Atos 25
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ACF
1 Фэсто сас андэ кадай пхув трин деса, ай тунчи отлагля андай Кесария андо Иерусалимо.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Котэ барэ рашая тай майанглунэ андай иудеёря подинэ лэсти ужылимос по Павло.
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 Онэ фартэ умангэнас лэ Фэстос, кай вов терэл лэнди мишто тай тэ пэрэандярэл лэ Павлос андо Иерусалимо. Ай ежэнэ камэнас тэ нахукэн пэ лэс пав дром и тэ умарэн.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Фэсто пхэндя:
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Мэк тумарэ майбарэ пхурэдэра жан манца и сикавэн, андэр со вов ужыло, сар вов тердя варисо вырито.
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Фэсто сас лэнца пашай охто чи дэш деса, тунчи рисайля андэ Кесария. Пэ авэр дес бэшля по сындомарёско тхан тай припхэндя тэ анэн лэ Павлос.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Ай кала лэ Павлос андэ, иудеёря, савэ авиле андав Иерусалимо, линэ тэ ужылисарэн лэс андэ бут найлашэ рындоря, нэ лэндэ на выжыля варисо тэ допхэнэн.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Павло ашыля тэ допхэнэл пэско чячимос и пхэндя:
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Фэсто камля тэ терэл мишто лэ иудеёнди, колэсти пушля лэ Павлос:
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Павло пхэндя:
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Сар терав найчячимос и ман трэбуй тэ умарэн, мэ гытосардо тэ мэрав. Нэ сар иудеёря ужылисарэн ман йивья, тунчи никасти нащи тэ выдэн ман лэнди. Мэк ман сындосарэл императоро!
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Тунчи Фэсто пэрэдя дума пэстирэ подпхэнирэмаренца и пхэндя:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Кала прожыле коискачи деса, кав Фэсто андэ Кесария авиле тхагар Агрипа и Берника, кай тэ дикхэнпэ лэса.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Онэ сас котэ бут деса, и Фэсто роспхэндя лэ тхагарасти палав рындо лэ Павлоско:
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Кала мэ сымас андо Иерусалимо, иудеёндирэ барэ рашая и пхурэдэра ужылисарэнас лэс тай мангэнас тэ прижанэл лэс ужылэса.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Ай мэ пхэндэм лэнди, со римлянонэндэ на прилито тэ выдэн лэ манушэс, жыкала вов на дикхэлапэ лэ ужылимаренца и на пхэнэла лав пала пэстэ.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Онэ авиле манца кардэ, и пэ авэр дес мэ бэшлем по сындомарёско тхан и припхэндэм, кай тэ анэн калэс манушэс.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Лэстирэ ужылисаримаря тэрдиле англав лэстэ, нэ на сикадэ нисо, со мэ бинавас бы выритонэ рындоса.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Када сас спорно дума палав лэнго патявимос и палав саво-то Исусо, Саво муля, нэ Павло састэс пхэнэлас, со Вов жундо.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 Мэ на жанавас, сар тэ розлав кадва рындо, и пушлем лэстар, чи камэл вов тэ жал андо Иерусалимо и котэ тэ авэла сындосардо.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Нэ Павло мангля, кай лэско рындо тэ роздикхэл майбаро, колэстар мэ припхэндэм тэ ритярэн лэс запхандадэса, жыкала мэ бишалава лэс кав майбаро императоро.
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Агрипа пхэндя лэ Фэстости:
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Пэ авэр дес о Агрипа тай Берника барэ пхутимаса зажыле андо баро зало. Лэнца авиле пхурэдэра мия халавдэн и жанглэ форостирэ мануша. Фэсто припхэндя тэ заандярдэн лэ Павлос.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Тунчи Фэсто пхэндя:
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Сар мэ аракхлем, вов нисо на тердя, пала со лэс трэбуй тэ умарэл. Нэ сар вов мангля, кай лэс тэ сындосарэл майбаро императоро, мэ камав тэ бишалав лэс андо Римо.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Нэ манди нинай, со тэ пистросарав пала лэстэ раести, и колэсти мэ выандярдэм лэс тумэндэ тай майанглал, тутэ, тхагар Агрипа, кай ту лэс тэ допушэс. Тунчи мэ авава тэ жанав, со манди тэ пистросарав.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Мэ гындосарав, со када нагодярванэс, кай варико тэ бишалэл барунарес и тэ на сикавэл, андэр со лэс ужылисарэн.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.