Atos 27

Sanskrit Bible (NT) in Khmer Script (SAN_KHM) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ជលបថេនាស្មាកម៑ ឥតោលិយាទេឝំ ប្រតិ យាត្រាយាំ និឝ្ចិតាយាំ សត្យាំ តេ យូលិយនាម្នោ មហារាជស្យ សំឃាតាន្តគ៌តស្យ សេនាបតេះ សមីបេ បៅលំ តទន្យាន៑ កតិនយជនាំឝ្ច សមាប៌យន៑។

¹ Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.

² វយម៑ អាទ្រាមុត្តីយំ បោតមេកម៑ អារុហ្យ អាឝិយាទេឝស្យ តដសមីបេន យាតុំ មតិំ ក្ឫត្វា លង្គរម៑ ឧត្ថាប្យ បោតម៑ អមោចយាម; មាកិទនិយាទេឝស្ថថិឞលនីកីនិវាស្យារិស្តាក៌្ហនាមា កឝ្ចិទ៑ ជនោៜស្មាភិះ សាទ៌្ធម៑ អាសីត៑។

² Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.

³ បរស្មិន៑ ទិវសេ ៜស្មាភិះ សីទោន្នគរេ បោតេ លាគិតេ តត្រ យូលិយះ សេនាបតិះ បៅលំ ប្រតិ សៅជន្យំ ប្រទត៌្ហ្យ សាន្ត្វនាត៌្ហំ ពន្ធុពាន្ធវាន៑ ឧបយាតុម៑ អនុជជ្ញៅ។

³ No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.

⁴ តស្មាត៑ បោតេ មោចិតេ សតិ សម្មុខវាយោះ សម្ភវាទ៑ វយំ កុប្រោបទ្វីបស្យ តីរសមីបេន គតវន្តះ។

⁴ Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.

⁵ កិលិកិយាយាះ បាម្ផូលិយាយាឝ្ច សមុទ្រស្យ បារំ គត្វា លូកិយាទេឝាន្តគ៌តំ មុរានគរម៑ ឧបាតិឞ្ឋាម។

⁵ Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.

⁶ តត្ស្ថានាទ៑ ឥតាលិយាទេឝំ គច្ឆតិ យះ សិកន្ទរិយានគរស្យ បោតស្តំ តត្រ ប្រាប្យ ឝតសេនាបតិស្តំ បោតម៑ អស្មាន៑ អារោហយត៑។

⁶ Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.

⁷ តតះ បរំ ពហូនិ ទិនានិ ឝនៃះ ឝនៃះ រ្គត្វា ក្នីទបាឝ៌្វោបស្ថ្តិेះ បូវ៌្វំ ប្រតិកូលេន បវនេន វយំ សល្មោន្យាះ សម្មុខម៑ ឧបស្ថាយ ក្រីត្យុបទ្វីបស្យ តីរសមីបេន គតវន្តះ។

⁷ Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.

⁸ កឞ្ដេន តមុត្តីយ៌្យ លាសេយានគរស្យាធះ សុន្ទរនាមកំ ខាតម៑ ឧបាតិឞ្ឋាម។

⁸ Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.

⁹ ឥត្ថំ ពហុតិថះ កាលោ យាបិត ឧបវាសទិនញ្ចាតីតំ, តត្ការណាត៑ នៅវត៌្មនិ ភយង្ករេ សតិ បៅលោ វិនយេន កថិតវាន៑,

⁹ Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:

¹⁰ ហេ មហេច្ឆា អហំ និឝ្ចយំ ជានាមិ យាត្រាយាមស្យាម៑ អស្មាកំ ក្លេឝា ពហូនាមបចយាឝ្ច ភវិឞ្យន្តិ, តេ កេវលំ បោតសាមគ្រ្យោរិតិ នហិ, កិន្ត្វស្មាកំ ប្រាណានាមបិ។

¹⁰ — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.

