Lucas 6
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs BKJ
1 அசரஞ்ச பர்வ்வணோ த்³விதீயதி³நாத் பரம்ʼ ப்ரத²மவிஸ்²ராமவாரே ஸ²ஸ்யக்ஷேத்ரேண யீஸோ²ர்க³மநகாலே தஸ்ய ஸி²ஷ்யா: கணிஸ²ம்ʼ சி²த்த்வா கரேஷு மர்த்³த³யித்வா கா²தி³துமாரேபி⁴ரே|
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 தஸ்மாத் கியந்த: பி²ரூஸி²நஸ்தாநவத³ந் விஸ்²ராமவாரே யத் கர்ம்ம ந கர்த்தவ்யம்ʼ தத் குத: குருத²?
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 யீஸு²: ப்ரத்யுவாச தா³யூத்³ தஸ்ய ஸங்கி³நஸ்²ச க்ஷுதா⁴ர்த்தா: கிம்ʼ சக்ரு: ஸ கத²ம் ஈஸ்²வரஸ்ய மந்தி³ரம்ʼ ப்ரவிஸ்²ய
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 யே த³ர்ஸ²நீயா: பூபா யாஜகாந் விநாந்யஸ்ய கஸ்யாப்யபோ⁴ஜநீயாஸ்தாநாநீய ஸ்வயம்ʼ பு³ப⁴ஜே ஸங்கி³ப்⁴யோபி த³தௌ³ தத் கிம்ʼ யுஷ்மாபி⁴: கதா³பி நாபாடி²?
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 பஸ்²சாத் ஸ தாநவத³த் மநுஜஸுதோ விஸ்²ராமவாரஸ்யாபி ப்ரபு⁴ ர்ப⁴வதி|
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 அநந்தரம் அந்யவிஸ்²ராமவாரே ஸ ப⁴ஜநகே³ஹம்ʼ ப்ரவிஸ்²ய ஸமுபதி³ஸ²தி| ததா³ தத்ஸ்தா²நே ஸு²ஷ்கத³க்ஷிணகர ஏக: புமாந் உபதஸ்தி²வாந்|
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 தஸ்மாத்³ அத்⁴யாபகா: பி²ரூஸி²நஸ்²ச தஸ்மிந் தோ³ஷமாரோபயிதும்ʼ ஸ விஸ்²ராமவாரே தஸ்ய ஸ்வாஸ்த்²யம்ʼ கரோதி நவேதி ப்ரதீக்ஷிதுமாரேபி⁴ரே|
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 ததா³ யீஸு²ஸ்தேஷாம்ʼ சிந்தாம்ʼ விதி³த்வா தம்ʼ ஸு²ஷ்ககரம்ʼ புமாம்ʼஸம்ʼ ப்ரோவாச, த்வமுத்தா²ய மத்⁴யஸ்தா²நே திஷ்ட²|
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 தஸ்மாத் தஸ்மிந் உத்தி²தவதி யீஸு²ஸ்தாந் வ்யாஜஹார, யுஷ்மாந் இமாம்ʼ கதா²ம்ʼ ப்ருʼச்சா²மி, விஸ்²ராமவாரே ஹிதம் அஹிதம்ʼ வா, ப்ராணரக்ஷணம்ʼ ப்ராணநாஸ²நம்ʼ வா, ஏதேஷாம்ʼ கிம்ʼ கர்ம்மகரணீயம்?
