Atos 14
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs VC
1 Андэ Икониё Павло и Варнава зажыле андэ иудеёндири синагога и пхэнэнас кадя, со патяйле фартэ бут иудеёря и грекоря.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Ай иудеёря, савэ отпхэндэпэ тэ патян лэнди, вазгле пэ пхрала найиудеёнэн и тховдэ андэ лэндирэ водя вражымос.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Нэ Павло и Варнава сас котэ бут вряма. Онэ бидарако пхэнэнас палав Рай, Саво допхэнэлас лав палав Пэско мищимос и дэлас лэнди зор тэ терэн диворя и шпэры.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Кола, ко жувэлас андо кадва форо, розжылепэ машкар пэстэ, екх подритярэнас иудеёнэн, ай авэр — апостолонэн.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Нэ кала найиудеёря тай иудеёря екхэтанэ пэстирэ пхурэдэрэнца камле тэ лажаварэн и тэ марэн лэн барэнца,
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 онэ ужангле пала када и нашле андэ фороря Ликаониятирэ, Листра тай Дэрвия и паша лэндирэ пхувья.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Котэ онэ майдур роспхэнэнас Радосаво Лав.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Андэ Листра жувэлас мануш, насвало пэрнэнца; вов сас бангэса пэстирэ бэяндимастар и никала на пхирэлас. Вов бэшэлас
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 и ашунэлас, со пхэнэлас Павло. Павло подикхля пэр лэстэ и удикхля, со колэстэ исин патявимос, кай тэ састярэлпэ.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 — Вщи пэ пэстирэ пэрнэ! — гласно пхэндя Павло.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Мануша дикхле, со тердя Павло, и линэ тэ цыписавэн пэ ликаониятири шыб:
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Онэ акхардэ Варнавас Зевсоса, ай лэ Павлос Гермесоса, колэсти со вов андярэлас и дума, сар пхурэдэр.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Англав форо сас храмо Зевсоско, и лэско рашай андя кай форостирэ удара гурувэн и вэнкоря. Вов камэлас екхэтанэ лэ манушэнца тэ анэл лэнди жэртва.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Кала апостолоря Варнава и Павло ашундэ пала када, онэ росшындэ пэстири йида, впрастае кай мануша тай линэ тэ цыпин:
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 — Мануша, со тумэ терэн? Амэ кацавэ ж мануша, сар и тумэ, андэ тумэнди Радосаво Лав, и камас, кай тумэ тэ ашавэн шушэн идолонэн и тэ обрисавэн кав жундо Дэл, Саво тердя болыбэн, пхув и море тай вся, со андэр лэндэ.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Андэ дэлмутни вряма Вов домукля народонэнди тэ пхирэн пэстирэ дромэнца,
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 нэ на пэрэашэлас тэ пхэнэл пала Пэстэ, терэлас лашымос, дэлас брышынд болыбнастар тай плодоря андэ пэстири вряма, дэлас хамос и пхэрдярэлас лошаса тумарэ водя.
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Калэ лавэнца апостолоря барэ пхаримаса тердярдэ манушэн, соб онэ тэ на анэн лэнди жэртва.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Нэ иудеёря, савэ авиле андай Антиохия и Икониё, пэрэцырдэ манушэн пэ пэстири риг. Онэ лэ Павлос мардэ барэнца и выцырдэ палав форо, колэсти со гындонас, со вов муло.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Нэ кала сытярнэ стидэпэ паша лэстэ, Павло вщиля и жыля палпалэ андо форо. Ай пэ авэр дес вов и Варнава жыле котар андэ Дэрвия.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Андэ кадва форо онэ роспхэнэнас Радосаво Лав кадя, со бут мануша ашыле Раестирэ сытярнэнца. Тунчи онэ рисайле андэ Листра, Икониё и Антиохия.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Онэ подритярэнас лавэнца сытярнэн и мангэнас, кай онэ тэ ашэнпэ састэ андо патявимос. Онэ пхэнэнас:
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Андэ всаворэ кхандиря Павло и Варнава тховдэ пхурэдэрэн, манглепэ постоса тай пэрэдинэ лэн Раести, андо Саво онэ патяйле.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Тунчи онэ прожыле Писидия тай авиле андэ Памфилия.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Онэ пхэнэнас лав Дэвлэско андэ Пергия тай авиле андэ Аталия.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Ай андай Аталия апостолоря плывисардэ палпалэ андэ Антиохия. Котар онэ, пав мищимос Дэвлэско, сас отдинэ по рындо, саво онэ и стердэ.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Кала онэ авиле, стидэ кхандири тай роспхэндэ палай вся, со о Дэл тердя черэз лэндэ, и сар Вов отпхэрнадя удар важ патявимос найиудеёнди.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Котэ апостолоря бут вряма сас екхэтанэ лэ сытярнэнца.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.