Atos 20
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs VC
1 Кала всаворэ мануша пэрэашыле тэ цыписавэн, Павло акхардя сытярнэн, подритярдя лавэса, простисайля лэнца и жыля андэ Македония.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Вов прожалас черэз кадья пхув тай бутэнца лавэнца подритярэлас патикунэн. Кала Павло авиля андэ Грецыя.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Вов прожыля котэ трин шон. Ай кала вов камэлас тэ плывисарэл андэ Сирия, вов ужангля, со иудеёря гытосардэпэ тэ умарэн лэс. Тунчи вов приля тэ рисавэл черэз Македония.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Лэса жанас Сопатро, шаво Пироско андай Верия, фесалоникийцоря Аристархо тай Секундо, Гаё андай Дэрвия и Тимофеё, ай кадя ж Тихико и Трофимо андай Цыкни Азия.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Онэ жыле майанглэ и ажутярэнас амэн андэ Троасо.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Кала прожыля свэнко Биквасно марнэско, амэ плывисардэ андай Филипоря тай черэз панч деса авиле лэндэ андэ Троасо. Котэ амэ сас эхта деса.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Андо англуно дес куркэско амэ стидиле екхэтанэ тэ пхагас о марно. Павло дэлас дума лэнца, и сар вов камэлас пэ авэр дес тэ жал андо дром, лэстири дума зацырдяпэ жыкай епашрят.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Упрэ андо чер, кай амэ стидэпэ, пхабонас бут каганцоря.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Ай пэ фэлястра бэшэлас тэрно мануш, савэс акхарэнас Эвтихо. И кадя сар о Павло лунго дэлас дума, о Эвтихо састэс засутя и пэля тэлэ пав трито этажо. Ай кала лэс вазгле, вов сас муло.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Павло змукляпэ, пашлиля упрал пэр лэстэ и обля лэс.
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Тунчи Павло жыля упрэ, пхагля о марно тай халя. Вов дэдумэлас жыкай дэнзор, ай тунчи жыля андо дром.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Ай лэ шаворэс одандярдэ черэ жундэса, и всаворэ лошавэнас калэсти.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Павло припхэндя амэнди тэ бэшас по кораблё и тэ плывисарас андо Асо. Ежэно вов камэлас тэ жал дромэса пай пхув. Андо Асо амэнди трэбуй сас тэ дикхаспэ и тэ лас лэ Павлос по кораблё.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Кала Павло авиля андо Асо, амэ линэ лэс по кораблё и плывисардэ андэ Митилена.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Пэ авэр дес амэ выжыле котар андэ риг островос Хиосос. Кала прожыля инке дес, амэ плывисардэ кав острово Самосо, ай инке черэз дес авиле андо форо Милето.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 О Павло закамля тэ обжал о Эфесо ригаса, кай тэ на заритярдёл андэ Цыкни Азия, колэсти со вов грабияс и камэлас, сар выжала, тэ авэл андо Иерусалимо кав Пандэшако дес.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Андав Милето Павло бишалдя манушэн андо Эфесо, кай тэ мангэн пхурэдэрэн кхандирятирэн тэ авэн лэстэ.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ай кала кола авиле, вов пхэндя лэнди:
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Мэ теравас бути важ о Рай бипхутимаско и ясвэнца и пэрэандряравас грыжы, савэ терэнас манди иудеёря.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Мэ на умукавас нисо колэстар, соб тумэнди тэ авэл мишто, роспхэнавас и сытяравас тумэн англай мануша пэ гасы и пай чера.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Мэ приакхаравас лэ иудеёнэн и греконэн, со лэнди трэбуй тэ каисавэн тай тэ обрисавэн кав Дэл и тэ патян андо амаро Рай Исусо.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Нэ икхатар о Духо припхэнэл манди, кай мэ тэ жав андо Иерусалимо, и мэ на жанав, со котэ манца авэла.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Мэ жанав, кай андо кажно форо Свэнто Духо допхэнэл манди пала кода, со ман ажутярэн лэпунзэ и грыжа.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Важ мандэ мэрно жувимос нисо на ашэл, качи камав тэ дожав пэско дром и тэ дотерав бути, сави манди дя Рай Исусо, — тай допхэнав Радосаво Лав палав мищимос Дэвлэско.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Ай икхатар мэ жанав, со тумэ всаворэ, каса мэ сымас и касти роспхэнавас палав Тхагаримос, никала ман майбут на дикхэна.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Важкода мэ пхэнав адес: мэ на авава ужыло, ни андэр кастиро хасаримос,
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 колэсти со мэ нисо на промуклем и роспхэндэм тумэнди пала всавори Дэвлэстири воля.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Дикхэн пала пэстэ и палав всаворо стадо, андо саво Свэнто Духо тховдя тумэн дикхимаренца, кай тумэ тэ пасын кхандири Дэвлэстири, пала сави Вов путиндя Пэстирэ ратэса.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Мэ жанав, со кала мэ ужава, тумэндэ авэна холятирэ рува, савэ на тангосарэна о стадо.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Тай машкар тумэндэ авэна мануша, савэ ашэна тэ пэрэболдэн о чячимос, соб тэ уандярэн лэ сытярнэн пала пэстэ.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Колэсти дикхэн мишто! Сэрэн кода, со мэ трин бэрша ясвэнца, дес и рят сытяравас годяти кажнонэс тумэндар.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Ай икхатар мэ отдав тумэн лэ Дэвлэсти и Лэстирэ мищимастирэ лавэсти, савэстэ исин зор тэ терэл састэса тумаро патявимос и дэла тумэнди барвалимос машкар Лэско свэнто народо.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Мэ никастар на лавас ни руп, ни сомнак, ни йида.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ай тумэ ежэнэ жанэн, со мэ акалэ пэстирэ вастэнца затеравас по жувимос пэсти и колэнди, савэ сас манца.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Андэр вся мэ сикававас тумэнди, со кадя трэбуй тэ терас бути, тэ поможысарас чёрорэнди и тэ сэрас лава Раестирэ Исусостирэ: «Майбахтало исин кодва, ко дэл, сар кодва, ко лэл».
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Кала Павло пхэндя када, вов тэрдиля пэ чянга всаворэнца и мангля Дэвлэс.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Всаворэ фартэ ровэнас тай облэнас лэ Павлос и чюминдэнас лэс.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Онэ фартэ грыжонаспэ палай кода, со майбут никала лэс на дикхэна. Тунчи онэ проандярдэ лэ Павлос кав кораблё.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.