Atos 14
Библия пэ влахицко романи шыб (RMYVLAKH) vs NVT
1 Андэ Икониё Павло и Варнава зажыле андэ иудеёндири синагога и пхэнэнас кадя, со патяйле фартэ бут иудеёря и грекоря.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Ай иудеёря, савэ отпхэндэпэ тэ патян лэнди, вазгле пэ пхрала найиудеёнэн и тховдэ андэ лэндирэ водя вражымос.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Нэ Павло и Варнава сас котэ бут вряма. Онэ бидарако пхэнэнас палав Рай, Саво допхэнэлас лав палав Пэско мищимос и дэлас лэнди зор тэ терэн диворя и шпэры.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Кола, ко жувэлас андо кадва форо, розжылепэ машкар пэстэ, екх подритярэнас иудеёнэн, ай авэр — апостолонэн.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Нэ кала найиудеёря тай иудеёря екхэтанэ пэстирэ пхурэдэрэнца камле тэ лажаварэн и тэ марэн лэн барэнца,
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 онэ ужангле пала када и нашле андэ фороря Ликаониятирэ, Листра тай Дэрвия и паша лэндирэ пхувья.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Котэ онэ майдур роспхэнэнас Радосаво Лав.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Андэ Листра жувэлас мануш, насвало пэрнэнца; вов сас бангэса пэстирэ бэяндимастар и никала на пхирэлас. Вов бэшэлас
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 и ашунэлас, со пхэнэлас Павло. Павло подикхля пэр лэстэ и удикхля, со колэстэ исин патявимос, кай тэ састярэлпэ.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 — Вщи пэ пэстирэ пэрнэ! — гласно пхэндя Павло.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Мануша дикхле, со тердя Павло, и линэ тэ цыписавэн пэ ликаониятири шыб:
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Онэ акхардэ Варнавас Зевсоса, ай лэ Павлос Гермесоса, колэсти со вов андярэлас и дума, сар пхурэдэр.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Англав форо сас храмо Зевсоско, и лэско рашай андя кай форостирэ удара гурувэн и вэнкоря. Вов камэлас екхэтанэ лэ манушэнца тэ анэл лэнди жэртва.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Кала апостолоря Варнава и Павло ашундэ пала када, онэ росшындэ пэстири йида, впрастае кай мануша тай линэ тэ цыпин:
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 — Мануша, со тумэ терэн? Амэ кацавэ ж мануша, сар и тумэ, андэ тумэнди Радосаво Лав, и камас, кай тумэ тэ ашавэн шушэн идолонэн и тэ обрисавэн кав жундо Дэл, Саво тердя болыбэн, пхув и море тай вся, со андэр лэндэ.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Андэ дэлмутни вряма Вов домукля народонэнди тэ пхирэн пэстирэ дромэнца,
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 нэ на пэрэашэлас тэ пхэнэл пала Пэстэ, терэлас лашымос, дэлас брышынд болыбнастар тай плодоря андэ пэстири вряма, дэлас хамос и пхэрдярэлас лошаса тумарэ водя.
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Калэ лавэнца апостолоря барэ пхаримаса тердярдэ манушэн, соб онэ тэ на анэн лэнди жэртва.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Нэ иудеёря, савэ авиле андай Антиохия и Икониё, пэрэцырдэ манушэн пэ пэстири риг. Онэ лэ Павлос мардэ барэнца и выцырдэ палав форо, колэсти со гындонас, со вов муло.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Нэ кала сытярнэ стидэпэ паша лэстэ, Павло вщиля и жыля палпалэ андо форо. Ай пэ авэр дес вов и Варнава жыле котар андэ Дэрвия.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Андэ кадва форо онэ роспхэнэнас Радосаво Лав кадя, со бут мануша ашыле Раестирэ сытярнэнца. Тунчи онэ рисайле андэ Листра, Икониё и Антиохия.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Онэ подритярэнас лавэнца сытярнэн и мангэнас, кай онэ тэ ашэнпэ састэ андо патявимос. Онэ пхэнэнас:
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Андэ всаворэ кхандиря Павло и Варнава тховдэ пхурэдэрэн, манглепэ постоса тай пэрэдинэ лэн Раести, андо Саво онэ патяйле.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Тунчи онэ прожыле Писидия тай авиле андэ Памфилия.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Онэ пхэнэнас лав Дэвлэско андэ Пергия тай авиле андэ Аталия.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Ай андай Аталия апостолоря плывисардэ палпалэ андэ Антиохия. Котар онэ, пав мищимос Дэвлэско, сас отдинэ по рындо, саво онэ и стердэ.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Кала онэ авиле, стидэ кхандири тай роспхэндэ палай вся, со о Дэл тердя черэз лэндэ, и сар Вов отпхэрнадя удар важ патявимос найиудеёнди.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Котэ апостолоря бут вряма сас екхэтанэ лэ сытярнэнца.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.