Atos 4
Sanskrit Bible (NT) in Tamil Script (SAN_TAM) vs NTLH
1 யஸ்மிந் ஸமயே பிதரயோஹநௌ லோகாந் உபதி³ஸ²தஸ்தஸ்மிந் ஸமயே யாஜகா மந்தி³ரஸ்ய ஸேநாபதய: ஸிதூ³கீக³ணஸ்²ச
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 தயோர் உபதே³ஸ²கரணே க்²ரீஷ்டஸ்யோத்தா²நம் உபலக்ஷ்ய ஸர்வ்வேஷாம்ʼ ம்ருʼதாநாம் உத்தா²நப்ரஸ்தாவே ச வ்யக்³ரா: ஸந்தஸ்தாவுபாக³மந்|
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 தௌ த்⁴ருʼத்வா தி³நாவஸாநகாரணாத் பரதி³நபர்ய்யநந்தம்ʼ ருத்³த்⁴வா ஸ்தா²பிதவந்த:|
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 ததா²பி யே லோகாஸ்தயோருபதே³ஸ²ம் அஸ்²ருʼண்வந் தேஷாம்ʼ ப்ராயேண பஞ்சஸஹஸ்ராணி ஜநா வ்யஸ்²வஸந்|
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 பரே(அ)ஹநி அதி⁴பதய: ப்ராசீநா அத்⁴யாபகாஸ்²ச ஹாநநநாமா மஹாயாஜக:
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 கியபா² யோஹந் ஸிகந்த³ர இத்யாத³யோ மஹாயாஜகஸ்ய ஜ்ஞாதய: ஸர்வ்வே யிரூஸா²லம்நக³ரே மிலிதா:|
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 அநந்தரம்ʼ ப்ரேரிதௌ மத்⁴யே ஸ்தா²பயித்வாப்ருʼச்ச²ந் யுவாம்ʼ கயா ஸ²க்தயா வா கேந நாம்நா கர்ம்மாண்யேதாநி குருத²:?
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 ததா³ பிதர: பவித்ரேணாத்மநா பரிபூர்ண: ஸந் ப்ரத்யவாதீ³த், ஹே லோகாநாம் அதி⁴பதிக³ண ஹே இஸ்ராயேலீயப்ராசீநா:,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 ஏதஸ்ய து³ர்ப்³ப³லமாநுஷஸ்ய ஹிதம்ʼ யத் கர்ம்மாக்ரியத, அர்தா²த், ஸ யேந ப்ரகாரேண ஸ்வஸ்தோ²ப⁴வத் தச்சேத்³ அத்³யாவாம்ʼ ப்ருʼச்ச²த²,
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 தர்ஹி ஸர்வ்வ இஸ்ராயேेலீயலோகா யூயம்ʼ ஜாநீத நாஸரதீயோ யோ யீஸு²க்²ரீஷ்ட: க்ருஸே² யுஷ்மாபி⁴ரவித்⁴யத யஸ்²சேஸ்²வரேண ஸ்²மஸா²நாத்³ உத்தா²பித:, தஸ்ய நாம்நா ஜநோயம்ʼ ஸ்வஸ்த²: ஸந் யுஷ்மாகம்ʼ ஸம்முகே² ப்ரோத்திஷ்ட²தி|
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 நிசேத்ருʼபி⁴ ர்யுஷ்மாபி⁴ரயம்ʼ ய: ப்ரஸ்தரோ(அ)வஜ்ஞாதோ(அ)ப⁴வத் ஸ ப்ரதா⁴நகோணஸ்ய ப்ரஸ்தரோ(அ)ப⁴வத்|
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 தத்³பி⁴ந்நாத³பராத் கஸ்மாத³பி பரித்ராணம்ʼ ப⁴விதும்ʼ ந ஸ²க்நோதி, யேந த்ராணம்ʼ ப்ராப்யேத பூ⁴மண்ட³லஸ்யலோகாநாம்ʼ மத்⁴யே தாத்³ருʼஸ²ம்ʼ கிமபி நாம நாஸ்தி|
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 ததா³ பிதரயோஹநோரேதாத்³ருʼஸீ²ம் அக்ஷேப⁴தாம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா தாவவித்³வாம்ʼஸௌ நீசலோகாவிதி பு³த்³த்⁴வா ஆஸ்²சர்ய்யம் அமந்யந்த தௌ ச யீஸோ²: ஸங்கி³நௌ ஜாதாவிதி ஜ்ஞாதும் அஸ²க்நுவந்|
