Atos 27
Bag-o nga Kasugtanan (ROL) vs NAA
1 Nang sigurado na nga malarga kami pa-Italia, si Pablo kag ang iban pa nga mga priso hay gingbutang sa pamumunò ni Julius, isa nga kapitan ng mga sundalo ng Roma nga ginatawag, Batalyon ng Emperador.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Niyan didto sa Cesarea may isa ka salakyan nga halin sa Adramitium nga palargahon pakadto sa mga dungguan ng probinsya ng Asia. Imaw ang amon gingsakyan. Nagnunot da sa amon si Aristarcus nga taga-Tesalonica nga sakop ng Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Nang masunod nga adlaw, nagdunggò kami sa Sidon. Maayo gid ang pagdipara ni Julius kay Pablo. Gingtugutan siya nga magbisita sa iya mga amigo didto para mataw-an siya ng iya mga kahinangyanon.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Paglarga namon, nagpangalihid ang salakyan sa kabuak ng Cyprus kay sungsungon ang hangin.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Pagkatapos nga makalampas kami sa tungod ng Cilicia kag Pamfilia, nakaabot kami sa Myra sa probinsya ng Lycia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Didto nakità ng kapitan ng mga sundalo ang salakyan pakadto sa Italia halin sa Alexandria. Nganì, gingpasakay niya kami didto.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Sa suyod ng pila ka adlaw, maluya lang ang amon pagbyahe kag ginahugaan gid kami hasta nga nakaabot sa lugar malapit sa Cnidus. Kay sungsungon ang hangin, indì kami makaderitso nganì didto kami nag-agi sa kabuak nga isla ng Crete sa tungod ng Salmone.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Ginghugaan gid kami kay kabaskog ang hangin nganì nagpangalihid lang kami hasta nakaabot sa lugar nga ginatawag, Maayo nga mga Dungguan. Malapit ini sa banwa ng Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Naatraso na gid kami kag ang amon pagbyahe hay naging delikado na kay nakaligad na ang adlaw ng pagpuasa tandà nga tigbabaskog na. Nganì nagpaandam si Pablo sa inda,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “Mga amigo, nakikità ko nga delikado na kung magderitso pa kita kay bukon lang mga pangarga kag salakyan ang maduduyà, kundì patì ang aton kabuhì.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero mas gingpatihan ng kapitan ng mga sundalo ang hambay ng piluto kag ng tag-iya ng salakyan kaysa kay Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Kag tungod bukon maayo nga magtinir ning madugay didto nga dungguan pag tiglalamig, ang kadamuan sa amon nagsugot nga magderitso sa pagbyahe kay nagalaom kami nga makaabot kuntà sa Fenix kag didto magtinir mintras tiglalamig pa. Kay ini hay pantalan sa Crete nga may maayo nga dungguan kung tiglalamig.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Nang nagdahan-dahan huyop ang habagat, naghunahunà ang amon mga kaibahan nga puydi na kami makabyahe. Nganì gingbatak ninda ang angkla kag nagpangalihid sa Crete.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Pero wayà magdugay, nagkambyo ang hangin kag nag-abot ang makusog nga untog. Ginatawag ini nga, norte-este.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Pag-abot ng kakusog-kusog nga hangin, indì na kami makaabante, nganì nagpaanod na lang kami kung diin kami ipadpad.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Nang makapasalipod ang salakyan sa kabuak ng maisot nga isla nga ginatawag, Cauda, binatak namon ang bote pero nahugaan gid kami bago nahuman adto.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Nang mabatak na ang bote, ginghigutan ninda ning mabahoy nga pisì ang salakyan para indì ini mabuak. Hinadlukan sinda kay basì kung magsadsad ang salakyan sa baybay nga malapit sa Libya, nganì gingtunton ninda ang layag kag nagpaanod.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Nagpadayon pa gid ang kakusog-kusog nga bagyo, nganì nang masunod nga adlaw gingpamilak ninda sa dagat ang mga kargada.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Nang pangtuyo ka adlaw, ang mga kagamitan naman ng salakyan ang inda gingpamilak.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kadugay nga wayà namon makità ang adlaw kag mga bituon kag wayà pa gid nagapara ang bagyo. Nang ulihi nawad-an na kami ning paglaom nga makalibre pa kami.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Pila na ka adlaw nga ang mga tawo wayà gid makakaon. Nganì nagtindog si Pablo kag naghambay sa inda, “Mga amigo, kung nagpati lang kamo sa akon nga indì kita dapat maghalin sa Crete, nalikawan kuntà naton ang kahugaan kag kasiraan.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Pero niyan nagapangabay ako nga paisuga nindo ang indo buot, kay wayà ning isa sa aton nga mamamatay. Ang salakyan lang ang mawawasak.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Kay kagab-i, ang Dios nga nagatag-iya sa akon kag siya nga akon ginaserbisyuhan hay nagpadaya ning anghel sa akon.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Hambay niya, ‘Pablo, ayaw mahadlok. Dapat ka mag-atubang sa Emperador sa Roma. Tungod sa imo, luwason ng Dios ang tanan nga kaibahan mo.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Nganì, mga amigo, paisuga nindo ang indo buot, kay nagasalig ako sa Dios nga matuman ang tanan nga iya ginghambay sa akon.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Ugaling lang idagsà gid kita sa isa ka isla.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Pagkaligad ng duha ka simana, napadpad kami sa Dagat ng Mediteraneo. Nang mga tungang gab-i na, natantiya ng mga tripulante nga malapit na kami sa piliw.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Nganì gingsukat ninda kag nasayuran nga mga 20 brasas ang kadayom. Malagat-lagat gingsukat naman ninda liwat kag mga 15 brasas na lang.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Sa kahadlok ninda nga mabanggà ang salakyan sa mga bato, gingtunton ninda ang upat nga angkla sa pupa kag nagpangamuyò sinda nga mag-aga na.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Gusto kuntà ng mga tripulante nga maghalin sa salakyan. Nganì gingtunton ninda ang bote nga daw sa ginahuyog lang ninda ang mga angkla sa pruwa.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Pero naghambay si Pablo sa kapitan kag sa mga sundalo, “Kung indì magpabilin ang mga tripulante sa salakyan, madidisgrasya gid kamo.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Nganì ging-utod ng mga sundalo ang pisì ng bote kag gingpabay-an na lang ninda ini nga maanod.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Nang malapit na mag-aga, nagpangabay si Pablo sa inda tanan nga magkaon. Hambay niya, “Duha na ka simana kamo nga wayà makakaon tungod sa kabayaka kag paghinuyat.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Nganì kaon na kamo! Kahinangyan nindo ini para magkusog kamo kay wayà gid ning may mamatay sa indo aber isa.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Pagkatapos hambay ni Pablo, nagbuoy siya ning tinapay kag sa atubangan ng tanan nagpasalamat sa Dios. Gingbuak-buak niya ang tinapay kag nagkaon.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Nagkusog ang inda buot kag nagkaon sinda tanan.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 276 kami tanan nga pasahero sa salakyan.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Nang nakakaon ang tanan kag mabusog, gingpanghuyog ninda sa dagat ang inda pangarga nga mga trigo para gumaan ang salakyan.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Pagkaaga, nakakità na kami ning dutà pero wayà masayuri ng mga tripulante kung ano adto nga lugar. May nakità sinda nga baybay, nganì gingplano ninda nga didto day-on ang salakyan kung puydi.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Gingpang-utod ninda ang mga pisì nga nakahigot sa mga angkla kag gingbilin sa dagat. Gingbaskad da ninda ang pisì nga nakahigot sa timon. Pagkatapos, ging-isa ninda ang layag sa atubangan para ang salakyan hay ituyod ng hangin pakadto sa baybay.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero nabara ang salakyan kay mababaw. Naglubong ang pruwa kag indì na makahalin. Ang pupa naman hay nagkawasak-wasak kay ginalinampusan ng makusog nga humbak.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Pamatyon kuntà ng mga sundalo ang tanan nga mga priso para wayà may makalangoy palayò kag makatakas.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Pero gingpunggan sinda ng inda kapitan kay gusto niya nga luwason si Pablo. Nganì gingsugò niya ang tanan nga antigo maglangoy nga sinda ang una maglumpat kag magpapiliw.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ang mga nabilin naman hay nagsunod nga nagahawid sa mga tabla kag sa mga parte ng salakyan nga nagalutaw. Nganì tanan kami hay nakaabot sa piliw nga wayà kami mauno.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.