Atos 1
Библия пы сэрвицко ромско чиб (RMYSERVI) vs VC
1 Пативало Феофило, дэ муро англуно лил мэ искриисардом пала вса, со терэлас Исусо и сости Вов сиклярэлас
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 ды колэ дивэ, кала Свэнтонэ Фаноґа прыпхэнда вытидэне апостолонэнди кода, со лэнди трэбуни тэ терэ, и сля лито дэ болыбэн.
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 Пала Пэхкири бари грыжа Вов сикавдапэ лэнди джювдэґа тай допхэнда, со кода чячимо. Исусо сикавэласпэ лэнди саранда дивэ и дэдумэлас пала Дэвлэхкоро Тхагаримо.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 Екхвар, кала вонэ сле їтханэ, Исусо прыпхэнда лэнди тэ на уджян Ерусалимостар, нэ тэ дожутярэн кода, со Дад камля лэнди тэ дэ.
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 Иоанно болдэня панеґа, нэ тумэ сиго авэна болдэ Свэнтонэ Фаноґа.
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 Тунчи кодэла, савэ котэ сле, пхучле Лэстар:
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 Вов пхэнда лэнди:
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 Нэ кала пэ тумэн сджяла Свэнто Фано, тумэ лэна зор и авэна тэ розпхэнэ пала Ман дэ Ерусалимо, пав всавири Иудея, дэ Самария и пав всавири люмля.
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 Кала Вов пропхэнда када, вонэ дыкхле, сар Вов ваздэняпэ упрал, и хмара затерда Лэ лэнгэрэ якхэндар.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 Вонэ на пэрэаченас тэ дыкхэ пэ болыбэн, кала Вов ваздэласпэ. Тай акэ, паша лэн ачиле дуй мануша дэ парни їда.
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 — Галилеянуря, — пхэндэ вонэ, — сости тумэ ачен и дыкхэн дэ болыбэн? Кадэва Исусо, Саво сля лито тумэндар дэ болыбэн, рисявэла кади ж, сар тумэ дыкхле Лэ, кала уджялас.
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 Тунчи вонэ рисиле дэ Ерусалимо плаестар, саво акхарэлпэ «Оливково». Вов сля надур форостар, дром, саво домукэнас тэ проджя дэ суббота.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 Кала вонэ авиле дэ цэр, дэ саво джювдэ набари вряма, тунчи ваздэнепэ дэ упралуни цэра. Котэ сле Пётро тай Иоанно, Иаково тай Андреи, Филиппо тай Фома, Варфоломеи тай Матфеи, Иаково, Алфеёхкоро чяво, Симоно Зилото тай Иуда, Иаковохкоро чяво.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 Всавэрэ вонэ їтханэ сле дэ мангима. Лэнца сле набут джювлен, дэй Исусохкири, Мария, тай Лэхкэрэ пхрала.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Дэ кодыя вряма Пётро вщиля машкар патякунэн (а лэн стидэняпэ паша шэл тай биш мануш) и пхэнда:
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 — Мурша! Пхралалэ! Трэбуни сля, соб тэ стерэлпэ кода, со чиндо дэ Лилэн, тев Свэнто Фано пхэнда чэрез Давидо пала Иуда, саво лиджялас колэн, савэ пхангле Исусо.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Иуда сля екх амэндар, саво терэлас амэнца екх бути.
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 (Пэ ловэ, савэ вов затерда пала пэхкоро вурыто рындо, вов тинда маля. Нэ тэлэдэня и кади фартэ замардапэ, со пхариля лэхкоро води и выґульдэ лэстар всавэрэ пора.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Пала кода уджянгле всавэрэ, ко джювдэ дэ Ерусалимо, и проакхардэ маля пав пэхкири чиб Акелдама, ай пав аврэ — «Ратэхкири маля».)
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Дэ лил «Псалмы» искриисардо:
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 Колэсти амэнди трэбуни тэ вытидэ екхэ кодэла манушэндар, ко пхирэлас амэнца всавири вряма, тев бы тэ на джял Рай Исусо,
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 кодэла вряматар, кала Иоанно болдэня Лэ ды колэ дивэ, кала Исусо сля лито амэндар. Кадэва мануш, сар и амэ, трэбуни тэ авэл допхэнимари пала Исусохкоро отджюндивимо.
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 Вытидэне дон: Иосифо, савэ инте акхарэнас Варсавва, а кади ж — Иусто, тай Матфие.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 Тай поманглепэ:
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 тэ лиджя бути апостолэнгири, соб вов тэ парувэл Иуда, саво ачявда амэн и джиля дэ тхан, тев трэбуни лэсти тэ авэ.
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Тунчи вонэ чутэ жребии, тай вов выпэля пэ Матфие, саво прыачиля дэшуекхэ апостолонэндэ.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.