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 பஸ்²சாத் சதுர்தி³க்ஷு ஸர்வ்வாந் விலோக்ய தம்ʼ மாநவம்ʼ ப³பா⁴ஷே, நிஜகரம்ʼ ப்ரஸாரய; ததஸ்தேந ததா² க்ருʼத இதரகரவத் தஸ்ய ஹஸ்த: ஸ்வஸ்தோ²ப⁴வத்|
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 தஸ்மாத் தே ப்ரசண்ட³கோபாந்விதா யீஸு²ம்ʼ கிம்ʼ கரிஷ்யந்தீதி பரஸ்பரம்ʼ ப்ரமந்த்ரிதா:|
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 தத: பரம்ʼ ஸ பர்வ்வதமாருஹ்யேஸ்²வரமுத்³தி³ஸ்²ய ப்ரார்த²யமாந: க்ருʼத்ஸ்நாம்ʼ ராத்ரிம்ʼ யாபிதவாந்|
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 அத² தி³நே ஸதி ஸ ஸர்வ்வாந் ஸி²ஷ்யாந் ஆஹூதவாந் தேஷாம்ʼ மத்⁴யே
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 பிதரநாம்நா க்²யாத: ஸி²மோந் தஸ்ய ப்⁴ராதா ஆந்த்³ரியஸ்²ச யாகூப்³ யோஹந் ச பி²லிப் ப³ர்த²லமயஸ்²ச
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 மதி²: தோ²மா ஆல்பீ²யஸ்ய புத்ரோ யாகூப்³ ஜ்வலந்தநாம்நா க்²யாத: ஸி²மோந்
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 ச யாகூபோ³ ப்⁴ராதா யிஹூதா³ஸ்²ச தம்ʼ ய: பரகரேஷு ஸமர்பயிஷ்யதி ஸ ஈஷ்கரீயோதீயயிஹூதா³ஸ்²சைதாந் த்³வாத³ஸ² ஜநாந் மநோநீதாந் க்ருʼத்வா ஸ ஜக்³ராஹ ததா² ப்ரேரித இதி தேஷாம்ʼ நாம சகார|
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 தத: பரம்ʼ ஸ தை: ஸஹ பர்வ்வதாத³வருஹ்ய உபத்யகாயாம்ʼ தஸ்தௌ² ததஸ்தஸ்ய ஸி²ஷ்யஸங்கோ⁴ யிஹூதா³தே³ஸா²த்³ யிரூஸா²லமஸ்²ச ஸோர: ஸீதோ³நஸ்²ச ஜலதே⁴ ரோத⁴ஸோ ஜநநிஹாஸ்²ச ஏத்ய தஸ்ய கதா²ஸ்²ரவணார்த²ம்ʼ ரோக³முக்த்யர்த²ஞ்ச தஸ்ய ஸமீபே தஸ்து²:|
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 அமேத்⁴யபூ⁴தக்³ரஸ்தாஸ்²ச தந்நிகடமாக³த்ய ஸ்வாஸ்த்²யம்ʼ ப்ராபு:|
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 ஸர்வ்வேஷாம்ʼ ஸ்வாஸ்த்²யகரணப்ரபா⁴வஸ்ய ப்ரகாஸி²தத்வாத் ஸர்வ்வே லோகா ஏத்ய தம்ʼ ஸ்ப்ரஷ்டும்ʼ யேதிரே|
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 பஸ்²சாத் ஸ ஸி²ஷ்யாந் ப்ரதி த்³ருʼஷ்டிம்ʼ குத்வா ஜகா³த³, ஹே த³ரித்³ரா யூயம்ʼ த⁴ந்யா யத ஈஸ்²வரீயே ராஜ்யே வோ(அ)தி⁴காரோஸ்தி|
