Gênesis 39
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NVT
1 Лэ Иосифос андэ андо Египто, тай о Потифаро египтянино, саво сас рай кай о фараоно тай барэдэр пэ фирисаря, тиндя лэ Иосифос кай измаильтянуря.
1 Quando José foi levado para o Egito pelos negociantes ismaelitas, eles o venderam a Potifar, um oficial egípcio. Potifar era capitão da guarda do faraó, o rei do Egito.
2 О РАЙ сас лэ Иосифоса, тай лэстэ сас бахт, кала вов жувэлас андо чер кай пэско египтоско рай.
2 O S enhor estava com José, por isso ele era bem-sucedido em tudo que fazia no serviço da casa de seu senhor egípcio.
3 Лэско рай дикхля, со о РАЙ лэ Иосифоса тай дэл лэсти бахт андэ ся, со вов терэл.
3 Potifar percebeu que o S enhor estava com José e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
4 О Иосифо аракхля лашымос англа лэстерэ якха тай ашыля лэско пашутно бутярно. О Потифаро стходя лэс барэдэрэса пэ пэско чер тай тэ дикхэл пала ся лэско хулаимос.
4 Satisfeito com isso, nomeou José seu assistente pessoal e o encarregou de toda a sua casa e de todos os seus bens.
5 Тай кодыла времятар, сар вов стходя лэ Иосифос барэдэрэса пэ пэско чер тай пэ ся пэско хулаимос, о РАЙ дя бахталимос лэ черэсти египтяниноско пала Иосифо. О РАЙ бахталисардя ся, со сас Потифаростэ, — и андо чер, и андэ мал.
5 A partir do dia em que José foi encarregado de toda a casa e de todas as propriedades de Potifar, o S enhor começou a abençoar a casa do egípcio por causa de José. Tudo corria bem na casa, e as plantações e os animais prosperavam.
6 О Потифаро отдя ся, со сас лэстэ, лэ Иосифости тай пала лэстэ вов ни пала со на гындосарэлас, кати пала кода со тэ хал.
6 Assim, Potifar entregou tudo que possuía aos cuidados de José e, tendo-o como administrador, não se preocupava com nada, exceto com o que iria comer. José era um rapaz muito bonito, de bela aparência,
7 тай пай варисави то время о Иосифо ашыля тэ чялёл лэстерэ раестеря ромняти. Вой пхэндя:
7 e logo a esposa de Potifar começou a olhar para ele com desejo. “Venha e deite-se comigo”, ordenou ela.
8 Ай вов на закамля.
8 José recusou e disse: “Meu senhor me confiou todos os bens de sua casa e não precisa se preocupar com nada.
9 — Андэ кадыва чер нинай майбаро мануш мандар. Мэрно рай на отпхэнэл манди ни андэр со, кати тут, пала кода со ту сан лэсти ромни. Сар мэ тэ терав кацави найлащи бути тай кацаво бэзэх англа Дэл?
9 Ninguém aqui tem mais autoridade que eu. Ele não me negou coisa alguma, exceto a senhora, pois é mulher dele. Como poderia eu cometer tamanha maldade? Estaria pecando contra Deus!”.
10 Дес пала дес вой дэлас дума лэса пала кода, ай Иосифо на камэлас тэ совэл ласа тай тэ авэл паша латэ.
10 A mulher continuava a assediar José diariamente, mas ele se recusava a deitar-se com ela.
11 Екхвар вов зажыля андо чер тэ терэл пэстери бути, кала никас на сас черэ.
11 Certo dia, porém, quando José entrou para fazer seu trabalho, não havia mais ninguém na casa.
12 Вой хутилдя лэс пала гат тай пхэндя:
12 Ela se aproximou, agarrou-o pelo manto e exigiu: “Venha, deite-se comigo!”. José se desvencilhou e fugiu da casa, mas o manto ficou na mão da mulher.
13 Кала вой дикхля, со вов нашлятар анда чер тай ашадя пэско гат андэ лати васта,
13 Quando ela viu que José tinha fugido, mas que o manto havia ficado na mão dela,
14 вой акхардя лэ черэстерэ бутярнэн тай пхэндя лэнди:
14 chamou seus servos. “Vejam!”, disse ela. “Meu marido trouxe esse escravo hebreu para nos fazer de bobos! Ele entrou no meu quarto para me violentar, mas eu gritei.
15 Мэрнэ цыпимастар вов ашадя пэско упруно гат тай нашлятар анда чер.
15 Quando ele me ouviu gritar, saiu correndo e escapou, mas largou seu manto comigo.”
16 Вой ритярэлас лэ Иосифоско гат пэстэ, жыпокэ авиля черэ лэ Иосифоско хулай.
16 Ela guardou o manto até o marido voltar para casa.
17 Вой роспхэндя лэсти кодыя жэ дума:
17 Então, contou-lhe sua versão da história. “O escravo hebreu que você trouxe para nossa casa tentou aproveitar-se de mim”, disse ela.
18 Сар мэ лэм тэ цыпи, вов ашадя пэско гат тай нашлятар анда чер.
18 “Mas, quando eu gritei, ele saiu correndo e largou seu manto comigo!”
19 Кала о рай лэ Иосифоско ашундя ла ромняти дума, сави роспхэндя: «Акэ сар теро копэли обжыляпэ манца», вов фартэ холяйля.
19 Ao ouvir a mulher contar como José a havia tratado, Potifar se enfureceu.
20 Вов ля лэ Иосифос тай запхандадя лэс андо баруно, кай сас запхандадэ лэ тхагарэсти барунаря. Акадя о Иосифо ашыляпэ андо баруно.
20 Pegou José e o lançou na prisão onde ficavam os prisioneiros do rei, e ali José permaneceu.
21 О РАЙ сас Иосифоса. Вов сыкадя лэсти о тынгимос тай дя лэсти лашымос англа э якха лэ барэдэрэсти по баруно.
21 Mas o S enhor estava com ele na prisão e o tratou com bondade. Fez José conquistar a simpatia do carcereiro, que,
22 О барэдэр стходя лэ Иосифос барэдэса пэ саворэ барунаря, тай вов дикхэлас пала ся андо баруно.
22 em pouco tempo, encarregou José de todos os outros presos e de todas as tarefas da prisão.
23 О барэдэр по баруно майбут на лэлас сама пэ кода, со сас дино андэ лэ Иосифости васта, пала кода со о РАЙ сас лэ Иосифоса тай дэлас лэсти бахт андэ саворэ бутя.
23 O carcereiro não precisava mais se preocupar com nada, pois José cuidava de tudo. O S enhor estava com ele e lhe dava sucesso em tudo que ele fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.