¹¹ តទា ឝតសេនាបតិះ បៅैेលោក្តវាក្យតោបិ កណ៌ធារស្យ បោតវណិជឝ្ច វាក្យំ ពហុមំស្ត។

¹¹ Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.

¹² តត៑ ខាតំ ឝីតកាលេ វាសាហ៌ស្ថានំ ន តស្មាទ៑ អវាចីប្រតីចោទ៌ិឝោះ ក្រីត្យាះ ផៃនីកិយខាតំ យាតុំ យទិ ឝក្នុវន្តស្តហ៌ិ តត្រ ឝីតកាលំ យាបយិតុំ ប្រាយេណ សវ៌្វេ មន្ត្រយាមាសុះ។

¹² O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.

¹³ តតះ បរំ ទក្ឞិណវាយុ រ្មន្ទំ វហតីតិ វិលោក្យ និជាភិប្រាយស្យ សិទ្ធេះ សុយោគោ ភវតីតិ ពុទ្ធ្វា បោតំ មោចយិត្វា ក្រីត្យុបទ្វីបស្យ តីរសមីបេន ចលិតវន្តះ។

¹³ Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.

¹⁴ កិន្ត្វល្បក្ឞណាត៑ បរមេវ ឧរក្លុទោន្នាមា ប្រតិកូលះ ប្រចណ្ឌោ វាយុ រ្វហន៑ បោតេៜលគីត្

¹⁴ Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha

¹⁵ តស្យាភិមុខំ គន្តុម៑ បោតស្យាឝក្តត្វាទ៑ វយំ វាយុនា ស្វយំ នីតាះ។

¹⁵ e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.

¹⁶ អនន្តរំ ក្លៅទីនាម្ន ឧបទ្វីបស្យ កូលសមីបេន បោតំ គមយិត្វា ពហុនា កឞ្ដេន ក្ឞុទ្រនាវម៑ អរក្ឞាម។

¹⁶ Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.

¹⁷ តេ តាមារុហ្យ រជ្ជ្ចា បោតស្យាធោភាគម៑ អពធ្នន៑ តទនន្តរំ ចេត៑ បោតោ សៃកតេ លគតីតិ ភយាទ៑ វាតវសនាន្យមោចយន៑ តតះ បោតោ វាយុនា ចាលិតះ។

¹⁷ Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.

¹⁸ កិន្តុ ក្រមឝោ វាយោះ ប្រពលត្វាត៑ បោតោ ទោលាយមានោៜភវត៑ បរស្មិន៑ ទិវសេ បោតស្ថានិ កតិបយានិ ទ្រវ្យាណិ តោយេ និក្ឞិប្តានិ។

¹⁸ E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.

¹⁹ ត្ឫតីយទិវសេ វយំ ស្វហស្តៃះ បោតសជ្ជនទ្រវ្យាណិ និក្ឞិប្តវន្តះ។

¹⁹ E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.

²⁰ តតោ ពហុទិនានិ យាវត៑ សូយ៌្យនក្ឞត្រាទីនិ សមាច្ឆន្នានិ តតោ ៜតីវ វាត្យាគមាទ៑ អស្មាកំ ប្រាណរក្ឞាយាះ កាបិ ប្រត្យាឝា នាតិឞ្ឋត៑។

²⁰ Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.

²¹ ពហុទិនេឞុ លោកៃរនាហារេណ យាបិតេឞុ សវ៌្វេឞាំ សាក្ឞត៑ បៅលស្តិឞ្ឋន៑ អកថយត៑, ហេ មហេច្ឆាះ ក្រីត្យុបទ្វីបាត៑ បោតំ ន មោចយិតុម៑ អហំ បូវ៌្វំ យទ៑ អវទំ តទ្គ្រហណំ យុឞ្មាកម៑ ឧចិតម៑ អាសីត៑ តថា ក្ឫតេ យុឞ្មាកម៑ ឯឞា វិបទ៑ ឯឞោៜបចយឝ្ច នាឃដិឞ្យេតាម៑។

²¹ Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.

