Atos 27

Sanskrit Bible (NT) in Khmer Script (SAN_KHM) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ជលបថេនាស្មាកម៑ ឥតោលិយាទេឝំ ប្រតិ យាត្រាយាំ និឝ្ចិតាយាំ សត្យាំ តេ យូលិយនាម្នោ មហារាជស្យ សំឃាតាន្តគ៌តស្យ សេនាបតេះ សមីបេ បៅលំ តទន្យាន៑ កតិនយជនាំឝ្ច សមាប៌យន៑។

¹ Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.

² វយម៑ អាទ្រាមុត្តីយំ បោតមេកម៑ អារុហ្យ អាឝិយាទេឝស្យ តដសមីបេន យាតុំ មតិំ ក្ឫត្វា លង្គរម៑ ឧត្ថាប្យ បោតម៑ អមោចយាម; មាកិទនិយាទេឝស្ថថិឞលនីកីនិវាស្យារិស្តាក៌្ហនាមា កឝ្ចិទ៑ ជនោៜស្មាភិះ សាទ៌្ធម៑ អាសីត៑។

² Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.

³ បរស្មិន៑ ទិវសេ ៜស្មាភិះ សីទោន្នគរេ បោតេ លាគិតេ តត្រ យូលិយះ សេនាបតិះ បៅលំ ប្រតិ សៅជន្យំ ប្រទត៌្ហ្យ សាន្ត្វនាត៌្ហំ ពន្ធុពាន្ធវាន៑ ឧបយាតុម៑ អនុជជ្ញៅ។

³ No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.

⁴ តស្មាត៑ បោតេ មោចិតេ សតិ សម្មុខវាយោះ សម្ភវាទ៑ វយំ កុប្រោបទ្វីបស្យ តីរសមីបេន គតវន្តះ។

⁴ Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.

⁵ កិលិកិយាយាះ បាម្ផូលិយាយាឝ្ច សមុទ្រស្យ បារំ គត្វា លូកិយាទេឝាន្តគ៌តំ មុរានគរម៑ ឧបាតិឞ្ឋាម។

⁵ E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.

⁶ តត្ស្ថានាទ៑ ឥតាលិយាទេឝំ គច្ឆតិ យះ សិកន្ទរិយានគរស្យ បោតស្តំ តត្រ ប្រាប្យ ឝតសេនាបតិស្តំ បោតម៑ អស្មាន៑ អារោហយត៑។

⁶ Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.

⁷ តតះ បរំ ពហូនិ ទិនានិ ឝនៃះ ឝនៃះ រ្គត្វា ក្នីទបាឝ៌្វោបស្ថ្តិेះ បូវ៌្វំ ប្រតិកូលេន បវនេន វយំ សល្មោន្យាះ សម្មុខម៑ ឧបស្ថាយ ក្រីត្យុបទ្វីបស្យ តីរសមីបេន គតវន្តះ។

⁷ Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.

⁸ កឞ្ដេន តមុត្តីយ៌្យ លាសេយានគរស្យាធះ សុន្ទរនាមកំ ខាតម៑ ឧបាតិឞ្ឋាម។

⁸ Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.

⁹ ឥត្ថំ ពហុតិថះ កាលោ យាបិត ឧបវាសទិនញ្ចាតីតំ, តត្ការណាត៑ នៅវត៌្មនិ ភយង្ករេ សតិ បៅលោ វិនយេន កថិតវាន៑,

⁹ Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,

¹⁰ ហេ មហេច្ឆា អហំ និឝ្ចយំ ជានាមិ យាត្រាយាមស្យាម៑ អស្មាកំ ក្លេឝា ពហូនាមបចយាឝ្ច ភវិឞ្យន្តិ, តេ កេវលំ បោតសាមគ្រ្យោរិតិ នហិ, កិន្ត្វស្មាកំ ប្រាណានាមបិ។

¹⁰ dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.

