Lucas 16
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs ACF
1 Kandi, Yesu̱ yaaweereeri̱ beegeseb̯wa baamwe yati, “Mu biro bya kadei, haalingiho mudulu mu̱gu̱u̱da omwei̱, munyakubba na mu̱li̱ndi̱ gi̱yaateeri̱ho kumulindiranga itungu lye. Mu̱gu̱u̱da yogwo bantu baamu̱weereeri̱ nti, mu̱li̱ndi̱ akumuheneera itungu lyamwe,
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 mwomwo, yeetesya mu̱li̱ndi̱ kandi yaamuweera yati, ‘Bikyani bibi bi̱nkwegwi̱ri̱ho? Bala itungu lyange ni̱woolokya nka kwoi̱ceeri̱ oli̱li̱ndi̱ri̱, hab̯wakubba tocakasemeera kugyenda mu mei̱so nooli mu̱li̱ndi̱ wange.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Mu̱li̱ndi̱ yaateekeri̱i̱ze, ‘Nkole ki, hab̯wakubba mukama wange akugyenda kumbinga ha mulimo? Tinkusobora kulima, kandi, ku̱sabi̱ri̱i̱rya ku̱ku̱nkwati̱sya nsoni̱.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Otyo, hataati̱ kinyaakola nkyegi̱ri̱! Mulimo b̯ugwakamalika, ndinakubba na banywei̱ ba mukagu, balintangiira mu maka gaab̯u.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Mwomwo, yeeta baamabanza bensei̱ bakutongwa mukama waamwe. Yaab̯u̱u̱lya waakubanza yati, ‘Kyani kya mukama wange kyalikutonga?’
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Mudulu yei̱ri̱ri̱mwo yati, ‘Byese runaanei bya maku̱ta.’ Mu̱li̱ndi̱ yaamuweera yati, ‘Kwata ndagaanu gigi oicaare ogihandiikemwo b̯uhyaka bibbe byese bi̱ku̱mi̱ binei.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Kasi yaab̯u̱u̱lya wondi, ‘Ekandi we, okutongwa b̯unene kyani?’ Yei̱ramwo yati, ‘Nkimba za b̯u̱kooro b̯wa nganu nku̱mi̱ ibiri.’ Mu̱li̱ndi̱ yaamuweera yati, ‘Kwata lupapura lwo lulu, ohandiikemwo b̯uhyaka, nkimba ru̱ku̱mi̱ na rukaaga.’
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Kinyakuhonderaho, mukama mu̱li̱ndi̱ yaatendi̱ri̱ mu̱li̱ndi̱ waamwe, hab̯wakubba yaalingi akoori̱ kikorwa ki̱nyaku̱mu̱rabyamwo. Kubba baana ba biro bibi ba magezi̱gezi̱ mu kukoragana na bei̱ra baab̯u kukira baana ba Ruhanga.”
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Kandi Yesu̱ yaagyendi̱ri̱ mu mei̱so na kukoba, “Nkubaweera nti, kirungi ku̱koresya itungu lya mu nsi kutunga banywani, aleke b̯ulilimalikaho, balikutangiira mu biikaru bya mwiguru.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Yogwo yensei̱ alibba mwesigwa mu bi̱dooli̱, alibba mwesigwa na mu binene, kandi yogwo yensei̱ atesigwa mu bi̱dooli̱ na mu binene talyesigwa.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Mwakabba mwi̱ceeri̱ mutali beesigwa mu kulinda itungu lya haha ha nsi, naani alibaha itungu lyenyu̱ lya mananu?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Mwakabba kandi de, mwi̱ceeri̱ mutali beesigwa mu kulinda bya bandi, naani alibaha nywe lyenyu̱ nywankei?”
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Tihaloho, mwiru akusobora kuheereza bakama babiri; rundi alinoba omwei̱ ni̱yendya wondi, rundi alyegwa omwei̱ naagaya wondi. Timusobora kukoora Ruhanga, kandi nimukakoora itungu.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Bafalisaayo b̯u̱beegwi̱ri̱ bi̱byo bigambu byensei̱, baamwesekeeri̱-b̯wesekeri̱, hab̯wakubba baali bantu bendya itungu.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Mwomwo Yesu̱ yaabaweera, “Nywenywe bab̯wo, mwetwala kubba badoori̱ mu mei̱so ga bantu, bei̱tu̱ Ruhanga yeegi̱ri̱ mitima myenyu̱. Kubba bintu bya bantu batwala nka bya muhendu hoi̱, mu mei̱so ga Ruhanga bibba binugwa.”
