Gênesis 41

Ndagaanu Gihyaka (RUB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Hei̱nyu̱ma gya myaka mibiri, Faraaho yaalooti̱ri̱ kilooto. Mu ki̱kyo kilooto, yaali yeemereeri̱ heehi̱ na mugira gwa Nai̱ro.
1 Ao final de dois anos, o faraó teve um sonho: Ele estava em pé junto ao rio Nilo,
2 Yaawona nte musanju zirungi kandi zi̱gomoku̱ kuruga mu gu̱gwo mugira nizikudya ntoogo.
2 quando saíram do rio sete vacas belas e gordas, que começaram a pastar entre os juncos.
3 Nahaahwo, zindi musanju zibiibi kandi zaanu̱ku̱, nazo zaaru̱gi̱ri̱ ha mugira gwa Nai̱ro, zeemeera heehi̱ na zi̱i̱ra.
3 Depois saíram do rio mais sete vacas, feias e magras, que foram para junto das outras, à beira do Nilo.
4 Kandi nte zinyakubba zibiibi kandi zaanu̱ku̱, zaadi̱i̱ri̱ nte musanju zirungi zaamalikaho, kasi Faraaho yaasi̱si̱mu̱ka.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas belas e gordas. Nisso o faraó acordou.
5 Yaab̯u̱ni̱i̱rye yeebbaka yaaloota murundi gwakabiri, mu kilooto ki̱kyo yaaweeni̱ ntwe musanju za nganu zeeri̱ri̱ heikolo li̱mwei̱. Gi̱gyo nganu gyali gi̱nyi̱ri̱ru̱ kandi girungi.
5 Tornou a adormecer e teve outro sonho: Sete espigas de trigo, graúdas e boas, cresciam no mesmo pé.
6 Hei̱nyu̱ma haateeri̱ho ntwe zindi musanju za nganu nizili na nsigo zibbeebbeebbe, zinyakwoma hab̯wa b̯uhyo b̯wa mpehu gya b̯uhulukalyoba.
6 Depois brotaram outras sete espigas, mirradas e ressequidas pelo vento leste.
7 Nahaahwo, ntwe zibbeebbeebbe zaadi̱i̱ri̱ zaameera ntwe musanju zi̱nyi̱ri̱ru̱ kandi zirungi. Faraaho b̯u̱yaasi̱si̱mu̱ki̱ri̱ yeetegereza nka kukyali nikili kilooto.
7 As espigas mirradas engoliram as sete espigas graúdas e cheias. Então o faraó acordou; era um sonho.
8 Mwakya lyaho yeelali̱ki̱ri̱i̱ri̱ hoi̱, kasi yaatuma bantu bamwetere bafu̱mu̱ na bakali̱magezi̱ kuruga mu nsi gya Mi̱si̱ri̱, yaabasoboora bilooto byamwe, bei̱tu̱ hatakabbeho muntu yensei̱ munyakumusoboora makuru gaabyo.
8 Pela manhã, perturbado, mandou chamar todos os magos e sábios do Egito e lhes contou os sonhos, mas ninguém foi capaz de interpretá-los.
9 Nahaahwo, muheereza mu̱handu̱ wa byakunywa yaaweereeri̱ Faraaho naakoba yati, “Kiro kyadeeru nyi̱zu̱ki̱ri̱ nsobi̱ gyange.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao faraó: "Hoje me lembro de minhas faltas.
10 Faraaho b̯u̱yaakwati̱i̱rwe ki̱ni̱ga hab̯wa baheereza baamwe, yambohi̱ri̱ hamwei̱ na mu̱handu̱ wa bati̱mbi̱ mu nnyu̱mba hali mu̱handu̱ wa bali̱ndi̱ yei̱calengi̱.
10 Certa vez o faraó ficou irado com os seus dois servos e mandou prender-me junto com o chefe dos padeiros, na casa do capitão da guarda.
11 I̱jolo li̱mwei̱ twensei̱ twalooti̱ri̱, bei̱tu̱ twalooti̱ri̱ bilooto bikwahukana makuru.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho tinha uma interpretação.
12 Mu nnyu̱mba gi̱gyo, twalimwo na mudulu Muhebburaniya, muheereza mu̱handu̱ wa bali̱ndi̱, b̯u̱twamu̱wereeri̱ yaatusoboora makuru gaabyo, ku̱si̱gi̱ki̱ra b̯uli muntu nka kilooto kyamwe kukyalingi.