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 கிந்து தாப்⁴யாம்ʼ ஸார்த்³த⁴ம்ʼ தம்ʼ ஸ்வஸ்த²மாநுஷம்ʼ திஷ்ட²ந்தம்ʼ த்³ருʼஷ்ட்வா தே காமப்யபராம் ஆபத்திம்ʼ கர்த்தம்ʼ நாஸ²க்நுந்|
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 ததா³ தே ஸபா⁴த: ஸ்தா²நாந்தரம்ʼ க³ந்தும்ʼ தாந் ஆஜ்ஞாப்ய ஸ்வயம்ʼ பரஸ்பரம் இதி மந்த்ரணாமகுர்வ்வந்
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 தௌ மாநவௌ ப்ரதி கிம்ʼ கர்த்தவ்யம்ʼ? தாவேகம்ʼ ப்ரஸித்³த⁴ம் ஆஸ்²சர்ய்யம்ʼ கர்ம்ம க்ருʼதவந்தௌ தத்³ யிரூஸா²லம்நிவாஸிநாம்ʼ ஸர்வ்வேஷாம்ʼ லோகாநாம்ʼ ஸமீபே ப்ராகாஸ²த தச்ச வயமபஹ்நோதும்ʼ ந ஸ²க்நும:|
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 கிந்து லோகாநாம்ʼ மத்⁴யம் ஏதத்³ யதா² ந வ்யாப்நோதி தத³ர்த²ம்ʼ தௌ ப⁴யம்ʼ ப்ரத³ர்ஸ்²ய தேந நாம்நா கமபி மநுஷ்யம்ʼ நோபதி³ஸ²தம் இதி த்³ருʼட⁴ம்ʼ நிஷேதா⁴ம:|
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 ததஸ்தே ப்ரேரிதாவாஹூய ஏததா³ஜ்ஞாபயந் இத: பரம்ʼ யீஸோ² ர்நாம்நா கதா³பி காமபி கதா²ம்ʼ மா கத²யதம்ʼ கிமபி நோபதி³ஸ²ஞ்ச|
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 தத: பிதரயோஹநௌ ப்ரத்யவத³தாம் ஈஸ்²வரஸ்யாஜ்ஞாக்³ரஹணம்ʼ வா யுஷ்மாகம் ஆஜ்ஞாக்³ரஹணம் ஏதயோ ர்மத்⁴யே ஈஸ்²வரஸ்ய கோ³சரே கிம்ʼ விஹிதம்ʼ? யூயம்ʼ தஸ்ய விவேசநாம்ʼ குருத|
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 வயம்ʼ யத்³ அபஸ்²யாம யத³ஸ்²ருʼணும ச தந்ந ப்ரசாரயிஷ்யாம ஏதத் கதா³பி ப⁴விதும்ʼ ந ஸ²க்நோதி|
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 யத³க⁴டத தத்³ த்³ருʼஷ்டா ஸர்வ்வே லோகா ஈஸ்²வரஸ்ய கு³ணாந் அந்வவத³ந் தஸ்மாத் லோகப⁴யாத் தௌ த³ண்ட³யிதும்ʼ கமப்யுபாயம்ʼ ந ப்ராப்ய தே புநரபி தர்ஜயித்வா தாவத்யஜந்|
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 யஸ்ய மாநுஷஸ்யைதத் ஸ்வாஸ்த்²யகரணம் ஆஸ்²சர்ய்யம்ʼ கர்ம்மாக்ரியத தஸ்ய வயஸ்²சத்வாரிம்ʼஸ²த்³வத்ஸரா வ்யதீதா:|
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 தத: பரம்ʼ தௌ விஸ்ருʼஷ்டௌ ஸந்தௌ ஸ்வஸங்கி³நாம்ʼ ஸந்நிதி⁴ம்ʼ க³த்வா ப்ரதா⁴நயாஜகை: ப்ராசீநலோகைஸ்²ச ப்ரோக்தா: ஸர்வ்வா: கதா² ஜ்ஞாபிதவந்தௌ|
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 தச்ச்²ருத்வா ஸர்வ்வ ஏகசித்தீபூ⁴ய ஈஸ்²வரமுத்³தி³ஸ்²ய ப்ரோச்சைரேதத் ப்ரார்த²யந்த, ஹே ப்ரபோ⁴ க³க³ணப்ருʼதி²வீபயோதீ⁴நாம்ʼ தேஷு ச யத்³யத்³ ஆஸ்தே தேஷாம்ʼ ஸ்ரஷ்டேஸ்²வரஸ்த்வம்ʼ|
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 த்வம்ʼ நிஜஸேவகேந தா³யூதா³ வாக்யமித³ம் உவசித², மநுஷ்யா அந்யதே³ஸீ²யா: குர்வ்வந்தி கலஹம்ʼ குத:| லோகா: ஸர்வ்வே கிமர்த²ம்ʼ வா சிந்தாம்ʼ குர்வ்வந்தி நிஷ்ப²லாம்ʼ|
