Lucas 7
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NVT
1 தத: பரம்ʼ ஸ லோகாநாம்ʼ கர்ணகோ³சரே தாந் ஸர்வ்வாந் உபதே³ஸா²ந் ஸமாப்ய யதா³ கப²ர்நாஹூம்புரம்ʼ ப்ரவிஸ²தி
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 ததா³ ஸ²தஸேநாபதே: ப்ரியதா³ஸ ஏகோ ம்ருʼதகல்ப: பீடி³த ஆஸீத்|
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 அத: ஸேநாபதி ர்யீஸோ² ர்வார்த்தாம்ʼ நிஸ²ம்ய தா³ஸஸ்யாரோக்³யகரணாய தஸ்யாக³மநார்த²ம்ʼ விநயகரணாய யிஹூதீ³யாந் கியத: ப்ராச: ப்ரேஷயாமாஸ|
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 தே யீஸோ²ரந்திகம்ʼ க³த்வா விநயாதிஸ²யம்ʼ வக்துமாரேபி⁴ரே, ஸ ஸேநாபதி ர்ப⁴வதோநுக்³ரஹம்ʼ ப்ராப்தும் அர்ஹதி|
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 யத: ஸோஸ்மஜ்ஜாதீயேஷு லோகேஷு ப்ரீயதே ததா²ஸ்மத்க்ருʼதே ப⁴ஜநகே³ஹம்ʼ நிர்ம்மிதவாந்|
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 தஸ்மாத்³ யீஸு²ஸ்தை: ஸஹ க³த்வா நிவேஸ²நஸ்ய ஸமீபம்ʼ ப்ராப, ததா³ ஸ ஸ²தஸேநாபதி ர்வக்ஷ்யமாணவாக்யம்ʼ தம்ʼ வக்தும்ʼ ப³ந்தூ⁴ந் ப்ராஹிணோத்| ஹே ப்ரபோ⁴ ஸ்வயம்ʼ ஸ்²ரமோ ந கர்த்தவ்யோ யத்³ ப⁴வதா மத்³கே³ஹமத்⁴யே பாதா³ர்பணம்ʼ க்ரியேத தத³ப்யஹம்ʼ நார்ஹாமி,
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 கிஞ்சாஹம்ʼ ப⁴வத்ஸமீபம்ʼ யாதுமபி நாத்மாநம்ʼ யோக்³யம்ʼ பு³த்³த⁴வாந், ததோ ப⁴வாந் வாக்யமாத்ரம்ʼ வத³து தேநைவ மம தா³ஸ: ஸ்வஸ்தோ² ப⁴விஷ்யதி|
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 யஸ்மாத்³ அஹம்ʼ பராதீ⁴நோபி மமாதீ⁴நா யா: ஸேநா: ஸந்தி தாஸாம் ஏகஜநம்ʼ ப்ரதி யாஹீதி மயா ப்ரோக்தே ஸ யாதி; தத³ந்யம்ʼ ப்ரதி ஆயாஹீதி ப்ரோக்தே ஸ ஆயாதி; ததா² நிஜதா³ஸம்ʼ ப்ரதி ஏதத் குர்வ்விதி ப்ரோக்தே ஸ ததே³வ கரோதி|
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 யீஸு²ரித³ம்ʼ வாக்யம்ʼ ஸ்²ருத்வா விஸ்மயம்ʼ யயௌ, முக²ம்ʼ பராவர்த்ய பஸ்²சாத்³வர்த்திநோ லோகாந் ப³பா⁴ஷே ச, யுஷ்மாநஹம்ʼ வதா³மி இஸ்ராயேலோ வம்ʼஸ²மத்⁴யேபி விஸ்²வாஸமீத்³ருʼஸ²ம்ʼ ந ப்ராப்நவம்ʼ|
