Atos 22
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ARIB
1 — Пхрала и дада! Дэн манди тэ пхэнав лав пала пэстэ.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Кала онэ ашундэ, со вов дэл дума пай евреёнэндири шыб, тунчи всаворэ инке майфартэ заашыле мулком. Вов пхэндя:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 — Мэ иудеё, саво бэяндилем андо Тарсо андэ Киликия, нэ выбарилем андэ кадва форо. Мэ сымас мишто сытярдо Законости амарэ дадэнго кав Гамалиило. Мэ всаворэ водеса прэдино лэ Дэвлэсти, сар и кажно тумэндар адес.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Мэ гонисаравас и маравас жыкай миримос колэн, ко жалас Раестирэ Дромэса, астаравас лэ муршэн и лэ жувлян тай шавас лэн андо баруно.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Допхэнимаря калэсти, со пхэнав, — баро рашай и стидимос пхурэдэрэнго. Мэ прилем лэндар лила кай пхрала андо Дамаско и жылем кордэ, соб тэ лав колэн, ко жалас пав Дром и тэ анав лэн андо Иерусалимо, кай тэ помарэн.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Пав дром, кала мэ поджавас кав Дамаско, варикай андо епашдес, кала мэ на ажутяравас, мэ ашылемпэ андрал баро удуд болыбнастар, пэ саво нащи сас тэ дикхав.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Мэ пэлем пэ пхув и ашундэм гласо, саво пхэнэлас манди: «Савло! Савло! Сости ту гонисарэс Ман?»
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Мэ пушлем: «Ко Ту, Рай?» Вов пхэндя: «Мэ Исусо андав Назарето, Савэс ту гонисарэс».
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Кола, ко сас манца, дикхле удуд, нэ гласо, саво мэ ашундэм, онэ на ашундэ.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Мэ пушлем: «Рае, со манди тэ терав?» Ай о Рай пхэндя манди: «Вщи и жа андо Дамаско. Котэ тути пхэнэна вся, со тути трэбуй авэла тэ терэс».
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Удуд, саво мэ дикхавас сас кацаво зорало, со мэ корайлем. Колэсти кола, савэ сас манца, андэ ман палав васт андо Дамаско.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Котэ мандэ авиля дэвлэкуно мануш, савэс акхарэнас Анания. Вов тэрэлас вся, со пхэнэлас Законо, тай всаворэ иудеёря, савэ жувэнас котэ, пативаса обжанаспэ лэса.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Вов тэрдиля паша мандэ тай пхэндя: «Пхрал Савло, мэк отпхэрнавэнпэ тирэ якха!» И андэ кодья ж вряма мэ ашылем тэ дикхав и дикхлем калэс манушэс.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Вов пхэндя манди: «Дэл амарэ дадэнго вытидя тут, кай ту тэ ужанэс Лэстири воля, тэ удикхэс Чячимастирэс и тэ ашунэс гласо андай Лэстирэ ушта.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Ту авэса тэ пхэнэс всаворэнди манушэнди пала вся, со ту дикхлян и ашундян.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ай икхатар, со ту цырдэс вряма! Вщи, акхар Лэско алав, прилэ болдимос тай схалав пэстирэ бэзэха».
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Тунчи мэ рисайлем андо Иерусалимо, и кала мэ мангаваспэ Дэвлэс андо храмо, манди сикадяпэ дикхимос.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Мэ дикхлем Раес, Саво пхэндя манди: «Майсыго выжа андав Иерусалимо, колэсти со катэ на прилэна тиро допхэнимо пала Мандэ».
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ай мэ пхэндэм: «Рай, кала мануша жанэн, со мэ пхиравас андай екх синагога андэ авэр синагога, соб тэ лав и тэ марав колэн, ко патял андэр Тутэ.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 И кала питялас о рат пав Стэфано, саво сас Тиро допхэнимари, мэ тэрдювавас котэ, подритяравас колэн, ко умарэлас лэс, и дикхавас палай лэндири йида».
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Тунчи Вов пхэндя манди: «Жа, Мэ бишалав тут дур кай найиудеёря».
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Жыкай кала лава мануша ашунэнас Павлос, нэ катэ ашыле тэ цыписавэн:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Онэ цыписавэнас, сшынэнас пэр пэстэ йида и шонас упрэ пош.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Пхурэдэр мия халавдэн припхэндя тэ уандярэн лэ Павлос андо халавдэнго чер. Вов припхэндя тэ марэн лэс чюкнянца тай тэ допушэн, пала со и мануша ваздэнпэ пэр лэстэ.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Нэ кала лэ Павлос припхангле кущикэнца, соб тэ марэн, вов пхэндя шэлэнгости, саво тэрдёлас паша лэстэ:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Кала шэлэнго када ашундя, вов жыля и допхэндя пхурэдэрэсти мия халавдэн.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Пхурэдэр выжыля кав Павло тай пушля:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Тунчи пхурэдэр пхэндя:
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Кола, савэ камле лэс тэ допушэн, сыго отжыле лэстар. Пхурэдэр пэрэдарайля, кала ужангля, со вов спхангля лэпунзэнца римостирэс манушэс.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ай пэ авэр дес пхурэдэр мия халавдэн камэлас чячес тэ ужанэл, андэр со иудеёря ужылисарэнас Павлос, роспхангля и лэпунзэ тай припхэндя, соб тэ стидён барэ рашая тай всаворо Синедрионо. Тунчи вов андярдя Павлос и тховдя англай лэндэ.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.