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 ஹே அது⁴நா க்ஷுதி⁴தலோகா யூயம்ʼ த⁴ந்யா யதோ யூயம்ʼ தர்ப்ஸ்யத²; ஹே இஹ ரோதி³நோ ஜநா யூயம்ʼ த⁴ந்யா யதோ யூயம்ʼ ஹஸிஷ்யத²|
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 யதா³ லோகா மநுஷ்யஸூநோ ர்நாமஹேதோ ர்யுஷ்மாந் ருʼृதீயிஷ்யந்தே ப்ருʼத²க் க்ருʼத்வா நிந்தி³ஷ்யந்தி, அத⁴மாநிவ யுஷ்மாந் ஸ்வஸமீபாத்³ தூ³ரீகரிஷ்யந்தி ச ததா³ யூயம்ʼ த⁴ந்யா:|
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 ஸ்வர்கே³ யுஷ்மாகம்ʼ யதே²ஷ்டம்ʼ ப²லம்ʼ ப⁴விஷ்யதி, ஏதத³ர்த²ம்ʼ தஸ்மிந் தி³நே ப்ரோல்லஸத ஆநந்தே³ந ந்ருʼத்யத ச, தேஷாம்ʼ பூர்வ்வபுருஷாஸ்²ச ப⁴விஷ்யத்³வாதி³ந: ப்ரதி ததை²வ வ்யவாஹரந்|
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 கிந்து ஹா ஹா த⁴நவந்தோ யூயம்ʼ ஸுக²ம்ʼ ப்ராப்நுத| ஹந்த பரித்ருʼப்தா யூயம்ʼ க்ஷுதி⁴தா ப⁴விஷ்யத²;
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 இஹ ஹஸந்தோ யூயம்ʼ வத யுஷ்மாபி⁴: ஸோ²சிதவ்யம்ʼ ரோதி³தவ்யஞ்ச|
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 ஸர்வ்வைலாகை ர்யுஷ்மாகம்ʼ ஸுக்²யாதௌ க்ருʼதாயாம்ʼ யுஷ்மாகம்ʼ து³ர்க³தி ர்ப⁴விஷ்யதி யுஷ்மாகம்ʼ பூர்வ்வபுருஷா ம்ருʼஷாப⁴விஷ்யத்³வாதி³ந: ப்ரதி தத்³வத் க்ருʼதவந்த:|
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 ஹே ஸ்²ரோதாரோ யுஷ்மப்⁴யமஹம்ʼ கத²யாமி, யூயம்ʼ ஸ²த்ருஷு ப்ரீயத்⁴வம்ʼ யே ச யுஷ்மாந் த்³விஷந்தி தேஷாமபி ஹிதம்ʼ குருத|
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 யே ச யுஷ்மாந் ஸ²பந்தி தேப்⁴ய ஆஸி²ஷம்ʼ த³த்த யே ச யுஷ்மாந் அவமந்யந்தே தேஷாம்ʼ மங்க³லம்ʼ ப்ரார்த²யத்⁴வம்ʼ|
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 யதி³ கஸ்²சித் தவ கபோலே சபேடாகா⁴தம்ʼ கரோதி தர்ஹி தம்ʼ ப்ரதி கபோலம் அந்யம்ʼ பராவர்த்த்ய ஸம்முகீ²குரு புநஸ்²ச யதி³ கஸ்²சித் தவ கா³த்ரீயவஸ்த்ரம்ʼ ஹரதி தர்ஹி தம்ʼ பரிதே⁴யவஸ்த்ரம் அபி க்³ரஹீதும்ʼ மா வாரய|
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 யஸ்த்வாம்ʼ யாசதே தஸ்மை தே³ஹி, யஸ்²ச தவ ஸம்பத்திம்ʼ ஹரதி தம்ʼ மா யாசஸ்வ|
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 பரேப்⁴ய: ஸ்வாந் ப்ரதி யதா²சரணம் அபேக்ஷத்⁴வே பராந் ப்ரதி யூயமபி ததா²சரத|
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 யே ஜநா யுஷ்மாஸு ப்ரீயந்தே கேவலம்ʼ தேஷு ப்ரீயமாணேஷு யுஷ்மாகம்ʼ கிம்ʼ ப²லம்ʼ? பாபிலோகா அபி ஸ்வேஷு ப்ரீயமாணேஷு ப்ரீயந்தே|
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 யதி³ ஹிதகாரிண ஏவ ஹிதம்ʼ குருத² தர்ஹி யுஷ்மாகம்ʼ கிம்ʼ ப²லம்ʼ? பாபிலோகா அபி ததா² குர்வ்வந்தி|
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 யேப்⁴ய ருʼணபரிஸோ²த⁴ஸ்ய ப்ராப்திப்ரத்யாஸா²ஸ்தே கேவலம்ʼ தேஷு ருʼணே ஸமர்பிதே யுஷ்மாகம்ʼ கிம்ʼ ப²லம்ʼ? புந: ப்ராப்த்யாஸ²யா பாபீலோகா அபி பாபிஜநேஷு ருʼணம் அர்பயந்தி|
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 அதோ யூயம்ʼ ரிபுஷ்வபி ப்ரீயத்⁴வம்ʼ, பரஹிதம்ʼ குருத ச; புந: ப்ராப்த்யாஸா²ம்ʼ த்யக்த்வா ருʼணமர்பயத, ததா² க்ருʼதே யுஷ்மாகம்ʼ மஹாப²லம்ʼ ப⁴விஷ்யதி, யூயஞ்ச ஸர்வ்வப்ரதா⁴நஸ்ய ஸந்தாநா இதி க்²யாதிம்ʼ ப்ராப்ஸ்யத², யதோ யுஷ்மாகம்ʼ பிதா க்ருʼதக்⁴நாநாம்ʼ து³ர்வ்டத்தாநாஞ்ச ஹிதமாசரதி|
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 அத ஏவ ஸ யதா² த³யாலு ர்யூயமபி தாத்³ருʼஸா² த³யாலவோ ப⁴வத|
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 அபரஞ்ச பராந் தோ³ஷிணோ மா குருத தஸ்மாத்³ யூயம்ʼ தோ³ஷீக்ருʼதா ந ப⁴விஷ்யத²; அத³ண்ட்³யாந் மா த³ண்ட³யத தஸ்மாத்³ யூயமபி த³ண்ட³ம்ʼ ந ப்ராப்ஸ்யத²; பரேஷாம்ʼ தோ³ஷாந் க்ஷமத்⁴வம்ʼ தஸ்மாத்³ யுஷ்மாகமபி தோ³ஷா: க்ஷமிஷ்யந்தே|
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 தா³நாநித³த்த தஸ்மாத்³ யூயம்ʼ தா³நாநி ப்ராப்ஸ்யத², வரஞ்ச லோகா: பரிமாணபாத்ரம்ʼ ப்ரத³லய்ய ஸஞ்சால்ய ப்ரோஞ்சால்ய பரிபூர்ய்ய யுஷ்மாகம்ʼ க்ரோடே³ஷு ஸமர்பயிஷ்யந்தி; யூயம்ʼ யேந பரிமாணேந பரிமாத² தேநைவ பரிமாணேந யுஷ்மத்க்ருʼதே பரிமாஸ்யதே|
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 அத² ஸ தேப்⁴யோ த்³ருʼஷ்டாந்தகதா²மகத²யத், அந்தோ⁴ ஜந: கிமந்த⁴ம்ʼ பந்தா²நம்ʼ த³ர்ஸ²யிதும்ʼ ஸ²க்நோதி? தஸ்மாத்³ உபா⁴வபி கிம்ʼ க³ர்த்தே ந பதிஷ்யத:?
