Romanos 7
Rote Dela Alkitab (ROW) vs BKJ
1 Toronoo nggara e! Ia naa, au olaꞌ soaꞌ neu hei mana mihine hukun hohoro-lalane nara. Taꞌo ia: mete ma hei feꞌe masodꞌaꞌ, hukun hohoro-lalanen naꞌena hak fo nalalao nggi. Te mete ma hei mate ena, hukun hohoro-lalanen nda naꞌena hak fo nalalao nggi sa ena,
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Au fee conto mia hohoro-lalaneꞌ soaꞌ neu mana masaoꞌ ra. Mete ma inaꞌ esa sao nala saon, tungga hukun hohoro-lalaneꞌ a, na, ruꞌa se esa saon esa losa mate. Te mete ma touꞌ a mate, na, ina falu naa nda nenefutu-paꞌaꞌ no hohoro-lalaneꞌ naa sa ena. De ana bisa sao seluꞌ.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Te mete ma inaꞌ a sao seluꞌ leleꞌ saon feꞌe masodꞌaꞌ, na, tungga hohoro-lalaneꞌ a, ana hohongge ena. Te, mete ma saon mate ena, na, hohoro-lalaneꞌ naa nda dai e sa ena. Eni nenemboꞌit ena. Dadꞌi mete ma ana sao seluꞌ no touꞌ laen, na, tungga hohoro-lalaneꞌ a, na eni nda hohongge sa.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Onaꞌ naa boe hei mana mamahereꞌ ra! Taꞌo ia: Kristus mate ena. Naa o onaꞌ hei mate mo E, ma lao hela masodꞌa mbara mara ena. De hukun hohoro-lalaneꞌ nda dai hei sa ena. Ia naa hei nenemboꞌit mia hohoro-lalaneꞌ naa ra ena, ma hei nenefutu-paꞌaꞌ mo Kristus, mana masodꞌa baliꞌ mia mamaten. Naa onaꞌ ina falu mana sao seluꞌ a. Nda masala sa. De ia naa, basa saa fo hei taoꞌ naa, fee neu Lamatuaꞌ.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Maꞌahulun, hita tao tunggaꞌ a ao sisiꞌ tara hihii-nanaun. Huu tahine hohoro-lalaneꞌ a, naa mana tao nggita hiiꞌ a talena-langga neu hohoro-lalaneꞌ ra, fo taoꞌ dꞌala nda matetuꞌ ra sa. Naa! Hita salan naa, mana tao Lamatualain hiruꞌ nasadꞌea nggita.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Feꞌesaꞌan, hita musi tao tungga hohoro-lalaneꞌ ra. Te ia naa hohoro-lalaneꞌ ra nda dai hita sa ena, huu hita mboꞌi hendi masodꞌa mbaraaꞌ tara ena. Tungga dꞌala mbaraaꞌ hihii-nanaun, na, Musa hohoro-lalanen mana nenesuraꞌ sia Susura Meumareꞌ a, futu-paꞌa nggita. Te tungga dꞌala feuꞌ a hihii-nanaun, hita nenemboꞌit mia hohoro-lalaneꞌ naa. Huu Lamatuaꞌ Dula-dalen mana nalalao nggita! Naa de, ia naa, hita tao ues fee neuꞌ a Lamatuaꞌ.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Dadꞌi hita tae saa fai? Mbei ma hei duꞌa mae, “Hohoro-lalaneꞌ fo Lamatuaꞌ fee Musa naa, sala!” Hokoꞌ! Huu mete ma au nda uhine hohoro-lalaneꞌ naa sa, neꞌo au o nda uhine dꞌala-dꞌala deꞌulakaꞌ mana sia rala ngga sa. Conto onaꞌ a, hambu hohoro-lalaneꞌ oi, “Afi hii mae haꞌi mala atahori sudꞌiꞌ a saan.” Te taꞌo bee fo au uhine ae au hihii ngga naa, sala, mete ma au nda bubꞌuluꞌ hambu hohoro-lalanen sa? Nda bisa sa!
