Atos 20
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs ACF
1 Кала всаворэ мануша пэрэашыле тэ цыписавэн, Павло акхардя сытярнэн, подритярдя лавэса, простисайля лэнца и жыля андэ Македония.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Вов прожалас черэз кадья пхув тай бутэнца лавэнца подритярэлас патикунэн. Кала Павло авиля андэ Грецыя.
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Вов прожыля котэ трин шон. Ай кала вов камэлас тэ плывисарэл андэ Сирия, вов ужангля, со иудеёря гытосардэпэ тэ умарэн лэс. Тунчи вов приля тэ рисавэл черэз Македония.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Лэса жанас Сопатро, шаво Пироско андай Верия, фесалоникийцоря Аристархо тай Секундо, Гаё андай Дэрвия и Тимофеё, ай кадя ж Тихико и Трофимо андай Цыкни Азия.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Онэ жыле майанглэ и ажутярэнас амэн андэ Троасо.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Кала прожыля свэнко Биквасно марнэско, амэ плывисардэ андай Филипоря тай черэз панч деса авиле лэндэ андэ Троасо. Котэ амэ сас эхта деса.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Андо англуно дес куркэско амэ стидиле екхэтанэ тэ пхагас о марно. Павло дэлас дума лэнца, и сар вов камэлас пэ авэр дес тэ жал андо дром, лэстири дума зацырдяпэ жыкай епашрят.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Упрэ андо чер, кай амэ стидэпэ, пхабонас бут каганцоря.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Ай пэ фэлястра бэшэлас тэрно мануш, савэс акхарэнас Эвтихо. И кадя сар о Павло лунго дэлас дума, о Эвтихо састэс засутя и пэля тэлэ пав трито этажо. Ай кала лэс вазгле, вов сас муло.
9 E, estando um certo jovem, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Павло змукляпэ, пашлиля упрал пэр лэстэ и обля лэс.
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Тунчи Павло жыля упрэ, пхагля о марно тай халя. Вов дэдумэлас жыкай дэнзор, ай тунчи жыля андо дром.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Ай лэ шаворэс одандярдэ черэ жундэса, и всаворэ лошавэнас калэсти.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Павло припхэндя амэнди тэ бэшас по кораблё и тэ плывисарас андо Асо. Ежэно вов камэлас тэ жал дромэса пай пхув. Андо Асо амэнди трэбуй сас тэ дикхаспэ и тэ лас лэ Павлос по кораблё.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Кала Павло авиля андо Асо, амэ линэ лэс по кораблё и плывисардэ андэ Митилена.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Пэ авэр дес амэ выжыле котар андэ риг островос Хиосос. Кала прожыля инке дес, амэ плывисардэ кав острово Самосо, ай инке черэз дес авиле андо форо Милето.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 О Павло закамля тэ обжал о Эфесо ригаса, кай тэ на заритярдёл андэ Цыкни Азия, колэсти со вов грабияс и камэлас, сар выжала, тэ авэл андо Иерусалимо кав Пандэшако дес.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Андав Милето Павло бишалдя манушэн андо Эфесо, кай тэ мангэн пхурэдэрэн кхандирятирэн тэ авэн лэстэ.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Ай кала кола авиле, вов пхэндя лэнди:
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Мэ теравас бути важ о Рай бипхутимаско и ясвэнца и пэрэандряравас грыжы, савэ терэнас манди иудеёря.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Мэ на умукавас нисо колэстар, соб тумэнди тэ авэл мишто, роспхэнавас и сытяравас тумэн англай мануша пэ гасы и пай чера.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Мэ приакхаравас лэ иудеёнэн и греконэн, со лэнди трэбуй тэ каисавэн тай тэ обрисавэн кав Дэл и тэ патян андо амаро Рай Исусо.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Нэ икхатар о Духо припхэнэл манди, кай мэ тэ жав андо Иерусалимо, и мэ на жанав, со котэ манца авэла.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Мэ жанав, кай андо кажно форо Свэнто Духо допхэнэл манди пала кода, со ман ажутярэн лэпунзэ и грыжа.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Важ мандэ мэрно жувимос нисо на ашэл, качи камав тэ дожав пэско дром и тэ дотерав бути, сави манди дя Рай Исусо, — тай допхэнав Радосаво Лав палав мищимос Дэвлэско.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Ай икхатар мэ жанав, со тумэ всаворэ, каса мэ сымас и касти роспхэнавас палав Тхагаримос, никала ман майбут на дикхэна.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Важкода мэ пхэнав адес: мэ на авава ужыло, ни андэр кастиро хасаримос,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 колэсти со мэ нисо на промуклем и роспхэндэм тумэнди пала всавори Дэвлэстири воля.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Дикхэн пала пэстэ и палав всаворо стадо, андо саво Свэнто Духо тховдя тумэн дикхимаренца, кай тумэ тэ пасын кхандири Дэвлэстири, пала сави Вов путиндя Пэстирэ ратэса.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Мэ жанав, со кала мэ ужава, тумэндэ авэна холятирэ рува, савэ на тангосарэна о стадо.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Тай машкар тумэндэ авэна мануша, савэ ашэна тэ пэрэболдэн о чячимос, соб тэ уандярэн лэ сытярнэн пала пэстэ.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Колэсти дикхэн мишто! Сэрэн кода, со мэ трин бэрша ясвэнца, дес и рят сытяравас годяти кажнонэс тумэндар.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Ай икхатар мэ отдав тумэн лэ Дэвлэсти и Лэстирэ мищимастирэ лавэсти, савэстэ исин зор тэ терэл састэса тумаро патявимос и дэла тумэнди барвалимос машкар Лэско свэнто народо.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Мэ никастар на лавас ни руп, ни сомнак, ни йида.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Ай тумэ ежэнэ жанэн, со мэ акалэ пэстирэ вастэнца затеравас по жувимос пэсти и колэнди, савэ сас манца.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Андэр вся мэ сикававас тумэнди, со кадя трэбуй тэ терас бути, тэ поможысарас чёрорэнди и тэ сэрас лава Раестирэ Исусостирэ: «Майбахтало исин кодва, ко дэл, сар кодва, ко лэл».
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Кала Павло пхэндя када, вов тэрдиля пэ чянга всаворэнца и мангля Дэвлэс.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Всаворэ фартэ ровэнас тай облэнас лэ Павлос и чюминдэнас лэс.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Онэ фартэ грыжонаспэ палай кода, со майбут никала лэс на дикхэна. Тунчи онэ проандярдэ лэ Павлос кав кораблё.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.