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Kudwereera ki̱mwei̱ ku Yohaana, biragiro bya Mu̱sa na Binyakuhandiikwa bya baragu̱ri̱ ba Ruhanga, byei̱ceeri̱ho nibikora, hati̱ kuruga nab̯u̱b̯wo Makuru Garungi gakukwatagana na b̯ukama b̯wa Ruhanga geicala nigarangwa, kandi, b̯uli muntu akub̯wingira akuhambiriza-b̯u̱hambi̱ri̱ze.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Iguru na nsi bi̱kwi̱za kumalikaho, kyonkei ha biragiro bya Ruhanga, kadi kacweka kadooli̱ ka nyuguta tikalirugaho.”
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Yogwo yensei̱, akubinga mu̱kali̱ waamwe akaswera wondi akubba naakukora b̯wenzi̱, kandi yogwo, akuswera mu̱kali̱ ei̱ti̱ri̱ nnyu̱mba, akubba naakukora b̯wenzi̱.”
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 “Kadei hoi̱, haalingiho mudulu omwei̱, munyakulwalanga ngoye za muhendu hoi̱, kandi, yei̱calengi̱ mu kwegonza biro byensei̱.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Haalingiho de, mudulu museege, munyakubba na bihote ha mubirigwe gwensei̱, gi̱beetengi̱, Laazaaru, munyakuleetwanga ha mulyangu gwa mudulu mu̱gu̱u̱da,
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 ni̱yendya ku̱komereerya b̯udyodyo b̯ukuruga hakyendi̱ wa meeza gya mudulu mu̱gu̱u̱da. Kandi de, mbwene zei̱zengi̱ nizikomba bihote bya ha mubiri gwamwe.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “B̯wi̱re b̯u̱b̯wadoori̱, Laazaaru akwi̱ri̱, bamalayika ba Ruhanga bei̱zi̱ri̱ baamutwala ha rubaju lwʼI̱bbu̱rahi̱mu̱ ha b̯u̱genyi̱, mwiguru. Mudulu mu̱gu̱u̱da nayo de yaakwi̱ri̱, yaaziikwa.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Mu Geehena, hali yogwo mudulu mu̱gu̱u̱da yaali naakuwonawona hoi̱, yaabyokeerye mei̱so gaamwe, yaawona I̱bbu̱rahi̱mu̱ na Laazaaru nibali hadei nayo.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Mwomwo yaalu̱ki̱ri̱ niyeeta, ‘Bbaabba I̱bbu̱rahi̱mu̱! Ngiira mbabazi̱, ontumire Laazaaru antoonyeerye twi̱zi̱ twa ku luzala lwe tu̱mpolereerye lulimi lwange, hab̯wakubba ndimukuwonawona hoi̱ mu mworo gugu!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Kyonkei I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaamwi̱ramwo yati, ‘Mwanange, i̱zu̱ka mu biro byamu bya mu nsi, waatu̱ngi̱ri̱ bintu birungi byensei̱, kandi Laazaaru yaatu̱ngengi̱ bibiibi. Bei̱tu̱ haha alimukwegonza, kandi we olimukuwonawona.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Na kindi de, hakati̱ gyetu̱ nawe heesi̱mbi̱ri̱mwo lu̱geeri̱ lukooto, aleke bab̯wo bensei̱ bakwendya kucwa, nibaruga kunu ni̱bei̱ra hali we, batalicwa, kandi muntu yensei̱ akusobora kucwa kunu hali twe kuruga hooli, waahi.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Mudulu mu̱gu̱u̱da yaakoba, ‘Kale nu, nku̱taagi̱i̱ri̱, bbaabba, tuma Laazaaru mu nnyu̱mba gya bbaaweetu̱,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 kubba ndi nayo beetu̱ bataanu. Mu̱leke agyende abaweere, hakiri baleke kwi̱za kunu mu kiikaru kya kuwonawona.’
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaakoba, ‘Beenyu̱ kabali na biragiro bya Mu̱sa na bya baragu̱ri̱ ba Ruhanga bandi; balina kubihondera.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Mudulu mu̱gu̱u̱da yei̱ramwo, ‘Kwahi do, bbaabba I̱bbu̱rahi̱mu̱! Kyonkei muntu abbenge aru̱gi̱ri̱ mu baku̱u̱ naakagyenda hali bo, baakali ni̱beezi̱ramwo.’
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Bei̱tu̱ I̱bbu̱rahi̱mu̱ yaamuweera yati, ‘Baakabba batahondeeri̱ Mu̱sa na baragu̱ri̱ ba Ruhanga, kadi muntu nab̯uyaakahimbooka kuruga mu baku̱u̱, tibalinanuka.’ ”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.