Mateus 22

Sanskrit Bible (NT) in ITRANS Script (SAN_ITR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 anantaraM yIshuH punarapi dR^iShTAntena tAn avAdIt,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 svargIyarAjyam etAdR^ishasya nR^ipateH samaM, yo nija putraM vivAhayan sarvvAn nimantritAn AnetuM dAseyAn prahitavAn,
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 kintu te samAgantuM neShTavantaH|
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 tato rAjA punarapi dAsAnanyAn ityuktvA preShayAmAsa, nimantritAn vadata, pashyata, mama bhejyamAsAditamAste, nijavTaShAdipuShTajantUn mArayitvA sarvvaM khAdyadravyamAsAditavAn, yUyaM vivAhamAgachChata|
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 tathapi te tuchChIkR^itya kechit nijakShetraM kechid vANijyaM prati svasvamArgeNa chalitavantaH|
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 anye lokAstasya dAseyAn dhR^itvA daurAtmyaM vyavahR^itya tAnavadhiShuH|
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 anantaraM sa nR^ipatistAM vArttAM shrutvA krudhyan sainyAni prahitya tAn ghAtakAn hatvA teShAM nagaraM dAhayAmAsa|
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 tataH sa nijadAseyAn babhAShe, vivAhIyaM bhojyamAsAditamAste, kintu nimantritA janA ayogyAH|
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 tasmAd yUyaM rAjamArgaM gatvA yAvato manujAn pashyata, tAvataeva vivAhIyabhojyAya nimantrayata|
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 tadA te dAseyA rAjamArgaM gatvA bhadrAn abhadrAn vA yAvato janAn dadR^ishuH, tAvataeva saMgR^ihyAnayan; tato.abhyAgatamanujai rvivAhagR^iham apUryyata|
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 tadAnIM sa rAjA sarvvAnabhyAgatAn draShTum abhyantaramAgatavAn; tadA tatra vivAhIyavasanahInamekaM janaM vIkShya taM jagAd,
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 he mitra,tvaM vivAhIyavasanaM vinA kathamatra praviShTavAn? tena sa niruttaro babhUva|
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 tadA rAjA nijAnucharAn avadat, etasya karacharaNAn baddhA yatra rodanaM dantairdantagharShaNa ncha bhavati, tatra vahirbhUtatamisre taM nikShipata|
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 itthaM bahava AhUtA alpe manobhimatAH|
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 anantaraM phirUshinaH pragatya yathA saMlApena tam unmAthe pAtayeyustathA mantrayitvA
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 herodIyamanujaiH sAkaM nijashiShyagaNena taM prati kathayAmAsuH, he guro, bhavAn satyaH satyamIshvarIyamArgamupadishati, kamapi mAnuShaM nAnurudhyate, kamapi nApekShate cha, tad vayaM jAnImaH|
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 ataH kaisarabhUpAya karo.asmAkaM dAtavyo na vA? atra bhavatA kiM budhyate? tad asmAn vadatu|
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 tato yIshusteShAM khalatAM vij nAya kathitavAn, re kapaTinaH yuyaM kuto mAM parikShadhve?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 tatkaradAnasya mudrAM mAM darshayata| tadAnIM taistasya samIpaM mudrAchaturthabhAga AnIte
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 sa tAn paprachCha, atra kasyeyaM mUrtti rnAma chAste? te jagaduH, kaisarabhUpasya|
20 E Jesus lhes perguntou:
21 tataH sa uktavAna, kaisarasya yat tat kaisarAya datta, Ishvarasya yat tad IshvarAya datta|
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 iti vAkyaM nishamya te vismayaM vij nAya taM vihAya chalitavantaH|
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 tasminnahani sidUkino.arthAt shmashAnAt notthAsyantIti vAkyaM ye vadanti, te yIsheाrantikam Agatya paprachChuH,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 he guro, kashchinmanujashchet niHsantAnaH san prANAn tyajati, tarhi tasya bhrAtA tasya jAyAM vyuhya bhrAtuH santAnam utpAdayiShyatIti mUsA AdiShTavAn|
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 kintvasmAkamatra ke.api janAH saptasahodarA Asan, teShAM jyeShTha ekAM kanyAM vyavahAt, aparaM prANatyAgakAle svayaM niHsantAnaH san tAM striyaM svabhrAtari samarpitavAn,
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 tato dvitIyAdisaptamAntAshcha tathaiva chakruH|
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 sheShe sApI nArI mamAra|
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 mR^itAnAm utthAnasamaye teShAM saptAnAM madhye sA nArI kasya bhAryyA bhaviShyati? yasmAt sarvvaeva tAM vyavahan|
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 tato yIshuH pratyavAdIt, yUyaM dharmmapustakam IshvarIyAM shakti ncha na vij nAya bhrAntimantaH|
29 Jesus respondeu:
30 utthAnaprAptA lokA na vivahanti, na cha vAchA dIyante, kintvIshvarasya svargasthadUtAnAM sadR^ishA bhavanti|
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 aparaM mR^itAnAmutthAnamadhi yuShmAn pratIyamIshvaroktiH,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 "ahamibrAhIma Ishvara ishAka Ishvaro yAkUba Ishvara" iti kiM yuShmAbhi rnApAThi? kintvIshvaro jIvatAm Ishvara:, sa mR^itAnAmIshvaro nahi|
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 iti shrutvA sarvve lokAstasyopadeshAd vismayaM gatAH|
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 anantaraM sidUkinAm niruttaratvavArtAM nishamya phirUshina ekatra militavantaH,
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 teShAmeko vyavasthApako yIshuM parIkShituM papachCha,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 he guro vyavasthAshAstramadhye kAj nA shreShThA?
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 tato yIshuruvAcha, tvaM sarvvAntaHkaraNaiH sarvvaprANaiH sarvvachittaishcha sAkaM prabhau parameshvare prIyasva,
37 Jesus respondeu:
38 eShA prathamamahAj nA| tasyAH sadR^ishI dvitIyAj naiShA,
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 tava samIpavAsini svAtmanIva prema kuru|
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 anayo rdvayorAj nayoH kR^itsnavyavasthAyA bhaviShyadvaktR^igranthasya cha bhArastiShThati|
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 anantaraM phirUshinAm ekatra sthitikAle yIshustAn paprachCha,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 khrIShTamadhi yuShmAkaM kIdR^igbodho jAyate? sa kasya santAnaH? tataste pratyavadan, dAyUdaH santAnaH|
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 tadA sa uktavAn, tarhi dAyUd katham AtmAdhiShThAnena taM prabhuM vadati ?
43 E Jesus perguntou:
44 yathA mama prabhumidaM vAkyamavadat parameshvaraH| tavArIn pAdapIThaM te yAvannahi karomyahaM| tAvat kAlaM madIye tvaM dakShapArshva upAvisha| ato yadi dAyUd taM prabhuM vadati, rtiha sa kathaM tasya santAno bhavati?
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 tadAnIM teShAM kopi tadvAkyasya kimapyuttaraM dAtuM nAshaknot;
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 taddinamArabhya taM kimapi vAkyaM praShTuM kasyApi sAhaso nAbhavat|
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.