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 ததஸ்தே ப்ரேஷிதா க்³ருʼஹம்ʼ க³த்வா தம்ʼ பீடி³தம்ʼ தா³ஸம்ʼ ஸ்வஸ்த²ம்ʼ த³த்³ருʼஸு²:|
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 பரே(அ)ஹநி ஸ நாயீநாக்²யம்ʼ நக³ரம்ʼ ஜகா³ம தஸ்யாநேகே ஸி²ஷ்யா அந்யே ச லோகாஸ்தேந ஸார்த்³த⁴ம்ʼ யயு:|
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 தேஷு தந்நக³ரஸ்ய த்³வாரஸந்நிதி⁴ம்ʼ ப்ராப்தேஷு கியந்தோ லோகா ஏகம்ʼ ம்ருʼதமநுஜம்ʼ வஹந்தோ நக³ரஸ்ய ப³ஹிர்யாந்தி, ஸ தந்மாதுரேகபுத்ரஸ்தந்மாதா ச வித⁴வா; தயா ஸார்த்³த⁴ம்ʼ தந்நக³ரீயா ப³ஹவோ லோகா ஆஸந்|
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 ப்ரபு⁴ஸ்தாம்ʼ விலோக்ய ஸாநுகம்ப: கத²யாமாஸ, மா ரோதீ³:| ஸ ஸமீபமித்வா க²ட்வாம்ʼ பஸ்பர்ஸ² தஸ்மாத்³ வாஹகா: ஸ்த²கி³தாஸ்தம்யு:;
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 ததா³ ஸ உவாச ஹே யுவமநுஷ்ய த்வமுத்திஷ்ட², த்வாமஹம் ஆஜ்ஞாபயாமி|
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 தஸ்மாத் ஸ ம்ருʼதோ ஜநஸ்தத்க்ஷணமுத்தா²ய கதா²ம்ʼ ப்ரகதி²த:; ததோ யீஸு²ஸ்தஸ்ய மாதரி தம்ʼ ஸமர்பயாமாஸ|
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 தஸ்மாத் ஸர்வ்வே லோகா: ஸ²ஸ²ங்கிரே; ஏகோ மஹாப⁴விஷ்யத்³வாதீ³ மத்⁴யே(அ)ஸ்மாகம் ஸமுதை³த், ஈஸ்²வரஸ்²ச ஸ்வலோகாநந்வக்³ருʼஹ்லாத் கதா²மிமாம்ʼ கத²யித்வா ஈஸ்²வரம்ʼ த⁴ந்யம்ʼ ஜக³து³:|
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 தத: பரம்ʼ ஸமஸ்தம்ʼ யிஹூதா³தே³ஸ²ம்ʼ தஸ்ய சதுர்தி³க்ஸ்த²தே³ஸ²ஞ்ச தஸ்யைதத்கீர்த்தி ர்வ்யாநஸே²|
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 தத: பரம்ʼ யோஹந: ஸி²ஷ்யேஷு தம்ʼ தத்³வ்ருʼத்தாந்தம்ʼ ஜ்ஞாபிதவத்ஸு
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ஸ ஸ்வஸி²ஷ்யாணாம்ʼ த்³வௌ ஜநாவாஹூய யீஸு²ம்ʼ ப்ரதி வக்ஷ்யமாணம்ʼ வாக்யம்ʼ வக்தும்ʼ ப்ரேஷயாமாஸ, யஸ்யாக³மநம் அபேக்ஷ்ய திஷ்டா²மோ வயம்ʼ கிம்ʼ ஸ ஏவ ஜநஸ்த்வம்ʼ? கிம்ʼ வயமந்யமபேக்ஷ்ய ஸ்தா²ஸ்யாம:?