¹¹ តទា ឝតសេនាបតិះ បៅैेលោក្តវាក្យតោបិ កណ៌ធារស្យ បោតវណិជឝ្ច វាក្យំ ពហុមំស្ត។

¹¹ Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.

¹² តត៑ ខាតំ ឝីតកាលេ វាសាហ៌ស្ថានំ ន តស្មាទ៑ អវាចីប្រតីចោទ៌ិឝោះ ក្រីត្យាះ ផៃនីកិយខាតំ យាតុំ យទិ ឝក្នុវន្តស្តហ៌ិ តត្រ ឝីតកាលំ យាបយិតុំ ប្រាយេណ សវ៌្វេ មន្ត្រយាមាសុះ។

¹² Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.

¹³ តតះ បរំ ទក្ឞិណវាយុ រ្មន្ទំ វហតីតិ វិលោក្យ និជាភិប្រាយស្យ សិទ្ធេះ សុយោគោ ភវតីតិ ពុទ្ធ្វា បោតំ មោចយិត្វា ក្រីត្យុបទ្វីបស្យ តីរសមីបេន ចលិតវន្តះ។

¹³ Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.

¹⁴ កិន្ត្វល្បក្ឞណាត៑ បរមេវ ឧរក្លុទោន្នាមា ប្រតិកូលះ ប្រចណ្ឌោ វាយុ រ្វហន៑ បោតេៜលគីត្

¹⁴ Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.

¹⁵ តស្យាភិមុខំ គន្តុម៑ បោតស្យាឝក្តត្វាទ៑ វយំ វាយុនា ស្វយំ នីតាះ។

¹⁵ O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.

¹⁶ អនន្តរំ ក្លៅទីនាម្ន ឧបទ្វីបស្យ កូលសមីបេន បោតំ គមយិត្វា ពហុនា កឞ្ដេន ក្ឞុទ្រនាវម៑ អរក្ឞាម។

¹⁶ Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.

¹⁷ តេ តាមារុហ្យ រជ្ជ្ចា បោតស្យាធោភាគម៑ អពធ្នន៑ តទនន្តរំ ចេត៑ បោតោ សៃកតេ លគតីតិ ភយាទ៑ វាតវសនាន្យមោចយន៑ តតះ បោតោ វាយុនា ចាលិតះ។

¹⁷ Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.

¹⁸ កិន្តុ ក្រមឝោ វាយោះ ប្រពលត្វាត៑ បោតោ ទោលាយមានោៜភវត៑ បរស្មិន៑ ទិវសេ បោតស្ថានិ កតិបយានិ ទ្រវ្យាណិ តោយេ និក្ឞិប្តានិ។

¹⁸ Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.

¹⁹ ត្ឫតីយទិវសេ វយំ ស្វហស្តៃះ បោតសជ្ជនទ្រវ្យាណិ និក្ឞិប្តវន្តះ។

¹⁹ E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.

²⁰ តតោ ពហុទិនានិ យាវត៑ សូយ៌្យនក្ឞត្រាទីនិ សមាច្ឆន្នានិ តតោ ៜតីវ វាត្យាគមាទ៑ អស្មាកំ ប្រាណរក្ឞាយាះ កាបិ ប្រត្យាឝា នាតិឞ្ឋត៑។

²⁰ E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.

²¹ ពហុទិនេឞុ លោកៃរនាហារេណ យាបិតេឞុ សវ៌្វេឞាំ សាក្ឞត៑ បៅលស្តិឞ្ឋន៑ អកថយត៑, ហេ មហេច្ឆាះ ក្រីត្យុបទ្វីបាត៑ បោតំ ន មោចយិតុម៑ អហំ បូវ៌្វំ យទ៑ អវទំ តទ្គ្រហណំ យុឞ្មាកម៑ ឧចិតម៑ អាសីត៑ តថា ក្ឫតេ យុឞ្មាកម៑ ឯឞា វិបទ៑ ឯឞោៜបចយឝ្ច នាឃដិឞ្យេតាម៑។

²¹ Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.