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 கு³ரோ: ஸி²ஷ்யோ ந ஸ்²ரேஷ்ட²: கிந்து ஸி²ஷ்யே ஸித்³தே⁴ ஸதி ஸ கு³ருதுல்யோ ப⁴விதும்ʼ ஸ²க்நோதி|
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 அபரஞ்ச த்வம்ʼ ஸ்வசக்ஷுुஷி நாஸாம் அத்³ருʼஷ்ட்வா தவ ப்⁴ராதுஸ்²சக்ஷுஷி யத்த்ருʼணமஸ்தி ததே³வ குத: பஸ்²யமி?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 ஸ்வசக்ஷுஷி யா நாஸா வித்³யதே தாம் அஜ்ஞாத்வா, ப்⁴ராதஸ்தவ நேத்ராத் த்ருʼணம்ʼ ப³ஹி: கரோமீதி வாக்யம்ʼ ப்⁴ராதரம்ʼ கத²ம்ʼ வக்தும்ʼ ஸ²க்நோஷி? ஹே கபடிந் பூர்வ்வம்ʼ ஸ்வநயநாத் நாஸாம்ʼ ப³ஹி: குரு ததோ ப்⁴ராதுஸ்²சக்ஷுஷஸ்த்ருʼணம்ʼ ப³ஹி: கர்த்தும்ʼ ஸுத்³ருʼஷ்டிம்ʼ ப்ராப்ஸ்யஸி|
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 அந்யஞ்ச உத்தமஸ்தரு: கதா³பி ப²லமநுத்தமம்ʼ ந ப²லதி, அநுத்தமதருஸ்²ச ப²லமுத்தமம்ʼ ந ப²லதி காரணாத³த: ப²லைஸ்தரவோ ஜ்ஞாயந்தே|
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 கண்டகிபாத³பாத் கோபி உடு³ம்ப³ரப²லாநி ந பாதயதி ததா² ஸ்²ருʼகா³லகோலிவ்ருʼக்ஷாத³பி கோபி த்³ராக்ஷாப²லம்ʼ ந பாதயதி|
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 தத்³வத் ஸாது⁴லோகோ(அ)ந்த:கரணரூபாத் ஸுபா⁴ண்டா³கா³ராத்³ உத்தமாநி த்³ரவ்யாணி ப³ஹி: கரோதி, து³ஷ்டோ லோகஸ்²சாந்த:கரணரூபாத் குபா⁴ண்டா³கா³ராத் குத்ஸிதாநி த்³ரவ்யாணி நிர்க³மயதி யதோ(அ)ந்த:கரணாநாம்ʼ பூர்ணபா⁴வாநுரூபாணி வசாம்ʼஸி முகா²ந்நிர்க³ச்ச²ந்தி|
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 அபரஞ்ச மமாஜ்ஞாநுரூபம்ʼ நாசரித்வா குதோ மாம்ʼ ப்ரபோ⁴ ப்ரபோ⁴ இதி வத³த²?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 ய: கஸ்²சிந் மம நிகடம் ஆக³த்ய மம கதா² நிஸ²ம்ய தத³நுரூபம்ʼ கர்ம்ம கரோதி ஸ கஸ்ய ஸத்³ருʼஸோ² ப⁴வதி தத³ஹம்ʼ யுஷ்மாந் ஜ்ஞாाபயாமி|
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 யோ ஜநோ க³பீ⁴ரம்ʼ க²நித்வா பாஷாணஸ்த²லே பி⁴த்திம்ʼ நிர்ம்மாய ஸ்வக்³ருʼஹம்ʼ ரசயதி தேந ஸஹ தஸ்யோபமா ப⁴வதி; யத ஆப்லாவிஜலமேத்ய தஸ்ய மூலே வேகே³ந வஹத³பி தத்³கே³ஹம்ʼ லாட³யிதும்ʼ ந ஸ²க்நோதி யதஸ்தஸ்ய பி⁴த்தி: பாஷாணோபரி திஷ்ட²தி|
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 கிந்து ய: கஸ்²சிந் மம கதா²: ஸ்²ருத்வா தத³நுரூபம்ʼ நாசரதி ஸ பி⁴த்திம்ʼ விநா ம்ருʼृது³பரி க்³ருʼஹநிர்ம்மாத்ரா ஸமாநோ ப⁴வதி; யத ஆப்லாவிஜலமாக³த்ய வேகே³ந யதா³ வஹதி ததா³ தத்³க்³ருʼஹம்ʼ பததி தஸ்ய மஹத் பதநம்ʼ ஜாயதே|
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.