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Te, huu hambu hohoro-lalaneꞌ mana nafadꞌe taꞌo naa, naa onaꞌ dꞌala-dꞌala deꞌulakaꞌ sia rala ngga tao fee au hii ae haꞌi ala atahori sudꞌiꞌ a saa nara mataꞌ-mataꞌ. Mete ma nda hambu hohoro-lalaneꞌ ena-ai sa, na, sala-kiluꞌ a nda naꞌena koasa fo nalalao atahori sa.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Mia masodꞌa dalahulu ngga, au nda uhine matetuꞌ dalaꞌ mia Lamatuaꞌ Hohoro-lalanen sa. Dꞌodꞌoo, dei de au feꞌe uhine matetuꞌ ena. Naa de au feꞌe uhine ae, au ulena-langga Hohoro-lalaneꞌ a ma tao sala-kiluꞌ. Ma sala-kiluꞌ a hahambun, naeni au musi mate.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Boe ma, rala ngga nambalulutu, huu au uhine ae, au nda bisa malolole o Lamatuaꞌ sa, mete ma au tao tungga akaꞌ a Eni Hohoro-lalanen. Au undaa hambu Lamatuaꞌ nasabꞌorin, naeni hukun mate, huu au ulena-langga Hohoro-lalanen ena. Tao-tao te, Hohoro-lalaneꞌ sia fo bisa tao atahori rasodꞌa no ndoo-tetuꞌ. Te soaꞌ neu au, Hohoro-lalaneꞌ naa, tao nalutu au, ma tao Lamatuaꞌ hiruꞌ nasadꞌea au.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Hohoro-lalaneꞌ naa, memaꞌ natudꞌu dꞌala masodꞌa ndoo-tetuꞌ. Te huu hambu deꞌulakaꞌ mana nasodꞌa sia rala ngga, au tipu-laka ala baliꞌ ao ngga, de duꞌa ae, au bisa maloleꞌ o Lamatuaꞌ sadꞌi au tao tungga Hohoro-lalanen. Boe ma, onaꞌ Hohoro-lalaneꞌ naa mana tao losa Lamatuaꞌ melumudꞌu au, ma nda nau naꞌabꞌue no au sa.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Dadꞌi mete ma faaꞌ ra atahori oi, “Hohoro-lalaneꞌ fo Lamatuaꞌ fee neu Musa naa, sala,” na, au utaa ae, “Hokoꞌ! Lamatuaꞌ Hohoro-lalanen naa, meumareꞌ” Boe ma basa parendaꞌ mana sia Hohoro-lalaneꞌ naa, meumareꞌ, ndoo-tetuꞌ, ma maloleꞌ.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Mbei ma hei o duꞌa mae, Hohoro-lalaneꞌ naa mana tao Lamatuaꞌ hiruꞌ nasadꞌea au, to? Hokoꞌ! Te mae au bubꞌuluꞌ Hohoro-lalaneꞌ naa, te au feꞌe rena neu deꞌulakaꞌ mana sia rala ngga, losa au tao sala-kiluꞌ. Naa, au ue-tatao sala ngga naa, mana tao fee Lamatuaꞌ hiruꞌ nasadꞌea au. Hohoro-lalaneꞌ memaꞌ maloleꞌ, huu ana natudꞌu dꞌala-dꞌala deꞌulakaꞌ, mana tao nggita saranggaa to Lamatualain. Dadꞌi leleꞌ Lamatuaꞌ natudꞌu dꞌala masodꞌa ndoo-tetuꞌ, Hohoro lalaneꞌ naa mana tao manggarelo nae, dꞌala deꞌulakaꞌ mana sia rala tara naa, nda maloleꞌ sa.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Hita bubꞌuluꞌ tae, Hohoro-lalaneꞌ fo Lamatuaꞌ fee neu baꞌi Musa, naa laoꞌ mia Lamatuaꞌ Dula-dalen. Te au ia atahori biasa de rala ngga nda manggateeꞌ sa. Ma au renaꞌ a dꞌala deꞌulakaꞌ mana sia rala deꞌulaka ngga, losa au tao salaꞌ. Naa onaꞌ salaꞌ a dadꞌi neu malangga ngga, ma au dadꞌi uu salaꞌ a aten.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Au nda itaꞌ ae duꞌa taꞌo bee sa ena boe. Au nda uhine saa fo au taoꞌ a sa boe. Huu au nda tao tungga saa maloleꞌ fo au nau taoꞌ a sa. Te au tao tungga saa fo au nda nau taoꞌ a sa.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Mete ma au tao tungga saa fo au nda nau taoꞌ a sa, au utaa ae, Lamatuaꞌ Hohoro-lalanen naa, ndaa.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Dadꞌi au nda mana ulalao ao ngga sa. Te deꞌulakaꞌ mana sia rala ngga nalalao au!
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Au bubꞌuluꞌ ena ae, nda hambu dꞌala maloleꞌ nasodꞌa sia rala ngga sa. Huu au ia, atahori rala deꞌulakaꞌ. Nau do nda nau sa o, au nda bisa uꞌususuuꞌ ao ngga fo tao ndoo-tetuꞌ sa. Au nau, te nda dadꞌi tao sa!
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Au hii ae tao maloleꞌ, te au nda tao sa. Ma au nda nau tao deꞌulakaꞌ sa, te au tao ukundooꞌ a!
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Naa! Mete ma au tao tungga saa fo au nda nau taoꞌ a sa, naa nda huu au mesaꞌ nggo sa, te huu deꞌulakaꞌ mana nasodꞌa sia rala ngga.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Naa natudꞌu dudꞌuꞌat sa, taꞌo ia: mae au ae tao maloleꞌ, te hambu deꞌulakaꞌ sia rala ngga labꞌan.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Tao-tao te, rala ngga namahoꞌo seli, mete ma au duꞌa soꞌal Lamatuaꞌ Hohoro-lalanen.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 Te, onaꞌ hambu koasa sia rala ngga mana tao nambalutu au. Huu, au nau tao maloleꞌ, te nda dadꞌi maloleꞌ sa. Naa onaꞌ koasa deꞌulakaꞌ mana sia rala ngga toꞌu nala au, fo naꞌasusuuꞌ au tunggaꞌ a eni.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Aduu, kasian, e! Au atahori mana doidꞌosoꞌ! See bisa fee masodꞌaꞌ neu au mia koasa deꞌulakaꞌ mana nasodꞌa sia rala ngga, mana tao Lamatuaꞌ melumudꞌu au losa Ana hiruꞌ nasadꞌea au?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Te, awii! Lamatualain mesaꞌ ne soi dalaꞌ fo mboꞌi au! Makasi nae-naeꞌ soaꞌ neu E, huu hita Lamatuan Yesus Kristus bisa fee masoi-masodꞌaꞌ neu au! Dadꞌi mete ma au usodꞌa umuhena neuꞌ a ao ngga, au doidꞌoso. Mae au hii ae tao tungga basa Lamatuaꞌ Hohoro-lalane nara, te hambu deꞌulakaꞌ sia rala ngga kokoe au fo tao salaꞌ ukundooꞌ a.
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.