Gênesis 39
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NTLH
1 Лэ Иосифос андэ андо Египто, тай о Потифаро египтянино, саво сас рай кай о фараоно тай барэдэр пэ фирисаря, тиндя лэ Иосифос кай измаильтянуря.
1 José foi levado para o Egito, onde os ismaelitas o venderam a um egípcio chamado Potifar, um oficial que era o capitão da guarda do palácio.
2 О РАЙ сас лэ Иосифоса, тай лэстэ сас бахт, кала вов жувэлас андо чер кай пэско египтоско рай.
2 O Senhor Deus estava com José. Ele morava na casa do seu dono e ia muito bem em tudo.
3 Лэско рай дикхля, со о РАЙ лэ Иосифоса тай дэл лэсти бахт андэ ся, со вов терэл.
3 O dono de José viu que o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
4 О Иосифо аракхля лашымос англа лэстерэ якха тай ашыля лэско пашутно бутярно. О Потифаро стходя лэс барэдэрэса пэ пэско чер тай тэ дикхэл пала ся лэско хулаимос.
4 Assim, José ganhou a simpatia do seu dono, que o pôs como seu ajudante particular. Potifar deu a José a responsabilidade de cuidar da sua casa e tomar conta de tudo o que era seu.
5 Тай кодыла времятар, сар вов стходя лэ Иосифос барэдэрэса пэ пэско чер тай пэ ся пэско хулаимос, о РАЙ дя бахталимос лэ черэсти египтяниноско пала Иосифо. О РАЙ бахталисардя ся, со сас Потифаростэ, — и андо чер, и андэ мал.
5 Dali em diante, por causa de José, o Senhor abençoou o lar do egípcio e também tudo o que ele tinha em casa e no campo.
6 О Потифаро отдя ся, со сас лэстэ, лэ Иосифости тай пала лэстэ вов ни пала со на гындосарэлас, кати пала кода со тэ хал.
6 Potifar entregou nas mãos de José tudo o que tinha e não se preocupava com nada, a não ser com a comida que comia. José era um belo tipo de homem e simpático.
7 тай пай варисави то время о Иосифо ашыля тэ чялёл лэстерэ раестеря ромняти. Вой пхэндя:
7 Algum tempo depois, a mulher do seu dono começou a cobiçar José. Um dia ela disse: — Venha, vamos para a cama.
8 Ай вов на закамля.
8 Ele recusou, dizendo assim: — Escute! O meu dono não precisa se preocupar com nada nesta casa, pois eu estou aqui. Ele me pôs como responsável por tudo o que tem.
9 — Андэ кадыва чер нинай майбаро мануш мандар. Мэрно рай на отпхэнэл манди ни андэр со, кати тут, пала кода со ту сан лэсти ромни. Сар мэ тэ терав кацави найлащи бути тай кацаво бэзэх англа Дэл?
9 Nesta casa eu mando tanto quanto ele. Aqui eu posso ter o que quiser, menos a senhora, pois é mulher dele. Sendo assim, como poderia eu fazer uma coisa tão imoral e pecar contra Deus?
10 Дес пала дес вой дэлас дума лэса пала кода, ай Иосифо на камэлас тэ совэл ласа тай тэ авэл паша латэ.
10 Todos os dias ela insistia que ele fosse para a cama com ela, mas José não concordava e também evitava estar perto dela.
11 Екхвар вов зажыля андо чер тэ терэл пэстери бути, кала никас на сас черэ.
11 Mas um dia, como de costume, ele entrou na casa para fazer o seu trabalho, e nenhum empregado estava ali.
12 Вой хутилдя лэс пала гат тай пхэндя:
12 Então ela o agarrou pela capa e disse: — Venha, vamos para a cama. Mas ele escapou e correu para fora, deixando a capa nas mãos dela.
13 Кала вой дикхля, со вов нашлятар анда чер тай ашадя пэско гат андэ лати васта,
13 Quando notou que, ao fugir, ele havia deixado a capa nas suas mãos,
14 вой акхардя лэ черэстерэ бутярнэн тай пхэндя лэнди:
14 a mulher chamou os empregados da casa e disse: — Vejam só! Este hebreu, que o meu marido trouxe para casa, está nos insultando. Ele entrou no meu quarto e quis ter relações comigo, mas eu gritei o mais alto que pude.
15 Мэрнэ цыпимастар вов ашадя пэско упруно гат тай нашлятар анда чер.
15 Logo que comecei a gritar bem alto, ele fugiu, deixando a sua capa no meu quarto.
16 Вой ритярэлас лэ Иосифоско гат пэстэ, жыпокэ авиля черэ лэ Иосифоско хулай.
16 Ela guardou a capa até que o dono de José voltou.
17 Вой роспхэндя лэсти кодыя жэ дума:
17 Aí contou a mesma história, assim: — Esse escravo hebreu, que você trouxe para casa, entrou no meu quarto e quis abusar de mim.
18 Сар мэ лэм тэ цыпи, вов ашадя пэско гат тай нашлятар анда чер.
18 Mas eu gritei bem alto, e ele correu para fora, deixando a sua capa no meu quarto.
19 Кала о рай лэ Иосифоско ашундя ла ромняти дума, сави роспхэндя: «Акэ сар теро копэли обжыляпэ манца», вов фартэ холяйля.
19 Veja só de que jeito o seu escravo me tratou! Quando ouviu essa história, o dono de José ficou com muita raiva.
20 Вов ля лэ Иосифос тай запхандадя лэс андо баруно, кай сас запхандадэ лэ тхагарэсти барунаря. Акадя о Иосифо ашыляпэ андо баруно.
20 Ele agarrou José e o pôs na cadeia onde ficavam os presos do rei. E José ficou ali.
21 О РАЙ сас Иосифоса. Вов сыкадя лэсти о тынгимос тай дя лэсти лашымос англа э якха лэ барэдэрэсти по баруно.
21 Mas o Senhor estava com ele e o abençoou, de modo que ele conquistou a simpatia do carcereiro.
22 О барэдэр стходя лэ Иосифос барэдэса пэ саворэ барунаря, тай вов дикхэлас пала ся андо баруно.
22 Este pôs José como encarregado de todos os outros presos, e era ele quem mandava em tudo o que se fazia na cadeia.
23 О барэдэр по баруно майбут на лэлас сама пэ кода, со сас дино андэ лэ Иосифости васта, пала кода со о РАЙ сас лэ Иосифоса тай дэлас лэсти бахт андэ саворэ бутя.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava entregue a José, pois o Senhor estava com ele e o abençoava em tudo o que fazia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.