Lucas 9
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs VC
1 தத: பரம்ʼ ஸ த்³வாத³ஸ²ஸி²ஷ்யாநாஹூய பூ⁴தாந் த்யாஜயிதும்ʼ ரோகா³ந் ப்ரதிகர்த்துஞ்ச தேப்⁴ய: ஸ²க்திமாதி⁴பத்யஞ்ச த³தௌ³|
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 அபரஞ்ச ஈஸ்²வரீயராஜ்யஸ்ய ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரகாஸ²யிதும் ரோகி³ணாமாரோக்³யம்ʼ கர்த்துஞ்ச ப்ரேரணகாலே தாந் ஜகா³த³|
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 யாத்ரார்த²ம்ʼ யஷ்டி ர்வஸ்த்ரபுடகம்ʼ ப⁴க்ஷ்யம்ʼ முத்³ரா த்³விதீயவஸ்த்ரம், ஏஷாம்ʼ கிமபி மா க்³ருʼஹ்லீத|
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 யூயஞ்ச யந்நிவேஸ²நம்ʼ ப்ரவிஸ²த² நக³ரத்யாக³பர்ய்யநதம்ʼ தந்நிவேஸ²நே திஷ்ட²த|
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 தத்ர யதி³ கஸ்யசித் புரஸ்ய லோகா யுஷ்மாகமாதித்²யம்ʼ ந குர்வ்வந்தி தர்ஹி தஸ்மாந்நக³ராத்³ க³மநகாலே தேஷாம்ʼ விருத்³த⁴ம்ʼ ஸாக்ஷ்யார்த²ம்ʼ யுஷ்மாகம்ʼ பத³தூ⁴லீ: ஸம்பாதயத|
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 அத² தே ப்ரஸ்தா²ய ஸர்வ்வத்ர ஸுஸம்ʼவாத³ம்ʼ ப்ரசாரயிதும்ʼ பீடி³தாந் ஸ்வஸ்தா²ந் கர்த்துஞ்ச க்³ராமேஷு ப்⁴ரமிதும்ʼ ப்ராரேபி⁴ரே|
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 ஏதர்ஹி ஹேரோத்³ ராஜா யீஸோ²: ஸர்வ்வகர்ம்மணாம்ʼ வார்த்தாம்ʼ ஸ்²ருத்வா ப்⁴ருʼஸ²முத்³விவிஜே
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 யத: கேசிதூ³சுர்யோஹந் ஸ்²மஸா²நாது³த³திஷ்ட²த்| கேசிதூ³சு:, ஏலியோ த³ர்ஸ²நம்ʼ த³த்தவாந்; ஏவமந்யலோகா ஊசு: பூர்வ்வீய: கஸ்²சித்³ ப⁴விஷ்யத்³வாதீ³ ஸமுத்தி²த:|
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 கிந்து ஹேரோது³வாச யோஹந: ஸி²ரோ(அ)ஹமசி²நத³ம் இதா³நீம்ʼ யஸ்யேத்³ருʼக்கர்ம்மணாம்ʼ வார்த்தாம்ʼ ப்ராப்நோமி ஸ க:? அத² ஸ தம்ʼ த்³ரஷ்டும் ஐச்ச²த்|
