Lucas 14
Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs ACF
1 Ha kiro ki̱mwei̱ kya Sabbaato, Yesu̱ yaagyendi̱ri̱ ha kiihuru wu mu̱handu̱ omwei̱ wa Bafalisaayo; kandi b̯u̱b̯wo, bantu bei̱ceeri̱ bamu̱teeri̱ho mei̱so, kumuwona yaakabba yaabinya kiragiro kya kiro kya Sabbaato.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Hahwo, mu mei̱so gaamwe, haalingiho mudulu mu̱zi̱mbu̱ mikono na magulu.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yesu̱ yaab̯u̱u̱lya beegesa ba biragiro na Bafalisaayo, “Kiikirizib̯wambe mu biragiro, ku̱honi̱a muntu ha kiro kya Sabbaato, rundi kwahi?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Kyonkei batakamwi̱remwo, kintu kyensei̱. Yesu̱ yaakweti̱ ha mu̱seeri̱, yaamu̱honi̱a, kandi yaamuleka agyende.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Kasi mwomwo Yesu̱ yaabab̯u̱u̱lya, “Kakubba muli nywe muntu abba naali na mwana waamwe rundi nte gyamwe, ki̱mwei̱ muli byo, nikikagwa mwi̱zu̱ba ha kiro kya Sabbaato, mwakubisikamwo kwahi nahaahwo b̯ulohob̯uloho, ha kiro kyokyo?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Kandi de, baali batakusobora ku̱mwi̱ramwo.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Yesu̱ b̯u̱yaaweeni̱ bagenyi̱ bandi nka ku̱bendyengi̱ biicaaru bya mu mei̱so, mwomwo bensei̱ yaabaweereeri̱ lugeera lulu:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Muntu b̯walikweta mu b̯u̱genyi̱ b̯wa b̯ugole, otalicaaranga mu kiicaaru kya mu mei̱so. Hasobora kubbaho muntu wondi mu̱handu̱ akukukiraho gi̱beeti̱ri̱,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 kasi yo munyakubeeta nywe nywensei̱, nei̱za naakuweera, ‘Kiicaaru ki̱kyo kilekere yogwo mu̱handu̱.’ Kandi si, koolibba osweri̱, kwi̱ra kwicaara kiicaaru kya kwei̱nyu̱ma.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Kyonkei, waaketwanga, ogyendenge ha kiicaaru kya kwei̱nyu̱ma, aleke yo munyakukweta ei̱ze akuweere yati, ‘Munywani wange, byoka oi̱ze kunu mu mei̱so.’ Kiki ki̱kwi̱za kukutumbulanga mu mei̱so ga bagenyi̱ bandi.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Hab̯wakubba, yogwo yensei̱ yeehaariiza, balimub̯undaarya; kandi yogwo yensei̱ yeeb̯undaarya, balimuhaariiza.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Mwomwo Yesu̱ yaaweera Mufalisaayo munyakubba ati̱mbi̱ri̱ kiihuru, “B̯wolibbanga oti̱mbi̱ri̱ kiihuru kya mwinsi rundi kya joojolo, otalyetanga banywani baamu rundi beenyu̱ rundi banyaruganda baamu rundi bataahi̱ baamu. Kubba nabo bali̱i̱ra kukweta mu b̯u̱genyi̱ b̯wab̯u, kandi mu mu̱li̱ngo gwogwo gu̱mwei̱ balibba ni̱baku̱kwi̱ri̱ri̱i̱rya ki̱waabakoleeri̱.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Bei̱tu̱, b̯wolibbanga okoori̱ b̯u̱genyi̱, weetanga banaku, bazi̱ngamu̱, balima, na bei̱jalu̱ ba mei̱so;
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 kandi Mukama Ruhanga alikuha mu̱gi̱sa, hab̯wakubba nti, banyakwetwa ku b̯u̱genyi̱ bakusobora kwahi kukukoora ki̱waabakoleeri̱. Kasi ha kuhimbooka kwa bab̯wo bakubalwa kubba basemereeri̱ mu mei̱so ga Ruhanga, na ha mmaliira gya nsi, Ruhanga alikusasula hab̯wa bab̯wo banaku banyakubba batakusobora ku̱kwi̱ri̱ri̱i̱rya b̯u̱genyi̱.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Kandi omwei̱ ha badulu banyakubba bei̱cali̱i̱ri̱ hamwenya na Yesu̱ ha kiihuru, yaabazi̱ri̱ naakoba, “Kaali na mu̱gi̱sa alidya ha kiihuru mu b̯ukama b̯wa Ruhanga.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Yesu̱ yaamwi̱ri̱ri̱mwo yati, “Haalingiho mudulu munyakukora b̯u̱genyi̱ b̯ukooto kandi yeeta bagenyi̱ banene.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 B̯wi̱re b̯wa b̯u̱genyi̱ b̯u̱b̯wadoori̱, yaatu̱mi̱ri̱ mwiru waamwe ku̱manyi̱sya bagenyi̱ baamwe nti, ‘Mwi̱ze, mwi̱ze hataati̱, bintu byenseenya biloho!’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Kyonkei, benseenya baatandi̱ki̱ri̱ kwekwati̱ri̱i̱rya bahonderegeeni̱, waakubanza yaaweera mutumwa, ‘+Nyaagu̱u̱ri̱ musiri kandi nkuteekwa kugyenda kugurambura; bairaba mu̱nganyi̱re.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Waakabiri yaakoba, ‘+Nyaagu̱u̱ri̱ nte zange i̱ku̱mi̱, kandi ndimukugyenda ku̱zi̱li̱i̱syaho; beiraba mu̱nganyi̱re.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Wondi yaakobi̱ri̱, ‘+Nyaagab̯wi̱ri̱, nahab̯waki̱kyo nkusobora kwahi kwi̱za.’