²² កិន្តុ សាម្ប្រតំ យុឞ្មាន៑ វិនីយ ព្រវីម្យហំ, យូយំ ន ក្ឞុភ្យត យុឞ្មាកម៑ ឯកស្យាបិ ប្រាណិនោ ហានិ រ្ន ភវិឞ្យតិ, កេវលស្យ បោតស្យ ហានិ រ្ភវិឞ្យតិ។

²² Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.

²³ យតោ យស្យេឝ្វរស្យ លោកោៜហំ យញ្ចាហំ បរិចរាមិ តទីយ ឯកោ ទូតោ ហ្យោ រាត្រៅ មមាន្តិកេ តិឞ្ឋន៑ កថិតវាន៑,

²³ Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim

²⁴ ហេ បៅល មា ភៃឞីះ កៃសរស្យ សម្មុខេ ត្វយោបស្ថាតវ្យំ; តវៃតាន៑ សង្គិនោ លោកាន៑ ឦឝ្វរស្តុភ្យំ ទត្តវាន៑។

²⁴ e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”

²⁵ អតឯវ ហេ មហេច្ឆា យូយំ ស្ថិរមនសោ ភវត មហ្យំ យា កថាកថិ សាវឝ្យំ ឃដិឞ្យតេ មមៃតាទ្ឫឝី វិឝ្វាស ឦឝ្វរេ វិទ្យតេ,

²⁵ Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.

²⁶ កិន្តុ កស្យចិទ៑ ឧបទ្វីបស្យោបរិ បតិតវ្យម៑ អស្មាភិះ។

²⁶ Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.

²⁷ តតះ បរម៑ អាទ្រិយាសមុទ្រេ បោតស្តថៃវ ទោលាយមានះ សន៑ ឥតស្តតោ គច្ឆន៑ ចតុទ៌ឝទិវសស្យ រាត្រេ រ្ទ្វិតីយប្រហរសមយេ កស្យចិត៑ ស្ថលស្យ សមីបមុបតិឞ្ឋតីតិ បោតីយលោកា អន្វមន្យន្ត។

²⁷ Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.

²⁸ តតស្តេ ជលំ បរិមាយ តត្រ វិំឝតិ រ្វ្យាមា ជលានីតិ ជ្ញាតវន្តះ។ កិញ្ចិទ្ទូរំ គត្វា បុនរបិ ជលំ បរិមិតវន្តះ។ តត្រ បញ្ចទឝ វ្យាមា ជលានិ ទ្ឫឞ្ដ្វា

²⁸ Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.

²⁹ ចេត៑ បាឞាណេ លគតីតិ ភយាត៑ បោតស្យ បឝ្ចាទ្ភាគតឝ្ចតុរោ លង្គរាន៑ និក្ឞិប្យ ទិវាករម៑ អបេក្ឞ្យ សវ៌្វេ ស្ថិតវន្តះ។

²⁹ Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.

³⁰ កិន្តុ បោតីយលោកាះ បោតាគ្រភាគេ លង្គរនិក្ឞេបំ ឆលំ ក្ឫត្វា ជលធៅ ក្ឞុទ្រនាវម៑ អវរោហ្យ បលាយិតុម៑ អចេឞ្ដន្ត។

³⁰ Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.

³¹ តតះ បៅលះ សេនាបតយេ សៃន្យគណាយ ច កថិតវាន៑, ឯតេ យទិ បោតមធ្យេ ន តិឞ្ឋន្តិ តហ៌ិ យុឞ្មាកំ រក្ឞណំ ន ឝក្យំ។

³¹ Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.

³² តទា សេនាគណោ រជ្ជូន៑ ឆិត្វា នាវំ ជលេ បតិតុម៑ អទទាត៑។

³² Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.

³³ ប្រភាតសមយេ បៅលះ សវ៌្វាន៑ ជនាន៑ ភោជនាត៌្ហំ ប្រាត៌្ហ្យ វ្យាហរត៑, អទ្យ ចតុទ៌ឝទិនានិ យាវទ៑ យូយម៑ អបេក្ឞមានា អនាហារាះ កាលម៑ អយាបយត កិមបិ នាភុំគ្ធំ។

³³ De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.

