Atos 27
Bag-o nga Kasugtanan (ROL) vs ARC
1 Nang sigurado na nga malarga kami pa-Italia, si Pablo kag ang iban pa nga mga priso hay gingbutang sa pamumunò ni Julius, isa nga kapitan ng mga sundalo ng Roma nga ginatawag, Batalyon ng Emperador.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Niyan didto sa Cesarea may isa ka salakyan nga halin sa Adramitium nga palargahon pakadto sa mga dungguan ng probinsya ng Asia. Imaw ang amon gingsakyan. Nagnunot da sa amon si Aristarcus nga taga-Tesalonica nga sakop ng Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Nang masunod nga adlaw, nagdunggò kami sa Sidon. Maayo gid ang pagdipara ni Julius kay Pablo. Gingtugutan siya nga magbisita sa iya mga amigo didto para mataw-an siya ng iya mga kahinangyanon.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Paglarga namon, nagpangalihid ang salakyan sa kabuak ng Cyprus kay sungsungon ang hangin.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Pagkatapos nga makalampas kami sa tungod ng Cilicia kag Pamfilia, nakaabot kami sa Myra sa probinsya ng Lycia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Didto nakità ng kapitan ng mga sundalo ang salakyan pakadto sa Italia halin sa Alexandria. Nganì, gingpasakay niya kami didto.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Sa suyod ng pila ka adlaw, maluya lang ang amon pagbyahe kag ginahugaan gid kami hasta nga nakaabot sa lugar malapit sa Cnidus. Kay sungsungon ang hangin, indì kami makaderitso nganì didto kami nag-agi sa kabuak nga isla ng Crete sa tungod ng Salmone.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Ginghugaan gid kami kay kabaskog ang hangin nganì nagpangalihid lang kami hasta nakaabot sa lugar nga ginatawag, Maayo nga mga Dungguan. Malapit ini sa banwa ng Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Naatraso na gid kami kag ang amon pagbyahe hay naging delikado na kay nakaligad na ang adlaw ng pagpuasa tandà nga tigbabaskog na. Nganì nagpaandam si Pablo sa inda,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Mga amigo, nakikità ko nga delikado na kung magderitso pa kita kay bukon lang mga pangarga kag salakyan ang maduduyà, kundì patì ang aton kabuhì.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Pero mas gingpatihan ng kapitan ng mga sundalo ang hambay ng piluto kag ng tag-iya ng salakyan kaysa kay Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Kag tungod bukon maayo nga magtinir ning madugay didto nga dungguan pag tiglalamig, ang kadamuan sa amon nagsugot nga magderitso sa pagbyahe kay nagalaom kami nga makaabot kuntà sa Fenix kag didto magtinir mintras tiglalamig pa. Kay ini hay pantalan sa Crete nga may maayo nga dungguan kung tiglalamig.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Nang nagdahan-dahan huyop ang habagat, naghunahunà ang amon mga kaibahan nga puydi na kami makabyahe. Nganì gingbatak ninda ang angkla kag nagpangalihid sa Crete.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Pero wayà magdugay, nagkambyo ang hangin kag nag-abot ang makusog nga untog. Ginatawag ini nga, norte-este.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Pag-abot ng kakusog-kusog nga hangin, indì na kami makaabante, nganì nagpaanod na lang kami kung diin kami ipadpad.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Nang makapasalipod ang salakyan sa kabuak ng maisot nga isla nga ginatawag, Cauda, binatak namon ang bote pero nahugaan gid kami bago nahuman adto.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Nang mabatak na ang bote, ginghigutan ninda ning mabahoy nga pisì ang salakyan para indì ini mabuak. Hinadlukan sinda kay basì kung magsadsad ang salakyan sa baybay nga malapit sa Libya, nganì gingtunton ninda ang layag kag nagpaanod.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Nagpadayon pa gid ang kakusog-kusog nga bagyo, nganì nang masunod nga adlaw gingpamilak ninda sa dagat ang mga kargada.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Nang pangtuyo ka adlaw, ang mga kagamitan naman ng salakyan ang inda gingpamilak.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kadugay nga wayà namon makità ang adlaw kag mga bituon kag wayà pa gid nagapara ang bagyo. Nang ulihi nawad-an na kami ning paglaom nga makalibre pa kami.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Pila na ka adlaw nga ang mga tawo wayà gid makakaon. Nganì nagtindog si Pablo kag naghambay sa inda, “Mga amigo, kung nagpati lang kamo sa akon nga indì kita dapat maghalin sa Crete, nalikawan kuntà naton ang kahugaan kag kasiraan.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Pero niyan nagapangabay ako nga paisuga nindo ang indo buot, kay wayà ning isa sa aton nga mamamatay. Ang salakyan lang ang mawawasak.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Kay kagab-i, ang Dios nga nagatag-iya sa akon kag siya nga akon ginaserbisyuhan hay nagpadaya ning anghel sa akon.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Hambay niya, ‘Pablo, ayaw mahadlok. Dapat ka mag-atubang sa Emperador sa Roma. Tungod sa imo, luwason ng Dios ang tanan nga kaibahan mo.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Nganì, mga amigo, paisuga nindo ang indo buot, kay nagasalig ako sa Dios nga matuman ang tanan nga iya ginghambay sa akon.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ugaling lang idagsà gid kita sa isa ka isla.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Pagkaligad ng duha ka simana, napadpad kami sa Dagat ng Mediteraneo. Nang mga tungang gab-i na, natantiya ng mga tripulante nga malapit na kami sa piliw.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Nganì gingsukat ninda kag nasayuran nga mga 20 brasas ang kadayom. Malagat-lagat gingsukat naman ninda liwat kag mga 15 brasas na lang.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Sa kahadlok ninda nga mabanggà ang salakyan sa mga bato, gingtunton ninda ang upat nga angkla sa pupa kag nagpangamuyò sinda nga mag-aga na.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Gusto kuntà ng mga tripulante nga maghalin sa salakyan. Nganì gingtunton ninda ang bote nga daw sa ginahuyog lang ninda ang mga angkla sa pruwa.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pero naghambay si Pablo sa kapitan kag sa mga sundalo, “Kung indì magpabilin ang mga tripulante sa salakyan, madidisgrasya gid kamo.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Nganì ging-utod ng mga sundalo ang pisì ng bote kag gingpabay-an na lang ninda ini nga maanod.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Nang malapit na mag-aga, nagpangabay si Pablo sa inda tanan nga magkaon. Hambay niya, “Duha na ka simana kamo nga wayà makakaon tungod sa kabayaka kag paghinuyat.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nganì kaon na kamo! Kahinangyan nindo ini para magkusog kamo kay wayà gid ning may mamatay sa indo aber isa.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Pagkatapos hambay ni Pablo, nagbuoy siya ning tinapay kag sa atubangan ng tanan nagpasalamat sa Dios. Gingbuak-buak niya ang tinapay kag nagkaon.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Nagkusog ang inda buot kag nagkaon sinda tanan.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 276 kami tanan nga pasahero sa salakyan.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Nang nakakaon ang tanan kag mabusog, gingpanghuyog ninda sa dagat ang inda pangarga nga mga trigo para gumaan ang salakyan.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Pagkaaga, nakakità na kami ning dutà pero wayà masayuri ng mga tripulante kung ano adto nga lugar. May nakità sinda nga baybay, nganì gingplano ninda nga didto day-on ang salakyan kung puydi.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Gingpang-utod ninda ang mga pisì nga nakahigot sa mga angkla kag gingbilin sa dagat. Gingbaskad da ninda ang pisì nga nakahigot sa timon. Pagkatapos, ging-isa ninda ang layag sa atubangan para ang salakyan hay ituyod ng hangin pakadto sa baybay.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero nabara ang salakyan kay mababaw. Naglubong ang pruwa kag indì na makahalin. Ang pupa naman hay nagkawasak-wasak kay ginalinampusan ng makusog nga humbak.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Pamatyon kuntà ng mga sundalo ang tanan nga mga priso para wayà may makalangoy palayò kag makatakas.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Pero gingpunggan sinda ng inda kapitan kay gusto niya nga luwason si Pablo. Nganì gingsugò niya ang tanan nga antigo maglangoy nga sinda ang una maglumpat kag magpapiliw.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Ang mga nabilin naman hay nagsunod nga nagahawid sa mga tabla kag sa mga parte ng salakyan nga nagalutaw. Nganì tanan kami hay nakaabot sa piliw nga wayà kami mauno.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.