Lucas 6

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ha kiro kya Sabbaato ki̱mwei̱, Yesu̱ b̯uyaalingi naakuraba mu misiri mya nganu hamwei̱ na beegeseb̯wa baamwe, bab̯wo beegeseb̯wa baatandi̱ki̱ri̱ kubinya b̯usonga b̯wa nganu, nibab̯uziganga mu ngalu nibadya.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Mwomwo Bafalisaayo bamwei̱ baabab̯u̱u̱lya, “Hab̯waki mukukora kintu kitakwikirizib̯wa kukorwa ha kiro kya Sabbaato?”
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Yesu̱ yaabei̱ri̱ri̱mwo naabab̯u̱u̱lya, “Timukasomanga kintu kya Dau̱di̱ ki̱yaakoori̱, yo hamwenya na bei̱ra, b̯u̱baadi̱i̱bi̱i̱rwe nzala?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Yei̱ngi̱i̱ri̱ mu heema gya Ruhanga, yaatoolamwo mugaati gubaali bahongeeri̱ Ruhanga, yaagudya, mugaati gwa muntu wondi yensei̱ gwatei̱ki̱ri̱zi̱b̯wengi̱ kudya, kutoolaho balaami̱ ba Ruhanga basa. Kandi de Dau̱di̱ yaaheeri̱ho na badulu bayaalingi nabo.”
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Kasi mwomwo Yesu̱ yaakoba, “Gya Mwana wa Muntu, gyagya Mukama afuga kiro kya Sabbaato.”
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Kiro kindi kya Sabbaato b̯u̱kyadoori̱, Yesu̱ yei̱ngi̱i̱ri̱ mwi̱rombero lya Bayudaaya yeegesya. Mwi̱rombero mu̱mwo haalingimwo mudulu wa mukono gwab̯udyo gulima.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Bamwei̱ ha beegesa ba biragiro, na bamwei̱ ha Bafalisaayo, baatoolyengi̱ nsonga gibaajunaana Yesu̱. Nahab̯waki̱kyo, baamwi̱cali̱i̱ryeho mei̱so, aleke bawone yaabba yaahoni̱a muntu yensei̱ ha kiro kya Sabbaato.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Bei̱tu̱ yo Yesu̱, yaakengi̱ri̱ bintu bibaali nibakuteekereza. Mwomwo yaaweera mudulu munyakubba azi̱ngami̱ri̱ mukono, “Byoka oi̱ze weemeere haha hakati̱ wa bantu.” Mudulu yaabyoki̱ri̱, yaagyenda yeemeera ha baamu̱weereeri̱ yeemeere.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Mwomwo Yesu̱ yaabaweera, “Kambab̯u̱u̱lye, Kikyani kiikirizib̯wa kukorwa ha kiro kya Sabbaato? Kujuna b̯womi b̯wa muntu rundi, ku̱b̯u̱hwerekereerya?”
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Yesu̱ yaali̱ngi̱ri̱i̱ri̱ bantu bensei̱, kasi yaaweera mudulu munyakubba azi̱ngami̱ri̱ mukono, “Nuguura mukono gwamu.” Yogwo mudulu yaakoori̱ ki̱baamu̱weereeri̱ kukora, mukono gwamwe gwahona gwei̱raho kurungi.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Bei̱tu̱ bo baakwati̱i̱rwe ki̱ni̱ga baatandika kuhanuura bankei na bankei kintu kibakusobora kukola Yesu̱.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Ha b̯wi̱re b̯u̱b̯wo, Yesu̱ yaagyendi̱ri̱ ha lusahu kusaba. Yaaleeri̱ naasaba Ruhanga i̱jolo lyensei̱.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 B̯wi̱re b̯u̱b̯wakeeri̱, yeeti̱ri̱ beegeseb̯wa baamwe bei̱ze hali yo, yaakomamwo i̱ku̱mi̱ na babiri. Bab̯wo bayaakomi̱ri̱, yaabeeti̱ri̱ bakwenda. Boobo baba:
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Si̱mooni̱ (wa Yesu̱ gi̱yeeti̱ri̱ ibara Peeteru), nʼAndereya waab̯u, Yakobbo na Yohaana, Fi̱li̱po na Baturumaayo,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Matayo na Tomasi, Yakobbo mu̱tabani̱ wʼAlifaayo na Si̱mooni̱, munyakwetwanga mulwaniira ihanga lyab̯u,
