Romanos 7
Rote Dela Alkitab (ROW) vs VC
1 Toronoo nggara e! Ia naa, au olaꞌ soaꞌ neu hei mana mihine hukun hohoro-lalane nara. Taꞌo ia: mete ma hei feꞌe masodꞌaꞌ, hukun hohoro-lalanen naꞌena hak fo nalalao nggi. Te mete ma hei mate ena, hukun hohoro-lalanen nda naꞌena hak fo nalalao nggi sa ena,
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 Au fee conto mia hohoro-lalaneꞌ soaꞌ neu mana masaoꞌ ra. Mete ma inaꞌ esa sao nala saon, tungga hukun hohoro-lalaneꞌ a, na, ruꞌa se esa saon esa losa mate. Te mete ma touꞌ a mate, na, ina falu naa nda nenefutu-paꞌaꞌ no hohoro-lalaneꞌ naa sa ena. De ana bisa sao seluꞌ.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Te mete ma inaꞌ a sao seluꞌ leleꞌ saon feꞌe masodꞌaꞌ, na, tungga hohoro-lalaneꞌ a, ana hohongge ena. Te, mete ma saon mate ena, na, hohoro-lalaneꞌ naa nda dai e sa ena. Eni nenemboꞌit ena. Dadꞌi mete ma ana sao seluꞌ no touꞌ laen, na, tungga hohoro-lalaneꞌ a, na eni nda hohongge sa.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Onaꞌ naa boe hei mana mamahereꞌ ra! Taꞌo ia: Kristus mate ena. Naa o onaꞌ hei mate mo E, ma lao hela masodꞌa mbara mara ena. De hukun hohoro-lalaneꞌ nda dai hei sa ena. Ia naa hei nenemboꞌit mia hohoro-lalaneꞌ naa ra ena, ma hei nenefutu-paꞌaꞌ mo Kristus, mana masodꞌa baliꞌ mia mamaten. Naa onaꞌ ina falu mana sao seluꞌ a. Nda masala sa. De ia naa, basa saa fo hei taoꞌ naa, fee neu Lamatuaꞌ.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Maꞌahulun, hita tao tunggaꞌ a ao sisiꞌ tara hihii-nanaun. Huu tahine hohoro-lalaneꞌ a, naa mana tao nggita hiiꞌ a talena-langga neu hohoro-lalaneꞌ ra, fo taoꞌ dꞌala nda matetuꞌ ra sa. Naa! Hita salan naa, mana tao Lamatualain hiruꞌ nasadꞌea nggita.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Feꞌesaꞌan, hita musi tao tungga hohoro-lalaneꞌ ra. Te ia naa hohoro-lalaneꞌ ra nda dai hita sa ena, huu hita mboꞌi hendi masodꞌa mbaraaꞌ tara ena. Tungga dꞌala mbaraaꞌ hihii-nanaun, na, Musa hohoro-lalanen mana nenesuraꞌ sia Susura Meumareꞌ a, futu-paꞌa nggita. Te tungga dꞌala feuꞌ a hihii-nanaun, hita nenemboꞌit mia hohoro-lalaneꞌ naa. Huu Lamatuaꞌ Dula-dalen mana nalalao nggita! Naa de, ia naa, hita tao ues fee neuꞌ a Lamatuaꞌ.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Dadꞌi hita tae saa fai? Mbei ma hei duꞌa mae, “Hohoro-lalaneꞌ fo Lamatuaꞌ fee Musa naa, sala!” Hokoꞌ! Huu mete ma au nda uhine hohoro-lalaneꞌ naa sa, neꞌo au o nda uhine dꞌala-dꞌala deꞌulakaꞌ mana sia rala ngga sa. Conto onaꞌ a, hambu hohoro-lalaneꞌ oi, “Afi hii mae haꞌi mala atahori sudꞌiꞌ a saan.” Te taꞌo bee fo au uhine ae au hihii ngga naa, sala, mete ma au nda bubꞌuluꞌ hambu hohoro-lalanen sa? Nda bisa sa!
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Te, huu hambu hohoro-lalaneꞌ mana nafadꞌe taꞌo naa, naa onaꞌ dꞌala-dꞌala deꞌulakaꞌ sia rala ngga tao fee au hii ae haꞌi ala atahori sudꞌiꞌ a saa nara mataꞌ-mataꞌ. Mete ma nda hambu hohoro-lalaneꞌ ena-ai sa, na, sala-kiluꞌ a nda naꞌena koasa fo nalalao atahori sa.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Mia masodꞌa dalahulu ngga, au nda uhine matetuꞌ dalaꞌ mia Lamatuaꞌ Hohoro-lalanen sa. Dꞌodꞌoo, dei de au feꞌe uhine matetuꞌ ena. Naa de au feꞌe uhine ae, au ulena-langga Hohoro-lalaneꞌ a ma tao sala-kiluꞌ. Ma sala-kiluꞌ a hahambun, naeni au musi mate.
