2 Coríntios 1
Rote Dela Alkitab (ROW) vs VC
1 Susura ia mia au, Paulus. Lamatualain denu au uu sia bee-bꞌee fo ufadꞌe atahori ra soꞌal Yesus Kristus, fo Lamatuaꞌ dudꞌu memaꞌ mia lele uluꞌ a. Hita odꞌin Timotius o sia ia boe. Ana helu hara sodꞌa-moleꞌ.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Au hule-oꞌe mbali Lamatualain, naeni hita Aman, no Yesus Kristus, naeni hita Lamatuan. Au hule fo ratudꞌu rala malole nara neu nggi, naa fo misodꞌa no nee-nee lino-lino ma mole-dame.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Hai hiiꞌ a basa atahori soꞌu rananaru Lamatualain naran. Huu Eni, hita Lamatuan Yesus Kristus Aman. Basa rala susueꞌ ra raꞌoka mia Eni, boe ma Eni hiiꞌ a tao manggatee rala tara.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Mete ma hita hambu sususaꞌ, na Eni mana tao namahoꞌo nggita. Naeni de hita o bisa tao tamahoꞌo atahori laen mana hambu sususaꞌ. Hita bisa tao manggatee rala nara, onaꞌ Lamatuaꞌ tao manggatee rala tara boe.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Kristus hambu sususaꞌ naen seli fee hita ena. Dadꞌi, huu Kristus namedꞌa doidꞌosoꞌ mataꞌ naa ena, naeni de mete ma hita hambu sususaꞌ na, Ana tao manggatee rala tara.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Mete ma hai sia ia hambu sususaꞌ na, Lamatualain tao manggatee hai rala mara. Ma mete ma hai hambu sususaꞌ, ma hai miꞌitataaꞌ no rala nemehoꞌot, na, hei o musi mihine mae, Lamatuaꞌ pake dalaꞌ naa fo tao manggatee rala mara, ma mboꞌi nggi mia deꞌulakaꞌ. Huu mete ma hei hambu sususaꞌ onaꞌ hai boe, Lamatuaꞌ tao manggatee rala mara, fo ama bisa miꞌitataaꞌ no rala nemehoꞌot.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Naeni de hai mimihere mae, hei bisa miꞌitataaꞌ mihereꞌ nda minggongga sa. Huu hai bubꞌuluꞌ mae, mete ma hei hambu sususaꞌ onaꞌ hai, na Lamatuaꞌ tao manggatee rala mara, ma Ana o tao manggatee hai rala mara boe.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Toronoo nggara e! Hai hihii mara hei mihine tebꞌe soꞌal sususaꞌ fo hai hambu sia profinsi Asia. Hai medꞌa beran seli, lenaꞌ hai aru-lelembam. De helaꞌ a mbei fo hai masaloe, huu duꞌa mae, hai maeꞌ a mate ena.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Hai o medꞌa beran seli, onaꞌ atahori sa feꞌe na rena mana maꞌetuꞌ dedꞌeat naꞌetuꞌ hukun mate neu e. Te basa naa ra dadꞌi, fo tamahere neu Lamatualain, afiꞌ tamahere neu ao tara. Te Lamatuaꞌ naa, naꞌena koasa fo tao nasodꞌa baliꞌ atahori mates ra.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Eni mana mboꞌi nggita mia deꞌulakaꞌ, leleꞌ taeꞌ a mate. Dei fo Eni o nau mboꞌi nggita mia deꞌulakaꞌ. Hita tamahena tahereꞌ tae, dei fo Ana mboꞌi nggita mia dala deꞌulakaꞌ ra nakandooꞌ a
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Mete ma hei hule-oꞌe mikindooꞌ a fee hai, naa o tulu-fali hai boe, te Lamatualain nae tao fee hai dala maloleꞌ hetar. Ana nae tao taꞌo naa, huu atahori hetar hule-oꞌe fee hai. Ma leleꞌ atahori hetar rasanedꞌa hai, na ara roꞌe makasi naen seli neu E.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Hai bisa olaꞌ koao, huu hai bubꞌuluꞌ sia rala mara mae, saa fo hai tao sia raefafoꞌ ia, tungga Lamatuaꞌ hihiin fee hai. Hai nda dinggoꞌ hela ue-tataos naa sa, naa fo basa atahori rita hai ue-tao no rala meuꞌ. Hai o milalao ue-tatao mara, mendiꞌ mahineꞌ laoꞌ mia Lamatualain, nda mendiꞌ mahineꞌ mana naꞌoka sia raefafoꞌ ia sa. Huu Lamatuaꞌ natudꞌu rala malolen neu hai. Naeni de hai tao ues manggate lenaꞌ, leleꞌ miꞌibꞌue mo nggi.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Au suraꞌ fee nggiꞌ a soꞌal dala-dalaꞌ fo ama bisa baca ma mihine. Ia naa hei mihine au masud ngga ruma ena. Te au umuhena, dei fo hei mihine no matetu-manadꞌaiꞌ.