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 பஸ்²சாத்தௌ மாநவௌ க³த்வா கத²யாமாஸது:, யஸ்யாக³மநம் அபேக்ஷ்ய திஷ்டா²மோ வயம்ʼ, கிம்ʼ ஸஏவ ஜநஸ்த்வம்ʼ? கிம்ʼ வயமந்யமபேக்ஷ்ய ஸ்தா²ஸ்யாம:? கதா²மிமாம்ʼ துப்⁴யம்ʼ கத²யிதும்ʼ யோஹந் மஜ்ஜக ஆவாம்ʼ ப்ரேஷிதவாந்|
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 தஸ்மிந் த³ண்டே³ யீஸூ²ரோகி³ணோ மஹாவ்யாதி⁴மதோ து³ஷ்டபூ⁴தக்³ரஸ்தாம்ʼஸ்²ச ப³ஹூந் ஸ்வஸ்தா²ந் க்ருʼத்வா, அநேகாந்தே⁴ப்⁴யஸ்²சக்ஷும்ʼஷி த³த்த்வா ப்ரத்யுவாச,
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 யுவாம்ʼ வ்ரஜதம் அந்தா⁴ நேத்ராணி க²ஞ்ஜாஸ்²சரணாநி ச ப்ராப்நுவந்தி, குஷ்டி²ந: பரிஷ்க்ரியந்தே, ப³தி⁴ரா: ஸ்²ரவணாநி ம்ருʼதாஸ்²ச ஜீவநாநி ப்ராப்நுவந்தி, த³ரித்³ராணாம்ʼ ஸமீபேஷு ஸுஸம்ʼவாத³: ப்ரசார்ய்யதே, யம்ʼ ப்ரதி விக்⁴நஸ்வரூபோஹம்ʼ ந ப⁴வாமி ஸ த⁴ந்ய:,
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 ஏதாநி யாநி பஸ்²யத²: ஸ்²ருʼணுத²ஸ்²ச தாநி யோஹநம்ʼ ஜ்ஞாபயதம்|
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 தயோ ர்தூ³தயோ ர்க³தயோ: ஸதோ ர்யோஹநி ஸ லோகாந் வக்துமுபசக்ரமே, யூயம்ʼ மத்⁴யேப்ராந்தரம்ʼ கிம்ʼ த்³ரஷ்டும்ʼ நிரக³மத? கிம்ʼ வாயுநா கம்பிதம்ʼ நட³ம்ʼ?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 யூயம்ʼ கிம்ʼ த்³ரஷ்டும்ʼ நிரக³மத? கிம்ʼ ஸூக்ஷ்மவஸ்த்ரபரிதா⁴யிநம்ʼ கமபி நரம்ʼ? கிந்து யே ஸூக்ஷ்மம்ருʼது³வஸ்த்ராணி பரித³த⁴தி ஸூத்தமாநி த்³ரவ்யாணி பு⁴ஞ்ஜதே ச தே ராஜதா⁴நீஷு திஷ்ட²ந்தி|
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 தர்ஹி யூயம்ʼ கிம்ʼ த்³ரஷ்டும்ʼ நிரக³மத? கிமேகம்ʼ ப⁴விஷ்யத்³வாதி³நம்ʼ? ததே³வ ஸத்யம்ʼ கிந்து ஸ புமாந் ப⁴விஷ்யத்³வாதி³நோபி ஸ்²ரேஷ்ட² இத்யஹம்ʼ யுஷ்மாந் வதா³மி;
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 பஸ்²ய ஸ்வகீயதூ³தந்து தவாக்³ர ப்ரேஷயாம்யஹம்ʼ| க³த்வா த்வதீ³யமார்க³ந்து ஸ ஹி பரிஷ்கரிஷ்யதி| யத³ர்தே² லிபிரியம் ஆஸ்தே ஸ ஏவ யோஹந்|
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 அதோ யுஷ்மாநஹம்ʼ வதா³மி ஸ்த்ரியா க³ர்ப்³ப⁴ஜாதாநாம்ʼ ப⁴விஷ்யத்³வாதி³நாம்ʼ மத்⁴யே யோஹநோ மஜ்ஜகாத் ஸ்²ரேஷ்ட²: கோபி நாஸ்தி, தத்ராபி ஈஸ்²வரஸ்ய ராஜ்யே ய: ஸர்வ்வஸ்மாத் க்ஷுத்³ர: ஸ யோஹநோபி ஸ்²ரேஷ்ட²:|