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 அநந்தரம்ʼ ப்ரேரிதா: ப்ரத்யாக³த்ய யாநி யாநி கர்ம்மாணி சக்ருஸ்தாநி யீஸ²வே கத²யாமாஸு: தத: ஸ தாந் பை³த்ஸைதா³நாமகநக³ரஸ்ய விஜநம்ʼ ஸ்தா²நம்ʼ நீத்வா கு³ப்தம்ʼ ஜகா³ம|
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 பஸ்²சால் லோகாஸ்தத்³ விதி³த்வா தஸ்ய பஸ்²சாத்³ யயு:; தத: ஸ தாந் நயந் ஈஸ்²வரீயராஜ்யஸ்ய ப்ரஸங்க³முக்தவாந், யேஷாம்ʼ சிகித்ஸயா ப்ரயோஜநம் ஆஸீத் தாந் ஸ்வஸ்தா²ந் சகார ச|
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 அபரஞ்ச தி³வாவஸந்நே ஸதி த்³வாத³ஸ²ஸி²ஷ்யா யீஸோ²ரந்திகம் ஏத்ய கத²யாமாஸு:, வயமத்ர ப்ராந்தரஸ்தா²நே திஷ்டா²ம:, ததோ நக³ராணி க்³ராமாணி க³த்வா வாஸஸ்தா²நாநி ப்ராப்ய ப⁴க்ஷ்யத்³ரவ்யாணி க்ரேதும்ʼ ஜநநிவஹம்ʼ ப⁴வாந் விஸ்ருʼஜது|
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 ததா³ ஸ உவாச, யூயமேவ தாந் பே⁴ஜயத்⁴வம்ʼ; ததஸ்தே ப்ரோசுரஸ்மாகம்ʼ நிகடே கேவலம்ʼ பஞ்ச பூபா த்³வௌ மத்ஸ்யௌ ச வித்³யந்தே, அதஏவ ஸ்தா²நாந்தரம் இத்வா நிமித்தமேதேஷாம்ʼ ப⁴க்ஷ்யத்³ரவ்யேஷு ந க்ரீதேஷு ந ப⁴வதி|
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 தத்ர ப்ராயேண பஞ்சஸஹஸ்ராணி புருஷா ஆஸந்|
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 ததா³ ஸ ஸி²ஷ்யாந் ஜகா³த³ பஞ்சாஸ²த் பஞ்சாஸ²ஜ்ஜநை: பம்ʼக்தீக்ருʼத்ய தாநுபவேஸ²யத, தஸ்மாத் தே தத³நுஸாரேண ஸர்வ்வலோகாநுபவேஸ²யாபாஸு:|
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 தத: ஸ தாந் பஞ்ச பூபாந் மீநத்³வயஞ்ச க்³ருʼஹீத்வா ஸ்வர்க³ம்ʼ விலோக்யேஸ்²வரகு³ணாந் கீர்த்தயாஞ்சக்ரே ப⁴ங்க்தா ச லோகேப்⁴ய: பரிவேஷணார்த²ம்ʼ ஸி²ஷ்யேஷு ஸமர்பயாம்ப³பூ⁴வ|
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 தத: ஸர்வ்வே பு⁴க்த்வா த்ருʼப்திம்ʼ க³தா அவஸி²ஷ்டாநாஞ்ச த்³வாத³ஸ² ட³ல்லகாந் ஸம்ʼஜக்³ருʼஹு:|
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 அதை²கதா³ நிர்ஜநே ஸி²ஷ்யை: ஸஹ ப்ரார்த²நாகாலே தாந் பப்ரச்ச², லோகா மாம்ʼ கம்ʼ வத³ந்தி?
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 ததஸ்தே ப்ராசு:, த்வாம்ʼ யோஹந்மஜ்ஜகம்ʼ வத³ந்தி; கேசித் த்வாம் ஏலியம்ʼ வத³ந்தி, பூர்வ்வகாலிக: கஸ்²சித்³ ப⁴விஷ்யத்³வாதீ³ ஸ்²மஸா²நாத்³ உத³திஷ்ட²த்³ இத்யபி கேசித்³ வத³ந்தி|
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 ததா³ ஸ உவாச, யூயம்ʼ மாம்ʼ கம்ʼ வத³த²? தத: பிதர உக்தவாந் த்வம் ஈஸ்²வராபி⁴ஷிக்த: புருஷ:|
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 ததா³ ஸ தாந் த்³ருʼட⁴மாதி³தே³ஸ², கதா²மேதாம்ʼ கஸ்மைசித³பி மா கத²யத|
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 ஸ புநருவாச, மநுஷ்யபுத்ரேண வஹுயாதநா போ⁴க்தவ்யா: ப்ராசீநலோகை: ப்ரதா⁴நயாஜகைரத்⁴யாபகைஸ்²ச ஸோவஜ்ஞாய ஹந்தவ்ய: கிந்து த்ருʼதீயதி³வஸே ஸ்²மஸா²நாத் தேநோத்தா²தவ்யம்|
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 அபரம்ʼ ஸ ஸர்வ்வாநுவாச, கஸ்²சித்³ யதி³ மம பஸ்²சாத்³ க³ந்தும்ʼ வாஞ்ச²தி தர்ஹி ஸ ஸ்வம்ʼ தா³ம்யது, தி³நே தி³நே க்ருஸ²ம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா ச மம பஸ்²சாதா³க³ச்ச²து|
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 யதோ ய: கஸ்²சித் ஸ்வப்ராணாந் ரிரக்ஷிஷதி ஸ தாந் ஹாரயிஷ்யதி, ய: கஸ்²சிந் மத³ர்த²ம்ʼ ப்ராணாந் ஹாரயிஷ்யதி ஸ தாந் ரக்ஷிஷ்யதி|
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 கஸ்²சித்³ யதி³ ஸர்வ்வம்ʼ ஜக³த் ப்ராப்நோதி கிந்து ஸ்வப்ராணாந் ஹாரயதி ஸ்வயம்ʼ விநஸ்²யதி ச தர்ஹி தஸ்ய கோ லாப⁴:?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 புந ர்ய: கஸ்²சிந் மாம்ʼ மம வாக்யம்ʼ வா லஜ்ஜாஸ்பத³ம்ʼ ஜாநாதி மநுஷ்யபுத்ரோ யதா³ ஸ்வஸ்ய பிதுஸ்²ச பவித்ராணாம்ʼ தூ³தாநாஞ்ச தேஜோபி⁴: பரிவேஷ்டித ஆக³மிஷ்யதி ததா³ ஸோபி தம்ʼ லஜ்ஜாஸ்பத³ம்ʼ ஜ்ஞாஸ்யதி|
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 கிந்து யுஷ்மாநஹம்ʼ யதா²ர்த²ம்ʼ வதா³மி, ஈஸ்²வரீயராஜத்வம்ʼ ந த்³ருʼஷ்டவா ம்ருʼத்யும்ʼ நாஸ்வாதி³ஷ்யந்தே, ஏதாத்³ருʼஸா²: கியந்தோ லோகா அத்ர ஸ்த²நே(அ)பி த³ண்டா³யமாநா: ஸந்தி|
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 ஏததா³க்²யாநகத²நாத் பரம்ʼ ப்ராயேணாஷ்டஸு தி³நேஷு க³தேஷு ஸ பிதரம்ʼ யோஹநம்ʼ யாகூப³ஞ்ச க்³ருʼஹீத்வா ப்ரார்த²யிதும்ʼ பர்வ்வதமேகம்ʼ ஸமாருரோஹ|
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 அத² தஸ்ய ப்ரார்த²நகாலே தஸ்ய முகா²க்ருʼதிரந்யரூபா ஜாதா, ததீ³யம்ʼ வஸ்த்ரமுஜ்ஜ்வலஸு²க்லம்ʼ ஜாதம்ʼ|
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 அபரஞ்ச மூஸா ஏலியஸ்²சோபௌ⁴ தேஜஸ்விநௌ த்³ருʼஷ்டௌ