²² កិន្តុ សាម្ប្រតំ យុឞ្មាន៑ វិនីយ ព្រវីម្យហំ, យូយំ ន ក្ឞុភ្យត យុឞ្មាកម៑ ឯកស្យាបិ ប្រាណិនោ ហានិ រ្ន ភវិឞ្យតិ, កេវលស្យ បោតស្យ ហានិ រ្ភវិឞ្យតិ។

²² Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.

²³ យតោ យស្យេឝ្វរស្យ លោកោៜហំ យញ្ចាហំ បរិចរាមិ តទីយ ឯកោ ទូតោ ហ្យោ រាត្រៅ មមាន្តិកេ តិឞ្ឋន៑ កថិតវាន៑,

²³ Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,

²⁴ ហេ បៅល មា ភៃឞីះ កៃសរស្យ សម្មុខេ ត្វយោបស្ថាតវ្យំ; តវៃតាន៑ សង្គិនោ លោកាន៑ ឦឝ្វរស្តុភ្យំ ទត្តវាន៑។

²⁴ dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”

²⁵ អតឯវ ហេ មហេច្ឆា យូយំ ស្ថិរមនសោ ភវត មហ្យំ យា កថាកថិ សាវឝ្យំ ឃដិឞ្យតេ មមៃតាទ្ឫឝី វិឝ្វាស ឦឝ្វរេ វិទ្យតេ,

²⁵ Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.

²⁶ កិន្តុ កស្យចិទ៑ ឧបទ្វីបស្យោបរិ បតិតវ្យម៑ អស្មាភិះ។

²⁶ Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.

²⁷ តតះ បរម៑ អាទ្រិយាសមុទ្រេ បោតស្តថៃវ ទោលាយមានះ សន៑ ឥតស្តតោ គច្ឆន៑ ចតុទ៌ឝទិវសស្យ រាត្រេ រ្ទ្វិតីយប្រហរសមយេ កស្យចិត៑ ស្ថលស្យ សមីបមុបតិឞ្ឋតីតិ បោតីយលោកា អន្វមន្យន្ត។

²⁷ Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.

²⁸ តតស្តេ ជលំ បរិមាយ តត្រ វិំឝតិ រ្វ្យាមា ជលានីតិ ជ្ញាតវន្តះ។ កិញ្ចិទ្ទូរំ គត្វា បុនរបិ ជលំ បរិមិតវន្តះ។ តត្រ បញ្ចទឝ វ្យាមា ជលានិ ទ្ឫឞ្ដ្វា

²⁸ E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.

²⁹ ចេត៑ បាឞាណេ លគតីតិ ភយាត៑ បោតស្យ បឝ្ចាទ្ភាគតឝ្ចតុរោ លង្គរាន៑ និក្ឞិប្យ ទិវាករម៑ អបេក្ឞ្យ សវ៌្វេ ស្ថិតវន្តះ។

²⁹ E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.

³⁰ កិន្តុ បោតីយលោកាះ បោតាគ្រភាគេ លង្គរនិក្ឞេបំ ឆលំ ក្ឫត្វា ជលធៅ ក្ឞុទ្រនាវម៑ អវរោហ្យ បលាយិតុម៑ អចេឞ្ដន្ត។

³⁰ Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.

³¹ តតះ បៅលះ សេនាបតយេ សៃន្យគណាយ ច កថិតវាន៑, ឯតេ យទិ បោតមធ្យេ ន តិឞ្ឋន្តិ តហ៌ិ យុឞ្មាកំ រក្ឞណំ ន ឝក្យំ។

³¹ Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.

³² តទា សេនាគណោ រជ្ជូន៑ ឆិត្វា នាវំ ជលេ បតិតុម៑ អទទាត៑។

³² Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.

³³ ប្រភាតសមយេ បៅលះ សវ៌្វាន៑ ជនាន៑ ភោជនាត៌្ហំ ប្រាត៌្ហ្យ វ្យាហរត៑, អទ្យ ចតុទ៌ឝទិនានិ យាវទ៑ យូយម៑ អបេក្ឞមានា អនាហារាះ កាលម៑ អយាបយត កិមបិ នាភុំគ្ធំ។

³³ Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.