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Mutumwa yaaku̱bi̱ri̱yo kandi yaaweera mukama waamwe bi̱byo byensei̱. Mukama waamwe yaakwati̱i̱rwe ki̱ni̱ga yaaweera mwiru waamwe nti, ‘Wanguha, mu ngu̱u̱do na mu b̯uhanda b̯wa rub̯uga oi̱re na banaku, nzi̱ngo, bei̱jalu̱ ba mei̱so na balima.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Mu b̯wangu b̯wangu, mwiru waamwe yaakobi̱ri̱, ‘+Ki̱wandagi̱i̱ri̱ nki̱koori̱, Mukama wange, kyonkei biicaaru bi̱cakei̱ceeri̱mbe.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Mwomwo, mukama b̯u̱genyi̱ yaaweera mwiru waamwe, ‘Gyenda mu bikuute na mu b̯uhanda b̯wa mu byaru weete bantu bei̱ze, aleke nnyu̱mba gyange giizule.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Nkubaweera tihaloho muntu kadi omwei̱, mu bab̯wo badulu banyakwetwa alidyaho ku b̯u̱genyi̱ b̯wange!’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Nab̯u̱b̯wo, bantu banene baalingi nibakuhondera Yesu̱, yaahi̱ndu̱ki̱ri̱ yaabaweera yati:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Muntu yensei̱ ali̱i̱za hali gya, ateelekeseerye bbaawe na maawe na mu̱kali̱ waamwe na baana baamwe na baab̯u na banyakaab̯u, kandi de na b̯womi b̯wamwe yo yankei, tasobora kubba mwegeseb̯wa wange.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kandi yogwo yensei̱ ateetweka musalaba gwamwe akampondera, tasobora kubba mwegeseb̯wa wange.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Kakubba omwei̱ muli nywe abba naakutegeka ku̱bi̱mba nnyu̱mba gya mu̱li̱ndi̱, alina kubanza kwicaara naakora mbaliira, kuwona yaakabba na sente kwo zikusobora kumala gu̱gwo mulimo.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Kakubba atandika ku̱bi̱mba mu̱si̱nge akab̯ula kugimaliira; bantu benseenya bakumuwona, bakumuseka,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 nibakoba ‘Yogo muntu yaatandi̱ki̱ri̱ ku̱bi̱mba, yaalemwa kumaliira!’
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Rundi kakubba mukama abyokya nei̱he lya bantu mutwaru gu̱mwei̱ kuramagira mukama wondi abyokeerye nei̱he lya mitwaru mibiri barombe balwane, yaakab̯ula kubanza kwicaara kukora mbaliira, mwa kuwona yaakabba naali kwo munyamaani, ku̱ru̱mba yogwo wondi?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Kakubba abba atakusobora, akutuma bakwenda barombe munyanzigwa yogwo naacaali hadei kwokwo, kusaba habbeho kukengangana kwa kuleetaho b̯u̱si̱nge.”
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Mu mu̱li̱ngo gwogwo, Yesu̱ yaamali̱ri̱i̱ri̱ naakoba, “Kadi noomwei̱ muli nywe akusobora kubba mwegeseb̯wa wange waahi rundi gana yeelekeseerye bintu byensei̱ byali nabyo.”
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Muzu kili kintu kya mugasu, bei̱tu̱ kakubba gumalikamwo b̯ululu b̯wagwo tosobora ku̱b̯wi̱ryamwo. Gu̱gwo muzu gubba gutali na mugasu, gubba gwa ku̱kasu̱ka-b̯u̱kasu̱ki̱.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Gubba kwahi gwa mugasu heitehe kadi de hab̯wa kwi̱rya itehe b̯uhyaka; gubba gwa ku̱kasu̱ka-b̯u̱kasu̱ki̱. Yogwo ali na mapokopo, yeegwe!”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.