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 அபரஞ்ச ஸர்வ்வே லோகா: கரமஞ்சாயிநஸ்²ச தஸ்ய வாக்யாநி ஸ்²ருத்வா யோஹநா மஜ்ஜநேந மஜ்ஜிதா: பரமேஸ்²வரம்ʼ நிர்தோ³ஷம்ʼ மேநிரே|
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 கிந்து பி²ரூஸி²நோ வ்யவஸ்தா²பகாஸ்²ச தேந ந மஜ்ஜிதா: ஸ்வாந் ப்ரதீஸ்²வரஸ்யோபதே³ஸ²ம்ʼ நிஷ்ப²லம் அகுர்வ்வந்|
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 அத² ப்ரபு⁴: கத²யாமாஸ, இதா³நீந்தநஜநாந் கேநோபமாமி? தே கஸ்ய ஸத்³ருʼஸா²:?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 யே பா³லகா விபண்யாம் உபவிஸ்²ய பரஸ்பரம் ஆஹூய வாக்யமித³ம்ʼ வத³ந்தி, வயம்ʼ யுஷ்மாகம்ʼ நிகடே வம்ʼஸீ²ரவாதி³ஷ்ம, கிந்து யூயம்ʼ நாநர்த்திஷ்ட, வயம்ʼ யுஷ்மாகம்ʼ நிகட அரோதி³ஷ்ம, கிந்து யுயம்ʼ ந வ்யலபிஷ்ட, பா³லகைரேதாத்³ருʼஸை²ஸ்தேஷாம் உபமா ப⁴வதி|
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 யதோ யோஹந் மஜ்ஜக ஆக³த்ய பூபம்ʼ நாகா²த³த் த்³ராக்ஷாரஸஞ்ச நாபிவத் தஸ்மாத்³ யூயம்ʼ வத³த², பூ⁴தக்³ரஸ்தோயம்|
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 தத: பரம்ʼ மாநவஸுத ஆக³த்யாகா²த³த³பிவஞ்ச தஸ்மாத்³ யூயம்ʼ வத³த², கா²த³க: ஸுராபஸ்²சாண்டா³லபாபிநாம்ʼ ப³ந்து⁴ரேகோ ஜநோ த்³ருʼஸ்²யதாம்|
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 கிந்து ஜ்ஞாநிநோ ஜ்ஞாநம்ʼ நிர்தோ³ஷம்ʼ விது³:|
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 பஸ்²சாதே³க: பி²ரூஸீ² யீஸு²ம்ʼ போ⁴ஜநாய ந்யமந்த்ரயத் தத: ஸ தஸ்ய க்³ருʼஹம்ʼ க³த்வா போ⁴க்துமுபவிஷ்ட:|
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 ஏதர்ஹி தத்பி²ரூஸி²நோ க்³ருʼஹே யீஸு² ர்பே⁴க்தும் உபாவேக்ஷீத் தச்ச்²ருத்வா தந்நக³ரவாஸிநீ காபி து³ஷ்டா நாரீ பாண்ட³ரப்ரஸ்தரஸ்ய ஸம்புடகே ஸுக³ந்தி⁴தைலம் ஆநீய
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 தஸ்ய பஸ்²சாத் பாத³யோ: ஸந்நிதௌ⁴ தஸ்யௌ ருத³தீ ச நேத்ராம்பு³பி⁴ஸ்தஸ்ய சரணௌ ப்ரக்ஷால்ய நிஜகசைரமார்க்ஷீத், ததஸ்தஸ்ய சரணௌ சும்பி³த்வா தேந ஸுக³ந்தி⁴தைலேந மமர்த³|
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 தஸ்மாத் ஸ நிமந்த்ரயிதா பி²ரூஸீ² மநஸா சிந்தயாமாஸ, யத்³யயம்ʼ ப⁴விஷ்யத்³வாதீ³ ப⁴வேத் தர்ஹி ஏநம்ʼ ஸ்ப்ருʼஸ²தி யா ஸ்த்ரீ ஸா கா கீத்³ருʼஸீ² சேதி ஜ்ஞாதும்ʼ ஸ²க்நுயாத் யத: ஸா து³ஷ்டா|