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Yu̱da mu̱tabani̱ wa Yakobbo, na Yu̱da I̱sakalyota munyakumaliira adi̱i̱ri̱seeni̱ Yesu̱.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Yesu̱ yaasi̱ri̱mu̱ki̱ri̱ kwansi hamwenya na bakwenda baamwe. B̯u̱baasi̱ri̱mu̱ki̱ri̱ yaadoori̱ heetendeku̱, yeemeera. Hahwo haalingiho beegeseb̯wa ba Yesu̱ banene. Kandi de, haalingiho bantu bandi banene hoi̱ banyakubba baru̱gi̱ri̱ mu bicweka bya B̯uyudaaya gyensei̱ na mu Yeru̱salemu̱. Bantu bandi baali baru̱gi̱i̱ri̱ mu bicweka bi̱hereeri̱ neitaka likooto ha mbuga zeetwa Ti̱i̱ro na Si̱dooni̱ ziicala.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Baba bantu baali bei̱zi̱ri̱ kwegwa Yesu̱ naakwegesya, kandi de, bei̱zi̱ri̱ abahoni̱e nseeri̱ zaab̯u. Na bab̯wo ba mizumu myagadyengi̱, boodede bei̱zi̱ri̱ yaabahoni̱a.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Bantu bensei̱ baalwani̱syengi̱ kukwata ha Yesu̱, hab̯wakubba maani gaamu̱ru̱gengi̱mwo ni̱gahoni̱a bantu bensei̱.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Yesu̱ b̯u̱yaali̱ngi̱ri̱i̱ri̱ beegeseb̯wa baamwe yaakoba,
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Muli na mu̱gi̱sa, nywe bali na nzala hataati̱;
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Muli na mu̱gi̱sa bantu b̯ubabanoba, b̯ubabasoroora, b̯u̱babalu̱ma, kandi b̯ubabeeta babiibi hab̯wa Mwana wa Muntu.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 “Ki̱kyo b̯ukyakabbangaho, mu̱semererwenge hoi̱; hab̯wakubba mpeera gyenyu̱, gili ginene mwiguru. Kubba, kwokwo yatyo bahaaha baab̯u baakoori̱ baragu̱ri̱ ba Ruhanga.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 “Bei̱tu̱, mulikiwona nywe bagu̱u̱da;
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Mulikiwona nywe bakwicuta hataati̱;
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Mulikiwona nywe ba b̯uli muntu akubazaho kurungi;
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 “Bei̱tu̱ gya nkubaweera nywe baku̱nzegwa: Mwendyenge banyanzigwa beenyu̱, mukolenge kurungi bantu bakubanoba.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Mu̱sabi̱renge mu̱gi̱sa bantu bakubakyena, mu̱sabi̱renge bantu babalu̱ma.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Muntu yaakakupaalanga heitama li̱mwei̱, muhinduurenge na lindi; muntu yaakatwalanga kooti̱ gyamu, omulekenge atwale na saati.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Muntu yensei̱ yaakakusabanga kintu, okimuhenge; muntu yaakatwalanga bintu byo, otamuhambirizanga ku̱bi̱kwi̱ri̱i̱rya.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Mu̱koorenge bandi nka ku̱mwakwendeerye nabo babakoore.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 “Mwakabba mwendya bab̯wo basa babendya, mu̱li̱si̱i̱mi̱rwa ki? Na bantu ‘babiibi’ boodede, bendya bantu babendya.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Mwakabba bintu birungi, mubikoora bab̯wo basa babakolera birungi, mu̱li̱si̱i̱mi̱rwa ki? Na bantu babiibi boodede, bakora yatyo!
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Kandi mwakabba nimukuhora bab̯wo basa bamu̱ku̱ni̱hi̱ra kubasasula, kilahi ki̱bali̱basi̱i̱mi̱ra? Na bantu babiibi boodede bahora bantu babiibi, ni̱baku̱ni̱hi̱ra kusasulwa mu b̯wi̱zu̱lu̱.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Bei̱tu̱, mwendyenge banyanzigwa beenyu̱, mubakolenge kurungi, kandi mubahorenge mu̱taku̱beeni̱hi̱za ku̱bei̱ri̱ri̱i̱rya kintu kyensei̱. B̯u̱b̯wo mwomwo, mulitunga mpeera gikooto kandi nimubba baana ba Yogwo wa Hakyendi̱ hoi̱; hab̯wakubba yo akwatirwa mbabazi̱ bantu batasi̱i̱ma na bab̯wo bakora bikorwa bibiibi.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Mu̱bbenge na mbabazi̱, nka Bbaaweenyu̱ nka kweicala na mbabazi̱.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Mutacwerangananga misangu, kandi nanywe timulicwerwa. Mu̱ganyi̱renge bantu, nanywe muliganyirwa.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Mu̱gabenge, nanywe muligabirwa. Muligabirwa ndengu girungi, giicate, gi̱zi̱ngi̱zye, kandi gikubbwomoka, gyogyo muligabirwa. Kubba ki̱pi̱mi̱syo ki̱mu̱koresya hali bandi, nanywe kyokyo bali̱koresya.”
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Kandi de, Yesu̱ yaabaweereeri̱ lugeera lulu: “Mwi̱jalu̱ wa mei̱so, yaakusobora kwehembera mwi̱jalu̱ wa mei̱so mwi̱ra waamwe? Kakubba amwehembera, bensei̱ babiri baaku̱gwa mu ki̱i̱na.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Mwegeseb̯wa takakiranga mwegesa waamwe. Bei̱tu̱ mwegeseb̯wa yenseenya b̯wamala kutendekwa, abba nka mwegesa waamwe.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 “Hab̯waki owonanga kantu kali mu li̱i̱so lya mwi̱ra waamu, bei̱tu̱ otakusobora kuwona kintu kili mu li̱i̱so lyamu?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Rundi, osobora teetei̱ kuweera mwi̱ra waamu nti, ‘Kankutoole kantu kaku̱gwi̱ri̱ mu li̱i̱so,’ kandi b̯u̱b̯wo nawe wankei atakusobora kuwona ki̱kyo kili mu lyamu? We ngobya we, banza weetoole ki̱kyo kili mu li̱i̱so lyamu, mwomwo osobore kuhweza na kutoola kakwo kali mu li̱i̱so lya mwi̱ra waamu.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 “Tihaloho musaali gurungi gwana byana bibiibi; kandi, tihaloho musaali gubiibi gwana byana birungi.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 B̯uli musaali, baguwonera ha byana byagwo. Byana bya mucungwa tibasobora kubinokola ha mu̱kalasi̱ma kandi, ntwa tibasobora kuzinokola ha kisaka kya mu̱tu̱menge.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Muntu murungi, ahu̱lu̱kya bintu birungi naatoolera ha birungi binene byabba naali nabyo mu mutima gwamwe; na muntu mubiibi, ahu̱lu̱kya bintu bibiibi naatoolera ha bibiibi binene byabba naali nabyo mu mutima gwamwe. Kubba mu̱nwa gubaza bintu bi̱i̱zwi̱ri̱ ha mutima.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 “Kili kya mugasu ki nywe kunzetanga, ‘Mukama wange, Mukama wange,’ mutakukora bintu bimbaweera?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Muntu yenseenya ei̱za hali gya, akeegwa bigambu byange kandi akabita mu nkora abba
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 nka mu̱bi̱mbi̱ wa nnyu̱mba, munyakubba naaku̱bi̱mba, yemba mu̱si̱nge gulei, gu̱nyaku̱soboresya nnyu̱mba gi̱gyo ku̱si̱gi̱ka ha lubbaali. Mwizulo b̯u̱gwabbeeri̱ho meezi̱ gei̱zi̱ri̱ gaakuuta nnyu̱mba gi̱gyo, bei̱tu̱ gatakasobore ku̱gi̱zi̱ngi̱zya, hab̯wakubba gyalingi gi̱bi̱mbi̱i̱rwe kurungi.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Bei̱tu̱ muntu yeegwa bigambu byange, akab̯ula kubita mu nkora, abba nka muntu mu̱nyaku̱bi̱mba nnyu̱mba atatemi̱ri̱ mu̱si̱nge gwagiha ku̱si̱gi̱ka. Mugira b̯u̱gwei̱zwi̱ri̱, meezi̱ gaaku̱u̱ti̱ri̱ gi̱gyo nnyu̱mba, gyagwa ha murundi gu̱mwei̱, gyamalikaho cekeceke.”
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.