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 பரமேஸ²ஸ்ய தேநைவாபி⁴ஷிக்தஸ்ய ஜநஸ்ய ச| விருத்³த⁴மபி⁴திஷ்ட²ந்தி ப்ருʼதி²வ்யா: பதய: குத:||
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 ப²லதஸ்தவ ஹஸ்தேந மந்த்ரணயா ச பூர்வ்வ யத்³யத் ஸ்தி²ரீக்ருʼதம்ʼ தத்³ யதா² ஸித்³த⁴ம்ʼ ப⁴வதி தத³ர்த²ம்ʼ த்வம்ʼ யம் அதி²ஷிக்தவாந் ஸ ஏவ பவித்ரோ யீஸு²ஸ்தஸ்ய ப்ராதிகூல்யேந ஹேரோத்³ பந்தீயபீலாதோ
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 (அ)ந்யதே³ஸீ²யலோகா இஸ்ராயேல்லோகாஸ்²ச ஸர்வ்வ ஏதே ஸபா⁴யாம் அதிஷ்ட²ந்|
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 ஹே பரமேஸ்²வர அது⁴நா தேஷாம்ʼ தர்ஜநம்ʼ க³ர்ஜநஞ்ச ஸ்²ருʼணு;
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 ததா² ஸ்வாஸ்த்²யகரணகர்ம்மணா தவ பா³ஹுப³லப்ரகாஸ²பூர்வ்வகம்ʼ தவ ஸேவகாந் நிர்ப⁴யேந தவ வாக்யம்ʼ ப்ரசாரயிதும்ʼ தவ பவித்ரபுத்ரஸ்ய யீஸோ² ர்நாம்நா ஆஸ்²சர்ய்யாண்யஸம்ப⁴வாநி ச கர்ம்மாணி கர்த்துஞ்சாஜ்ஞாபய|
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 இத்த²ம்ʼ ப்ரார்த²நயா யத்ர ஸ்தா²நே தே ஸபா⁴யாம் ஆஸந் தத் ஸ்தா²நம்ʼ ப்ராகம்பத; தத: ஸர்வ்வே பவித்ரேணாத்மநா பரிபூர்ணா: ஸந்த ஈஸ்²வரஸ்ய கதா²ம் அக்ஷோபே⁴ண ப்ராசாரயந்|
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 அபரஞ்ச ப்ரத்யயகாரிலோகஸமூஹா ஏகமநஸ ஏகசித்தீபூ⁴ய ஸ்தி²தா:| தேஷாம்ʼ கேபி நிஜஸம்பத்திம்ʼ ஸ்வீயாம்ʼ நாஜாநந் கிந்து தேஷாம்ʼ ஸர்வ்வா: ஸம்பத்த்ய: ஸாதா⁴ரண்யேந ஸ்தி²தா:|
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 அந்யச்ச ப்ரேரிதா மஹாஸ²க்திப்ரகாஸ²பூர்வ்வகம்ʼ ப்ரபோ⁴ ர்யீஸோ²ருத்தா²நே ஸாக்ஷ்யம் அத³து³:, தேஷு ஸர்வ்வேஷு மஹாநுக்³ரஹோ(அ)ப⁴வச்ச|
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 தேஷாம்ʼ மத்⁴யே கஸ்யாபி த்³ரவ்யந்யூநதா நாப⁴வத்³ யதஸ்தேஷாம்ʼ க்³ருʼஹபூ⁴ம்யாத்³யா யா: ஸம்பத்தய ஆஸந் தா விக்ரீய
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 தந்மூல்யமாநீய ப்ரேரிதாநாம்ʼ சரணேஷு தை: ஸ்தா²பிதம்ʼ; தத: ப்ரத்யேகஸ²: ப்ரயோஜநாநுஸாரேண த³த்தமப⁴வத்|
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 விஸே²ஷத: குப்ரோபத்³வீபீயோ யோஸிநாமகோ லேவிவம்ʼஸ²ஜாத ஏகோ ஜநோ பூ⁴ம்யதி⁴காரீ, யம்ʼ ப்ரேரிதா ப³ர்ணப்³பா³ அர்தா²த் ஸாந்த்வநாதா³யக இத்யுக்த்வா ஸமாஹூயந்,
36 — ausente —
37 ஸ ஜநோ நிஜபூ⁴மிம்ʼ விக்ரீய தந்மூல்யமாநீய ப்ரேரிதாநாம்ʼ சரணேஷு ஸ்தா²பிதவாந்|
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.