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 ததா³ யாஸு²ஸ்தம்ʼ ஜகா³த³, ஹே ஸி²மோந் த்வாம்ʼ ப்ரதி மம கிஞ்சித்³ வக்தவ்யமஸ்தி; தஸ்மாத் ஸ ப³பா⁴ஷே, ஹே கு³ரோ தத்³ வத³து|
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 ஏகோத்தமர்ணஸ்ய த்³வாவத⁴மர்ணாவாஸ்தாம்ʼ, தயோரேக: பஞ்சஸ²தாநி முத்³ராபாதா³ந் அபரஸ்²ச பஞ்சாஸ²த் முத்³ராபாதா³ந் தா⁴ரயாமாஸ|
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 தத³நந்தரம்ʼ தயோ: ஸோ²த்⁴யாபா⁴வாத் ஸ உத்தமர்ணஸ்தயோ ர்ருʼணே சக்ஷமே; தஸ்மாத் தயோர்த்³வயோ: கஸ்தஸ்மிந் ப்ரேஷ்யதே ப³ஹு? தத்³ ப்³ரூஹி|
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 ஸி²மோந் ப்ரத்யுவாச, மயா பு³த்⁴யதே யஸ்யாதி⁴கம் ருʼணம்ʼ சக்ஷமே ஸ இதி; ததோ யீஸு²ஸ்தம்ʼ வ்யாஜஹார, த்வம்ʼ யதா²ர்த²ம்ʼ வ்யசாரய:|
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 அத² தாம்ʼ நாரீம்ʼ ப்ரதி வ்யாகு⁴ட்²ய ஸி²மோநமவோசத், ஸ்த்ரீமிமாம்ʼ பஸ்²யஸி? தவ க்³ருʼஹே மய்யாக³தே த்வம்ʼ பாத³ப்ரக்ஷாலநார்த²ம்ʼ ஜலம்ʼ நாதா³: கிந்து யோஷிதே³ஷா நயநஜலை ர்மம பாதௌ³ ப்ரக்ஷால்ய கேஸை²ரமார்க்ஷீத்|
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 த்வம்ʼ மாம்ʼ நாசும்பீ³: கிந்து யோஷிதே³ஷா ஸ்வீயாக³மநாதா³ரப்⁴ய மதீ³யபாதௌ³ சும்பி³தும்ʼ ந வ்யரம்ʼஸ்த|
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 த்வஞ்ச மதீ³யோத்தமாங்கே³ கிஞ்சித³பி தைலம்ʼ நாமர்தீ³: கிந்து யோஷிதே³ஷா மம சரணௌ ஸுக³ந்தி⁴தைலேநாமர்த்³தீ³த்|
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 அதஸ்த்வாம்ʼ வ்யாஹராமி, ஏதஸ்யா ப³ஹு பாபமக்ஷம்யத ததோ ப³ஹு ப்ரீயதே கிந்து யஸ்யால்பபாபம்ʼ க்ஷம்யதே ஸோல்பம்ʼ ப்ரீயதே|
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 தத: பரம்ʼ ஸ தாம்ʼ ப³பா⁴ஷே, த்வதீ³யம்ʼ பாபமக்ஷம்யத|
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 ததா³ தேந ஸார்த்³த⁴ம்ʼ யே போ⁴க்தும் உபவிவிஸு²ஸ்தே பரஸ்பரம்ʼ வக்துமாரேபி⁴ரே, அயம்ʼ பாபம்ʼ க்ஷமதே க ஏஷ:?
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 கிந்து ஸ தாம்ʼ நாரீம்ʼ ஜகா³த³, தவ விஸ்²வாஸஸ்த்வாம்ʼ பர்ய்யத்ராஸ்த த்வம்ʼ க்ஷேமேண வ்ரஜ|
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.