³⁴ អតោ វិនយេेៜហំ ភក្ឞ្យំ ភុជ្យតាំ តតោ យុឞ្មាកំ មង្គលំ ភវិឞ្យតិ, យុឞ្មាកំ កស្យចិជ្ជនស្យ ឝិរសះ កេឝៃកោបិ ន នំក្ឞ្យតិ។

³⁴ Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.

³⁵ ឥតិ វ្យាហ្ឫត្យ បៅលំ បូបំ គ្ឫហីត្វេឝ្វរំ ធន្យំ ភាឞមាណស្តំ ភំក្ត្វា ភោក្តុម៑ អារព្ធវាន៑។

³⁵ Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.

³⁶ អនន្តរំ សវ៌្វេ ច សុស្ថិរាះ សន្តះ ខាទ្យានិ បប៌្យគ្ឫហ្លន៑។

³⁶ Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.

³⁷ អស្មាកំ បោតេ ឞដ្សប្តត្យធិកឝតទ្វយលោកា អាសន៑។

³⁷ No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.

³⁸ សវ៌្វេឞុ លោកេឞុ យថេឞ្ដំ ភុក្តវត្សុ បោតស្ថន៑ គោធូមាន៑ ជលធៅ និក្ឞិប្យ តៃះ បោតស្យ ភារោ លឃូក្ឫតះ។

³⁸ Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.

³⁹ ទិនេ ជាតេៜបិ ស កោ ទេឝ ឥតិ តទា ន បយ៌្យចីយត; កិន្តុ តត្រ សមតដម៑ ឯកំ ខាតំ ទ្ឫឞ្ដ្វា យទិ ឝក្នុមស្តហ៌ិ វយំ តស្យាភ្យន្តរំ បោតំ គមយាម ឥតិ មតិំ ក្ឫត្វា តេ លង្គរាន៑ ឆិត្ត្វា ជលធៅ ត្យក្តវន្តះ។

³⁹ Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.

⁴⁰ តថា កណ៌ពន្ធនំ មោចយិត្វា ប្រធានំ វាតវសនម៑ ឧត្តោល្យ តីរសមីបំ គតវន្តះ។

⁴⁰ Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.

⁴¹ កិន្តុ ទ្វយោះ សមុទ្រយោះ សង្គមស្ថានេ សៃកតោបរិ បោតេ និក្ឞិប្តេ ៜគ្រភាគេ ពាធិតេ បឝ្ចាទ្ភាគេ ប្រពលតរង្គោៜលគត៑ តេន បោតោ ភគ្នះ។

⁴¹ Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.

⁴² តស្មាទ៑ ពន្ទយឝ្ចេទ៑ ពាហុភិស្តរន្តះ បលាយន្តេ ឥត្យាឝង្កយា សេនាគណស្តាន៑ ហន្តុម៑ អមន្ត្រយត៑;

⁴² Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.

⁴³ កិន្តុ ឝតសេនាបតិះ បៅលំ រក្ឞិតុំ ប្រយត្នំ ក្ឫត្វា តាន៑ តច្ចេឞ្ដាយា និវត៌្យ ឥត្យាទិឞ្ដវាន៑, យេ ពាហុតរណំ ជានន្តិ តេៜគ្រេ ប្រោល្លម្ប្យ សមុទ្រេ បតិត្វា ពាហុភិស្តីត៌្ត្វា កូលំ យាន្តុ។

⁴³ Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.

⁴⁴ អបរម៑ អវឝិឞ្ដា ជនាះ កាឞ្ឋំ បោតីយំ ទ្រវ្យំ វា យេន យត៑ ប្រាប្យតេ តទវលម្ព្យ យាន្តុ; ឥត្ថំ សវ៌្វេ ភូមិំ ប្រាប្យ ប្រាណៃ រ្ជីវិតាះ។

⁴⁴ E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →