Lucas 24
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NVT
1 அத² ஸப்தாஹப்ரத²மதி³நே(அ)திப்ரத்யூஷே தா யோஷித: ஸம்பாதி³தம்ʼ ஸுக³ந்தி⁴த்³ரவ்யம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா தத³ந்யாபி⁴: கியதீபி⁴: ஸ்த்ரீபி⁴: ஸஹ ஸ்²மஸா²நம்ʼ யயு:|
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 கிந்து ஸ்²மஸா²நத்³வாராத் பாஷாணமபஸாரிதம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 தா: ப்ரவிஸ்²ய ப்ரபோ⁴ ர்தே³ஹமப்ராப்ய
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 வ்யாகுலா ப⁴வந்தி ஏதர்ஹி தேஜோமயவஸ்த்ராந்விதௌ த்³வௌ புருஷௌ தாஸாம்ʼ ஸமீபே ஸமுபஸ்தி²தௌ
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 தஸ்மாத்தா: ஸ²ங்காயுக்தா பூ⁴மாவதோ⁴முக்²யஸ்யஸ்து²:| ததா³ தௌ தா ஊசது ர்ம்ருʼதாநாம்ʼ மத்⁴யே ஜீவந்தம்ʼ குதோ ம்ருʼக³யத²?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 ஸோத்ர நாஸ்தி ஸ உத³ஸ்தா²த்|
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 பாபிநாம்ʼ கரேஷு ஸமர்பிதேந க்ருஸே² ஹதேந ச மநுஷ்யபுத்ரேண த்ருʼதீயதி³வஸே ஸ்²மஸா²நாது³த்தா²தவ்யம் இதி கதா²ம்ʼ ஸ க³லீலி திஷ்ட²ந் யுஷ்மப்⁴யம்ʼ கதி²தவாந் தாம்ʼ ஸ்மரத|
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 ததா³ தஸ்ய ஸா கதா² தாஸாம்ʼ மந:ஸு ஜாதா|
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 அநந்தரம்ʼ ஸ்²மஸா²நாத்³ க³த்வா தா ஏகாத³ஸ²ஸி²ஷ்யாதி³ப்⁴ய: ஸர்வ்வேப்⁴யஸ்தாம்ʼ வார்த்தாம்ʼ கத²யாமாஸு:|
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 மக்³த³லீநீமரியம், யோஹநா, யாகூபோ³ மாதா மரியம் தத³ந்யா: ஸங்கி³ந்யோ யோஷிதஸ்²ச ப்ரேரிதேப்⁴ய ஏதா: ஸர்வ்வா வார்த்தா: கத²யாமாஸு:
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 கிந்து தாஸாம்ʼ கதா²ம் அநர்த²காக்²யாநமாத்ரம்ʼ பு³த்³த்⁴வா கோபி ந ப்ரத்யைத்|
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 ததா³ பிதர உத்தா²ய ஸ்²மஸா²நாந்திகம்ʼ த³தா⁴வ, தத்ர ச ப்ரஹ்வோ பூ⁴த்வா பார்ஸ்²வைகஸ்தா²பிதம்ʼ கேவலம்ʼ வஸ்த்ரம்ʼ த³த³ர்ஸ²; தஸ்மாதா³ஸ்²சர்ய்யம்ʼ மந்யமாநோ யத³க⁴டத தந்மநஸி விசாரயந் ப்ரதஸ்தே²|
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 தஸ்மிந்நேவ தி³நே த்³வௌ ஸி²ய்யௌ யிரூஸா²லமஸ்²சதுஷ்க்ரோஸா²ந்தரிதம் இம்மாயுக்³ராமம்ʼ க³ச்ச²ந்தௌ
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 தாஸாம்ʼ க⁴டநாநாம்ʼ கதா²மகத²யதாம்ʼ
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 தயோராலாபவிசாரயோ: காலே யீஸு²ராக³த்ய தாப்⁴யாம்ʼ ஸஹ ஜகா³ம
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 கிந்து யதா² தௌ தம்ʼ ந பரிசிநுதஸ்தத³ர்த²ம்ʼ தயோ ர்த்³ருʼஷ்டி: ஸம்ʼருத்³தா⁴|
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 ஸ தௌ ப்ருʼஷ்டவாந் யுவாம்ʼ விஷண்ணௌ கிம்ʼ விசாரயந்தௌ க³ச்ச²த²:?
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 ததஸ்தயோ: க்லியபாநாமா ப்ரத்யுவாச யிரூஸா²லமபுரே(அ)து⁴நா யாந்யக⁴டந்த த்வம்ʼ கேவலவிதே³ஸீ² கிம்ʼ தத்³வ்ருʼத்தாந்தம்ʼ ந ஜாநாஸி?
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 ஸ பப்ரச்ச² கா க⁴டநா:? ததா³ தௌ வக்துமாரேபா⁴தே யீஸு²நாமா யோ நாஸரதீயோ ப⁴விஷ்யத்³வாதீ³ ஈஸ்²வரஸ்ய மாநுஷாணாஞ்ச ஸாக்ஷாத் வாக்யே கர்ம்மணி ச ஸ²க்திமாநாஸீத்
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 தம் அஸ்மாகம்ʼ ப்ரதா⁴நயாஜகா விசாரகாஸ்²ச கேநாபி ப்ரகாரேண க்ருஸே² வித்³த்⁴வா தஸ்ய ப்ராணாநநாஸ²யந் ததீ³யா க⁴டநா:;
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 கிந்து ய இஸ்ராயேலீயலோகாந் உத்³தா⁴ரயிஷ்யதி ஸ ஏவாயம் இத்யாஸா²ஸ்மாபி⁴: க்ருʼதா| தத்³யதா² ததா²ஸ்து தஸ்யா க⁴டநாயா அத்³ய தி³நத்ரயம்ʼ க³தம்ʼ|
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 அதி⁴கந்த்வஸ்மாகம்ʼ ஸங்கி³நீநாம்ʼ கியத்ஸ்த்ரீணாம்ʼ முகே²ப்⁴யோ(அ)ஸம்ப⁴வவாக்யமித³ம்ʼ ஸ்²ருதம்ʼ;
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 தா: ப்ரத்யூஷே ஸ்²மஸா²நம்ʼ க³த்வா தத்ர தஸ்ய தே³ஹம் அப்ராப்ய வ்யாகு⁴ட்யேத்வா ப்ரோக்தவத்ய: ஸ்வர்கீ³ஸதூ³தௌ த்³ருʼஷ்டாவஸ்மாபி⁴ஸ்தௌ சாவாதி³ஷ்டாம்ʼ ஸ ஜீவிதவாந்|
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 ததோஸ்மாகம்ʼ கைஸ்²சித் ஸ்²மஸா²நமக³ம்யத தே(அ)பி ஸ்த்ரீணாம்ʼ வாக்யாநுரூபம்ʼ த்³ருʼஷ்டவந்த: கிந்து தம்ʼ நாபஸ்²யந்|
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 ததா³ ஸ தாவுவாச, ஹே அபோ³தௌ⁴ ஹே ப⁴விஷ்யத்³வாதி³பி⁴ருக்தவாக்யம்ʼ ப்ரத்யேதும்ʼ விலம்ப³மாநௌ;
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 ஏதத்ஸர்வ்வது³:க²ம்ʼ பு⁴க்த்வா ஸ்வபூ⁴திப்ராப்தி: கிம்ʼ க்²ரீஷ்டஸ்ய ந ந்யாய்யா?
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 தத: ஸ மூஸாக்³ரந்த²மாரப்⁴ய ஸர்வ்வப⁴விஷ்யத்³வாதி³நாம்ʼ ஸர்வ்வஸா²ஸ்த்ரே ஸ்வஸ்மிந் லிகி²தாக்²யாநாபி⁴ப்ராயம்ʼ போ³த⁴யாமாஸ|
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 அத² க³ம்யக்³ராமாப்⁴யர்ணம்ʼ ப்ராப்ய தேநாக்³ரே க³மநலக்ஷணே த³ர்ஸி²தே
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 தௌ ஸாத⁴யித்வாவத³தாம்ʼ ஸஹாவாப்⁴யாம்ʼ திஷ்ட² தி³நே க³தே ஸதி ராத்ரிரபூ⁴த்; தத: ஸ தாப்⁴யாம்ʼ ஸார்த்³த⁴ம்ʼ ஸ்தா²தும்ʼ க்³ருʼஹம்ʼ யயௌ|
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 பஸ்²சாத்³போ⁴ஜநோபவேஸ²காலே ஸ பூபம்ʼ க்³ருʼஹீத்வா ஈஸ்²வரகு³ணாந் ஜகா³த³ தஞ்ச ப⁴ம்ʼக்த்வா தாப்⁴யாம்ʼ த³தௌ³|
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 ததா³ தயோ ர்த்³ருʼஷ்டௌ ப்ரஸந்நாயாம்ʼ தம்ʼ ப்ரத்யபி⁴ஜ்ஞது: கிந்து ஸ தயோ: ஸாக்ஷாத³ந்தர்த³தே⁴|
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 ததஸ்தௌ மிதோ²பி⁴தா⁴தும் ஆரப்³த⁴வந்தௌ க³மநகாலே யதா³ கதா²மகத²யத் ஸா²ஸ்த்ரார்த²ஞ்சபோ³த⁴யத் ததா³வயோ ர்பு³த்³தி⁴: கிம்ʼ ந ப்ராஜ்வலத்?
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 தௌ தத்க்ஷணாது³த்தா²ய யிரூஸா²லமபுரம்ʼ ப்ரத்யாயயது:, தத்ஸ்தா²நே ஸி²ஷ்யாணாம் ஏகாத³ஸா²நாம்ʼ ஸங்கி³நாஞ்ச த³ர்ஸ²நம்ʼ ஜாதம்ʼ|
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 தே ப்ரோசு: ப்ரபு⁴ருத³திஷ்ட²த்³ இதி ஸத்யம்ʼ ஸி²மோநே த³ர்ஸ²நமதா³ச்ச|
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 தத: பத²: ஸர்வ்வக⁴டநாயா: பூபப⁴ஞ்ஜநேந தத்பரிசயஸ்ய ச ஸர்வ்வவ்ருʼத்தாந்தம்ʼ தௌ வக்துமாரேபா⁴தே|
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 இத்த²ம்ʼ தே பரஸ்பரம்ʼ வத³ந்தி தத்காலே யீஸு²: ஸ்வயம்ʼ தேஷாம்ʼ மத்⁴ய ப்ரோத்த²ய யுஷ்மாகம்ʼ கல்யாணம்ʼ பூ⁴யாத்³ இத்யுவாச,
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 கிந்து பூ⁴தம்ʼ பஸ்²யாம இத்யநுமாய தே ஸமுத்³விவிஜிரே த்ரேஷுஸ்²ச|
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 ஸ உவாச, குதோ து³:கி²தா ப⁴வத²? யுஷ்மாகம்ʼ மந:ஸு ஸந்தே³ஹ உதே³தி ச குத:?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 ஏஷோஹம்ʼ, மம கரௌ பஸ்²யத வரம்ʼ ஸ்ப்ருʼஷ்ட்வா பஸ்²யத, மம யாத்³ருʼஸா²நி பஸ்²யத² தாத்³ருʼஸா²நி பூ⁴தஸ்ய மாம்ʼஸாஸ்தீ²நி ந ஸந்தி|
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 இத்யுக்த்வா ஸ ஹஸ்தபாதா³ந் த³ர்ஸ²யாமாஸ|
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 தே(அ)ஸம்ப⁴வம்ʼ ஜ்ஞாத்வா ஸாநந்தா³ ந ப்ரத்யயந்| தத: ஸ தாந் பப்ரச்ச², அத்ர யுஷ்மாகம்ʼ ஸமீபே கா²த்³யம்ʼ கிஞ்சித³ஸ்தி?
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 ததஸ்தே கியத்³த³க்³த⁴மத்ஸ்யம்ʼ மது⁴ ச த³து³:
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 ஸ ததா³தா³ய தேஷாம்ʼ ஸாக்ஷாத்³ பு³பு⁴ஜே
43 e ele comeu diante de todos.
44 கத²யாமாஸ ச மூஸாவ்யவஸ்தா²யாம்ʼ ப⁴விஷ்யத்³வாதி³நாம்ʼ க்³ரந்தே²ஷு கீ³தபுஸ்தகே ச மயி யாநி ஸர்வ்வாணி வசநாநி லிகி²தாநி தத³நுரூபாணி க⁴டிஷ்யந்தே யுஷ்மாபி⁴: ஸார்த்³த⁴ம்ʼ ஸ்தி²த்வாஹம்ʼ யதே³தத்³வாக்யம் அவத³ம்ʼ ததி³தா³நீம்ʼ ப்ரத்யக்ஷமபூ⁴த்|
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 அத² தேப்⁴ய: ஸா²ஸ்த்ரபோ³தா⁴தி⁴காரம்ʼ த³த்வாவத³த்,
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 க்²ரீஷ்டேநேத்த²ம்ʼ ம்ருʼதியாதநா போ⁴க்தவ்யா த்ருʼதீயதி³நே ச ஸ்²மஸா²நாது³த்தா²தவ்யஞ்சேதி லிபிரஸ்தி;
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 தந்நாம்நா யிரூஸா²லமமாரப்⁴ய ஸர்வ்வதே³ஸே² மந:பராவர்த்தநஸ்ய பாபமோசநஸ்ய ச ஸுஸம்ʼவாத³: ப்ரசாரயிதவ்ய:,
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 ஏஷு ஸர்வ்வேஷு யூயம்ʼ ஸாக்ஷிண:|
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 அபரஞ்ச பஸ்²யத பித்ரா யத் ப்ரதிஜ்ஞாதம்ʼ தத் ப்ரேஷயிஷ்யாமி, அதஏவ யாவத்காலம்ʼ யூயம்ʼ ஸ்வர்கீ³யாம்ʼ ஸ²க்திம்ʼ ந ப்ராப்ஸ்யத² தாவத்காலம்ʼ யிரூஸா²லம்நக³ரே திஷ்ட²த|
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 அத² ஸ தாந் பை³த²நீயாபர்ய்யந்தம்ʼ நீத்வா ஹஸ்தாவுத்தோல்ய ஆஸி²ஷ வக்துமாரேபே⁴
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 ஆஸி²ஷம்ʼ வத³ந்நேவ ச தேப்⁴ய: ப்ருʼத²க்³ பூ⁴த்வா ஸ்வர்கா³ய நீதோ(அ)ப⁴வத்|
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 ததா³ தே தம்ʼ ப⁴ஜமாநா மஹாநந்தே³ந யிரூஸா²லமம்ʼ ப்ரத்யாஜக்³மு:|
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 ததோ நிரந்தரம்ʼ மந்தி³ரே திஷ்ட²ந்த ஈஸ்²வரஸ்ய ப்ரஸ²ம்ʼஸாம்ʼ த⁴ந்யவாத³ஞ்ச கர்த்தம் ஆரேபி⁴ரே| இதி||
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.