Atos 25
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs VC
1 Фэсто сас андэ кадай пхув трин деса, ай тунчи отлагля андай Кесария андо Иерусалимо.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Котэ барэ рашая тай майанглунэ андай иудеёря подинэ лэсти ужылимос по Павло.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Онэ фартэ умангэнас лэ Фэстос, кай вов терэл лэнди мишто тай тэ пэрэандярэл лэ Павлос андо Иерусалимо. Ай ежэнэ камэнас тэ нахукэн пэ лэс пав дром и тэ умарэн.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Фэсто пхэндя:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Мэк тумарэ майбарэ пхурэдэра жан манца и сикавэн, андэр со вов ужыло, сар вов тердя варисо вырито.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Фэсто сас лэнца пашай охто чи дэш деса, тунчи рисайля андэ Кесария. Пэ авэр дес бэшля по сындомарёско тхан тай припхэндя тэ анэн лэ Павлос.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Ай кала лэ Павлос андэ, иудеёря, савэ авиле андав Иерусалимо, линэ тэ ужылисарэн лэс андэ бут найлашэ рындоря, нэ лэндэ на выжыля варисо тэ допхэнэн.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Павло ашыля тэ допхэнэл пэско чячимос и пхэндя:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Фэсто камля тэ терэл мишто лэ иудеёнди, колэсти пушля лэ Павлос:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Павло пхэндя:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Сар терав найчячимос и ман трэбуй тэ умарэн, мэ гытосардо тэ мэрав. Нэ сар иудеёря ужылисарэн ман йивья, тунчи никасти нащи тэ выдэн ман лэнди. Мэк ман сындосарэл императоро!
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Тунчи Фэсто пэрэдя дума пэстирэ подпхэнирэмаренца и пхэндя:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Кала прожыле коискачи деса, кав Фэсто андэ Кесария авиле тхагар Агрипа и Берника, кай тэ дикхэнпэ лэса.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Онэ сас котэ бут деса, и Фэсто роспхэндя лэ тхагарасти палав рындо лэ Павлоско:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Кала мэ сымас андо Иерусалимо, иудеёндирэ барэ рашая и пхурэдэра ужылисарэнас лэс тай мангэнас тэ прижанэл лэс ужылэса.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Ай мэ пхэндэм лэнди, со римлянонэндэ на прилито тэ выдэн лэ манушэс, жыкала вов на дикхэлапэ лэ ужылимаренца и на пхэнэла лав пала пэстэ.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Онэ авиле манца кардэ, и пэ авэр дес мэ бэшлем по сындомарёско тхан и припхэндэм, кай тэ анэн калэс манушэс.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Лэстирэ ужылисаримаря тэрдиле англав лэстэ, нэ на сикадэ нисо, со мэ бинавас бы выритонэ рындоса.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Када сас спорно дума палав лэнго патявимос и палав саво-то Исусо, Саво муля, нэ Павло састэс пхэнэлас, со Вов жундо.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Мэ на жанавас, сар тэ розлав кадва рындо, и пушлем лэстар, чи камэл вов тэ жал андо Иерусалимо и котэ тэ авэла сындосардо.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Нэ Павло мангля, кай лэско рындо тэ роздикхэл майбаро, колэстар мэ припхэндэм тэ ритярэн лэс запхандадэса, жыкала мэ бишалава лэс кав майбаро императоро.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Агрипа пхэндя лэ Фэстости:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Пэ авэр дес о Агрипа тай Берника барэ пхутимаса зажыле андо баро зало. Лэнца авиле пхурэдэра мия халавдэн и жанглэ форостирэ мануша. Фэсто припхэндя тэ заандярдэн лэ Павлос.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Тунчи Фэсто пхэндя:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Сар мэ аракхлем, вов нисо на тердя, пала со лэс трэбуй тэ умарэл. Нэ сар вов мангля, кай лэс тэ сындосарэл майбаро императоро, мэ камав тэ бишалав лэс андо Римо.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Нэ манди нинай, со тэ пистросарав пала лэстэ раести, и колэсти мэ выандярдэм лэс тумэндэ тай майанглал, тутэ, тхагар Агрипа, кай ту лэс тэ допушэс. Тунчи мэ авава тэ жанав, со манди тэ пистросарав.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Мэ гындосарав, со када нагодярванэс, кай варико тэ бишалэл барунарес и тэ на сикавэл, андэр со лэс ужылисарэн.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.