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 Boe ma, rala ngga nambalulutu, huu au uhine ae, au nda bisa malolole o Lamatuaꞌ sa, mete ma au tao tungga akaꞌ a Eni Hohoro-lalanen. Au undaa hambu Lamatuaꞌ nasabꞌorin, naeni hukun mate, huu au ulena-langga Hohoro-lalanen ena. Tao-tao te, Hohoro-lalaneꞌ sia fo bisa tao atahori rasodꞌa no ndoo-tetuꞌ. Te soaꞌ neu au, Hohoro-lalaneꞌ naa, tao nalutu au, ma tao Lamatuaꞌ hiruꞌ nasadꞌea au.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 Hohoro-lalaneꞌ naa, memaꞌ natudꞌu dꞌala masodꞌa ndoo-tetuꞌ. Te huu hambu deꞌulakaꞌ mana nasodꞌa sia rala ngga, au tipu-laka ala baliꞌ ao ngga, de duꞌa ae, au bisa maloleꞌ o Lamatuaꞌ sadꞌi au tao tungga Hohoro-lalanen. Boe ma, onaꞌ Hohoro-lalaneꞌ naa mana tao losa Lamatuaꞌ melumudꞌu au, ma nda nau naꞌabꞌue no au sa.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Dadꞌi mete ma faaꞌ ra atahori oi, “Hohoro-lalaneꞌ fo Lamatuaꞌ fee neu Musa naa, sala,” na, au utaa ae, “Hokoꞌ! Lamatuaꞌ Hohoro-lalanen naa, meumareꞌ” Boe ma basa parendaꞌ mana sia Hohoro-lalaneꞌ naa, meumareꞌ, ndoo-tetuꞌ, ma maloleꞌ.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Mbei ma hei o duꞌa mae, Hohoro-lalaneꞌ naa mana tao Lamatuaꞌ hiruꞌ nasadꞌea au, to? Hokoꞌ! Te mae au bubꞌuluꞌ Hohoro-lalaneꞌ naa, te au feꞌe rena neu deꞌulakaꞌ mana sia rala ngga, losa au tao sala-kiluꞌ. Naa, au ue-tatao sala ngga naa, mana tao fee Lamatuaꞌ hiruꞌ nasadꞌea au. Hohoro-lalaneꞌ memaꞌ maloleꞌ, huu ana natudꞌu dꞌala-dꞌala deꞌulakaꞌ, mana tao nggita saranggaa to Lamatualain. Dadꞌi leleꞌ Lamatuaꞌ natudꞌu dꞌala masodꞌa ndoo-tetuꞌ, Hohoro lalaneꞌ naa mana tao manggarelo nae, dꞌala deꞌulakaꞌ mana sia rala tara naa, nda maloleꞌ sa.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 Hita bubꞌuluꞌ tae, Hohoro-lalaneꞌ fo Lamatuaꞌ fee neu baꞌi Musa, naa laoꞌ mia Lamatuaꞌ Dula-dalen. Te au ia atahori biasa de rala ngga nda manggateeꞌ sa. Ma au renaꞌ a dꞌala deꞌulakaꞌ mana sia rala deꞌulaka ngga, losa au tao salaꞌ. Naa onaꞌ salaꞌ a dadꞌi neu malangga ngga, ma au dadꞌi uu salaꞌ a aten.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Au nda itaꞌ ae duꞌa taꞌo bee sa ena boe. Au nda uhine saa fo au taoꞌ a sa boe. Huu au nda tao tungga saa maloleꞌ fo au nau taoꞌ a sa. Te au tao tungga saa fo au nda nau taoꞌ a sa.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Mete ma au tao tungga saa fo au nda nau taoꞌ a sa, au utaa ae, Lamatuaꞌ Hohoro-lalanen naa, ndaa.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Dadꞌi au nda mana ulalao ao ngga sa. Te deꞌulakaꞌ mana sia rala ngga nalalao au!
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 Au bubꞌuluꞌ ena ae, nda hambu dꞌala maloleꞌ nasodꞌa sia rala ngga sa. Huu au ia, atahori rala deꞌulakaꞌ. Nau do nda nau sa o, au nda bisa uꞌususuuꞌ ao ngga fo tao ndoo-tetuꞌ sa. Au nau, te nda dadꞌi tao sa!
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Au hii ae tao maloleꞌ, te au nda tao sa. Ma au nda nau tao deꞌulakaꞌ sa, te au tao ukundooꞌ a!
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Naa! Mete ma au tao tungga saa fo au nda nau taoꞌ a sa, naa nda huu au mesaꞌ nggo sa, te huu deꞌulakaꞌ mana nasodꞌa sia rala ngga.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Naa natudꞌu dudꞌuꞌat sa, taꞌo ia: mae au ae tao maloleꞌ, te hambu deꞌulakaꞌ sia rala ngga labꞌan.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Tao-tao te, rala ngga namahoꞌo seli, mete ma au duꞌa soꞌal Lamatuaꞌ Hohoro-lalanen.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 Te, onaꞌ hambu koasa sia rala ngga mana tao nambalutu au. Huu, au nau tao maloleꞌ, te nda dadꞌi maloleꞌ sa. Naa onaꞌ koasa deꞌulakaꞌ mana sia rala ngga toꞌu nala au, fo naꞌasusuuꞌ au tunggaꞌ a eni.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Aduu, kasian, e! Au atahori mana doidꞌosoꞌ! See bisa fee masodꞌaꞌ neu au mia koasa deꞌulakaꞌ mana nasodꞌa sia rala ngga, mana tao Lamatuaꞌ melumudꞌu au losa Ana hiruꞌ nasadꞌea au?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 Te, awii! Lamatualain mesaꞌ ne soi dalaꞌ fo mboꞌi au! Makasi nae-naeꞌ soaꞌ neu E, huu hita Lamatuan Yesus Kristus bisa fee masoi-masodꞌaꞌ neu au! Dadꞌi mete ma au usodꞌa umuhena neuꞌ a ao ngga, au doidꞌoso. Mae au hii ae tao tungga basa Lamatuaꞌ Hohoro-lalane nara, te hambu deꞌulakaꞌ sia rala ngga kokoe au fo tao salaꞌ ukundooꞌ a.
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.