12 Pois bem, havia lá conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele os interpretou, dando a cada um de nós a interpretação do seu próprio sonho.
13 Kwokwo de kyakabbeeri̱ nka ku̱yaatu̱soboleeri̱, gya banzi̱ri̱i̱ryeho ha mulimo gwange, kasi muheereza mu̱handu̱ wa bati̱mbi̱ baamwi̱ta na kubbanika ha musaali.”
13 E tudo aconteceu conforme ele nos dissera: eu fui restaurado à minha posição e o outro foi enforcado".
14 Nahab̯waki̱kyo, Faraaho yaatu̱mi̱ri̱ bamuletere Yozefu̱. Yozefu̱ baamu̱toori̱ wangu mu nkomo. B̯u̱yaamaari̱ kumwa ntumbu akahindula na bilwalu, kasi yaagyenda hali Faraaho.
14 O faraó mandou chamar José, que foi trazido depressa do calabouço. Depois de se barbear e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Faraaho yaaweereeri̱ Yozefu̱ naakoba yati, “Nyaalooti̱ri̱ kilooto, bei̱tu̱ tihaloho muntu akusobora kukinsoboora makuru gaakyo, bei̱tu̱ bambwereeri̱ weewe wegi̱ri̱ kusoboora makuru ga bilooto.”
15 O faraó disse a José: "Tive um sonho que ninguém consegue interpretar. Mas ouvi falar que você, ao ouvir um sonho, é capaz de interpretá-lo".
16 Yozefu̱ yei̱ri̱ri̱mwo Faraaho naakoba yati, “Tindi gyagya akikora nyankei bei̱tu̱ Ruhanga akusobora kwolokya makuru ga kilooto kyamu.”
16 Respondeu-lhe José: "Isso não depende de mim, mas Deus dará ao faraó uma resposta favorável".
17 Faraaho yaaweera Yozefu̱ naakoba yati, “Nyaalooti̱ri̱ nyemereeri̱ ha mutanda gwa Nai̱ro.
17 Então o faraó contou o sonho a José: "Sonhei que estava de pé, à beira do Nilo,
18 Nyaawona nte musanju zi̱gomoku̱ kandi zirungi, zaahu̱lu̱ki̱ri̱ kuruga mu mugira zaatandika kudya ntoogo.
18 quando saíram do rio sete vacas, belas e gordas, que começaram a pastar entre os juncos.
19 Harugayo nte zindi musanju zibiibi kandi zaanu̱ku̱ zintakawonangaho mu nsi gyensei̱ gya Mi̱si̱ri̱.
19 Depois saíram outras sete, raquíticas, muito feias e magras. Nunca vi vacas tão feias em toda a terra do Egito.
20 Kandi nte zinyakubba zaanu̱ku̱ zaadi̱i̱ri̱ nte musanju za kubanza, zinyakubba zi̱gomoku̱.
20 As vacas magras e feias comeram as sete vacas gordas que tinham aparecido primeiro.
21 Naab̯uzamaari kuzidya, hatakabbeho munyakukyetegereza nka ku̱zazi̱di̱i̱ri̱, kubba nte zaanu̱ku̱ zaasi̱geeri̱ nizili zibiibi nka kuzaali mu kubanza, kasi nyaabyoka.
21 Mesmo depois de havê-las comido, não parecia que o tivessem feito, pois continuavam tão magras como antes. Então acordei.
22 “Kandi nyei̱ri̱ri̱ nyaaloota ninkuwona ikolo li̱mwei̱ lya nganu li̱meeri̱ho ntwe musanju, nigili gi̱nyi̱ri̱ru̱ kandi girungi.
22 "Depois tive outro sonho: Vi sete espigas de cereal, cheias e boas, que cresciam num mesmo pé.
23 Kasi mwomwo de nyaawona ntwe zindi musanju zi̱ku̱nku̱mu̱ki̱ri̱ kandi zi̱tolu̱ zi̱ku̱u̱ti̱i̱rwe mpehu gya b̯uhulukalyoba nazo zi̱hu̱lu̱ki̱ri̱i̱rye heikolo lyolyo li̱mwei̱.
23 Depois delas, brotaram outras sete, murchas e mirradas, ressequidas pelo vento leste.
24 Kandi ntwe zinyakubba zi̱tolu̱ zaadi̱i̱ri̱ zaameera ntwe zinyakubba zirungi. B̯u̱nyasoboreeri̱ bafu̱mu̱ ki̱kyo kilooto, hatakabbeho noomwei̱ akusobora kumbwera makuru gaakyo.”
24 As espigas magras engoliram as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de explicá-lo".
25 Mwomwo Yozefu̱ yaaweera Faraaho naakoba yati, “Bilooto byamu bibiri byensei̱ bi̱ku̱manyi̱sya kintu ki̱mwei̱. Ruhanga akwolokeerye kyakugyenda kukora.
25 "O faraó teve um único sonho", disse-lhe José. "Deus revelou ao faraó o que ele está para fazer.
26 Nte musanju zirungi, zi̱ku̱manyi̱sya myaka musanju, na ntwe musanju zirungi za nganu, nazo zi̱ku̱manyi̱sya myaka musanju, bilooto bi̱byo bibiri bi̱ku̱manyi̱sya kintu kyokyo ki̱mwei̱.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são também sete anos; trata-se de um único sonho.
27 Nte musanju zaanu̱ku̱ zinyakuhondera zi̱i̱ra, zi̱ku̱manyi̱sya myaka musanju, kandi ntwe musanju za nganu zinyakukunkumuka na mpehu gya b̯uhulukalyoba, zi̱ku̱manyi̱sya myaka musanju mya nzala.
27 As sete vacas magras e feias que surgiram depois das outras, e as sete espigas mirradas, queimadas pelo vento leste, são sete anos. Serão sete anos de fome.
28 “Nka ku̱nkakobi̱ri̱ Ruhanga kyakugyenda kukora aki̱kwolokeerye.
28 "É exatamente como eu disse ao faraó: Deus mostrou ao faraó aquilo que ele vai fazer.
29 Mu myaka musanju, hakwi̱za kubbaho mweru gwa bidyo gunene hoi̱ mu nsi gyensei̱ gya Mi̱si̱ri̱.
29 Sete anos de muita fartura estão para vir sobre toda a terra do Egito,
30 Hei̱nyu̱ma wa bi̱byo byensei̱, hakwi̱za kubbaho nzala gyakalasanu̱ hab̯wa myaka musanju, kandi gu̱gwo mweru bantu baligwebeera kubba nzala giliswaswana nsi gyensei̱ gya Mi̱si̱ri̱.
30 mas depois virão sete anos de fome. Então todo o tempo de fartura será esquecido, pois a fome arruinará a terra.
31 Kwerya kwa bidyo ku̱kwo tikulyegeb̯wa mu gi̱gyo nsi gya Mi̱si̱ri̱ hab̯wa nzala gi̱kwi̱za kwi̱ra kubbaho, kubba gilibba gya kabii hoi̱.
31 A fome que virá depois será tão rigorosa que o tempo de fartura não será mais lembrado na terra.
32 Kilooto kyamu kubbaho mirundi mibiri, ki̱ku̱manyi̱sya nti, Ruhanga agu̱mi̱i̱rye ki̱mwei̱, nka kwali heehi̱ ku̱ki̱doosereerya.
32 O sonho veio ao faraó duas vezes porque a questão já foi decidida por Deus, que se apressa em realizá-la.
33 “Nahab̯waki̱kyo, hataati̱ osemereeri̱ okomemwo muntu wa magezi̱ kandi akwetegereza, aleke omuhe b̯u̱sobozi̱ b̯wa kulema nsi gya Mi̱si̱ri̱.
33 "Procure agora o faraó um homem criterioso e sábio e coloque-o no comando da terra do Egito.
34 Oi̱re okome bantu baawoneera nsi, batooleho ki̱mwei̱ kyakataanu kya b̯uli kilimwa kyensei̱ kya Mi̱si̱ri̱ mu myaka musanju mya mweru.
34 O faraó também deve estabelecer supervisores para recolher um quinto da colheita do Egito durante os sete anos de fartura.
35 Leke basoorooze bidyo bya myaka mi̱myo mirungi mya mweru kandi nganu gi̱bi̱i̱kwe mu mbuga mu b̯u̱sobozi̱ b̯wa Faraaho.
35 Eles deverão recolher o que puderem nos anos bons que virão e fazer estoques de trigo que, sob o controle do faraó, serão armazenados nas cidades.
36 Bidyo bi̱byo, byobyo bantu bali̱dya aleke bi̱bamali̱sye myaka musanju mya ku̱gwa kwa gi̱gyo nzala mu nsi gya Mi̱si̱ri̱, kwokwo bantu batalihwerekeera hab̯wa gi̱gyo nzala.”
36 Esse estoque servirá de reserva para os sete anos de fome que virão sobre o Egito, para que a terra não seja arrasada pela fome. "
37 Kiteekerezu ki̱kyo, Faraaho hamwei̱ na bayolo baamwe baaki̱si̱i̱mi̱ri̱.
37 O plano pareceu bom ao faraó e a todos os seus conselheiros.
38 Faraaho yaab̯u̱u̱lya bayolo baamwe naakoba yati, “Tusobora mali̱ kwagya muntu ali na Mwozo wa Ruhanga nka yogo?”
38 Por isso o faraó lhes perguntou: "Será que vamos achar alguém como este homem, em quem está o espírito divino? "
39 Kasi Faraaho yaaweera Yozefu̱ naakoba yati, “Bi̱byo Ruhanga byakwolokeerye, tihaloho muntu noomwei̱ wa magezi̱ kandi akwetegereza nka we.
39 Disse, pois, o faraó a José: "Uma vez que Deus lhe revelou todas essas coisas, não há ninguém tão criterioso e sábio como você.
40 Weewe okugyenda kutandika kulemanga kikaali kyange, kandi bantu bensei̱ bakwi̱za kuhonderanga kiwaakabaragiranga. Gyagya musa nyaakusinganga b̯u̱sobozi̱ kubba ndi mukama.”
40 Você terá o comando de meu palácio, e todo o meu povo se sujeitará às suas ordens. Somente em relação ao trono serei maior que você".
41 Faraaho yaab̯u̱ni̱i̱rye yaaweera Yozefu̱ naakoba yati, “Kuruga na deeru nku̱heeri̱ b̯u̱sobozi̱ b̯wa kuwoneera nsi gya Mi̱si̱ri̱ gyensei̱.”
41 E o faraó prosseguiu: "Entrego a você agora o comando de toda a terra do Egito".
42 Nahaahwo, Faraaho yaaku̱su̱u̱ri̱ mpi̱ta giwa kilengeru, yaagi̱lwalya Yozefu̱, yaamu̱lwali̱i̱rye bilwalu bya rangi̱ gi̱syanu̱ girungi hoi̱, yei̱ra yaamu̱lwalya lu̱kwanzi̱ lwa zaabbu mwi̱coti̱.
42 Em seguida o faraó tirou do dedo o seu anel de selar e o colocou no dedo de José. Mandou-o vestir linho fino e colocou uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Yaaragira bamu̱si̱ndi̱ki̱re mu kigaali kyamwe kyakabiri, bantu batokenge mu mei̱so gaamwe nibakoba yati, “Ku̱nde malu̱!” Kwokwo yatyo Faraaho yaaheeri̱ Yozefu̱ b̯u̱sobozi̱ kulema nsi gya Mi̱si̱ri̱.
43 Também o fez subir em sua segunda carruagem real, e à frente os arautos iam gritando: "Abram caminho! " Assim José foi colocado no comando de toda a terra do Egito.
44 Mwomwo Faraaho yaaweera Yozefu̱ naakoba yati, “Gyagya Faraaho, tihaloho muntu wondi yensei̱ mu nsi gya Mi̱si̱ri̱ alikora kintu kindi kyensei̱ kutoolaho we obazi̱ri̱.”
44 Disse ainda o faraó a José: "Eu sou o faraó, mas sem a sua palavra ninguém poderá levantar a mão nem o pé em todo o Egito".
45 Kasi Faraaho yaaha Yozefu̱ ibara libakweta Zafenaasi̱-paneeya, yaamuha Asenaasi̱ muhara wa Poti̱feera, mu̱laami̱ wa mu kicweka kyʼOni̱, amuswere. B̯u̱sobozi̱ b̯wa Yozefu̱ waadoori̱ mu nsi gyensei̱ gya Mi̱si̱ri̱.
45 O faraó deu a José o nome de Zafenate-Panéia e lhe deu por mulher Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois José foi inspecionar toda a terra do Egito.
46 Yozefu̱ yaadooseerye myaka maku̱mi̱ gasatu mya b̯u̱handu̱, yaatandika kuheereza Faraaho mukama wa Mi̱si̱ri̱. Yozefu̱ yaaru̱gi̱ri̱ mu zi̱gati̱ gya kikaali kya mukama, yaagyenda mu nsi gyensei̱ gya Mi̱si̱ri̱.
46 José tinha trinta anos de idade quando começou a servir ao faraó, rei do Egito. Ele se ausentou da presença do faraó e foi percorrer todo o Egito.
47 Mu myaka musanju mya mweru, nsi gyereerye bidyo binene.
47 Durante os sete anos de fartura a terra teve grande produção.
48 Yozefu̱ yaasooroozi̱ri̱ bidyo byensei̱ binyakubba byeri̱ri̱ mu b̯unene mu mi̱myo myaka musanju mu nsi gya Mi̱si̱ri̱, yaabibiika mu mbuga. B̯uli rub̯uga yaabi̱kengi̱yo bidyo byasoreezi̱ri̱ mu misiri mya mu ki̱kyo kicweka.
48 José recolheu todo o excedente dos sete anos de fartura no Egito e o armazenou nas cidades. Em cada cidade ele armazenava o trigo colhido nas lavouras das redondezas.
49 Yozefu̱ yaabi̱i̱ki̱ri̱ nganu mu b̯unene, heehi̱ kwijana musinyi gwa ku mutanda. Baalekaho ku̱gi̱pi̱ma hab̯wakubba gyali mu b̯unene.
49 Assim José estocou muito trigo, como a areia do mar. Tal era a quantidade que ele parou de anotar, porque ia além de toda medida.
50 Nzala gi̱takagwi̱ri̱, Yozefu̱ yaabyeri̱ baana ba b̯udulu babiri, naababyala na Asenaasi̱ muhara wa Poti̱feera, mu̱laami̱ wa mu kicweka kyʼOni̱.
50 Antes dos anos de fome, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, deu a José dois filhos.
51 Yozefu̱ yaaheeri̱ mu̱zegei̱zo ibara Manaase, kubba yaabazi̱ri̱ naakoba yati, “Ruhanga anzebereeseerye b̯ujune b̯wange b̯wensei̱ hamwei̱ na b̯ujune b̯wa mu̱gi̱ gwa bbaabba.”
51 Ao primeiro, José deu o nome de Manassés, dizendo: "Deus me fez esquecer todo o meu sofrimento e toda a casa de meu pai".
52 Kasi mwana wakabiri yaamweta Efu̱rayi̱mu̱, yaabaza naakoba yati, “Ruhanga ampeeri̱ lubyalu mu nsi gya b̯ujune.”
52 Ao segundo filho chamou Efraim, dizendo: "Deus me fez prosperar na terra onde tenho sofrido".
53 Myaka musanju mya mweru minyakubbaho mu nsi gya Mi̱si̱ri̱ b̯u̱myamali̱ki̱ri̱,
53 Assim chegaram ao fim os sete anos de fartura no Egito,
54 hei̱zi̱ri̱ho myaka musanju mya nzala, Yozefu̱ nka kuyaali abazi̱ri̱. Nzala gyaagwi̱ri̱ mu nsi gyensei̱ bei̱tu̱ kandi Mi̱si̱ri̱ haali hei̱zwi̱ri̱mwo bidyo.
54 e começaram os sete anos de fome, como José tinha predito. Houve fome em todas as terras, mas em todo o Egito havia alimento.
55 Nzala b̯u̱gyagwi̱ri̱ mu nsi gyensei̱ gya Mi̱si̱ri̱, bantu baataagira Faraaho aleke abahe byakudya. Kasi Faraaho yaaweera Banyami̱si̱ri̱ naakoba yati, “Mu̱gyende hali Yozefu̱ mukore nka kuyakabaweera.”
55 Quando todo o Egito começou a sofrer com a fome, o povo clamou ao faraó por comida, e este respondeu a todos os egípcios: "Dirijam-se a José e façam o que ele disser".
56 Nzala b̯u̱gyakalaseeni̱ mu nsi gyensei̱, Yozefu̱ yaaku̱ngu̱u̱ri̱ bideeru byensei̱ bya bidyo yaatu̱ndi̱sya Banyami̱si̱ri̱ bidyo, kubba nzala gyali ginene maani mu gi̱gyo nsi gya Mi̱si̱ri̱.
56 Quando a fome já se havia espalhado por toda a terra, José mandou abrir os locais de armazenamento e começou a vender trigo aos egípcios, pois a fome se agravava em todo o Egito.
57 Bantu ba mu nsi gyensei̱ bei̱zi̱ri̱ Mi̱si̱ri̱ kugula nganu hali Yozefu̱, kubba nzala gyali ginene mu b̯uli kiikaru kyensei̱ kya mu nsi.
57 E de toda a terra vinha gente ao Egito para comprar trigo de José, porquanto a fome se agravava em toda parte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.