Romanos 4
Rote Dela Alkitab (ROW) vs NTLH
1 Dadꞌi mete conto mia hita atahori Yahudi ra, baꞌi Abraham na. Hita bisa tanori saa mia e, soꞌal atahori maloleꞌ ro Lamatualain, huu ramahere neu Kristus?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Hita bisa tanori taꞌo ia: mete ma Abraham bisa maloleꞌ no Lamatualain huu ana tao dala maloleꞌ, na ana naꞌena netehuuꞌ de mbarani olaꞌ naeꞌ sia atahori mata nara. Te sia Lamatualain matan, ana nda mbarani olaꞌ saa sa boe.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Te nenesuraꞌ sia Lamatualain Susura Meumaren oi,
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Na, atahori mana tao ues, simbo nggadꞌin. Nggadꞌin naa nda doiꞌ parsen sa, te doiꞌ fo malangga bae fo nggati atahori naa bebꞌenggen. Huu atahori mana tao ues naa hak na naa.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Te nda hambu atahori bisa tao rala dalaꞌ esa, fo ana malolole no Lamatualain. Huu atahori musi ramahere neu Yesus Kristus, naa fo Lamatualain cap se onaꞌ atahori rala ndoos, ma simbo e. Huu Lamatualain mana naꞌena hak fo nae, atahori mana namahere neu Yesus Kristus bisa malole baliꞌ no E, mae dalahulun atahori naa tao salaꞌ ma nda tao afiꞌ mbali Lamatuaꞌ sa.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Mane Daud o nafadꞌeꞌ nae, atahori ralan maꞌahe leleꞌ Lamatualain cap se nae, sira atahori rala ndoos, mae ara nda tao tungga hohoro-lalaneꞌ no matetuꞌ sa. Huu Daud suraꞌ, nae:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Mae atahori ia ra ralena-langga Lamatualain Hohoro-lalanen,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Te mete ma Lamatualain nda ito-reken atahori sala nara sa,
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Naa, mbei ma hei duꞌa mae, akaꞌ atahori Yahudi mana sunat ra, mana onton fo maloleꞌ ro Lamatualain, do? Ma atahori nusa feaꞌ nda mana sunat ra sa, nda bisa sa, do? Hokoꞌ! Dudꞌuꞌat naa, sala! Naa de hai fee nesenenedꞌaꞌ neu nggi mae, huu Abraham namahere neu Lamatuaꞌ, naa de Lamatuaꞌ cap e, atahori rala ndos mana maloleꞌ no E.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Eni bes Lamatuaꞌ cap Abraham taꞌo naa? Leleꞌ ana sunat ena, do nda feꞌe sunat sa? Matetun, nda leleꞌ ana sunat basa sa, te leleꞌ ana nda feꞌe sunat sa.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Tebꞌe! Leleꞌ Abraham nda feꞌe sunat sa, te Lamatualain cap e, nae atahori rala ndoos mana maloleꞌ no Lamatuaꞌ. Dꞌoo-dꞌoo, dei de ana sunat fo dadꞌi bukti oi, eni dadꞌi atahori mamahereꞌ neu Lamatuaꞌ. No taꞌo naa, Abraham mana soi dalaꞌ fee neu basa atahori mana ramahere Lamatualain. Huu Lamatuaꞌ simbo basa atahori mana ramahere neu E, fo ara maloleꞌ ro Lamatua, mae ara mana nenesunat, do hokoꞌ.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abraham o soi dalaꞌ fee hita atahori Yahudi mana sunat ra boe. Nda huu hita sunat sa, te huu hita tamahere Kristus, onaꞌ Abraham namahere Lamatuaꞌ leleꞌ ana nda feꞌe sunat sa.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Lamatualain hengge-nee hehelu-fufulin no Abraham ma tititi-nonosi nara nae, dꞌoo-dꞌoo te raefafoꞌ dadꞌi sira hata-heto nara. Lamatuaꞌ helu-fuli taꞌo naa, huu Abraham namahere E, de Lamatuaꞌ cap e nae, atahori rala ndoos ma mana maloleꞌ no Eni. Te Lamatuaꞌ nda helu-fuli taꞌo naa sa, huu Abraham tao tungga Eni Hohoro-lalanen.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Huu mete ma atahori mana tao tunggaꞌ a Lamatuaꞌ Hohoro-lalanen bisa simbo nala hata-hetoꞌ fo Lamatuaꞌ helu-fuliꞌ naa, naa sosoan nae, parsumaꞌ a nemehere neu Lamatuaꞌ. Ma Lamatuaꞌ a hehelu-fufulin naa o nda naꞌena ngguna sa boe.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Sia bee hambu Lamatuaꞌ Hohoro-lalanen, na, sia naa o atahori ralena-langga Hohoro-lalaneꞌ naa ra boe. Ma mete ma atahori ralena-langga Hohoro-lalanen, na, Lamatuaꞌ namanasa, de huku-dꞌoki se. Onaꞌ Lamatuaꞌ Hohoro-lalanen nese, na, neꞌo nda hambu atahori ralena-langga Hohoro-lalaneꞌ naa sa. Te memaꞌ hohoro-lalane naa sia.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Naa de hita musi tamahere E. Naa, nenendin seli lenaꞌ basaꞌ e. Te Lamatuaꞌ hiiꞌ a natudꞌu rala malolen neu atahori mana ramahere neu E. De mete ma tamahere neu E onaꞌ Abraham, neꞌo hita tae simbo saa fo Ana helu-fuliꞌ a, mae hita atahori Yahudi mana tao tungga Hohoro-lalanen, do hokoꞌ. Dadꞌi basa hita mana tamahereꞌ ra, onaꞌ Abraham tititi-nonosin.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Sia Lamatuaꞌ Susura Meumaren, Ana helu-fuli neu Abraham ena nae, “‘Au tao fo dadꞌi muu nusaꞌ hetar bei-baꞌi nara.” Abraham namahere neu Lamatualain. De dꞌoo-dꞌoo ma Lamatualain tao natetu hehelu-fufulin. Ana o mana tao nasodꞌa baliꞌ atahori mates ra. Ana olaꞌ a, na saa nese o, dadꞌi neuꞌ ena.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Abraham namahere Lamatuaꞌ, ma nahani E, mae ana nda feꞌe ma anaꞌ sa. Naeni de Lamatuaꞌ tao e dadꞌi “Nusaꞌ hetar bei-baꞌi nara.” Naa onaꞌ mana nenesuraꞌ sia Susura Meumareꞌ a nae, “Tititi-nonosiꞌ hetar dei fo laoꞌ mia nggo.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham namahere tebꞌe-tebꞌeꞌ neu Lamatuaꞌ, mae ana bubꞌuluꞌ eni lasi kakaluꞌ ena, too natun esa ena. Ma Sara mamana anan naꞌateꞌeme, ma ana nggonggoo ena.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Te Abraham nemeheren nda nanggongga sa, do dꞌua nae Lamatuaꞌ nda bisa tao natetu hehelu-fufulin sa. Nemeheren neu Lamatuaꞌ bau manggate leleꞌ ana soꞌu nananaru Lamatuaꞌ naran.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Abraham namahere tebꞌe-tebꞌeꞌ nae, saa fo Lamatua helu-fuli, Ana bisa tao natetu e.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Naa de Lamatualain cap Abraham, atahori rala ndoos mana maloleꞌ no E.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Te Lamatuaꞌ Susura Meumaren nae, Lamatuaꞌ nda ito-reken taꞌo naa fee neuꞌ a Abraham sa,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 te fee neu nggita boe! Huu mete ma tamahere neu E, Ana o cap nggita atahori rala ndoos mana maloleꞌ to E. Lamatuaꞌ naa, mana tao nasodꞌa baliꞌ hita Lamatuan Yesus mia mamaten.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Yesus mate, huu sala singgo tara. Basa boe ma, Ana nasodꞌa baliꞌ fo soi dalaꞌ, naa fo ata bisa maloleꞌ baliꞌ to Lamatualain.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.