Gênesis 45
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NAA
1 Тунче о Иосифо нащи зритярэлас пэс англа э копэля тай зацыпий:
1 Então José, não conseguindo se conter diante de todos os que estavam com ele, gritou: — Saiam todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Вов кадя фартэ ровэлас, со ашундэ э египтянуря, тай э дума пала кода дожыля каринг о фараоно.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 О Иосифо пхэндя пэстерэ пхралэнди:
3 E disse a seus irmãos: — Eu sou José. Meu pai ainda está vivo? E seus irmãos não lhe puderam responder, de tão assustados que ficaram diante dele.
4 Тунче о Иосифо пхэндя лэ пхралэнди:
4 E José disse aos seus irmãos: — Agora cheguem perto de mim. E eles chegaram. Então ele disse: — Eu sou José, o irmão de vocês, que vocês venderam para o Egito.
5 На даран тай на дошалярэн бутэр пэс пала кода, со битиндэ ман кардэ: када о Дэл бишалдя ман англа тумэндэ тэ фирий тумаро жувимос.
5 Agora, pois, não fiquem tristes nem irritados contra vocês mesmos por terem me vendido para cá, porque foi para a preservação da vida que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Дуй бэрша, сар исы бокх пэ пхув, тай инке панч бэрша на шынэна э пхув тай на авэна тэ стидэн о ворзо.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 О Дэл бишалдя ман англа тумэндэ, соп тэ фирисарэл пэ пхув тумарэ жувима тай тумари порода.
7 Deus me enviou adiante de vocês, para que fosse conservado para vocês um remanescente na terra e para que a vida de vocês fosse salva por meio de um grande livramento.
8 Акадя, ман кардэ бишалдэ най тумэ, ай о Дэл. Вов стходя ман тэ авав сар дад лэ фараоности, раеса пэ ся лэско чер тай тэ хулаи саворэ Египтоса.
8 Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, e sim Deus, que fez de mim como que um pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 Акана грабинпэ тэ рисайвэн каринг мэрно дад тай роспхэнэн лэсти: «Акэ со дэл дума о Иосифо, теро шаво: "О Дэл стходя ман тэ хулаи пэ ся Египто. Ав мандэ, на цырдэ э время.
9 Voltem depressa para junto de meu pai e digam a ele: “Assim manda dizer o seu filho José: Deus me pôs por senhor em toda a terra do Egito. Venha para junto de mim; não demore.
10 Ту жувэса пэ пхув лэ форости Гошэно тай авэса паша мандэ: ту, терэ шавэ, внукуря, терэ баро тай о цыкно ското, тай ся, со тутэ исы.
10 O senhor habitará na terra de Gósen e estará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os filhos de seus filhos, os seus rebanhos, o seu gado e tudo o que lhe pertence.
11 Котэ праварава тут, ке инке авэна панч бэрша бокх, ай тунче ту тай теро ери, тай ся, ко исы туса, авэна андо чёрымос"».
11 Ali eu o sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, acabará empobrecendo — o senhor, a sua casa e tudo o que lhe pertence.”
12 Тумэ дикхэн тумарэ якхэнца, тай тумэ, тай мэрно пхрал о Вениамино, со када мэ чячес дав дума тумэнца.
12 José continuou: — Eis que vocês mesmos estão vendo, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem está falando com vocês.
13 Роспхэнэн мэрнэ дадэсти пала кода, сар мэ ашардо сым андо Египто, тай пала ся, со тумэ дикхлэ. Тай майито анэн мэрнэ дадэс кардэ.
13 Anunciem a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que vocês puderam ver. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Вов обляпэ пэстерэ пхралэса лэ Вениаминоса тай заровдя. Тай о Вениамино обля лэс тай ровдя.
14 E, lançando-se ao pescoço de seu irmão Benjamim, chorou. E, abraçado com ele, Benjamim também chorou.
15 Вов чюмидэлас саворэн пхралэн, облэлас лэн тай ровэлас. Тунче э пхрала дэнас дума лэса.
15 José beijou todos os seus irmãos e chorou, abraçado com eles. Depois, os seus irmãos falaram com ele.
16 Э дума пала кода, со авилэ лэ Иосифости пхрала, дожыля каринг о фараоно. Вов тай лэстерэ рая лошайлэ.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: “Chegaram os irmãos de José.” E Faraó e seus oficiais ficaram contentes com a notícia.
17 О фараоно пхэндя лэ Иосифости:
17 Então Faraó disse a José: — Diga aos seus irmãos que façam o seguinte: carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã;
18 тай анэн мандэ тумарэ дадэс тай тумарэ еря. Мэ дава тумэнди майлащи пхув андо Египто, тай тумэ авэн тэ хан майлашо, со дэла э пхув».
18 peguem o pai e as famílias de vocês e venham para junto de mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês comerão a fartura da terra.
19 Инке со пхэн лэнди: «Лэн анда Египто вурдона важ тумарэ бэяцэ тай важ э ромня, лэн тумарэ дадэс тай авэн кардэ.
19 — Ordene que façam também isto: levem da terra do Egito carretas para trazer os filhinhos e as mulheres de vocês; tragam o pai de vocês e venham.
20 На тынгон тумаро ашадо хаббэ, ке ся, со исы майлашо андо Египто, авэла тумаро».
20 Não se preocupem com as suas coisas, porque o melhor de toda a terra do Egito será de vocês.
21 Э шавэ лэ Израилёстерэ кадя тай стердэ. О Иосифо дя лэнди вурдона, сар пхэндя о фараоно, тай хамос по дром.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carretas, conforme a ordem de Faraó; também lhes deu mantimento para a viagem.
22 Саворэнди вов дя нэви йида, ай лэ Вениаминости вов дя триншэла рупунэ ястря тай панч йидэ.
22 A cada um deles deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco roupas novas.
23 Пэсти дадэсти вов бишалдя дэшэн ослонэн майлашэ мищимаса, кай сас андо Египто, тай дэшэ ослицэн ворзоса, марнэса тай аврэ хамаса андо дром.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de cereais e pão, e mantimento para a viagem do pai.
24 Пала када вов бишалдя лэ пхралэн, тай кала вонэ жанастар, пхэндя лэнди:
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: — Não briguem pelo caminho.
25 Вонэ жылэтар анда Египто тай авиле каринг пэско дад, кай о Яково пэ пхув Ханаано.
25 Então partiram do Egito e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Вонэ пхэндэ лэсти:
26 e lhe disseram: — José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem bater, porque não podia acreditar no que diziam.
27 Ай кала вонэ роспхэндэ лэсти ся, со пхэндя о Иосифо, тай дикхля э вурдона, савэ вов бишалдя тэ андярэн лэс, оди лэ Яковоско жундиля.
27 Mas, quando eles lhe contaram tudo o que José havia falado e quando ele viu as carretas que José havia mandado para levá-lo ao Egito, o espírito de Jacó, o pai deles, reviveu.
28 Тунче о Израилё пхэндя:
28 E Israel disse: — Basta! O meu filho José ainda vive. Irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.