Gênesis 50
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NTLH
1 О Иосифо пэля каринг о дад, ровэлас тай чюмидэлас лэс.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Вов пхэндя пэстерэ копэленди-састимаренди тэ намакхэн лэ дадэс бальзамоса, тай э састимаря намакхлэ о Израилёс бальзамоса.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Лэндэ жыля пэ када саранда деса. Тай ефтадэша деса э египтянуря ровэнас пала лэстэ.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Кала прожылэ э деса лэ ровимасти, о Иосифо пхэндя лэ фараоностерэ раенди:
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 «Мэрно дад ля мандар солах тай пхэндя: "Мэ йито мэрава, прахосар ман андэ кода тхан, саво мэ ганадэм пэсти пэ пхув Ханаано". Мангав, мэк ман тэ жав тай тэ прахой мэрнэ дадэс. А тунче кадэлэс мэ рисайвава палпалэ».
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 О фараоно пхэндя:
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 О Иосифо жыля тэ прахой пэстерэ дадэс, тай лэса жылэ саворэ рая лэ фараоности тай э барэдэра, и саворэ рая лэ Египтости,
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 тай ся о ери лэ Иосифоско, лэсти пхрала тай ся лэсти дадэско ери. Кати лэнди бэяцэ тай о баро тай о цыкно ското ашылэпэ андо Гошэно.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Лэнца ладэнас дуе ротэнди вурдона тай пратамаря. Котэ сас бут мануша.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Вонэ авилэ каринг о Горен-Атадо, саво исы паша Иордано, ай ашылэ фартэ тэ ровэн кыркэс ясвэнца. Котэ о Иосифо ефта деса ровэлас пала дад.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Кала э ханаанея, савэ жувэн пэ кодыя пхув, дикхлэ, сар ровэн паша Горен-Атадо, вонэ пхэндэ: «Кай э египтянуря бари грижа тай барэ ровимасти деса». Акэ состар пэ кодыва тхан паша Иордано акхарэлпэ Авел-Мицраимо.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Кадя лэ Яковостерэ шавэ тердэ, со вов лэнди пхэндясас:
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 вонэ андярдэ лэс пэ пхув Ханаано тай прахосардэ андэ пещера пэ мал Махпела, катар э Мамрэ, сави о Авраамо тиндясас кай о хетеё Эфроно екхтанэ ла маляса сар прахомаско тхан.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Кала о Иосифо прахосардя пэсти дадэс, вов рисайля палпалэ андо Египто екхтанэ лэ пхралэнца тай саворэнца, ко сас лэса тэ прахон лэстерэ дадэс.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Кала о Яково муля, э пхрала лэ Иосифости гындосарэнас: «Файма, о Иосифо ритярэл пармэндэ холи тай акана потинэна амэнди пала ся амаро чёрымос, саво амэ лэсти тердям?».
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Тай вонэ бишалдэ тэ пхэнэн лэ Иосифости:
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 — Данглал, сар тэ мэрэл, о дад мангля амэн тэ пэрэдас тути лэстерэ алава: «Мэ мангав тут, на ритяр холи пэ терэ пхрала важ лэндери дош тай пала кода чёрымос, саво вонэ тердэ». Амэ мангас, отмэк о бэзэх лэ копэленди терэ дадэстерэ Дэвлэсти.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Лэсти пхрала авилэ, пэлинэ англа лэстэ пэ пхув тай пхэнэн:
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 О Иосифо пхэндя:
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Тумэ камэнас тэ терэн манди вырыто, ай о Дэл обрисардя кода по лашымос, соп тэ стерэл кода, со исы екхатар: тэ фирий лэ бутэнди о жувимос.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 На даран: мэ шава сама пала тумэн тай пала тумарэ бэяцэ.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 О Иосифо жувэлас андо Египто саворэ пэстерэ дадэстерэ ереса. Вов прожудя шэл дэша бэрша.
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 Вов дикхля правнуконэн, внуконэн лэ Ефремостерэ, тай ритярэлас пэстэ пэ чянга бэятонэн лэ Махиростерэ, о шавэс лэ Манасияско.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 О Иосифо пхэндя лэ пхралэнди:
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 О Иосифо припхэндя лэ Израилёстерэ шавэнди тэ солахан тай пхэндя:
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 О Иосифо муля, кала сас лэсти шэл дэша бэрша. Лэс бальзамосардэ и стходэ андо гробо андо Египто.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.