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 Ia naa, hei feꞌe mihine mbeiꞌ a soꞌal hai. Te dei fo, mete ma hita Lamatuan Yesus Kristus baliꞌ nema, na, au umuhere hei mihine naeꞌ ena. No taꞌo naa, hei bisa olaꞌ koao soꞌal hai, onaꞌ hai o olaꞌ koao soꞌal hei.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Huu au umuhere hei mihine dalaꞌ ia ra, naa de maꞌahulun au parna uꞌetuꞌ ae eti seluꞌ sia nggi, naa fo ama bisa hambu papala-babꞌanggiꞌ lao rua.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Dadꞌi dalahulun au duꞌa, mete ma au dadꞌi eti sia profinsi Makedonia, na, au bisa tuli fo seꞌu ita nggi. Basa fo au baliꞌ mia Makedonia, au bisa tuli seluꞌ nggi. No taꞌo naa, hei bisa tulu-fali au, fo au bisa lao ukundoo profinsi Yudea uu. Te au nda dadꞌi tuli hei sa.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Leleꞌ au ufadꞌe ae, au ae eti seꞌu nggi, au tebꞌe-tebꞌeꞌ ae eti seꞌu nggi. Au nda uꞌetuꞌ dalaꞌ ia tunggaꞌ a hihii-nanau ngga, onaꞌ atahori laen mana sia raefafoꞌ ia sa. Au nda atahori mana dea-ralaꞌ, mana nataa nae, “Hei” te duꞌa nae “Hokoꞌ.”. Au nda atahori onaꞌ naa sa.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Hita bisa tamahere neu Lamatualain, huu mete ma Ana olaꞌ dalaꞌ sa, na, tantu Ana tao tungga. Naeni de hai o taꞌo naa boe. Mete ma hai mitaa mae, “Hei” na, hai nda duꞌa mae, “Hokoꞌ” sa.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Au, Silas, ma Timotius minori nggi soꞌal Yesus Kristus, Lamatualain Anan. Eni nda atahori mana dea-ralaꞌ mana nataa, nae “Hei”, te masud na, “hokoꞌ”. Eni ralan nda babꞌanggi sa. De mete ma ana olaꞌ, nae “hei”, na tebꞌe-tebꞌeꞌ “hei”.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Basa dalaꞌ fo Lamatualain helu-fuli ena, dei fo Eni tao se dadꞌi. Naeni de, mete ma Yesus helu-fuli dalaꞌ esa nae, “hei,” hita bisa tataa tae, “Tebꞌe. Naeni ena! Amin!” Huu, tahine memaꞌ saa fo Yesus nae taoꞌ a. Hai mifadꞌe dalaꞌ ia fo natudꞌu Lamatualain manaselin.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Lamatuaꞌ naa, mana pili nala hei ma hai boe. Eni mana soꞌu nggita dadꞌi atahorin. Eni o mana tao fee nggita taꞌatataaꞌ takandoo.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Eni mana fee Dula-dalen nauli nggita, ma natudꞌu duduꞌan fee nggita. Naa onaꞌ atahori sa tao eni cap na neu saa esa fo natudꞌu nae, naa eni hata-heton.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Au hule fo Lamatuaꞌ mana dadꞌi sakasii sia oꞌola ngga ia. Te Ana bubꞌuluꞌ au rala ngga. Ana bubꞌuluꞌ saa de au nda dadꞌi uu sia kota Korintus sa. Au nda nau tao nggi mae sa, naeni de leleꞌ naa au nda dadꞌi eti sa.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Hai nda soꞌu-soꞌuꞌ aom dadꞌi malangga fo denu-denuꞌ nggi mae, hei musi mimihere neu seka. Te hai tao ues miꞌibꞌue mo nggi, fo rala mara maꞌahee. Ama bisa miꞌitataaꞌ mihereꞌ, huu mimihere neu Lamatualain.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.