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 தௌ தேந யிரூஸா²லம்புரே யோ ம்ருʼத்யு: ஸாதி⁴ஷ்யதே ததீ³யாம்ʼ கதா²ம்ʼ தேந ஸார்த்³த⁴ம்ʼ கத²யிதும் ஆரேபா⁴தே|
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 ததா³ பிதராத³ய: ஸ்வஸ்ய ஸங்கி³நோ நித்³ரயாக்ருʼஷ்டா ஆஸந் கிந்து ஜாக³ரித்வா தஸ்ய தேஜஸ்தேந ஸார்த்³த⁴ம் உத்திஷ்ட²ந்தௌ ஜநௌ ச த³த்³ருʼஸு²:|
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 அத² தயோருப⁴யோ ர்க³மநகாலே பிதரோ யீஸு²ம்ʼ ப³பா⁴ஷே, ஹே கு³ரோ(அ)ஸ்மாகம்ʼ ஸ்தா²நே(அ)ஸ்மிந் ஸ்தி²தி: ஸு²பா⁴, தத ஏகா த்வத³ர்தா², ஏகா மூஸார்தா², ஏகா ஏலியார்தா², இதி திஸ்ர: குட்யோஸ்மாபி⁴ ர்நிர்ம்மீயந்தாம்ʼ, இமாம்ʼ கதா²ம்ʼ ஸ ந விவிச்ய கத²யாமாஸ|
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 அபரஞ்ச தத்³வாக்யவத³நகாலே பயோத³ ஏக ஆக³த்ய தேஷாமுபரி சா²யாம்ʼ சகார, ததஸ்தந்மத்⁴யே தயோ: ப்ரவேஸா²த் தே ஸ²ஸ²ங்கிரே|
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 ததா³ தஸ்மாத் பயோதா³த்³ இயமாகாஸீ²யா வாணீ நிர்ஜகா³ம, மமாயம்ʼ ப்ரிய: புத்ர ஏதஸ்ய கதா²யாம்ʼ மநோ நித⁴த்த|
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 இதி ஸ²ப்³தே³ ஜாதே தே யீஸு²மேகாகிநம்ʼ த³த்³ருʼஸு²: கிந்து தே ததா³நீம்ʼ தஸ்ய த³ர்ஸ²நஸ்ய வாசமேகாமபி நோக்த்வா மந:ஸு ஸ்தா²பயாமாஸு:|
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 பரே(அ)ஹநி தேஷு தஸ்மாச்சை²லாத்³ அவரூடே⁴ஷு தம்ʼ ஸாக்ஷாத் கர்த்தும்ʼ ப³ஹவோ லோகா ஆஜக்³மு:|
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 தேஷாம்ʼ மத்⁴யாத்³ ஏகோ ஜந உச்சைருவாச, ஹே கு³ரோ அஹம்ʼ விநயம்ʼ கரோமி மம புத்ரம்ʼ ப்ரதி க்ருʼபாத்³ருʼஷ்டிம்ʼ கரோது, மம ஸ ஏவைக: புத்ர:|
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 பூ⁴தேந த்⁴ருʼத: ஸந் ஸம்ʼ ப்ரஸப⁴ம்ʼ சீச்ச²ப்³த³ம்ʼ கரோதி தந்முகா²த் பே²ணா நிர்க³ச்ச²ந்தி ச, பூ⁴த இத்த²ம்ʼ விதா³ர்ய்ய க்லிஷ்ட்வா ப்ராயஸ²ஸ்தம்ʼ ந த்யஜதி|
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 தஸ்மாத் தம்ʼ பூ⁴தம்ʼ த்யாஜயிதும்ʼ தவ ஸி²ஷ்யஸமீபே ந்யவேத³யம்ʼ கிந்து தே ந ஸே²கு:|
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 ததா³ யீஸு²ரவாதீ³த், ரே ஆவிஸ்²வாஸிந் விபத²கா³மிந் வம்ʼஸ² கதிகாலாந் யுஷ்மாபி⁴: ஸஹ ஸ்தா²ஸ்யாம்யஹம்ʼ யுஷ்மாகம் ஆசரணாநி ச ஸஹிஷ்யே? தவ புத்ரமிஹாநய|
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 ததஸ்தஸ்மிந்நாக³தமாத்ரே பூ⁴தஸ்தம்ʼ பூ⁴மௌ பாதயித்வா வித³தா³ர; ததா³ யீஸு²ஸ்தமமேத்⁴யம்ʼ பூ⁴தம்ʼ தர்ஜயித்வா பா³லகம்ʼ ஸ்வஸ்த²ம்ʼ க்ருʼத்வா தஸ்ய பிதரி ஸமர்பயாமாஸ|
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 ஈஸ்²வரஸ்ய மஹாஸ²க்திம் இமாம்ʼ விலோக்ய ஸர்வ்வே சமச்சக்ரு:; இத்த²ம்ʼ யீஸோ²: ஸர்வ்வாபி⁴: க்ரியாபி⁴: ஸர்வ்வைர்லோகைராஸ்²சர்ய்யே மந்யமாநே ஸதி ஸ ஸி²ஷ்யாந் ப³பா⁴ஷே,
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 கதே²யம்ʼ யுஷ்மாகம்ʼ கர்ணேஷு ப்ரவிஸ²து, மநுஷ்யபுத்ரோ மநுஷ்யாணாம்ʼ கரேஷு ஸமர்பயிஷ்யதே|
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 கிந்து தே தாம்ʼ கதா²ம்ʼ ந பு³பு³தி⁴ரே, ஸ்பஷ்டத்வாபா⁴வாத் தஸ்யா அபி⁴ப்ராயஸ்தேஷாம்ʼ போ³த⁴க³ம்யோ ந ப³பூ⁴வ; தஸ்யா ஆஸ²ய: க இத்யபி தே ப⁴யாத் ப்ரஷ்டும்ʼ ந ஸே²கு:|
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 தத³நந்தரம்ʼ தேஷாம்ʼ மத்⁴யே க: ஸ்²ரேஷ்ட²: கதா²மேதாம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா தே மிதோ² விவாத³ம்ʼ சக்ரு:|
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 ததோ யீஸு²ஸ்தேஷாம்ʼ மநோபி⁴ப்ராயம்ʼ விதி³த்வா பா³லகமேகம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா ஸ்வஸ்ய நிகடே ஸ்தா²பயித்வா தாந் ஜகா³த³,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 யோ ஜநோ மம நாம்நாஸ்ய பா³லாஸ்யாதித்²யம்ʼ வித³தா⁴தி ஸ மமாதித்²யம்ʼ வித³தா⁴தி, யஸ்²ச மமாதித்²யம்ʼ வித³தா⁴தி ஸ மம ப்ரேரகஸ்யாதித்²யம்ʼ வித³தா⁴தி, யுஷ்மாகம்ʼ மத்⁴யேய: ஸ்வம்ʼ ஸர்வ்வஸ்மாத் க்ஷுத்³ரம்ʼ ஜாநீதே ஸ ஏவ ஸ்²ரேஷ்டோ² ப⁴விஷ்யதி|
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 அபரஞ்ச யோஹந் வ்யாஜஹார ஹே ப்ரபே⁴ा தவ நாம்நா பூ⁴தாந் த்யாஜயந்தம்ʼ மாநுஷம் ஏகம்ʼ த்³ருʼஷ்டவந்தோ வயம்ʼ, கிந்த்வஸ்மாகம் அபஸ்²சாத்³ கா³மித்வாத் தம்ʼ ந்யஷேதா⁴ம்| ததா³நீம்ʼ யீஸு²ருவாச,
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 தம்ʼ மா நிஷேத⁴த, யதோ யோ ஜநோஸ்மாகம்ʼ ந விபக்ஷ: ஸ ஏவாஸ்மாகம்ʼ ஸபக்ஷோ ப⁴வதி|
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 அநந்தரம்ʼ தஸ்யாரோஹணஸமய உபஸ்தி²தே ஸ ஸ்தி²ரசேதா யிரூஸா²லமம்ʼ ப்ரதி யாத்ராம்ʼ கர்த்தும்ʼ நிஸ்²சித்யாக்³ரே தூ³தாந் ப்ரேஷயாமாஸ|
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 தஸ்மாத் தே க³த்வா தஸ்ய ப்ரயோஜநீயத்³ரவ்யாணி ஸம்ʼக்³ரஹீதும்ʼ ஸோ²மிரோணீயாநாம்ʼ க்³ராமம்ʼ ப்ரவிவிஸு²:|
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 கிந்து ஸ யிரூஸா²லமம்ʼ நக³ரம்ʼ யாதி ததோ ஹேதோ ர்லோகாஸ்தஸ்யாதித்²யம்ʼ ந சக்ரு:|
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 அதஏவ யாகூப்³யோஹநௌ தஸ்ய ஸி²ஷ்யௌ தத்³ த்³ருʼஷ்ட்வா ஜக³த³து:, ஹே ப்ரபோ⁴ ஏலியோ யதா² சகார ததா² வயமபி கிம்ʼ க³க³ணாத்³ ஆக³ந்தும் ஏதாந் ப⁴ஸ்மீகர்த்துஞ்ச வஹ்நிமாஜ்ஞாபயாம:? ப⁴வாந் கிமிச்ச²தி?
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 கிந்து ஸ முக²ம்ʼ பராவர்த்ய தாந் தர்ஜயித்வா க³தி³தவாந் யுஷ்மாகம்ʼ மநோபா⁴வ: க:, இதி யூயம்ʼ ந ஜாநீத²|
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 மநுஜஸுதோ மநுஜாநாம்ʼ ப்ராணாந் நாஸ²யிதும்ʼ நாக³ச்ச²த், கிந்து ரக்ஷிதும் ஆக³ச்ச²த்| பஸ்²சாத்³ இதரக்³ராமம்ʼ தே யயு:|
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 தத³நந்தரம்ʼ பதி² க³மநகாலே ஜந ஏகஸ்தம்ʼ ப³பா⁴ஷே, ஹே ப்ரபோ⁴ ப⁴வாந் யத்ர யாதி ப⁴வதா ஸஹாஹமபி தத்ர யாஸ்யாமி|
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 ததா³நீம்ʼ யீஸு²ஸ்தமுவாச, கோ³மாயூநாம்ʼ க³ர்த்தா ஆஸதே, விஹாயஸீயவிஹகா³ाநாம்ʼ நீடா³நி ச ஸந்தி, கிந்து மாநவதநயஸ்ய ஸி²ர: ஸ்தா²பயிதும்ʼ ஸ்தா²நம்ʼ நாஸ்தி|
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 தத: பரம்ʼ ஸ இதரஜநம்ʼ ஜகா³த³, த்வம்ʼ மம பஸ்²சாத்³ ஏஹி; தத: ஸ உவாச, ஹே ப்ரபோ⁴ பூர்வ்வம்ʼ பிதரம்ʼ ஸ்²மஸா²நே ஸ்தா²பயிதும்ʼ மாமாதி³ஸ²து|
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 ததா³ யீஸு²ருவாச, ம்ருʼதா ம்ருʼதாந் ஸ்²மஸா²நே ஸ்தா²பயந்து கிந்து த்வம்ʼ க³த்வேஸ்²வரீயராஜ்யஸ்ய கதா²ம்ʼ ப்ரசாரய|
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 ததோந்ய: கத²யாமாஸ, ஹே ப்ரபோ⁴ மயாபி ப⁴வத: பஸ்²சாத்³ க³ம்ʼஸ்யதே, கிந்து பூர்வ்வம்ʼ மம நிவேஸ²நஸ்ய பரிஜநாநாம் அநுமதிம்ʼ க்³ரஹீதும் அஹமாதி³ஸ்²யை ப⁴வதா|
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 ததா³நீம்ʼ யீஸு²ஸ்தம்ʼ ப்ரோக்தவாந், யோ ஜநோ லாங்க³லே கரமர்பயித்வா பஸ்²சாத் பஸ்²யதி ஸ ஈஸ்²வரீயராஜ்யம்ʼ நார்ஹதி|
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.