்ரியத்வஞ்ச த³த்தவாந்|
28 Uma vez que consideraram que conhecer a Deus era algo inútil, o próprio Deus os entregou a um inútil modo de pensar, deixando que fizessem coisas que jamais deveriam ser feitas.
29 அதஏவ தே ஸர்வ்வே (அ)ந்யாயோ வ்யபி⁴சாரோ து³ஷ்டத்வம்ʼ லோபோ⁴ ஜிகா⁴ம்ʼஸா ஈர்ஷ்யா வதோ⁴ விவாத³ஸ்²சாதுரீ குமதிரித்யாதி³பி⁴ ர்து³ஷ்கர்ம்மபி⁴: பரிபூர்ணா: ஸந்த:
29 A vida deles se encheu de toda espécie de perversidade, pecado, ganância, ódio, inveja, homicídio, discórdia, engano, malícia e fofocas.
30 கர்ணேஜபா அபவாதி³ந ஈஸ்²வரத்³வேஷகா ஹிம்ʼஸகா அஹங்காரிண ஆத்மஸ்²லாகி⁴ந: குகர்ம்மோத்பாத³கா: பித்ரோராஜ்ஞாலங்க⁴கா
30 Espalham calúnias, odeiam a Deus, são insolentes, orgulhosos e arrogantes. Inventam novas maneiras de pecar e desobedecem a seus pais.
31 அவிசாரகா நியமலங்கி⁴ந: ஸ்நேஹரஹிதா அதித்³வேஷிணோ நிர்த³யாஸ்²ச ஜாதா:|
31 Não têm entendimento, quebram suas promessas, não mostram afeição nem misericórdia.
32 யே ஜநா ஏதாத்³ருʼஸ²ம்ʼ கர்ம்ம குர்வ்வந்தி தஏவ ம்ருʼதியோக்³யா ஈஸ்²வரஸ்ய விசாரமீத்³ருʼஸ²ம்ʼ ஜ்ஞாத்வாபி த ஏதாத்³ருʼஸ²ம்ʼ கர்ம்ம ஸ்வயம்ʼ குர்வ்வந்தி கேவலமிதி நஹி கிந்து தாத்³ருʼஸ²கர்ம்மகாரிஷு லோகேஷ்வபி ப்ரீயந்தே|
32 Sabem que, de acordo com a justiça de Deus, quem pratica essas coisas merece morrer, mas ainda assim continuam a praticá-las. E, o que é pior, incentivam outros a também fazê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.