³⁴ អតោ វិនយេेៜហំ ភក្ឞ្យំ ភុជ្យតាំ តតោ យុឞ្មាកំ មង្គលំ ភវិឞ្យតិ, យុឞ្មាកំ កស្យចិជ្ជនស្យ ឝិរសះ កេឝៃកោបិ ន នំក្ឞ្យតិ។

³⁴ Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.

³⁵ ឥតិ វ្យាហ្ឫត្យ បៅលំ បូបំ គ្ឫហីត្វេឝ្វរំ ធន្យំ ភាឞមាណស្តំ ភំក្ត្វា ភោក្តុម៑ អារព្ធវាន៑។

³⁵ Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.

³⁶ អនន្តរំ សវ៌្វេ ច សុស្ថិរាះ សន្តះ ខាទ្យានិ បប៌្យគ្ឫហ្លន៑។

³⁶ Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.

³⁷ អស្មាកំ បោតេ ឞដ្សប្តត្យធិកឝតទ្វយលោកា អាសន៑។

³⁷ Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.

³⁸ សវ៌្វេឞុ លោកេឞុ យថេឞ្ដំ ភុក្តវត្សុ បោតស្ថន៑ គោធូមាន៑ ជលធៅ និក្ឞិប្យ តៃះ បោតស្យ ភារោ លឃូក្ឫតះ។

³⁸ Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.

³⁹ ទិនេ ជាតេៜបិ ស កោ ទេឝ ឥតិ តទា ន បយ៌្យចីយត; កិន្តុ តត្រ សមតដម៑ ឯកំ ខាតំ ទ្ឫឞ្ដ្វា យទិ ឝក្នុមស្តហ៌ិ វយំ តស្យាភ្យន្តរំ បោតំ គមយាម ឥតិ មតិំ ក្ឫត្វា តេ លង្គរាន៑ ឆិត្ត្វា ជលធៅ ត្យក្តវន្តះ។

³⁹ Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.

⁴⁰ តថា កណ៌ពន្ធនំ មោចយិត្វា ប្រធានំ វាតវសនម៑ ឧត្តោល្យ តីរសមីបំ គតវន្តះ។

⁴⁰ Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.

⁴¹ កិន្តុ ទ្វយោះ សមុទ្រយោះ សង្គមស្ថានេ សៃកតោបរិ បោតេ និក្ឞិប្តេ ៜគ្រភាគេ ពាធិតេ បឝ្ចាទ្ភាគេ ប្រពលតរង្គោៜលគត៑ តេន បោតោ ភគ្នះ។

⁴¹ Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.

⁴² តស្មាទ៑ ពន្ទយឝ្ចេទ៑ ពាហុភិស្តរន្តះ បលាយន្តេ ឥត្យាឝង្កយា សេនាគណស្តាន៑ ហន្តុម៑ អមន្ត្រយត៑;

⁴² O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.

⁴³ កិន្តុ ឝតសេនាបតិះ បៅលំ រក្ឞិតុំ ប្រយត្នំ ក្ឫត្វា តាន៑ តច្ចេឞ្ដាយា និវត៌្យ ឥត្យាទិឞ្ដវាន៑, យេ ពាហុតរណំ ជានន្តិ តេៜគ្រេ ប្រោល្លម្ប្យ សមុទ្រេ បតិត្វា ពាហុភិស្តីត៌្ត្វា កូលំ យាន្តុ។

⁴³ Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.

⁴⁴ អបរម៑ អវឝិឞ្ដា ជនាះ កាឞ្ឋំ បោតីយំ ទ្រវ្យំ វា យេន យត៑ ប្រាប្យតេ តទវលម្ព្យ យាន្តុ; ឥត្ថំ សវ៌្វេ ភូមិំ ប្រាប្យ ប្រាណៃ រ្ជីវិតាះ។

⁴⁴ Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →