Atos 23
'Abi'uai Apa'uana Mahamahana (RRO) vs NAA
1 Paulo bakai apa'uana haukia eiha 'ini'ininakia e'abi etibaha, “Uaho'aba'u e, ao'u tohana beho ha a'i ababaina Tirama wairanai amiaho emai mo bariu.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Weiana Anania robe haukia 'arakiai hauna 'abi neiana eona hanona Paulo herenai tekoroti haukia ehina benakia pinana kateahu 'iti'itina.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Ba Paulo ia ehina bena etibaha, “Kaita'ata'a haumu, Tirama keahuni'o, rauhubuai naia omiati, au kobabakaina'u, ia oi haeamomu mo rauhubu obakai hurina, o'abi kateahuna'u.”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Paulo herenai tekoroti haukia tehore tehina bena tetibaha, “Oi hama Tirama ena robe haukia 'arakiai hauna herenai nu'abi ki'a?”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Paulo etibaha, “Uaho'aba'u, a'i a'iobina ia hanona robe haukia 'arakiai hauna. Weiana puka robenai ṉa erere aiho, ‘Emu obia hauna herenai a'i ko'abi ki'a.’”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Paulo bakai apa'uana haukia eiha 'iobi ainakia baika Parisea haukia baika Sadukea haukia hanona wairakia eio 'aota etibaha, “Uaho'aba'u e! Au hanona Parisea hau'u, Parisea nahukia, e'u raona raona 'ari haukia katemikiri mue paunai bariu bakai 'ekanai nakoroti.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 'Abi neiana ehinana raninai baiara rarina 'akina erama, ia tehe boana Parisea haukia 'abaeana mo mai Sadukea haukia 'abaeana mo.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Pokina Sadukea haukia hanona 'ari haukia ekia mikiri mue a'i tibatohana, aneru 'ao auba abomo aha'i, ia Parisea haukia hanona ikoikiai tibatohanakia.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Atetua rarina erama, Parisea haukia aokiai rauhubu poki haukia baika temikiri teio 'aota tetibaha, “Hau neiana ena beho ha a'i tatabu ahina. Pa'e aneru 'ao auba mo hau neiana ehina bena.”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Baiara erarina 'akina. Huari poki hauna Paulo a'i temetapa 'iti'itina ta'una, huari haukia euhunakia teriri teao Paulo herekiai tepuhu boinakia, teaoaina huari haukia ekia 'eka.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Rabi weiana Obiapaka Paulo herenai ekoroti e'abi etibaha, “Kotabura! Ierusalemai pou'u ohinana 'abana Roma ai abomo pou'u kohinana.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Erani raurani Iuda haukia teto'u terobahu te'abi'uai Tirama wairanai, aniani ha a'i kateana abomo bei ha a'i kateinu keao mo Paulo kateahu 'arina.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Haukia ikoinai bariabui reana hanona ua te'abi aiho.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Teao robe haukia apa'uakia mai aiara maearima apa'uakia herekiai te'abi tetibaha, “Ai aba ta'abi'uai Tirama wairanai, aniani ha a'i katana keao mo Paulo katahu 'arina.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Bariu wai mai bakai apa'uana haukia 'abi tomouhuna meao huari poki hauna herena katobai'oi kato'abi, Paulo kemai ṉa'a heremi 'abi berona katoa'ina ṉa katohoma. Ia ṉa kemai a'i kekarahi baha aonai ai aba ta'oru katahu 'arina.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 'A Paulo uana Paulo hinahina tehinahina 'uruna eona, ua buonai eao huari haukia ekia 'ekai, Paulo haianai e'abi.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ba Paulo huari haukia hinabu nipoki ainakia hauna ha eaparina ehina bena etibaha, “Hau 'aru'aruna neiana kobaka'ana koaoaina huari poki hauna herena, ia mai ena 'abi ha ua'a kehinana herenai.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Ua buonai huari hauna weiana Paulo uana eaoaina huari poki hauna herena e'abi etibaha, “Paulo wapura hauna ebaiuhu aeao herena, enoina'u hau 'aru'aruna neiana kamaiaina heremu ia mai ena 'abi ha haiamuai kehinana.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Huari poki hauna Paulo uana imanai e'ebe teao haiahaiai ba ebakaina, “Emu nuatae 'abina taba haia'uai kohinana?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Ia e'abi etibaha, “Iuda haukia aba tehina haeamona katenoini'o, ‘Mara Paulo koaoaina bakai apa'uana haukia herekia, katebakai haraina herenai 'abi berona katea'ina.’ ṉa katehoma.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Ia aiakia a'i kona pokina maearima haukia ikoinai bariabui reana hanona katebai'ima Paulo katehe abuna. Te'abi'uai Tirama wairanai a'i kateani 'ao bei a'i kateinu keao mo Paulo kateahu 'arina. Bariu maearima weiakia hanona aba te'oru kate babaina, ekia noi mo koa'i taeana hanona tibahubahu aina.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Huari poki hauna hau 'aru'aruna weiana eharabuna etibaha, “Ohina bena'u 'abina neiana pouna hanona hau ha haianai a'i kohinana.” Ba euhuna eka'a.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Weiana huari poki hauna ehore huari haukia hinabu tipoki ainakia haukia rua eaparinakia ehina benakia etibaha, “Huari haukia hinabu rua, hoti ai ṯehuari haukia ikoinai imabui harau rua mai 'arawai haukia ikoinai hinabu rua katoba'orunakia. Bariu rabi beraura hoana 'ababani hamomo hanona katoao Kaisarea.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Hoti baika abomo katoba'orunakia Paulo kemia'au, kato'ima haraina katoaoaina Kabana hauna Feliki herena.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ba huari poki hauna marere ha ererena keao Kabana hauna herena, ṉa erere aihona.
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Au Klaudio Lusia,
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Iuda haukia hau neiana tea'ina teahuna aba kateahu 'arina aonai, e'u huari haukia kipokia taeao 'arana tabamaurina. Pokina a'iobina ia hanona Roma hauna.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Au anuatae ka'iobina taba buonai tikai ahina buonai aeaoaina Iuda haukia ekia bakai apa'uana aonai.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Weia a'iobina hau neiana taba ua'a ha a'i ebabaina weiana ke'ari 'ao kewapuraina, ia kipokia ekia rauhubu aonai bakaibakai baika buokiai tea'ina.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Haeamona Iuda haukia baika terobahu kateahu 'arina ṉa teho, pouna aona raninai beronai mo auhuna heremu. Tehinau aina haukia abomo ahina benakia ekia hinau 'abikia katewahi ainakia heremu.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Ua buonai huari haukia ekia poki hauna aiana teka'aina ihobonai rabi weiana aonai Paulo teaoaina Antipatri ai tekarahi.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Erani hanona aekiai teka'a haukia temue ekia aka 'ekana teao, ia hotiai haukia Paulo teaoaina.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Hotiai teao haukia Kaisareai tekara'au raninai, marere weiana Kabana hauna atana Feliki tebena, ba Paulo abonamo Feliki ena iha'ini ba'anai tehabona.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Kabana hauna marere weiana etuabina murinai, ia Paulo ebakaina ia hanona 'eka tabana hauna. Ia e'iobina Paulo hanona Kilikia hauna raninai,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 e'abi etibaha, “Oi beho 'ekanai tihorotini'o haukia katemai raninai, oi emu pou kohina aiamu kaona.” Epua ia ena huari haukia ehina benakia Paulo weia Heroda obia hauna ena itu aonai kateiha 'inina.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.