Gênesis 45
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NVT
1 Тунче о Иосифо нащи зритярэлас пэс англа э копэля тай зацыпий:
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Вов кадя фартэ ровэлас, со ашундэ э египтянуря, тай э дума пала кода дожыля каринг о фараоно.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 О Иосифо пхэндя пэстерэ пхралэнди:
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Тунче о Иосифо пхэндя лэ пхралэнди:
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 На даран тай на дошалярэн бутэр пэс пала кода, со битиндэ ман кардэ: када о Дэл бишалдя ман англа тумэндэ тэ фирий тумаро жувимос.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Дуй бэрша, сар исы бокх пэ пхув, тай инке панч бэрша на шынэна э пхув тай на авэна тэ стидэн о ворзо.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 О Дэл бишалдя ман англа тумэндэ, соп тэ фирисарэл пэ пхув тумарэ жувима тай тумари порода.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Акадя, ман кардэ бишалдэ най тумэ, ай о Дэл. Вов стходя ман тэ авав сар дад лэ фараоности, раеса пэ ся лэско чер тай тэ хулаи саворэ Египтоса.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 Акана грабинпэ тэ рисайвэн каринг мэрно дад тай роспхэнэн лэсти: «Акэ со дэл дума о Иосифо, теро шаво: "О Дэл стходя ман тэ хулаи пэ ся Египто. Ав мандэ, на цырдэ э время.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Ту жувэса пэ пхув лэ форости Гошэно тай авэса паша мандэ: ту, терэ шавэ, внукуря, терэ баро тай о цыкно ското, тай ся, со тутэ исы.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Котэ праварава тут, ке инке авэна панч бэрша бокх, ай тунче ту тай теро ери, тай ся, ко исы туса, авэна андо чёрымос"».
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Тумэ дикхэн тумарэ якхэнца, тай тумэ, тай мэрно пхрал о Вениамино, со када мэ чячес дав дума тумэнца.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Роспхэнэн мэрнэ дадэсти пала кода, сар мэ ашардо сым андо Египто, тай пала ся, со тумэ дикхлэ. Тай майито анэн мэрнэ дадэс кардэ.
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Вов обляпэ пэстерэ пхралэса лэ Вениаминоса тай заровдя. Тай о Вениамино обля лэс тай ровдя.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Вов чюмидэлас саворэн пхралэн, облэлас лэн тай ровэлас. Тунче э пхрала дэнас дума лэса.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Э дума пала кода, со авилэ лэ Иосифости пхрала, дожыля каринг о фараоно. Вов тай лэстерэ рая лошайлэ.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 тай анэн мандэ тумарэ дадэс тай тумарэ еря. Мэ дава тумэнди майлащи пхув андо Египто, тай тумэ авэн тэ хан майлашо, со дэла э пхув».
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Инке со пхэн лэнди: «Лэн анда Египто вурдона важ тумарэ бэяцэ тай важ э ромня, лэн тумарэ дадэс тай авэн кардэ.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 На тынгон тумаро ашадо хаббэ, ке ся, со исы майлашо андо Египто, авэла тумаро».
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Э шавэ лэ Израилёстерэ кадя тай стердэ. О Иосифо дя лэнди вурдона, сар пхэндя о фараоно, тай хамос по дром.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Саворэнди вов дя нэви йида, ай лэ Вениаминости вов дя триншэла рупунэ ястря тай панч йидэ.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Пэсти дадэсти вов бишалдя дэшэн ослонэн майлашэ мищимаса, кай сас андо Египто, тай дэшэ ослицэн ворзоса, марнэса тай аврэ хамаса андо дром.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Пала када вов бишалдя лэ пхралэн, тай кала вонэ жанастар, пхэндя лэнди:
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Вонэ жылэтар анда Египто тай авиле каринг пэско дад, кай о Яково пэ пхув Ханаано.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Вонэ пхэндэ лэсти:
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Ай кала вонэ роспхэндэ лэсти ся, со пхэндя о Иосифо, тай дикхля э вурдона, савэ вов бишалдя тэ андярэн лэс, оди лэ Яковоско жундиля.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Тунче о Израилё пхэндя:
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.